۹۹/۹۹۹۹۹۹۹ درصد بدن ما فضای خالی است

زهرا غلامی ۳ مهر ۱۳۹۵ | ۱۵:۰۰
فضای خالی

گاهی اوقات شاید شما با خودتان فکر کنید که آدم مهم و ارزشمندی هستید. شاید دوستان زیادی دارید یا یک شغل مهم یا یک ماشین خیلی گران. اما اگر بدانید که تمام این چیزها در واقع ۹۹/۹۹۹۹۹۹۹ درصد فضای خالی هستند، شاید کمی احساس افتادگی کنید.

اندازه یک اتم را موقعیت میانگین الکترون‌هایش تعیین می‌کنند. فاصله بین هسته و پوسته‌ی بیرونی بدون مرز اتم بیانگر اندازه اتم است. هسته‌ها حدود ۱۰۰ هزار بار کوچک‌تر از اتمی هستند که درون آن قرار دارند.

اگر هسته اندازه یک بادام زمینی باشد، اتم آن اندازه‌ی یک استادیوم بیسبال است. اگر ما تمام فضای خالی دورن اتم‌هایمان را از دست بدهیم، هر یک از ما به اندازه‌ی یک ذره‌ی گرد و خاک می‌شویم و کل گونه‌ی انسان‌ها در حجم یک حبه قند جا می‌شود. پس این همه جرم از کجا می‌آید؟

پاسخ انرژی است! در یک سطح بسیاری بنیادی، همه‌ی ما از اتم‌هایی ساخته شده‌ایم که به نوبه خود از الکترون، پروتون و نوترون تشکیل شده‌اند. و در یک سطح بنیادی‌تر، پروتون‌ها و نوترون‌ها از ذره‌های بنیادی سه گانه‌ای به نام «کوارک» تشکیل شده‌اند. اما جرم این کوارک‌ها تنها درصد بسیار کوچکی از جرم پروتون و نوترون را تشکیل می‌دهد. گلوئون ها که کوارک‌ها را کنار هم نگه‌می‌دارند، کاملا بدون جرم هستند.

بسیاری از دانشمندان فکر می‌کنند تقریبا کل جرم بدن ما از انرژی حرکتی کوارک‌ها و انرژی پیوندی گلوئون‌ها ناشی می‌شود.

اما منظور از فضای خالی چیست؟ فضا هیچ‌وقت واقعا خالی نیست. در واقع پر از چیزهایی مثل تابع موج و میدان‌های کوانتومی نامرئی است. فضای خالی اتم‌ها را می‌توانیم مثل یک پنکه برقی با پره‌های چرخان در نظر بگیریم. وقتی پنکه خاموش است، شما می‌دانید که اکثر فضای درون پنکه خالی است. شما می‌توانید دست‌تان را درون این فضای خالی قرار دهید و انگشتان‌تان را تکان دهید.

اما وقتی پنکه روشن است، قضیه فرق دارد. اگر ما دست‌مان را درون فضای خالی پنکه روشن کنیم، پره‌های آن به دست ما آسیب می‌رسانند.

الکترون‌ها در واقع هیچ حجمی ندارند. بلکه چیزی به نام تابع موج دارند که حجم زیادی از اتم را اشغال می‌کند. اما این الکترون بی‌حجم به طور همزمان در کل فضای اتم یافت می‌شود. پره‌های پنکه هم مثل الکترون‌هایی هستند که فضای اتم را با تابع موج‌شان اشغال می‌کنند.

شما تاکنون هرگز چیزی را در زندگی‌تان لمس نکرده‌اید. آیا شما در حال حاضر نشسته‌اید؟ در واقع این‌طور نیست. بدن شما صندلی را لمس نمی‌کند. چون گوشت اتم‌های شما در هسته آن قرار دارد. وقتی شما کسی را لمس می‌کنید، در واقع اتم‌هایشان را احساس نمی‌کنید. بلکه چیزی که حس می‌کنید نیروی الکترومغناطیسی الکترون‌های شما است که الکترون‌های آنها را هل می‌دهد.

بنابراین، بدن انسانی بسیار مهم شما در اصل مجموعه‌ای از فضاهای خالی در یک سیاره‌ی خالی در یک عالم خالی است.

