از رایجترین
فرمتهای
تصویری
دوربینهای
دیجیتال میتوان
به فرمت
تصویری JPEG
اشاره کرد که
مخفف عبارت Joint
Photographic Experts Group میباشد.
به طور کلی،
این فرمت با
بیشتر
مرورگرها،
ویوورها و نرم
افزارهای
ویرایشی
تصویر سازگار
است و عکسها
را با ضریب 20 به 10
فشرده میکند.
این در حالی
است که فایل
فشرده شده
جدید، نسبت
به فایل اصلی
کمترین
تغییر را دارد.
خلاصه
به طور
خلاصه باید
گفت فرمت JPEG
اطلاعات عکس
را، از رنگ
گرفته تا
جزییات دیگر
آن، از نو
کنار هم میچیند.
در اینجا فشردگی
رنگها در
مقایسه با
جزییات دیگر
عکس بیشتر است
زیرا چشمان ما
حساسیت بیشتری
را نسبت به
جزییات نشان
میدهد تا رنگ.
به این ترتیب،
فشردگی تصویر
برای یک چشم
غیر مصلح کمتر
مشهود خواهد
بود. دیگر آنکه
این فرمت، علاوه
بر مرتب کردن تمام
جزییات،
اطلاعات سالم
و درست را جدا
میکند. زیرا
چشم ما نسبت
به جزییاتِ از
بین رفته و
مورددار در
مقایسه با
جزییات خوب حساسیت
بیشتری را
نشان میدهد.
این کار با به
کارگیری
چندین روش
فشردهسازی و
ریاضیاتی در
کنار هم صورت
میگیرد که در
این مجموعه به
آنها
پرداخته نشده
است.
یک مثال
عملی
فرمت JPEG به
شما امکان میدهد
نوعی معامله
پایاپای بین
اندازه فایل و
کیفیت تصویر
داشته باشید.
فرمت JPEG
تصویر را به
دو مربع 8×8
پیکسلی تقسیم
میکند که به
طور جداگانه
فشرده شدهاند.
این مربعها
در ابتدا
خودشان را به
شکل پیکسلهای
کوچکی بر روی
لبهها نشان
میدهند. سپس،
با بالا بردن
میزان فشردگی
تصویر، این
مربعها بیشتر
خودشان را
نشان میدهند.
|
|
فایل JPEG با
کیفیت 100٪ - این
فایل را به
سختی میتوان
از یک فایل
غیر فشرده که
عموما 6 برابر
بیشتر فضا
اشغال میکند
تشخیص داد.
|
|
|
فایل JPEG با
کیفیت 80٪ که همچنان
کیفیت خوبی دارد.
به ویژه با در
نظر داشتن
این نکته که
برش عکس 2 برابر
بزرگنمایی
شده و حجم
فایل نیز 10
برابر کوچکتر
از یک فایل
غیر فشرده
است. به این
نکته توجه کنید
که لبههای
عکس تا
اندازه کمی
خراب شدهاند.
بیشتر
دوربینهای
دیجیتال از
سطح کیفی بهتری
نسبت به 80٪
بهره میبرند.
از این رو،
کیفیت
تنظیمات JPEG آنها
بهتر است.
|
|
|
|
فایل JPEG با
کیفیت 60٪ ـ اگر
به تصویر رو
به رو با دقت
نگاه کنید
بعضی مربعهای
کوچک JPEG را
مشاهده
خواهید کرد.
لبههای
تصویر تا
اندازهای
خراب شدهاند.
البته، برش
عکس بزرگنمایی
نشده کماکان
برای سایتهای
اینترنتی
مناسب است.
|
|
|
|
|
|
|
|
در اینجا
میبینید که
اندازه فایل
20 برابر کوچکتر
از اندازه
اصلی آن است.
|
|
|
|
|
فایل JPEG با
کیفیت 10٪ و
مربعهای JPEG با
اندازه 8×8 ـ
تنها نقطه
مثبت این
کیفیت پایین
آن است که تبدیل
فایل JPEG در
حالتهای با
کیفیت بالا
بهتر و موفقتر
عمل میکند.
به لبههای
تصویر دقت
کنید.
|
نکتههای
عملی
- هنگام
ویرایش
تصویر در دفعات
مختلف،
پیشنهاد میشود
تا تصویر میانی
را به صورت یک
فایل غیر
فشرده مانند TIFF یا در
قالب یک
برنامه
ویرایشی
(مثلا PSD برای Adobe Photosho یا PSP برای Paintshop Pro)
ذخیره کنید.
توجه داشته
باشید اگر
فایل خود را
به صورت JPEG
ذخیره میکنید،
آن را
ببندید، سپس
باز کنید و
دوباره آن را
به صورت JPEG و با
همان
تنظیمات
قبلی ذخیره
کنید،
اندازه و حجم
فایل بیشتر
از آن کم
نخواهد شد،
اما از کیفیت
تصویر کاسته
میشود.
- دوربینها
معمولا از
تنظیمات JPEG با کیفیتهای
مختلفی بهره
میبرند،
مانند عالی (FINE)، نرمال (NORMAL)، ابتدایی
(BASIC) و از
این دست. اگر با
فرمتهای RAW یا TIFF
عکاسی میکنید
پیشنهاد میشود
با بالاترین
تنظیمات
کیفی JPEG
کار کنید.
توجه داشته
باشید بعضی
دوربینها
بیشتر از
دیگر مدلهای
موجود فشرده
میکنند،
این حالت حتی
در بالاترین
تنظیمات کیفی
JPEG نیز
دیده شده است.
