عمق میدان به فاصله‌ای گفته می‌شود که سوژه‌ها در آن شارپ هستند. اگر چه این شارپنس، بیش‌تر حالت نظری و ذهنی دارد، اما در چاپ‌های 10×8 اینچی از فاصله‌ی یک پایی قابل تشخیص است. مثلا، مادامی می‌توانید یک قطعه عکس 10×8 اینچی را یک عکس شارپ تلقی کنید که قادر باشید در هر میلی‌متر آن 4 خط را تشخیص دهید؛ به بیان دیگر، حدود 100 نقطه در هر اینچ (DPI). دیگر نقاط این تصویر شارپ‌تر از بقیه قسمت‌های آن هستند. به بیان دیگر، mm0.25 یا (micron) µ 250 آخرین نقطه‌ای است که دیگر شارپ نیست و حداکثر دایره اختلال نامیده می‌شود. یک قطعه عکس 10×8 اینچی ابعادی برابر با 254×203 میلی‌متر دارد و قطر آن نیز برابر است با 325 میلی‌متر، حال آن‌که یک فیلم 35 میلی‌متری ابعادی برابر با 24×36 میلی‌متر دارد و قطر آن نیز برابر است با 43.27 میلی‌متر یا 7.5 برابر کوچک‌تر. از آن جایی که فیلم 35 میلی‌متری باید 7.5 برابر بزرگ‌تر شود تا بتوانید آن را در قطع  10×8 اینچی چاپ کنید، قطر حداکثر دایره اختلال باید 7.5 برابر کوچک‌تر باشد یا mm 0.033= 7.5/0.25. اگر با فرمتی بزرگ‌تر از 10×8 اینچی کار می‌کنید، CoC آن در حد 0.25 میلی‌متر باقی می‌ماند،‌ چرا که نیازی نیست اطلاعات روی نگاتیو را برای چاپ عکسی در اندازه 10×8 اینچی بزرگ‌تر کرد.