تصاویری که در زیر می بینید با استفاده از لنز DX 18-70mm f3.5-4.5  نیکور تهیه شده اند. هر تصویر با استفاده از مود Fine JPEG، تراز سفیدی خودکار، فاصله یابی ماتریس سه بعدی و پارامتر های بهینه سازی تصویر و با در نظر گرفتن حالت نرمال و پیش فرض برای شارپ کردن، تون، رنگ، اشباع و رنگ مایه ضبط شده است. سیستم کاهش نویز در ایزوی بالا نیز به صورت نرمال تنظیم شد. جزییات مربوط به اندازه، مود نوردهی، سرعت شاتر، دیافراگم، ایزو و  لنز برای هر تصویر به طور جداگانه ذکر شده است.

بریده تصاویر زیر  همگی از فایل های اصلی گرفته شده اند، ب 100% مورد بازسازی مجدد قرار گرفته اند  و به عنوان فایل های  JPEG در نرم افزار Adobe Photoshop CS2 ذخیره شده اند. پس از آن به عنوان عکس های از پیش تعیین شده بسیار با کیفیت ذخیره شدند. این سه عکس بریده شده، از منتهی الیه سمت چپ ، مرکز و منتهی الیه سمت راست هر تصویر گرفته شده اند.

لنگر گاه: 77/3 مگابایت، اولویت دیافراگم، 60/1، f16، ایزوی 100، لنز 70-18 میلی متر در فاصله كانوني 22 میلی متری

این عکس با به کار گیری لنز DX 18-70mm در فاصله كانوني 22 میلی متری با دیافراگم بسته تا f16 برای نشان دادن عمق میدان گرفته شده است. بریده عکس ها پر از جزییات، بسیار شارپ  و بدون نویز می باشند، درست همانند آنچه از ایزوی 100 انتظار می رود. در لبه هایی که کنتراست بالایی دارند کمی حاشیه های رنگی دیده می شود که  مشکل مهمی نیست.

 

پورتره : لنز DX 18-70mm نیکور در فاصله كانوني 44 میلی متری و ايزوي 200

این پرتره با لنز DX 18-70mm نیکور در فاصله كانوني 44 میلی متری گرفته شده است.  صحنه عکاسی در فاصله یابی D80  با در نظر گرفتن آسمان و اشعه هایی از تابش آفتاب مورد بررسی قرار گرفته است. برش عکس ها بسیار شارپ و پر از جزییات هستند. این بار با ایزوی 200 کار شد و مشکل خاصی بروز نکرد.

 

قايق :  لنز DX 18-70mm نیکور در فاصله كانوني 70 میلی متری و ايزوي 100

عکسی که در اینجا می بینید با استفاده از لنز زوم 70-18 میلی متری نیکور گرفته شده است. قایق  با سرعت نسبتا زیادی به ما نزدیک می شود، اما  حرکت قایق برای عکاسی با سیستم های AF مدل D80 نیکون مشکل خاصی ایجاد نمی کند. در واقع، این سیستم ها حتی با وجود مود عکاسی AF-S  به سرعت واکنش نشان می دهند. فاصله یابی دوربین D80 نیکون حتی با وجود نور زیاد و بدنه بسیار درخشان کشتی هم با مشکلی مواجه نشد و برش های عکس ها نیز جزییات خوبی دارند.

 

منظره در شب: 57/4 مگابایت، 3 ثانیه، f8، ایزوی 800، لنز 70-18 میلی متری در فاصله كانوني 27 میلی متری

عکس رو به رو  را بعد از غروب آفتاب جهت بررسی عملکرد حساسیت   فوق بالای مدل D80 با استفاده از لنز Nikkor DX 18-70mm در نوردهی 3 ثانیه ای و ایزوی 800 گرفتیم. با تنظیم سیستم کاهش نویز در ایزوی بالا به صورت نرمال، از میزان نویز تصویر به شدت کم می شود، اما در نمای 100% همچنان مقداری نویز در نقاط سایه دار دیده می شود. در ایزوی 800، نویز تصویر به ندرت قابل تشخیص می باشد، اما کاربرانی که حساسیت زیادی دارند ممکن است بخواهند سیستم کاهش نویز این دوربین را با تنظيم ضعیف آن فعال کنند یا آنکه آن را به طور کلی خاموش نمایند.

