بهترین فیلمهای گوئینت پالترو؛ از «مرد آهنی» تا «مارتی بزرگ»
کمتر نامی در هالیوود به اندازهی گوئینت پالترو جنجالبرانگیز است، حتی قبل از فروش شمع ۷۵ دلاری عجیب و غریبش. او حرفهی خود را با پشتوانهی نامهای درشتی آغاز کرد. گوئینت دختری ۱۷ ساله اهل سفر با والدینی مشهور (بروس پالترو و بلایت دانر) و پدرخواندهای حتی مشهورتر (استیون اسپیلبرگ) با تحصیلات بالا بود که او را به بهترین نمونه برای بحثهای حول «نپوبیبی» (Neop-Baby) تبدیل میکرد، با یک سوال بزرگ که همواره بر شهرت و فیلمهای گوئینت پالترو سایه میانداخت: آیا او واقعا بازیگر خوبی است یا خیر؟ گاهی اوقات خود پالترو این موضوع را رد کرده و گفته بازیگری هیچوقت حرفهی واقعی او نبوده است. مثل اینکه از اول هم قرار بود پالترو یک کارآفرین سلامت باشد؛ کارآفرینی که نتیجهاش شده برند پالترو، گوپ (Goop). مهم نیست که به قدرت بازیگریاش شک دارید یا نه، نمیتوانید صلاحیت پالترو بهعنوان یکی از برجستهترین چهرهها در حوزهی سبک زندگی را زیر سوال ببرید؛ حتی اگر او پاکسازی با دانهی قهوه و ماسکهای صورت با زهر زنبور به شما تبلیغ کند.
باز شدن در صفحه دیجیکالا
طرفدارش باشید یا نه، انکار استادی پالترو در جلب توجه دشوار است. چه کسی به این اندازه مشهور است که عبارتی را رواج دهد که ایدهی طلاق را از نو تعریف میکند؟ چه کسی مثل پالترو با هر لباس، هر حالت چهره و هر کلمهاش پس از یک حادثه در پیست اسکی ملتی را میخکوب میکند؟ چه کسی کل فیلمهایی را که ساخته یادش میرود؟ ولی خب جذاب و احمق بودن انگار ویژگی این قشر سلبریتیهاست.
مسئله این است که پالترو بازیگر بااستعدادی است؛ نه در آن حد که با هر نقش، ناگهان به آدم دیگری تبدیل شود. او به ندرت گوئینتبودنِ خود را کنار میگذارد و کم پیش میآید که از انتخابهایش در هر صحنه شگفتزده شوید. پالترو اغلب نقش شخصیتهایی را بازی میکند که شباهت زیادی با خودش دارند؛ با این حال، برخی از بهترین اجراهای او در فیلمهایی هستند که پالترو نقش زنان مشکلدار را بازی میکند؛ چون نمیتوانید تصور کنید که خود پالترو چنین مشکلاتی را داشته باشد. به هر حال، هرچه که هست، گوئینت پالترو فوقالعاده تماشایی است. او کاریزمایی دارد که هیچکس نمیتواند تقلیدش کند.
پالترو برای بازی در فیلم «شکسپیر عاشق» (Shakespeare in Love)، که در سال ۱۹۹۸ برندهی جایزهی اسکار بهترین فیلم سال شد، جایزهی اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. او همچنین برای این بازی جایزهی گلدن گلوب و دو جایزهی انجمن بازیگران فیلم (برای بهترین بازیگر زن و بهترین گروه بازیگری) را به خانه برد. او همچنین برای بازی در نقش یک ریاضیدان در فیلم «برهان» (Proof) در سال ۲۰۰۵، دومین نامزدی جایزهی گلدن گلوب خود را به دست آورد. از دیگر آثار به یاد ماندنی او میتوان به سری فیلمهای «مرد آهنی» (Iron Man) از دنیای سینمایی مارول، «آقای ریپلی بااستعداد» (The Talented Mr. Ripley) و «خانواده اشرافی تننبام» (The Royal Tenenbaums) اشاره کرد.
حالا، با «مارتی سوپریم» (Marty Supreme)، گوئینت پالترو بعد از یک دهه مهمترین نقش سینمایی خود را ایفا کرده است و ما از این فرصت استفاده کردهایم تا سراغ بهترین و مهمترین فیلمهای او برویم؛ فیلمهایی که جایگاه پالترو را به عنوان یک ستاره تثبیت میکنند.
