پیش‌نمایش بازی Pragmata؛ آس تازه‌ی کپ‌کام

سال ۲۰۲۶ سر کپ‌کام (Capcom) حسابی شلوغی است؛ مخصوصا با سه دنباله‌ی دانه‌درشت با «رزیدنت اویل ۹» (Resident Evil Requiem)، «اونیموشا: وی آو دِ سورد» (Onimusha: Way of the Sword) و «مانستر هانتر استوریز ۳» (Monster Hunter Stories 3). اما آس تازه‌ی این استودیو نه دنباله‌های پرطرفدارش، که بازی است که اولین بار سال ۲۰۲۰ رونمایی شد، سپس در ۲۰۲۱ به تعویق افتاد، دوباره در ۲۰۲۳ تأخیر خورد و بالاخره در سال ۲۰۲۵ با مجموعه‌ای از پیش‌نمایش‌های درخشان به میدان آمد؛ البته این بار با تاریخ انتشار قطعی برای ۲۰۲۶. این بازی «پراگماتا» (Pragmata) است؛ یک اکشن-شوتر سوم‌شخص در فضا که با جو علمی-تخیلی خود، حسابی با ساخته‌های اخیر کپ‌کام تفاوت دارد.

بازی «پراگماتا» که دموی آن تحت عنوان «دفتر نقاشی پراگماتا» (Pragmata Sketchbook) در «نینتندو دیرکت» اخیر منتشر شد، داستان دو قهرمان اصلی، یک فضانورد به نام هیو ویلیامز و دختربچه‌ی اندرویدی به نام دایانا را دنبال می‌کند که با کنار هم گذاشتن قدرت‌هایشان، یکی از تازه‌ترین گیم‌پلی‌های اخیر ویدیوگیم را به عرصه می‌آورند. در بازی تازه‌ی کپ‌کام، تیراندازی و هک کردن دو بازوی اصلی مبارزه‌ی قهرمانان با دشمنانِ رباتی‌اشان هستند.

یک گیم‌پلی منحصربه‌فرد

دموی «پراگماتا» با دایانا آغاز می‌شود که بی‌خیال روی زمین نقاشی می‌کند. اولین نکته‌ای که به چشم می‌آید، و در تریلرهای پیشین بازی هم مشخص بود، قدرت پردازش زیادی است که خرج موهای دایانا شده و اگر خوره‌ی بخش‌های تکنیکال بازی ویدیویی هستید، احتمالا می‌توانید منتظر تحلیلی از دیجیتال فاندری (Digital Foundry) باشید تا ببینید این موها چند درصد منابع بازی را مصرف می‌کند.

در ادامه، دایانا را می‌بینیم که در وسط اتاق در حالی که ربات‌ها دوره‌اش کرده‌اند نشسته و مردی با لباس فضانوردی، که در ادامه می‌فهمیم هیو نام دارد، دست‌تنها مجبور است با ربات‌ها بجنگد، اما به نظر نمی‌رسد بتواند به‌تنهایی کار زیادی از پیش ببرد. بازی چندلحظه‌ای کنترل هیو را به شما می‌دهد تا با تیراندازی به سمت ربات‌ها، ساز و کار نشانه‌گیری و تیراندازی دستتان بیاید. اما به سرعت می‌بینید که تیرهایتان اثری بر طرف مقابل نمی‌گذارند. اینجاست که هیو بالاخره دست به کار شده، دخترک را از پای نقاشی (که تا پایان دمو معلوم نمی‌شود چیست) بلند و او را پشت خود سوار می‌کند تا با کمک دایانا سراغ رقبای رباتی‌اش برود.

«پراگماتا» یک گیم‌پلی پویا و خلاقانه دارد که پلیر را تشویق می‌کند از تمام توانایی‌ها و مهماتی که در اختیار او قرار داده شده، بهره ببرد. هیو به تنهایی با اسلحه‌ی خود، که خشابش بعد از شش گلوله به‌صورت خودکار پر می‌شود، از پس ربات‌های ساده‌تر برمی‌آید. با پیشرفت در بازی، اسلحه‌های متفاوتی در اختیار هیو گذاشته می‌شود که هر کدام کاربرد خاص خودشان را دارند و در جای مخصوص خودشان قرار می‌گیرند؛ خلاف چیزی مثل «رزیدنت اویل» که خودتان اسلحه‌ها و تجهیزات دستتان را می‌چینید.

