تعداد
پیکسلهای
موثر
بین
تعداد پیکسلهای
یک تصویر
دیجیتال و
تعداد پیکسلهای
سنسور که در
ایجاد عکس نقش
دارد باید
تفاوت قائل
شد. در
سنسورهای
آنالوگ، هر پیکسل
یک دیود نوری
دارد که با
پیکسل تصویر
مطابقت میکند.
سنسور آنالوگ یک
دوربین 5
مگاپیکسلی با
قابلیت ارائه
عکسهای 1.920×2.560 پیکسلی،
همان مقدار
پیکسل موثر یا
دقیقتر
بگوییم 4.9
میلیون پیکسل دارد.
پیکسلهای
اضافی اطراف
محدودهی
موثر، برای
نرم کردن لبه
پیکسلها به
کار میروند. البته،
گاهی هم تمام
پیکسلهای
سنسورها به
کار برده نمیشوند.
برای مثال میتوان
به دوربین سونی
DSC-F505V اشاره
کرد که به طور
موثر تنها 2.6
مگاپیکسل (1.392×1.856) از
3.34 مگاپیکسل
موجود بر روی
حسگر را به
کار میبرد.
این از آن
جایی است که
سونی حسگر 3.34
را در مدل
قبلی خود به
کار برده است.
از آن جایی که این
حسگر کمی
بزرگتر است،
لنز دوربین
قادر به
پوشاندن همه
قسمتهای حسگر
نیست.
بنابراین،
تعداد کل پیکسلهای
حسگر از
تعداد پیکسلهای
موثر به کار
رفته در عکس
نهایی بیشتر است.
غالبا ترجیح
داده میشود
تا این تعداد
بیشتر برای
تعیین
رزولوشن
دوربین و جهت
اهداف بازاری به
کار برده شود.
زیاد کردن
تعداد پیکسلهای
حسگر
عموما،
هر پیکسلی که
در عکس دیده
میشود بر
مبنای ابعاد
محل قرارگیری
یک پیکسل
استوار است.
برای مثال، یک
تصویر 5
مگاپیکسلی
اندازهای
برابر با 5
میلیون پیکسل
دارد. البته،
یک دوربین با
حسگر 3
مگاپیکسلی هم
میتواند
تصاویر 6
مگاپیکسلی
ایجاد کند. در
این حالت،
دوربین قادر
است 6 میلیون
پیکسل اطلاعات
را محاسبه کند
و این محاسبه،
بر اساس 3
میلیون پیکسل
موثر حسگر
دوربین انجام
میشود. وقتی
در مود JPEG عکاسی میکنید،
بزرگنماییهای
انجام شده در
خود دوربین از
کیفیت بسیار
بهتری
برخوردار میباشند
تا زمانی که
تصویر را با
کامپیوتر
بزرگ میکنید.
چرا که بزرگنمایی
انجام شده
توسط خود
دوربین قبل از
فشردهسازی JPEG انجام
میشود. بزرگنمایی
تصاویر JPEG در
کامپیوتر
باعث میشود
تا اختلالات و
مشکلات
کیفیتی تصویر
به خوبی دیده شوند.
البته، میزان
تفاوت کیفی
ناچیز است و
دوربین 3
مگاپیکسلی
شما عملکرد
کندتری پیدا
میکند و کارت
حافظه آن نیز
دو برابر سریعتر
پر میشود.
این درست
مانند آن است
که با زوم
دیجیتال کار
میکنید.
اینترپولاسیون
یا زیاد کردن
تعداد پیکسلهای
حسگر به
ایجاد جزییات
ثبت نشده کمک
نمیکند.
حسگرهای سوپر CCD
فوجی
معمولا
پیکسلهای یک
حسگر مربعی
شکل هستند.
اما پیکسلهای
حسگرهای
سوپر CCD فوجیفیلم
هشت ضلعی
هستند. در شکل
زیر نمای فرضی
این پیکسلها
را مشاهده میکنید.
به خاطر
ساختار هشت
ضلعی بودن این
پیکسلهاست
که فاصلهی مرکز
به مرکز هر دو
پیکسل هشت
ضلعی از فاصلهی
مرکز به مرکز
هر دو پیکسل
مربعی شکل کمتر
است. به همین
خاطر است که اندازه
پیکسلهای
این نوع حسگرها
بزرگتر است
که در نوع خود
مزیت خوبی به
شمار میرود.
البته،
این اطلاعات
را باید به
تصویر
دیجیتال با
پیکسلهای
مربعی شکل
تبدیل کرد.
همان طور که
در نمودار فوق
می بینید یک
محدوده 4×4 شامل 16
پیکسل مربعی
شکل میباشد.
در این محدوده
تنها 8 پیکسل
هشت ضلعی جا میشود:
2 پیکسل قرمز، 2
پیکسل آبی و 4
عدد پیکسل سبز
رنگ (تعداد
پیکسلهای
سبز رنگ برابر
است با یک
پیکسل کامل، 4
پیکسل نصفه و 4
پیکسل در
اندازه یک
چهارم یک
پیکسل کامل).
به عبارت
دیگر، تصاویر
حاصل شده از
یک حسگر 6
مگاپیکسلی
سوپر CCD بر
اساس اندازههای
3 میلیون
پیکسل موثر
ایجاد میشوند،
درست همانند
آنچه در مثال
مربوط به
افزایش تعداد
پیکسلها به
آن اشاره شد،
اما مزیتی که در
اینجا وجود
دارد این است
که اندازه
پیکسلها
بزرگتر است.
در عمل هم
باید گفت که
کیفیت تصاویر
نهایی با
کیفیت یک
تصویر 4
مگاپیکسلی
برابر است.
نقطه ضعفی هم
که وجود دارد
این است که
فایل مورد نظر
دو برابر حجم
دارد که علاوه
بر اشغال فضای
بیشتر،
فرآیند
پردازش تصویر
را هم کند میکند.
میزان بهبود
کیفی تصویر
نیز به اندازه
افزایش 33٪
پیکسلهاست.