بهترین فیلمهای گوئینت پالترو که او را به یک فوقستاره تبدیل کردند
۲۰. موردکای (Mortdecai)
- سال اکران: ۲۰۱۵
- کارگردان: دیوید کپ
- بازیگران: جانی دپ،، گوئینت پالترو، جف گلدبلوم، پاول بتانی
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۵.۵ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۱۲ از ۱۰۰
هیچکس از این فیلمِ بهطرز ناراحتکنندهای بیمزه با بازی جانی دپ، جان سالم به در نمیبرد. گوئینت پالترو در دوران بازیگریاش لهجهی بریتانیایی کم استفاده نکرده، اما در «موردکای» کاملا لهجهاش را خراب میکند که یکی از نشانههای فراوان بیفایده بودنِ فیلمِ «موردکای» است. او و دپ هر دو لهجهی عجیبی به کار میبرند، حرفها را زیادی میکشند، انگار برای اینکه جلوهای تئاتری و نمایشی به اجرایشان بدهند. شاید هم این کار را میکنند تا کمبود شوخیها، داستان کسلکننده یا اکشن بیش از حد سراسیمه را بپوشانند. این تقلید و کپیکاریها اما در «موردکای» جواب نداده است؛ مخصوصا وقتی همه از میانهی فیلم خوابشان میبرد. با این حال، «موردکای» چهرههای معروف کم ندارد و پالترو هم در فیلم، یکی از معدود اجراهای پس از ۲۰۱۰ میلادی خود را به نمایش میگذارد.
۱۹. سکوت (Hush)
- سال اکران: ۱۹۹۸
- کارگردان: جاناتان داربی
- بازیگران: جسیکا لانگ، گوئینت پالترو، هل هالبروک
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۵.۵ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۱۲ از ۱۰۰
جسیکا لانگ فیلم «سکوت» را آشغال خوانده است. او و پالترو این فیلمِ تریلر را در سال ۱۹۹۶ فیلمبرداری کردند. اما پس از اکرانهای آزمایشی فراوان، دوباره آنها را برای فیلمبرداری مجدد فراخواندند که پایان فیلم را تغییر داد و سر پالترو یک کلاهگیس بدقواره کرد. حداقل این کلاهگیس از مسابقهی موش و گربهبازی قابل پیشبینی فیلم سرگرمکنندهتر است که در آن یک مزرعهدار میخواهد از زیر بار مسئولیتهای عروس حاملهاش شانه خالی کند.
پالترو در «سکوت» بازی عجیب و بیاحساسی ارائه میدهد که اگر فیلم در همان تاریخی که مقرر شده بود، اکران میشد، احتمالا بر روند رشد این ستارهی در آن زمان نوظهور تأثیری منفی میگذاشت. گوئینت پالترو در پذیرفتن ملودرام ذاتی داستان مردد است و آنچه را که میتوانست یک فیلم سرگرمکننده باشد، به ۹۶ دقیقهی بیمزه و طاقتفرسا تبدیل میکند. با این حال، «سکوت» از اولین فیلمهایی است که گوئینت را به مخاطبان معرفی و راه او برای تبدیل شدن به یک فوق ستاره را هموار کرد.
۱۸. کانتری استرانگ (Country Strong)
- سال اکران: ۲۰۱۰
- کارگردان: شانا فیست
- بازیگران: گوئینت پالترو، تیم مکگرا، گرت هدلند، لیتون میستر
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۳ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۲۳ از ۱۰۰
اگر قرار باشد بازیگری برای نقش یک ستارهی موسیقی کانتری انتخاب کنید، احتمالا گوئینت پالترو آخرین انتخابتان باشد. اما او به خوبی موفق شده این نقش را در فیلم شانا فیست بازی کند. پالترو در «کانتری استرانگ» یک ستارهی کانتری است که به تازگی از مرکز ترک اعتیاد به الکل بیرون آمده و میخواهد زندگیاش را از نو بسازد. در این میان، با خوانندگان کانتری دیگر مثل بو (گرت هدلند) و چیلز (لیتون میستر) مواجه میشود و میخواهد ازدواجش با جیمز (تیم مکگرا) را نجات دهد.
پالترو خود گفته نمیدانسته چطور باید وخامت سوءمصرف الکل را در داستان غمانگیز این خوانندهی کانتری به تصویر بکشد. او به لهجهی جنوب امریکایی و رد ریمل پس از گریه متوسل میشود و دلسوزی بیننده را بیرون میکشد. طرح داستان «کانتری استرانگ» شبیه سریالهای آبکی است، اما این فیلم گیشهپسند، یکی از معدود فیلمهای خوب گوئینت پالترو از ۲۰۱۰ میلادی به بعد به حساب میآید.