به جز اسلحه‌ی اولیه‌ی هیو، که یک تپانچه‌ی ساده است که پس از خالی شدن خشابش باید چندثانیه‌ای برای ریلود شدن آن صبر کنید، بقیه‌ی تفنگ‌هایی که بازی به شما می‌دهد، تعداد گلوله‌ی محدودی دارند. یعنی باید مراقب باشید که تیرهایتان را اشتباهی خالی نکنید؛ وگرنه باید در محیط دنبال مهمات بگردید. یکی از این تفنگ‌های قدرتمندتر یک اسلحه‌ی شاک‌ویو (Shockwave Gun) یا چیزی شبیه به شاتگان است که تیرهای قوی‌تری نسبت به تپانچه شلیک می‌کند. دیگری استتیس نت (Stasis Net) است؛ یک اسلحه شبیه بولاگان (Bola gun) که اگر جلوی پای چندین دشمن کنار هم شلیک کنید، می‌توانید چندثانیه‌ای جلوی حرکت همه‌ی آن‌ها را بگیرید.

این اسلحه‌ها به‌شدت مفید و در واقع ضروری هستند و بدون استفاده‌ی درست و بهینه از آن‌ها نمی‌توانید از پسِ ربات‌های مهاجم و نسخه‌های پیشرفته‌تر آن‌ها برآیید. اما آنچه گیم‌پلی «پراگماتا» را منحصربه‌فرد می‌کند، قدرت‌های دایاناست که هم برای پیشرفت در محیط مرحله، و به ویژه برای شکست دشمنان به کارتان خواهد آمد.

در «پراگماتا» باید با کنترل همزمان هیو و دایانا، از قدرت‌های تیراندازی و هک کردن آن‌ها برای مقابله با دشمنان بهره ببرید.

همانطور که گفتم، دایانا اندروید است. مهم‌ترین توانایی او در بازی، این است که می‌تواند هر سیستم کامپیوتری دیگر را هک کند؛ چه درهای بسته باشد، چه کلید بالا و پایین رفتن سکو و چه ربات‌هایی که هیو با آن‌ها دست به گریبان می‌شود. در میدان مبارزه در کنار تیراندازی به ربات‌ها، نشانه‌گیری به سمت دشمنان صفحه‌ای (که تحت عنوان Hacking Matrix شناخته می‌شود) برای شما باز می‌کند که در آن باید با استفاده از دکمه‌های ضربدر، دایره، مثلث، مربع (شبیه دکمه‌های جهت‌دار)، ربات مقابلتان را هک کنید. این هک کردن بسته به خانه‌های مشخصی که از آن‌ها می‌گذرید، میزانی از خط جان دشمن را کم می‌کند؛ قانون سرانگشتی‌اش این است که باید از خانه‌های آبی عبور و از خانه‌های قرمز دوری کنید تا به خانه‌ی سبز نهایی برسید.

در محیط آیتم‌هایی گذاشته شده که هیو می‌تواند آن‌ها را جمع کند. این آیتم‌ها در واقع پاورآپ‌هایی (Hack Nodes) هستند که به پازل‌های دایانا خانه‌های زرد رنگ اضافه می‌کنند. هر بار عبور از این خانه‌های زرد رنگ، قدرت هک دایانا را افزایش می‌دهد و می‌توانید با چندین‌بار هک کردن دشمن، جان بیشتری از او کم کنید. تا پایان دمو، لایه‌ی دیگری از قدرت دایانا به کارتان می‌آید. او یک نوار قدرت دارد که با فعال کردن پروتکل اوردرایو (Overdrive Protocol)، می‌تواند چندین ربات را با هم هک کند. بنابراین، در میدان مبارزه حسابی سرتان شلوغ است. نه‌تنها باید حواستان به تیراندازی و عوض کردن اسلحه‌ها باشد، که همزمان باید یک نگاه به صفحه‌ی هک دایانا داشته باشید. البته گیم‌پلی هک کردن ساده است؛ اما وقتی چندین ربات به سمتتان حمله‌ور شده‌اند و مهماتتان رو به اتمام است، هر چیز ساده‌ای می‌تواند شما را تحت فشار قرار دهد. این یک لایه‌ی دیگر از هیجان به گیم‌پلی اضافه می‌کند که به همان اندازه که استرس‌زاست، به شما پاداش می‌دهد.

دایانا می‌تواند با هک کردن همزمان چندین ربات، ضربه‌ی سنگین‌تری به دشمنان وارد و کار هیو را برای شکست آن‌ها راحت‌تر کند.

به جز این‌ها، سیستم حرکتی هیو هم در میدان مبارزه کارآمد است. او با لباس فضایی خود می‌تواند چندثانیه‌ای روی هوا معلق باشد و پرش‌های بلند انجام دهد که به درد سکوبازی‌های اینجا و آنجایی که در محیط «پراگماتا» گذاشته شده می‌خورد. هیو همچنین با کمک لباسش می‌تواند از Dash و Parry استفاده کند؛ اما باید دقت داشته باشید که استفاده از این حرکات خط Stamina شما را خالی می‌کند؛ یعنی یک چالش دیگر در میدان مبارزه، پس نمی‌توانید مدام با جاخالی دادن از دست ربات‌ها فرار کنید. بعد از تمام کردن دمو برای بار اول، این قابلیت برای شما فعال می‌شود که اگر در لحظه‌ی آخر پیش از فرود آمدن ضربه‌ی طرف مقابل آن را به کار ببرید، دشمنتان چندثانیه‌ای کند شده و به شما فرصتی طلایی برای هدشات کردن یا هک کردن آن می‌دهد.