اكشن :  ایزوی 1600، لنز 70-18 میلی متری در فاصله كانوني 27 میلی متری با سرعت 60/1 ثانيه

تا تغییر میزان حساسیت D80 به ایزوی 1600، فلاش جهنده این دوربین مرد در حال پرواز را طوری روشن کرده است که انگار از فاصله نزدیکی در حال پریدن است. AF به صورت AF-C تنظیم شده است و شاتر 60/1 برای ایجاد کمی حالت بلوری در حالت حرکت انتخاب شده است. در ایزوی 1600 نویز تصویر به خوبی دیده می شود، اما این میزان نویز مشکل خاصی تلقی نمی شود و نسبتا در مقایسه با 400D کانن کمتر است. همان طور که در بالا گفته شد، از بین رفتن کمی از جزییات به علت تنظیم سیستم کاهش نویز به حالت نرمال می باشد. البته این تنظیمات نیز می تواند حذف شود.

 

ISO /  حساسیت

در اینجا میزان واقعی حساسیت هر کدام از ایزوهای مشخص شده را مورد بررسی قرار خواهیم داد. برای این کار، همان عکس هایی را بررسی می کنیم که در اندازه گیری سطوح نویزی ایزو بررسی کردیم. به این ترتیب که نوردهی هر عکس را با سطح نور اندازه گیری شده (با استفاده از Sekonic L-358) مقایسه می کنیم.

حساسیت دوربین D80 دقیقا همان چیزی بود که نشان داده شده است. (درست مانند تمام SLR های دیجیتال نیکون)، به طوری که ایزوی 100 دقیقا ایزوی 100 بود. مدل EOS 400D  کانن و DSLR-A100 سونی نیز حدود یک سوم گام حساسیت بیشتری از میزان مشخص شده داشتند. (این میزان در ایزوی 100 بیشتر شبیه ایزوی 125 بود).

 

سطوح نویز/ ایزو 

هم ارزی ایزو در یک دوربین دیجیتال به مفهوم قابلیت افزایش میزان حساسیت حسگر آن دوربین می باشد. به این صورت که با بالا بردن شدت تقویت کننده سیگنال حسگر کار می کند (توجه داشته باشید که حسگر دوربین یک ابزار آنالوگ می باشد). با تقویت سیگنال، میزان نویز نیز بیشتر می شود. نویز حاصل شده در ایزوهای بالاتر کاملا مشهود است. بسیاری از دوربین های جدید به سیستم کاهش نویز و یا کاهش شارپنس در حساسیت های بالا مجهز می باشند.

برای اندازه گیری نویز، مجموعه تصاویر نمودار GretagMacBeth ColorChecker (نورپردازی مصنوعی کنترل شده نور روز) را در نظر گرفتیم. این نوردهی با ISO (مثلا ایزوی 200، 200/1 ثانیه برای تداوم نوردهی بین دوربین ها) تطبیق یافت. ترتیب تصاویر با ابزار مخصوص اندازه گیری نویز صورت می پذیرد.

