پیکسل‌های یک دوربین دیجیتال فوتون‌های نوری را که توسط دیودهای نوری به بارهای الکتریکی تبدیل شده‌اند به خود جذب می‌کنند. همان طور که در بخش محدوده دینامیکی توضیح داده شد، با پر بودن فضای پیکسل‌ها، بارهای ایجاد شده توسط فوتون‌های اضافی سرریز می‌شوند و دیگر بر پیکسل تاثیری ندارند. به این ترتیب، تصویر بیش از اندازه نوردهی‌ شده یا درخشان می‌شود. زمانی که این شارژ به پیکسل‌های مجاور سرایت می‌کند تصویر محو می‌شود. این پیکسل‌ها درخشان شده یا میزان نور اضافی جذب می‌کنند. تصویر زیر، شارژ سر ریز شده در پیکسل‌هایی را نشان می‌دهد که بیش از اندازه نوردهی شده‌اند و به همین خاطر، پیکسل‌های لبه‌ی برگ‌ها و شاخه‌ها بسیار تیره شده‌اند. در نتیجه،‌ جزییات زیادی از بین رفته است. هر چه محوشدگی تصویر بیش‌تر باشد، میزان حاشیه‌های رنگی یا بنفش نیز بیش‌تر خواهد بود.

 

 

 

بعضی از حس‌گرها به مشخصه «ضد محوی» مجهز هستند که از سر ریز شدن شارژ اضافی جلوگیری می‌کند. به این ترتیب، مادامی که نوردهی شدید نباشد، این شارژ اضافی نور به دیگر پیکسل‌ها سرایت نخواهد کرد.