در نگاه اول، گیم‌پلی «پراگماتا» ممکن است کمی گیج‌کننده به نظر برسد. اما بازی موفق شده با معرفی تدریجیِ ابعاد مختلف گیم‌پلی، شما را با سیستم‌های مختلف آن آشنا کند. برای همین، تا آخر دمو و رسیدن به غول‌آخر، دیگر حسابی دستتان آمده که باید چطور قدرت‌های هیو و دایانا را همزمان به کار بگیرید. اگر هم بعد از تمام کردن مرحله هنوز به گیم‌پلی آن عادت نکرده‌اید، دمو این فرصت را به شما می‌دهد تا نه‌تنها دوباره به دنیای «پراگماتا» قدم بگذارید، که امتیازتان و زمانی را که در آن مرحله را تمام کرده‌اید، بهبود دهید.

خواندنی‌ها

ببینید؛ بازی علمی‌تخیلی جدید کپ‌کام بازیکنان را به ماه می‌برد

ارتباط گیم‌پلی و داستان

بازی‌هایی که قهرمانان دوگانه دارند، مثل «لست آو آس» (Last of Us)، یا «لست گاردین» (The Last Guardian)، «شدو آو دِ کلاسس» (Shadow of the Colossus) و حتی «رد دد ردمپشن» که شما را به اسب‌تان وابسته می‌کنند، از یک حقه‌ی آشنا اما کارساز برای شخصیت‌پردازی بهره می‌برند. برای پیشرفت در بازی، شما به همکاری همزمان دو قهرمان نیاز دارید. قدرت‌های آن‌ها تکمیل‌کننده‌ی یکدیگر است و گاهی اوقات، صرف حضورشان مایه‌ی دلگرمی.

از همین دموی کوتاه «پراگماتا»، که می‌توانید آن را در کمتر از یک ربع تمام کنید، مشخص است که قرار است با یک رابطه‌ی عمیق بین هیو و دایانا سر و کار داشته باشیم. رابطه‌ای که با پیشرفت در بازی عمیق‌تر می‌شود. حتی صحنه‌ای در همین دمو وجود دارد که هیو به دایانا یاد می‌دهد چطور های‌فایو کند. قرار است وابستگی شدیدی بین کاراکترها ایجاد شود و هر کدام در مسیر، چیزهایی از دیگری یاد بگیرد؛ درباره‌ی دایانا شاید اینکه چطور انسان باشد.

هرچه هست، فعلا دمو اطلاعات زیادی درباره‌ی این دو شخصیت، ماهیت رابطه‌ی آن‌ها، گذشته‌اشان و دنیای «پراگماتا» به ما نمی‌دهد. در واقع، دموی «پراگماتا» بیشتر درباره‌ی داستان و دنیای بازی سوال ایجاد کرده و کمتر پاسخی به آن‌ها می‌دهد. هرچند داستان‌گویی محیطی آن در مقایسه با بازی‌های دیگر کپ‌کام پیشرفت کرده است.

خواندنی‌ها

بهترین بازی‌های ۲۰۲۶ که منتظرشان هستیم

محیط «پراگماتا» با ایستگاه‌های فضایی معمولتان فرق دارد

پایگاه‌های فضایی یکی از کثیرالوقوع‌ترین محیط‌ها در بازی‌های ویدیویی هستند. اما «پراگماتا» با طراحی محیطی خلاقانه و شگفت‌انگیز خود، پیچشی تازه به ایده‌ای تکراری داده است. دمو در یک محیط تمرینی ساده آغاز می‌شود. اما بخش اعظم دمو در ایستگاه فضایی روی ماه به نام کردیل (Cradle) می‌گذرد که ربات‌های از کنترل خارج شده در گوشه و کنارش پرسه می‌زنند. این پایگاه فضایی با طراحی محیطی آینده‌نگرانه و مدرن خود، بیشتر از آنکه به محیط «دد اسپیس» (Dead Space)، «استارفیلد» (Starfield)، «دستینی» (Destiny) یا «مس افکت» (Mass Effect) شبیه باشد، به «میررز اج» (Mirror’s Edge) در فضا می‌ماند. میزان جزئیات این محیط هم به حدی است که می‌توانید در هر اتاق چندثانیه‌ای توقف کرده و فقط حظ بصری ببرید. با رسیدن به غول‌آخر و فعال کردن ژنراتور محیط بیرون ساختمانِ ایستگاه نمایان می‌شود که شکوه و عظمت آن خیره‌کننده است.

