دمای رنگ

 

تمام منابع رنگی، سفید خالص و 100٪ نیستند اما «دمای رنگی» معینی دارند که در مقیاس سنجش دمای کلوین توضیح داده شده است. برای مثال، آفتاب نیم‌روزی به سفید نزدیک‌تر است تا زرد سحرگاهی یا حتی غروب خورشید. نمودار زیر متوسط دمای رنگی منابع نوری را نشان می‌دهد:

 

 

 

تراز سفیدی

 

عمل‌کرد چشم ما طوری است که معمولا شرایط مختلف نوری را با دمای مختلف رنگی هماهنگ می‌کند. یک دوربین دیجیتال برای داشتن یک عمل‌کرد خوب رنگی باید نقطه‌ی پایه‌ای را که همان رنگ سفید است تشخیص دهد. سپس، بر اساس همین نقطه‌ی پایه، دیگر رنگ‌ها نیز محاسبه می‌شود. برای مثال، اگر بر روی یک دیوار سفید رنگ نور هالوژن تابانده شود، آن دیوار به رنگ زرد دیده می‌شود. اما در واقع سفید رنگ است. دوربین به خوبی تشخیص می‌دهد که رنگ دیوار باید سفید باشد، از این رو، تمام رنگ‌های دیگر را با هم هماهنگ می‌کند تا دیوار به رنگ سفید دیده شود.

 

 

 

 

بیش‌تر دوربین‌های دیجیتال به مشخصه‌ی تراز سفیدی اتوماتیک مجهز هستند و به این ترتیب، دوربین به طور خودکار می‌تواند به‌ترین حالت رنگی ممکن را ارائه کند.

 

البته بیش‌تر دوربین‌های دیجیتال به قابلیت تنظیم تراز سفیدی به صورت دستی مجهز هستند که در چند حالت مختلف کار می‌کند. از این میان می‌توان به تراز سفیدی دستی در نور آفتاب، هوای ابری، نور فلورسانت، نئون و مانند آن اشاره کرد که بسته به دوربین متفاوت است. دوربین‌های نیمه حرفه‌ای و SLR به شما امکان می‌دهند تراز سفیدی را به دلخواه خود تنظیم کنید. به این صورت که پیش از هر بار عکاسی، می‌توانید صحنه عکاسی را طوری تنظیم کنید که مثلا سفید باشد یا خاکستری خنثی. دوربین نیز بر اساس این تعریف، عکس نهایی را می‌گیرد.