هیستوگرامها
نمودارهایی
هستند که در
واقع کلید کشف
و شناخت هر چه بهتر
تصاویر
دیجیتال به
شمار میروند.
در شکل زیر،
یک تصویر
موزاییکی 4×10 را
میبینید که
از 40 مربع هماندازه
تشکیل شده است.
این مربعها بر
اساس رنگ طبقه
بندی شدهاند.
همان طور که
در تصویر میبینید،
هر چه ارتفاع
دسته بندیها
بالاتر باشد،
آن رنگ تعداد
مربعهای بیشتری
را در شکل
اصلی به خود
اختصاص داده
است. هیستوگرام
(نمودار)
نهایی زیر
نسبت توزیع
رنگها در شکل
اصلی را بیان
میکند.
همان طور
که در قسمت حسگر
گفته شد، یک
تصویر
دیجیتال در
واقع شبکهای
موزاییکی از
مربعهای هماندازه
یا پیکسلهای
یک رنگ است که
بسیار کوچک
هستند و در
کنار هم،
انسجام و
هماهنگی خوبی
را ایجاد میکنند.
این پیکسلها
را میتوانیم به
جای آنکه بر
اساس رنگشان
دستهبندی کنیم،
بر اساس سطوح
256تایی و میزان
درخشانی آنها،
از سیاه (با
ارزش 0) تا سفید
(با ارزش 255) دستهبندی
کنیم. به این
ترتیب 254 سطح
خاکستری در
بین این دو
سطح (سیاه و
سفید) خواهیم
داشت. یک نرمافزار
دیجیتال نیز
به همین صورت
عمل میکند.
دستهبندی
فوق در اینجا
به صورت دستی انجام
شده، اما یک
نرمافزار
این کار را به
صورت دیجیتال
انجام میدهد.
ارتفاع هر
کدام از این
ستونها بیانگر
میزان
درخشانی
تصویر است.
ارزشهای 0 و 255
تیرهترین و
روشنترین
سطح را نشان
میدهد که به
ترتیب، سیاه
مطلق و سفید
مطلق هستند.
هر
کدام از
نوارهای
عمودی این
هیستوگرام عرض
یک پیکسل را
نشان میدهد.
در این
نمودار، بر
خلاف
نمودارهای
موزاییکی، تمام
256 نوار عمودی
طوری کنار هم
قرار گرفتهاند
که هیچ فاصلهای
بینشان قرار
نگرفته است.
چیدمان آنها
طوری است که
به راحتی از
هم قابل تشخیص
هستند. بین
این نوارها
هیچ فاصلهی
خالی دیده نمیشود.
|
|
|
|
تصویری با
نوردهی خوب
|
شکل فوق یک
تصویر با
نوردهی خوب
را نشان میدهد
که نمودار
هیستوگرام
آن نیز خوب
است. منحنی
ملایم با
حرکتهای
ملایم رو به
بالا و پایین
نمودار که در
سطح 255 تمام میشود،
به خوبی
جزییات نقاط
درخشان
ابرها و موجها
را نشان میدهد.
سایه نیز از نقطه
0 شروع میشود
و آرام آرام
زیاد میشود.
|
|
|
|
|
تصویری با
نوردهی بد
|
همان طور
که میبینید در
این
هیستوگرام
ارزش تعداد
زیادی از
پیکسها یا
صفر است یا
نزدیک به صفر.
این نشان میدهد
جزییات
زیادی از بین
رفته است.
بسیاری از
جزییات سایه
به طور کلی از
بین رفته است.
تعداد پیکسلهای
موجود در
نقاط درخشان
نیز بسیار کم
است.
|
|
|
|
|
تصویری با
نوردهی بیش
از اندازه
|
در این
هیستوگرام
تعداد زیادی
از پیکسلها
ارزشی برابر
با 255 دارند یا
آنکه نزدیک
به 255 هستند که
این حالت
نشان میدهد
نقاط روشن تا
حدود زیادی
از بین رفته
است. همان طور
که می بینید
جزییات نقاط
درخشان
ابرها و
امواج از بین
رفته است.
تعداد پیکسلهای
نقاط سایه
نیز بسیار کم
است.
|
|
|
|
|
تصویر با
کنتراست
بسیار بالا
|
در این
تصویر هر دو
جزییات و جزییات
مربوط به
نقاط درخشان
کیفیت نامطلوبی
دارند.
محدوده
دینامیکی
صحنه از محدوده
دینامیکی
دوربین بزرگتر
است.
|
|
|
|
|
تصویر با
کنتراست
بسیار پایین
|
این تصویر
کنتراست
بسیار
پایینی دارد
و نسبتا مهآلود
و غبارآلوده
به نظر میرسد.
|
|
|
|
|
تصویر با
کنتراست
متوسط
|
با امتداد
دادن نمودار
فوق در هر دو
حالت سطوح و منحنیها،
کنتراست
تصویر کیفیت
بهتری پیدا
میکند اما
رنگها همچنان
به شکل
نامناسبی
توزیع شدهاند.
تعدادی از
رنگها از
بین رفتهاند.
تصویر تا
اندازهای
آبرنگی و
پوستریزاسه
شده است.
|
فراموش
نکنید هنگام
عکاسی چشم از
هیستوگرام
برندارید.
|
|
|
هیستوگرام
یک دوربین
دیجیتال با
هشدارهای مربوط
به نوردهی
بیش از
اندازه سوژه
|