کارگردانی هنری خوب «پراگماتا» با یک طراحی محیطی هوشمندانه تکمیل می‌شود. همین ایستگاه فضایی که در طول دمو در آن گشت و گذار می‌کنیم، یک محیط چندلایه است که نه‌فقط افقی، که عمودی توسعه پیدا می‌کند. تمام محیط‌ها به هم راه دارند؛ در واقع، یک محیط واحد وجود دارد که با درها، پله‌ها، سکوها و بالابرهای مختلف به هم مرتبط می‌شود. حتی بعد از بالا رفتن در طبقات مختلف ساختمان، می‌توانید به راحتی چندین طبقه به پایین سقوط کنید (البته اگر در فضا سقوط معنی داشته باشد) و به لطف لباس فضایی هیو طوری‌اتان نشود و فقط از جای دیگری در مرحله سردرآورید.

قدرت هک کردن دایانا در این محیط هم به کار می‌آید. او می‌تواند درهای قفل‌شده را باز کند و سکویی را تکان دهد تا هیو بتواند با پریدن از آن به لِوِل بعدی برسد. قبل از رسیدن به دشمنان قوی‌تر، چک پوینت‌هایی در محیط گذاشته شده که در دمو نمی‌توانید از آن استفاده کنید. این چک‌پوینت‌ها شبیه چیزی مثل «نیوه» (Nioh) به جز جای سیو، برای خرج کردن امتیازاتی هستند که در بازی با کشتن دشمنان یا باز کردن جعبه‌های مختلف به دست می‌آورید که البته در دمو امکان استفاده از این چک‌پوینت وجود نداشت. اما اگر روی درجه سختی‌های بالا بازی کنید، این چک‌پوینت‌ها حسابی به کارتان خواهد آمد؛ چون با سیستم گیم‌پلی مبتنی بر مهمات محدود، به نظر می‌رسد باید خودتان را آماده‌ی مرگ‌های متعدد کنید.

دمو با یک غول‌آخر یا بهتر بگویم، متال گیر عظیم به نام سکتورگارد (SectorGuard)، تمام می‌شود که برای شکست او باید تمام آنچه را که در طول دمو یاد گرفته‌اید رویش پیاده کنید. این غول‌آخر به‌سرعت به سمت هیو حمله‌ور می‌شود و می‌تواند همزمان چندین موشک شلیک کند. بنابراین، جز استفاده از اسلحه‌های متفاوت هیو و قدرت هک کردن دایانا، باید حواستان به جاخالی دادن از او و موشک‌هایش هم باشد. یک قطعه‌ی اصلی پشت این سکتورگارد سوار شده که نقطه‌ضعف آن است و شلیک به آن، HP بیشتری کم می‌کند.

بعد از خالی کردن میزان مشخصی از خط جان ربات عظیم‌الجثه، او به زمین می‌افتد و فرصتی برای هیو فراهم می‌شود تا با یک دکمه (R2) یک‌جور فینیشرِ پرزرق و برق رویش انجام دهد. همچنین در این مبارزه است که می‌بینیم پر شدن خط قدرت دایانا ضربه‌ی سختی به ربات وارد می‌کند. دمو با دایانا تمام می‌شود که نقاشی خود را نشان می‌دهد. با تمام کردن دوباره‌ی دمو می‌توانید نقاشی متفاوتی از دایانا ببینید.

«پراگماتا» با همین دمو، که من آن روی پلی‌استیشن ۵ بازی کردم و گویا روی نینتندو سوییچ ۲ هم به خوبی اجراء می‌شود، ثابت کرد موردانتظارترین بازی امسال است. این دمو، به جز گیم‌پلی خلاقانه و تازه‌ی بازی، کیفیت گرافیکی عالی و پتانسیل داستان‌پردازی آن را هم نشان می‌دهد. فراتر از آن، باری دیگر بر توانایی‌های کپ‌کام به‌عنوان یکی از شرکت‌های سردمدار کنونی در صنعت ویدیوگیم صحه می‌گذارد که فراتر از فرنچایزهای قدیمی و پرطرفدارش، غافلگیری‌های دیگری هم در آستین دارد. بازی «پراگماتا» در ۲۴ آوریل سال ۲۰۲۶ (۴ اردیبهشت ۱۴۰۵) برای پلی‌استیشن ۵، PC، نینتندو سوییچ ۲ و ایکس‌باکس سری ایکس منتشر خواهد شد.

منبع: دیجی‌کالا مگ