مقایسه دوربین های  D80 نیکون ، (EOS 400D (Rebel XTi کانن ، Alpha DSLR-A100 سونی

D80 نیکون:  لنز ماکرو F1.4 و 50mm نیکور، اولویت دیافراگم، WB دستی، پارامترهای پیش فرض ( نرمال)، High ISO NR ( نرمال)،  JPEG بزرگ/ خوب

EOS 400D کانن:  لنز ماکرو F1.4 و 50mm  کانن، اولویت دیافراگم، WB دستی، پارامترهای پیش فرض، High ISO NR ( استاندارد PS ) و  JPEG بزرگ/ خوب

DSLR-A100 سونی: لنز ماکرو F1.4 و 50mm مینولتا،  اولویت دیافراگم، WB دستی، پارامترهای پیش فرض، High ISO NR ( استاندارد DEC ) و  JPEG بزرگ/ خوب

تفاوت موجود در این سه دوربین از ایزوی 100 تا 400  بسیار اندک است، سطوح نویز شبیه هم می باشند، درست مانند بازسازی جزییات (تصاویر D80 در مقایسه با EOS 400D و DSLR-A100 سافتی کمتری دارند). در ایزوی 800، به نظر می رسد مدل DSLR-A100 با داشتن روشنایی زیاد و نویز رنگی، میزان نویز بیشتری داشته باشد. اما همچنان کیفیت تصاویر آن خوب است، هر چند مقدار کمی از جزییات از بین رفته اند.

بررسی های دقیق تر نشان دادند که این امر به علت وجود سیستم کاهش نویز رنگی قوی تر نیکون است که اشکال رنگی (نویز رنگی) را در حداقل میزان نگه می دارد. به این ترتیب، کیفیتی «فیلم مانند»، به صورت دانه های تک رنگ حاصل می شود.  از میان این سه دوربین نیز دوربین EOS 400D بهترین جزییات را ارائه می کند. گزینه ایزوی 3200 (HI 1.0) برای دوربین D80، گزینه ای بسیار مناسب است. و با وجود از بین رفتن مقداری از جزییات، این گزینه همچنان در موقعیت های بسیار کم نور، کارآمد است.

 

سيستم كاهش نويز

 

بازسازي رنگ

واکنش رنگی پیش فرض دوربین D80 بسیار عالی بود، و رنگ هایی بسیار قوی، روشن، و دقیق حاصل شد. گروهی ممکن است به این نتیجه برسند که اشباع شدت نسبتا زیادی داشته باشد، اما این مورد را می توان تنها با یک پارامتر تصویری دلخواه تنظیم کرد. رنگ هایی که به دست آمد، در مقایسه دیگر دوربین ها شباهت زیادی به رنگ هایی داشتند که توسط دوربین  DSLR-A100 سونی حاصل شده اند. این رنگ ها در مقایسه با EOS 400D / Digital Rebel XTi کانن غلظت بیشتری داشتند (قرمز و آبی پر رنگ تر).

 

تراز سفید نور مصنوعی

ضعیف عمل کردن تراز سفیدی اتوماتیک در نور نئون چندان تعجب آور نیست، اما در تمام این سال ها، متاسفانه نوآوری و پیشرفت سازندگان در عرصه دوربین های دیجیتال نتوانسته است راه حل مناسبی را ارائه نماید. همان طور که می بینید، با به کار گیری WB خودکار در نور نئون، لایه نارنجی رنگ غلیظی ایجاد می شود که البته، با استفاده از حالت از پیش تنظیم شده نور نئون می توانید آن را جبران نمایید. حالت نور فلورسانت نتیجه بهتری را در پی دارد. (همانند همیشه)

عکاسی های شب هنگام، صرفا یک آزمایش بودند. همان طور که دیدید در هیچ کدام از عکس های این دوربین مشکل خاصی دیده نشد.

 

روی هم رفته، عکس های خوبی گرفته شدند. همان طور که می بینید کیفیت این عکس ها بسیار خوب است. به علت وجود تنظیمات سرعت شاتر که به صورت دستی انجام می شدند، دوربین نوردهی خوبی داشت. البته، تصاویری که در اینجا می بینید تا حدی سافت هستند و این به علت لنز کیت 135-18 میلی متری دوربین است. نویز یا لبه های بنفش نیز دیده نمی شود.