۱۷. جهش (Bounce)
- سال اکران: ۲۰۰۰
- کارگردان: دان روس
- بازیگران: بن افلک، گوئینت پالترو، تونی گلدوین، ناتاشا هنستریج
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۵.۸ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۵۲ از ۱۰۰
«جهش» ماه عسلِ شغلی افلک و پالترو است که در آن هر دو در دوران پسااسکارِ خود سر میکردند. فیلم عناصر آشنای یک ملودرام عاشقانه را دارد، اما دان روس، کارگردان، بیشتر از پیشفرض بدیع فیلم، به دو چهرهی خود روی پوستر تکیه کرده است.
بن افلک و گوئینت پالترو، که در فیلم جایزهبگیر «شکسپیر عاشق» حضور داشتند، در «جهش» درگیر یک عاشقانهی آبکی میشوند. «جهش» داستان عاشقانهی عجیب و غریبی دارد. مردی (بن افلک) بلیط هواپیمایش را به مرد دیگری میدهد؛ اما هواپیما سقوط میکند و او میمیرد و باعث میشود مردی که زنده مانده احساس عذاب وجدان کند و سراغ بیوهی مرد مرده (گوئینت پالترو) برود…و آنجا عاشق میشود. با شکوفا شدن رابطهی بین کاراکترهای بن و گوئینت، آنها اجراهای پرشوری ارائه میدهند و فیلم را به زور سر پا نگه میدارند.
۱۶. مهمانی سالگرد ازدواج (The Anniversary Party)
- سال اکران: ۲۰۰۱
- کارگردان: جنیفر جیسن لی، الن کامینگ
- بازیگران: جنیفر جیسن لی، الن کامینگ، کوین کلاین، گوئینت پالترو
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۳ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۶۱ از ۱۰۰
گوئینت پالترو در «مهمانی سالگرد ازدواج» یک اجرای دلنشین به نمایش میگذارد. در داستانی که همه چیز دربارهی خودخواهی است، «مهمانی سالگرد ازدواج» نگاه دقیقی به زندگی بازیگر نوظهوری به نام اسکای دیویدسون میاندازد که عاشق جلب توجه آدمهای فانی است که دستمزدهای ۴ میلیون دلاری نمیگیرند.
در میان بازیگران توانمند فیلم، که در صدرشان جنیفر جیسون لی و الن کامینگ هستند که نویسندگی و کارگردانی این کمدی مستقل را هم بر عهده داشتهاند، پالترو فرصت کرده جذابیتهای خود به عنوان یک بازیگر را به خوبی به رخ بکشد. برخی منتقدان گفتند که پالترو در «مهمانی سالگرد ازدواج» دارد خودش را بازی میکند، اما این نقدها تمام ظرافتهای اجرای او را نادیده میگیرد. در فیلم، پالترو اسکای را در قالب کسی به تصویر میکشد که روحش هم از جذابیتهای خود خبر ندارد.
۱۵. هال ظاهربین (Shallow Hal)
- سال اکران: ۲۰۰۱
- کارگردان: بابی فارلی، پیتر فارلی
- بازیگران: جک بلک، گوئینت پالترو، تونی رابینز، جیسون الکساندر
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۴۹ از ۱۰۰
پالترو با فیلم «هال ظاهربین» پا به دنیای کمدیهای مبتذل برادران فارلی گذاشت. او کمدی رمانتیک برادران فارلی را «فاجعه» نامیده که چندان هم دور از واقعیت نیست. در این فیلم پالترو نقش رزماری، زنی بسیار چاق را بازی میکند. اما هال (جک بلک)، مردی که مشتاق عشق است، هیپنوتیزم شده و باور میکند رزماری زنی لاغر و بسیار جذاب است. وقتی اثر هیپنوتیزم هال از بین میرود و او رزماری را به همان شکلی که هست میبیند، از درون خرد میشود. اما آیا هال میتواند فراتر از ظواهر را ببیند و رزماری را نه بهخاطر بیرونش، که درونش دوست داشته باشد؟
اگر چشمهایتان را تنگ کنید، پیام اخلاقی فیلم را میبینید که میگوید زیبایی، به ظواهر آدمها نیست. اما پیش از رسیدن به این پیام اخلاقی، باید از کلی جوکهای بیمزه عبور کنید. عجیب نیست که گوئینت پالترو ترجیح میدهد این عنوان را از بین فیلمهای خود پاک کند. با این حال، او بهعنوان معشوقهی جک بلک خوب ظاهر شده و شاید نباید اینقدر به خودش و فیلم سخت بگیرد.
