پیکسل‌های حس‌گر

حس‌گرهای دیجیتال از مجموعه‌ پیکسل‌هایی تشکیل شده‌اند که کنار هم قرار دارند و فوتون‌ها را جمع می‌کنند. فوتون‌ها کوچک‌ترین ذرات نور هستند. دیودهای حساس به نور، فوتون‌های جمع شده در هر پیکسل را به شارژهای الکتریکی تبدیل می‌کنند. این شارژهای الکتریکی به ولتاژ تبدیل شده، تقویت می‌شوند و سپس با استفاده از یک مبدل دیجیتال به ارزش‌های دیجیتال تبدیل می‌شوند. دوربین نیز ارزش‌های حاصله را به یک تصویر دیجیتال تبدیل می‌کند.

همان طور که در بخش اندازه حس‌گر خواندید، حس‌گر‌های دوربین‌های دیجیتال جمع و جور در مقایسه با حس‌گرهای دوربین‌های دیجیتال SLR که از تعداد پیکسل‌های برابری برخوردار هستند، اندازه کوچک‌تری دارند. در نتیجه، طبیعی است که اندازه پیکسل‌های آن‌ها نیز کوچک‌تر باشد. از این رو کیفیت تصویر دوربین‌های جمع و جور دیجیتال تا اندازه‌ای کم‌تر است،‌ به ویژه زمانی که از محدوده دینامیکی و نویز صحبت می‌شود.

 

 

پیکسل‌های یک تصویر دیجیتال

یک تصویر دیجیتال شبیه برگه‌ کاغذی است که از مجموعه‌ای‌ ردیف‌ و ستون‌ تشکیل شده است و ارزش‌های پیکسلی تعریف شده توسط حس‌گر را در خود جمع کرده‌ است. پیکسل‌های یک تصویر دیجیتال مادامی که بر روی صفحه نمایش یا کاغذ چاپ نمایش داده نشوند، هیچ اندازه‌ای از خود ندارند. برای مثال، تمام پیکسل‌های یک تصویر 5 مگاپیکسلی بر روی یک کاغذ چاپ شده در قطع 6×4، تنها 0.01 میلی‌متر اندازه دارند،‌ حال آن‌که در یک چاپ 10×8 اندازه هر پیکسل 0.05 میلی‌متر است.