 در این مبحث به بررسی دو تست در مورد ایزو پرداخته ایم. در آزمایش اول، به مشکلات عکاسی در شب پرداخته شده است که نتیجه آن را در بالا می بینید.

 

ISO 100 ISO 200 ISO 400 ISO 800 ISO 1600

عکس هایی که در ایزوهای 100 و 200 گرفته می شوند تفاوت چندانی با هم ندارند. در ایزوی 400 میزان نویز تا حد بسیار کمی افزایش می یابد، اما همچنان می توانید عکس های گرفته شده را  در اندازه طبیعی  چاپ کنید. جزییات این عکس ها در ایزوی 800 کمی از بین می روند و این حالت، در ایزوی 1600 بیشتر می شود. علی رغم آن، در هر کدام از این تنظیمات امکان چاپ عکس ها وجود دارد. نکته جالبی که در مورد دوربین D80 می توان به آن اشاره کرد این است که می توانید میزان ایزو را با مقدار افزایش های بسیار اندکی تنظیم کنید (اگر دقیق تر بگوییم تا 3/1 گام)، بنابراین، به راحتی می توانید تنظیماتی را پیدا کنید که کار با آن نتیجه بهتری را در بر خواهد داشت.

 

فلاش

فلاش D80 نیز به اندازه تراز رنگی این دوربین عملکرد خوبی را از خود نشان داد. همچنین، در مورد تست رنگی نیز به خوبی عمل کرد. هرچند، مجبور بودیم پورتره ای را با میزان نوردهی کم برابر با  3/1- و پس زمینه سفید رنگ بگیریم. البته، این مسئله را می توان به راحتی و با استفاده از مشخصه جبران نوردهی فلاش برطرف کرد.

 

کیفیت کلی تصویر/مشخصات

عکس هایی که توسط دوربین D80 تهیه شدند عکس های بسیار خوبی بودند. به کمک سنسور ده مگاپیکسلی این دوربین، بیشترین جزییات ممکن بدست آمد. کاملا روشن است که نیکون، از زمانی که مدل D70 را به بازار عرضه کرده است، تمرکز خود را بر روی فیلتر های بر طرف کننده حالت دندانه ای لبه های عکس معطوف کرده است. از میزان سافتی مصنوعی عکس ها نیز کم شده است. گفته می شود که فرآیند پرداخت عکس در داخل دوربین، نیازمند رویکردی محتاطانه تر می باشد تا بتواند با مدل های مشابه رقابت کند و از میزان نویز نیز کاسته شود. حتی میزان شارپنس تصویر نیز قابل  افزایش است. البته برای دستیابی به کیفیتی خوب و تمیز، بیشتر عکس هایی که جزییات زیادی دارند در فرمت RAW گرفته می شوند و فرمت آنها با استفاده از Capture NX نیکون یا Adobe Camera RAW تغییر داده می شود. تراز رنگی آنها نیز خوب است (اشباع بیشتر، رنگ های غنی تر). به کمک دوربین D80 در نور درخشان نیز می توانید  عکس هایی بدست آورید که رنگ هایی با میزان اشباع بیشتری دارند. ( مانند گل های سرخی که در نور خورشید دیده می شوند).

عملکرد دوربین D80 در مورد کاهش نویز بسیار موفقیت آمیز میباشد. اول آنکه در این دوربین از سیستم کاهش نویز رنگی نهایت استفاده را ببرید که به این ترتیب میزان اطلاعات (جزییات) نوری تا حد امکان حفظ می شود. نویز باقی مانده بیشتر فیلم گونه با ظاهری دانه دانه و تک رنگ می باشد. دوم آنکه به کاربر این امکان داده می شود تا میزان کاهش نویز رنگی را کنترل کند. در صورت تمایل می توانید این مشخصه را غیر فعال کنید (متاسفانه بسیاری از دوربین ها فاقد این میزان کنترل می باشند).