۱۴. آرزوهای بزرگ (Great Expectations)
- سال اکران: ۱۹۹۸
- کارگردان: آلفونسو کوارون
- بازیگران: ایتان هاوک، گوئینت پالترو، رابرت دنیرو، آنا بنکرافت
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۸ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۴۱ از ۱۰۰
«آرزوهای بزرگ» هم برای گوئینت پالترو و هم آلفونسو کوارون، کارگردان برندهی اسکار فیلم «جاذبه» (Gravity)، شکست بزرگی بود؛ همزمان تلاشی که ارزش انجام دادن داشت. ایدهی فیلمنامهنویس، میچ گلیزر، این بود که داستان افسانهای چارلز دیکنز را در منهتن دههی ۱۹۹۰ روایت کند و داستان را به دورهی معاصر بیاورد. در مدرنسازی و امریکاییسازی رمان چارلز دیکنز، بسیاری از مضامین اصلی «آرزوهای بزرگ» حذف و در عوض، یک درام عاشقانهی مناسب برای سال ۱۹۹۸ ساخته شد که پالترو را در سبک همیشگیاش، نجیب و ظریف، تثبیت کرد.
فینِ یتیم (ایتان هاوک) دوباره با استلا (گوئینت پالترو) که سالها پیش در فلوریدا میشناخت، ملاقات میکند و رابطهای عاشقانه بین آنها شکل میگیرد، هرچند که وفاداری استلا تا حدودی مبهم است. پالترو در نقش استلا، معشوق ثروتمند نقاش، نوعی بیخیالی مخصوص پالترو از خود نشان میدهد. او به آرامی صحبت و با اعتقاد راسخ حرکت میکند و به ندرت ذرهای نگرانی از خود نشان میدهد. با این حال، استلا در حال نقش بازی کردن است و دیواری دور خود میکشد تا از مشکلات دوران کودکی فاصله بگیرد و در این لحظات است که پالترو هنر خود را به رخ میکشد.
۱۳. قتلی بینقص (A Perfect Murder)
- سال اکران: ۱۹۹۸
- کارگردان: اندرو دیویس
- بازیگران: مایکل داگلاس، گوئینت پالترو، ویگو مورتنسن، دیوید سوشی
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۶ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۵۵ از ۱۰۰
جذابیت پالترو را اغلب با گریس کلی مقایسه میکنند که خود دلیل کافی است تا او را در یک نسخهی هیجانی مدرن «برای ام را به نشانهی مرگ بگیر» (Dial M for Murder) قرار دهند. دلیل دیگر: پالترو در بازی در نقش ثروتمندانی که درگیر آشفتگیهای خانوادگی هستند، مهارت دارد. در اینجا، پریشانی او از شوهر روی پردهاش، مایکل داگلاس، نشأت میگیرد.
در چند دقیقهی اول فیلم تقریبل میدانید که «قتلی بینقص» به کجا خواهد رفت، دوربین گوئینت پالترو را در خیابان پنجم دنبال میکند، در حالی که او از داگلاس روی برمیگرداند و لبخند تصنعیاش را کنار میگذارد. اما انتظار برای مجازاتی که قرار است به همسر حیلهگرش بدهد، تنها نیمی از جذابیت فیلم است. پالترو نقش یک قهرمان زن جذاب و سرد را بازی میکند که تیزبینیاش به اندازهی مدل موهای دهه نودیاش دلپذیر است.
۱۲. درهای کشویی (Sliding Doors)
- سال اکران: ۱۹۹۸
- کارگردان: پیتر هاویت
- بازیگران: گوئینت پالترو، جان هانا، پیتر هاویت، جین تریپلهورن
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۷ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۶۵ از ۱۰۰
فیلم «درهای کشویی» ساختهی پیتر هاویت، یکی از چالشبرانگیزترین نقشهای سینمایی دوران حرفهای پالترو را رقم زد. این فیلم نقدهای متوسطی گرفت و تنها ۱۱.۸ میلیون دلار در گیشهی امریکا فروخت؛ اما ردپای فرهنگی پالترو را عمیقتر کرد.
در «درهای کشویی» پالترو نقش هلن کویلی را بازی میکند که به تازگی از شغل روابط عمومی خود در لندن اخراج شده و با عجله به مترو میرود اما قطار را از دست میدهد. در اینجای داستان، روایت هاویت به دو قسمت تقسیم میشود: زندگی هلن اگر قبل از بسته شدن درهای کشویی به قطار میرسید چگونه میبود و حالا که قطار را از دست داده، زندگیاش چگونه است؟ پالترو باید دو کاراکتر متفاوت را در دو خط زمانی متفاوت بازی میکند که به طرز خندهداری با موهای قهوهای یا بور او متمایز میشود. به هر حال، او این دو نقش متفاوت را به طرز ماهرانهای انجام داده است. توانایی او در مسحور کردن دیگران، پالترو را در «درهای کشویی» به یک قهرمان زن کمدی-رمانتیک عالی تبدیل میکند و لهجهی بریتانیاییاش هم، حداقل برای عموم مردم، بهشدت قانعکننده از آب درآمده است.