منبع: Business Insider

telegram_ad2_1

برچسب‌ها :
پاسخ دادن به دیدگاه M انصراف

۱۶ دیدگاه
  1. sepide sepide

    قسمتی که” هیچ وقت چیزی رو لمس نکردیم “و خیلی دوس داشتم در واقع جدید بود حسش؛ الان هم به طرز عجیبی به کیبورد دست میزنم !!!
    تبدیل انرژی به جرم و برعکس هنوز خیلی جای بحث داره درواقع خیلی کمتر از چیزی که باید ، میدونیم ولی رویای کنترلش خیلی دور از دسترس نیست – به اندازه ارزوی بچگی من که بپرم تو سیاه چاله ! 😀

  2. مژگان مژگان

    بسیار عالی بود مطلب،بسیار ممنون خانم غلامی.

  3. امیرحسین امیرحسین

    اگه امکانش هست از این دست مطالب بیش تر بزارین. ممنون

  4. حسین حسین

    فکر نکنم صدهزارتا بادام زمینی اندازه یک زمین بیسبال بشه فکر کنم عدد خیلی بزرگتری باید باشه !؟

  5. میلاد میلاد

    یاد این شعر افتادم:
    دنیا همه هیچ و کار دنیا همه هیچ
    ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ
    دانی که از آدمی چه ماند پس مرگ
    عشق است و محبت است و باقی همه هیچ

  6. ali ali

    مقاله جالبی بود حالا من از یه نظر دیگه بهش نگاه میکنم.
    سیاه چاله چیه؟
    سیاه چاله جسمی که در شرایطی که براش اتفاق میافته تمام این ذرات فشرده کنار هم قرار میگیرند.
    یعنی ۹۹٫۹۹۹ درصد فضای خای هم پر میشه.
    وقتی مثلا یه انسان با فضای خالی ۹۹٫۹۹۹ درصد به طور متوسط ۶۰ کیلو وزن داره اگر تمام اون فضای خالی پر ذره بشه چقد جرم پیدا میکنه؟هر گرم از سیاه چاله ها میلیاردها تن وزن داره.
    به این علته که سیاه چاله ها میتونند نمود خارجی پیدا کنند. میشه گفت این موضوع تنها توجیه وزن بسیار بالای سیاه چاله هاست. اگر این فضای بسیار خالی بین ذرات نبود شاید سیاه چاله ای هم نبود. البته اگه سیاه چاله ای هم نبود بعد مکان زمانی تعریف نمیشد و موجودی نبود. به هر حال قضیه مرغ و تخم مرغه.
    الله اعلم.

  7. M M

    چی شد ؟؟

  8. Arman Arman

    نوترون‌های خنثی، پروتون‌ها رو در نزدیک‌ترین حالت ممکن، کنار هم نگه داشته‌ن. در حالی که پروتون‌ها، مثل الکترون‌ها به شدت دافع همدیگه‌ن. خیلی جالبه که دافعه‌ی بین الکترونها مرز اجسام رو می‌سازه!
    گلوئونِ بدون جرم، کوارک‌ها رو کنار هم نگه داشته.
    الکترونِ بدون حجم، با سرعت زیاد هسته رو دور می‌زنه تا کل فضای اتم رو پر کنه. با هیچ حجمی، کل حجم رو اشغال می‌کنه.
    مثل تعریف انتگرال. بینهایت مستطیلِ بینهایت کم‌مساحت، کل مساحت زیر تابع رو اشغال می‌کنن.
    مثل نقطه که «هست»، ولی هیچ مساحتی نداره.
    انگار تضاد همه جای زندگی رخنه کرده. چیزی که در واقع «نیست»، واقعیت ما رو ساخته‌

    1. Armin Armin

      ایول، خیلی خوب توضیح دادی.

  9. محسن محسن

    خیلی متن باکلاسی بود.
    ضمنا علت خالی بودن مغز انسانها هم در برخی موارد برمن روشن گردید

  10. سپهر سپهر

    زیبا بود و بسیار هم جای فکر داشت. سپاس!

  11. مرتضی مرتضی

    پس با کار کردن رو این مبحث میشه به نامرئی شدن و رد شدن از اجسام رسید

  12. حسین حسین

    خیلی جالب بود
    البته اولش یکم گیج شدم اما وقتی دوباره خوندم کاملا فهمیدم

  13. علی علی

    جالب بود

  14. MrVL MrVL

    :)))))))))))))

  15. مسعود مسعود

    مثل همیشه عالی فقط اون جمله اولش خیلی لوس بود خخ