۱۱. سیلویا (Sylvia)
- سال اکران: ۲۰۰۳
- کارگردان: کریستین جفز
- بازیگران: گوئینت پالترو، دنیل کریگ، جرد هریس، بلایت دانر
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۳ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۳۷ از ۱۰۰
«سیلویا» یکی از آن فیلمهای زندگینامهای بیش از حد بزرگ و باشکوه دربارهی هنرمندان است؛ این بار کمی خستهکننده، مخصوصاً اگر از قبل با خلاصهای از زندگی سیلویا پلات آشنا باشید؛ مثل ازدواج پر فراز و نشیبش با تد هیوز (دنیل کریگ)، مشکلاتش به عنوان یک نویسنده و مرگ وحشتناکش.
با وجود تمام ملودرامها، چیزی که در مورد «سیلویا» خوب از آب درآمده، پالترو است. این نقش از او چیزهای زیادی میطلبد و او کاملاً از پس آنها برمیآید. پالترو امیدوار اما رنجدیده، مصمم اما شکننده است. از همه مهمتر، او با پلات مانند یک شخصیت تمامعیار رفتار میکند، نه یک کهنالگوی ادبی؛ بلکه انگار او را از نو میسازد.
۱۰. برهان (Proof)
- سال اکران: ۲۰۰۵
- کارگردان: جان مدن
- بازیگران: گوئینت پالترو، جیک جیلنهال، آنتونی هاپکینز، هوپ دیویس
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۶ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۶۲ از ۱۰۰
پالترو در این اقتباس سینمایی از نمایشنامهی برندهی جایزه پولیتزر اثر دیوید آبرن، دوباره با کارگردان فیلم «شکسپیر عاشق» جان مدن همکاری کرد؛ کارگردانی که همکاری پیشیناش با او، یک جایزهی اسکار برایش به بار آورده بود. در «برهان» پالترو نقش کاترین لولین را بازی میکند؛ ریاضیدانی که نگران است بیماری روانی پدر در حال مرگش (آنتونی هاپکینز) را به ارث ببرد.
از آنجا که اجرای گوئینت اغلب با ظرافت و نجابت خود تعریف میشود، دیدن او در نقش کاراکتری افسرده، آسیبدیده، مغموم و نگران که شاهد زوال پدرش است، حسابی تازگی دارد؛ و به جز تازگی، او واقعا اجرای خوبی ارائه میدهد. «برهان» در گذر زمان فیلمی است که تاحدودی از یادها رفته است. با این حال، پالترو برای بازی در نقش کاترین در این فیلم، دومین نامزدی گلدن گلوب خود را به دست آورد.
۹. شیوع (Contagion)
- سال اکران: ۲۰۱۱
- کارگردان: استیون سودربرگ
- بازیگران: ماریون کوتیار، مت دیمون، لارنس فیشبرن، جود لا، گوئینت پالترو، کیت وینسلت
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۸ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۸۵ از ۱۰۰
بازیگری گوئینت پالترو در این فیلم استیون سودربرگ حرف ندارد؛ اما چقدر میتوان فیلمی را که کاراکتر پالترو را در همان پانزده دقیقهی ابتدایی میکشد در رتبهی بالایی قرار داد؟ «شیوع» در دوران کرونا به فیلمی پیشگویانه تبدیل شد که شباهتهایش با ماجرای کووید ترسناک بود. در این فیلم، پالترو کاراکتر بث امهاف را بازی میکند؛ مادری شاغل که بیمار میشود. ما قبل از فریم اول فیلم، سرفهی او را میشنویم و از همانجا رنگپریدگی بیمارگونهی او رو به وخامت میگذارد. در حضور کوتاه پالترو نوعی حالت شبحوار وجود دارد، سرزندگی او با ضعیفتر شدن و تسلیمش در برابر بیماری، از بین میرود. پس از بث، بیماری بهمرور سراسر جهان را در برمیگیرد. با تبدیل شدن بث به اولین قربانی که محققان او را برای تحقیق انتخاب میکنند، پالترو نقشی کلیدی در طرح کلی داستان ایفا کرده و حتی در غیابش هم رد خود را بر کل فیلم میگذارد.
آوردن گوئینت پالترو به فیلم، آن هم برای اینکه فقط شکنجهاش بدهند، مثل یک شوخی بیرحمانه میماند. اما سودربرگ در «شیوع» از قدرت نام و چهرهی پالترو استفاده و به قولی شیرهاش را برای مارکتینگ کشید؛ مثل مرگ دری بریمور در فیلم «جیغ».
۸. هفت (Seven)
- سال اکران: ۱۹۹۵
- کارگردان: دیوید فینچر
- بازیگران: برد پیت، مورگان فریمن، گوئینت پالترو، کوین اسپیسی
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۸.۶ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۸۴ از ۱۰۰
اجرای گوئینت پالترو در فیلم «هفت» نمونهای عالی از تضادهاست. او جایی که بقیه سفت و سختاند، مهربان است، و جایی که دیگران عصبیاند، گشادهروست. البته، این تنها میتواند یک معنی داشته باشد و آن اینکه فیلم قرار است بلای وحشتناکی سرش بیاورد. او زن دلسوزی است که بیشتر از مردان سرسخت اطرافش دربارهی زندگی میداند. موفقیت دیوید فینچر، ارزش نام پالترو و همچنین برد پیت را، که پیشتر سر تست بازیگری برای فیلم «افسانههای خزان» (Legends of the Fall) با هم آشنا شده بودند، در هالیوود بالاتر برد. پالترو و پیت در طول تولید فیلم «هفت» با هم بیرون میرفتند و برای همین جرقهای که در نگاهشان در فیلم دیده میشود، واقعی مینماید؛ کاری که تقلیدش برای فیلم از حدود تواناییهای بازیگری هر دو پیت و پالترو فراتر است.
با پیشروی داستان، غمی در چشمان پالترو رخنه میکند. او که نقش همسر کارآگاه بیش از حد جاهطلبِ پیت را بازی میکند، به نظر میرسد به تنهایی میتواند پایان غمانگیز خودش را حدس بزند.
۷. دنیای سینمایی مارول (The Marvel Cinematic Universe)
ویرجینیا «پپر» پاتس احتمالا نقشی است که دوستداران کمیکهای مارول، پالترو را با آن میشناسند. پپر به عنوان دست راست تونی استارک میلیاردر معروف به مرد آهنی (رابرت داونی جونیور)، در مرکز توجه قرار میگیرد و هر آنچه تونی نیاز دارد را به او میدهد.
نقش گوئینت پالترو در اولین فیلم «مرد آهنی» قابل توجه بود، اما با پیشرفت دنیای سینمایی مارول و ساخت فیلمهای بعدی، حضور شخصیت او کوتاهتر شده و به حد بازیگر مهمان تقلیل یافت. پالترو در نقش پپر در سه فیلم «مرد آهنی» (۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳) و همچنین در فیلمهای «انتقامجویان» (The Avengers)، «مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه» (Spider-Man: Homecoming) در سال ۲۰۱۷ و «انتقامجویان: جنگ ابدیت» (Avengers: Infinity War) حضور داشت.
۶. خانواده اشرافی تننبام (The Royal Tenenbaums)
- سال اکران: ۲۰۰۱
- کارگردان: وس اندرسون
- بازیگران: گوئینت پالترو، اوون ویلسون، جین هکمن، بن استیلر، بیل موری
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۷.۶ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۸۱ از ۱۰۰
تصویر پالترو که با آن کت سمور و خط چشم کلفتش از اتوبوس به صورت اسلوموشن پیاده میشود، در مغز هر سینماروی مدرن و هر کسی که در دو دههی گذشته در یک مهمانی هالووین شرکت کرده یا یک نمایش مد لباس را دیده باشد، حک شده است. شاهکار وس اندرسون دو ماه پس از یازده سپتامبر اکران شد و طنز تلخ و تاریک آن با حال و هوای کشور مطابقت داشت.
در یکی از لذتبخشترین فیلمهای وس اندرسون، پالترو نقش مارگو را بازی میکند که با دو برادرش (دو نفر دیگر را بن استیلر و لوک ویلسون بازی میکنند) همگی در نوجوانی پتانسیل خوبی از خود نشان دادند، اما در بزرگسالی شکست خوردند. با وجود والدینی مانند پدر مشکوکشان رویال (جین هکمن) و مادرشان اتلین (آنجلیکا هیوستون) که از دست شوهرش عاصی شده، جای تعجب نیست که این بچهها چرا اینقدر آشفته هستند. پالترو به ویژه در نقش مارگو به عنوان زنی که آنقدر حوصلهاش سر رفته که متوجه نمیشود زندگیاش رو به زوال است، فوقالعاده ظاهر شده است.
مارگو تننبامِ پالترو به لطف سبک بیعیب و نقص و اشتیاقی که در نگاه خیرهاش دیده میشود، فیلم را فراموشنشدنی میکند. «خانواده اشرافی تننبام»، که گوئینت پالترو دو-سه سال بعد از «شکسپیر عاشق» در آن بازی کرد، تغییر ۱۸۰ درجهای از فیلمهای سابقش به حساب میآمد. با این حال، صورت بیروح او به همان اندازه جذاب است. این استعدادی است که هرکسی ندارد.
۵. دو عاشق (Two Lovers)
- سال اکران: ۲۰۰۸
- کارگردان: جیمز گری
- بازیگران: گوئینت پالترو، واکین فینیکس، وینسا شاو، ایزابلا روسلینی
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۷ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۸۱ از ۱۰۰
«دو عاشق» اساسا نقطهی پایان بازیگری پالترو بود؛ بین اکران فیلم در کن و اکران سینمایی آن، پالترو اولین خبرنامهی Goop را راه انداخت. پس از آن فیلمهای زیادی ساخت که اکثرشان خوب نیستند؛ اما بیشک هیچکدام روی دست این درام عاشقانه و ویرانگر از جیمز گری نمیآیند. اینکه منبع الهام داستانتان داستایوفسکی باشد، برای هر کسی ترسناک خواهد بود، اما فیلم «دو عاشق» ساختهی جیمز گری نهتنها از پس آن برآمده، که به پالترو این امکان را داده تا یکی از بهترین بازیهایش را روی پرده سینما ارائه دهد. بعدها، وقتی شرکت پالترو به یک شرکت ۲۵۰ میلیون دلاری تبدیل شد، میگفت که تمام این سالهای گذشته را در «لباس بازیگری» گذرانده است. اما «دو عاشق» نشان میدهد که چقدر گوئینت خودش را دست کم گرفته است.
پالترو در نقش یک معتاد دمدمی مزاج که با همسایهاش (واکین فینیکس) دوست میشود و در عین حال با یک مرد متأهل (الیاس کوتیاس) قرار میگذارد، کاراکتری بهشدت انسانی، غیرقابل پیشبینی و تأثربرانگیز به تصویر میآورد. او در ظاهر سرزنده و مؤدب به نظر میرسد، اما از درون در حال فروپاشی است و ما هم با او در این مسیر همراه میشویم. صحنهای که میشل باید به لئونارد بگوید که همکارش بیشتر از او به دردش میخورد، از دردناکترین سکانسهای فیلمهای معاصر است.
۴. اما (Emma)
- سال اکران: ۱۹۹۶
- کارگردان: داگلاس مکگراث
- بازیگران: گوئینت پالترو، تونی کولت، جرمی نورتهم، یوان مکگرگور، سوفی تامپسون
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۶.۶ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۸۴ از ۱۰۰
«اما» یکی از محبوبترین آثار جین آستین نیست. بیشتر فیلمبازها داستان «اما» را از سر فیلم درخشان ایمی هکرلینگ، «بیسرنخ» (Clueless) میشناسند. در نسخهی ۱۹۹۶ اما داگلاس مکگراث، که برای نوشتن فیلمنامهی «گلولهها بر فراز برادوی» (Bullets Over Broadway) ساختهی وودی آلن نامزد اسکار شد، داستان فیلم را در اوایل قرن نوزدهم انگلستان روایت میکند و پالترو، که مشخص است بازیگری قرن بیست و یکمی است، به خوبی در نقش یک واسطهی ازدواج خوشنیت ظاهر میشود.
این اقتباس از جین آستین، اولین نقش اصلی پرسود پالترو بود و ویژگیهایی را بنا نهاد که حرفهی او را تعریف کرد: نجیب، ظریف و کمی ازخودمتشکر. کاریزمای او در «اما» به برخی آثار دراماتیکتری که بعدها در انتظارش بودند، انجامید. اگر گوئینت پالترو در «اما» یک نقطه ضعف داشته باشد، این است که بازیگران نقش مکمل (تونی کولت، الن کامینگ و سوفی تامپسون) حسابی روی دستش میآیند. با این حال، به راحتی میتوان دید که چطور موفقیت «اما» دو سال بعد به انتخاب او برای بازی در فیلم «شکسپیر عاشق» انجامید.
۳. مارتی سوپریم (Marty Supreme)
- سال اکران: ۲۰۲۵
- کارگردان: جاش سفدی
- بازیگران: تیموتی شالامی، گوئینت پالترو، اودسا اوزاین، تایلر دِ کریتر
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۷.۹ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۹۴ از ۱۰۰
گوئینت پالترو پس از مدتها با این فیلم هیجانانگیز، اعصابخردکن و پینگپنگیِ جاش سفدی به پردهی سینما بازگشت. او در این فیلم نقشی فوقالعاده پیچیده و در نهایت تا حدودی تراژیک را در نقش یک ستارهی سابق سینما، کِی استون، ایفا میکند که بین قرارهای ملاقات با مارتی موزرِ همیشه پرجنبوجوش (تیموتی شالامی)، سعی در بازگشت به صحنه دارد. کی زمانی برای خودش در دههی سی میلادی بروبیایی داشته، اما حالا با شوهر پولدار اما بدرفتارش (کوین اولیری) اینجا و آنجا میرود و در تئاترهای بد ایفای نقش میکند.
نگاه خیره و چهرهی رنگپریده روی صورت پالترو نشان میدهد که بازنشستگی کاملا انتخابِ کی نبوده است. او غمگین است، اما در دستان پالترو، همزمان میتواند سرزنده و بامزه هم باشد که شور و شوق زندگی را به این کاراکتر میآورد. میتوانید بهراحتی ببینید چرا مارتی جذب او میشود. پالترو در «مارتی سوپریم» درخشان است. با اینکه سفدی پایان درست و درمانی به کاراکتر او نمیدهد، اما زمینهی بازگشت خوشایندی را برای گوئینت پالترو به پردهی بزرگ فراهم میکند.
۲. آقای ریپلی بااستعداد (The Talented Mr. Ripley)
- سال اکران: ۱۹۹۹
- کارگردان: آنتونی مینگلا
- بازیگران: مت دیمون، جود لاو، گوئینت پالترو، فیلیپ سیمور هافمن
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۸۵ از ۱۰۰
«آقای ریپلی بااستعداد» یکی از بهترین فیلمهای گوئینت پالترو است که پس از دریافت اسکار در آن بازی کرد؛ فیلمی که با توجه به کلاهبرداریهایی که امروزه مد شده، حتی جذابتر و هوشمندانهتر به نظر میرسد. پالترو در نسخهی سینمایی آنتونی مینگلا از داستان مهیج پاتریشیا هایاسمیت، نقش مارج شروود را بازی میکند؛ نامزد دیکی (جود لا) که یک آدم خوشگذران است و تام ریپلی (مت دیمون) استخدام شده تا پس از خوشگذرانیهای عاشقانهی دیکی در سراسر ایتالیا، او را به امریکا بازگرداند.
ریپلیِ کلاهبردار، که برای بهبود جایگاه خود در زندگی به راحتی به اسرار افراد ثروتمند نفوذ میکند و هیچ ابایی از کشتن کسانی که راز او را میدانند ندارد، در نهایت با مارج رو در رو میشود و این رویارویی بین پالترو و دیمون بهشدت هیجانانگیز است. مارج کینههای عاشقانهاش را با بیخیالیای که مختص افراد زیبا، پولدار و بیخیال است، پنهان میکند. پالترو، فریبندگی ثروت و بیدغدغهبودن را به تصویر میکشد. از اینجا به بعد بود که دیگر در ستاره بودن گوئینت پالترو شکی وجود نداشت.
۱. شکسپیر عاشق (Shakespeare in Love)
- سال اکران: ۱۹۹۸
- کارگردان: جان مدن
- بازیگران: گوئینت پالترو، جوزف فینس، جودی دنچ، بن افلک، کالین فرث
- امتیاز کاربران وبسایت IMDb به فیلم: ۷.۱ از ۱۰
- امتیاز وبسایت راتن تومیتوز به فیلم: ۹۲ از ۱۰۰
مهمترین دستاورد هنری گوئینت پالترو، بازی او در فیلم «شکسپیر عاشق» ساختهی جان مدن است، یک کمدی رمانتیک که به طرز شگفتآوری جایزه بهترین فیلم سال را از اثر تحسینشدهی استیون اسپیلبرگ، «نجات سرباز رایان» (Saving Private Ryan) ربود. پالترو در این فیلم نقش ویولا، زن جوانی را بازی میکند که میخواهد در یک نمایش شکسپیر ظاهر شود اما برای شرکت در تست بازیگری باید خود را به شکل یک مرد درآورد. پالترو برای بازی در نقش ویولا، اولین جایزهی اسکار، اولین جایزهی گلدن گلوب و همچنین اولین و دومین جایزهی انجمن بازیگران سینما را از آن خود کرد.
پالترو در اینجا سرزندهتر از همیشه روی پردهی سینماست. وقتی دوربین به سمت ویولا میچرخد و او برای تماشاگران مشتاق در تئاتر گلوب اجرا میکند، به نظر میرسد آرامشی در چهرهاش هست؛ آرامشی که به همان اندازه در مورد بازیگری که در نقش او فرورفته نیز صدق میکند. زیاد دربارهی این گفتهاند که چطور ممکن است این فیلم از «نجات سرباز رایان» پیشی گرفته باشد یا اینکه چطور پالترو در مقابل کیت بلانشت و فرناندا مونتهنگرو جایزهی اسکار را برده. به هر حال، پالترو در «شکسپیر عاشق» اوج عاشقانهی داستان را درک میکند و زیبایی و ظرافت او، هم برای موفقیت فیلم و هم برای حرفهی خودش، خوب جواب داد و او را به مسیر تبدیل به فوق ستارهای که امروز هست، هدایت کرد.
منبع: Vulture
