بازی جدید سازندگان «غاز بینام و نشان» ثابت میکند خرابکاری با دوستان جذابتر است!
بازی Big Walk، جدیدترین ساخته استودیوی هاوس هاوس (House House)، سازندهی بازی تحسینشده Untitled Goose Game، بازیکنان را به سفری چندنفره در یک دنیای بزرگ و عجیب دعوت میکند که برخلاف بسیاری از بازیهای ماجراجویی، موفقیت در آن همیشه به معنای انجام درست ماموریتها نیست. در واقع، بخش زیادی از سرگرمی Big Walk زمانی شکل میگیرد که بازیکنان در پیدا کردن مسیر، همکاری یا اجرای برنامههای خود شکست میخورند.
این بازی که از تجربهای میانپلتفرمی با حداکثر ۱۲ بازیکن پشتیبانی میکند، برای اجرا حداقل به دو نفر نیاز دارد. فایل ذخیره بازی نیز در اختیار بازیکنی قرار میگیرد که لابی را ساخته است؛ بنابراین گروهها برای ادامه پیشرفت باید با همان میزبان بازی کنند. هرچند این محدودیت ممکن است برای برخی بازیکنان آزاردهنده باشد، اما ساختار بازی نشان میدهد که همکاری میان اعضای گروه، بخش اصلی طراحی Big Walk است؛ حتی اگر این همکاری همیشه به نتیجه مطلوب نرسد.
دنیایی بزرگ که بازیکنان را به همکاری مجبور میکند
در Big Walk، بازیکنان در محیطی جهانباز با ظاهری واقعگرایانه حرکت میکنند که در نقاط مختلف آن ساختمانهای کارتونی و رنگارنگ دیده میشود. این ساختمانها در حقیقت معماهایی هستند که حل کردنشان بدون کمک دیگر بازیکنان امکانپذیر نیست. پاداش حل این چالشها آیتمهایی مانند بادام زمینی با عنوان Bean است که گروهها میتوانند آنها را به محلی موسوم به Bean House منتقل کنند تا کلیدهای جدیدی برای باز کردن بخشهای تازه جهان بازی دریافت کنند.
یکی از بخشهای جالب تجربه Big Walk، وابستگی شدید آن به ارتباط میان بازیکنان است. در یک تجربه گروهی، بازیکنان با استفاده از ابزارهایی مانند بیسیم و چت نزدیک (Proximity chat)، تلاش میکنند در محیط گسترده بازی یکدیگر را پیدا کنند اما همین سیستم ارتباطی گاهی باعث شکلگیری موقعیتهای غیرمنتظره و خندهدار میشود. برای مثال، در یکی از تجربهها، گروهی از بازیکنان در حالی که قصد داشتند مسیر خود را به سمت Bean House پیدا کنند، خیلی زود از برنامه اصلی خارج شدند. یکی از بازیکنان بیسیم خود را از بالای یک صخره پرتاب کرد و دیگری نیز به شکلی مشابه چراغ قوهاش را از دست داد. تلاش برای بازگرداندن وسایل باعث شد اعضای گروه از مسیر اصلی منحرف شوند و یکی از بازیکنان نیز در میان صخرهها گیر بیفتد و تنها با کمک دوستانش نجات پیدا کند.
پس از آن، شرایط حتی پیچیدهتر شد. جدا شدن اعضای گروه، گم کردن مسیر در جنگل و اشتباه در پیدا کردن جهتها باعث شد بخش زیادی از زمان بازی صرف پیدا کردن دوباره یکدیگر شود. با این حال، همین لحظات به یکی از خاطرهانگیزترین بخشهای تجربه تبدیل شدند؛ چرا که Big Walk به جای مجازات کردن اشتباهات بازیکنان، آنها را به بخشی از ماجراجویی تبدیل میکند. یکی از جذابترین اتفاقات زمانی رخ داد که اعضای گروه برای پیدا کردن مسیر، از هم جدا شدند. دو بازیکن که به یک سمت رفته بودند، متوجه شدند هر دو بیسیمها را برداشتهاند و دیگر راهی برای ارتباط با بازیکن سوم ندارند. آنها با استفاده از یک مونوریل متوقف شده تلاش کردند با ایجاد صدا، موقعیت خود را اعلام کنند، در حالی که بازیکن دیگر نیز با روشن کردن منور سعی داشت نشانهای ارسال کند. اما در نهایت مشخص شد هیچکدام از این ارتباطها نتیجه نداده و هر گروه تصور میکرد طرف مقابل پیامهایش را دریافت میکند.
این اتفاق به خوبی نشان میدهد که Big Walk بیش از آنکه درباره رسیدن به مقصد باشد، درباره مسیر و اتفاقات غیرقابل پیشبینی در طول آن است. همانطور که در بازی Untitled Goose Game، هدف اصلی بازیکن همیشه انجام سریع و بینقص وظایف نبود و بخش زیادی از جذابیت از خرابکاری، امتحان کردن راههای عجیب و واکنشهای غیرمنتظره دنیا شکل میگرفت، این بازی نیز بازیکنان را در دنیایی بزرگ قرار میدهد که در آن کوچکترین اشتباهها میتوانند به لحظاتی خندهدار، عجیب و حتی فراموشنشدنی تبدیل شوند. در واقع بازی طوری طراحی شده که شما را به سمت لحظاتی هدایت کند که در آنها کاملا احساس ناتوانی میکنید. همه چیز در این دنیا کمی بزرگتر از شخصیت گرد و بامزه شماست؛ تعداد آیتمهایی که دارید بیشتر از ظرفیت حمل آنهاست؛ راه حل معماها از نظر فیزیکی خارج از دسترس هستند یا به چند جفت چشم برای پیدا کردنشان نیاز دارند. جدا از اینکه این طراحی دلیل اصلی نیاز بازی به حالت چندنفره است، همین موضوع باعث میشود Big Walk این حس را بدهد که شما و دوستانتان موجودات کوچکی در این دنیای عظیم و اغلب گیجکننده هستید.
اما به جای اینکه این موضوع ترسناک باشد، بیشتر حس شادی و هیجان ایجاد میکند. رنگهای روشن مکانهای مهم بازی و شخصیتهای بامزه شما در این موضوع تاثیر دارند، همانطور که این واقعیت که نمیتوانید آسیب ببینید نیز کمک میکند. شما باید با همکاری یکدیگر محدودیتهایتان را پشت سر بگذارید؛ چه با راهنمایی کردن یک نفر در حل یک معما، چه با کمک کردن به او برای بالا رفتن از یک لبه بلند چرا که به تنهایی کاملا درمانده خواهید بود و حتی گاهی در کنار هم هم راه به جایی نمیبرید، اما با استفاده از چیزهایی که اطرافتان وجود دارد و کمک کردن به یکدیگر، به تدریج این دنیا را به مکانی قابل تحملتر تبدیل میکنید.
شخصیتهایی کوچک و ماجراجوییهایی غیرقابل پیشبینی
معماهای Big Walk در طول تجربه بازی، طیف گستردهای از چالشها را شامل میشوند؛ از موقعیتهای ساده و حتی معماهایی که در آنها بازیکنان متوجه میشوند «اصلا نیازی به انجام کاری نبوده» گرفته تا جستوجوهای طولانی برای پیدا کردن اشیا، مسیرهای پر از موانع و سفرهای بزرگ در سراسر نقشه که عبور از آنها بدون همکاری گروهی تقریبا غیرممکن به نظر میرسد.
نکته مهم این است که ارزش این معماها بیشتر از آنکه به پیچیدگی ذهنی یا مهارت فردی بازیکن وابسته باشد، به نحوه حل کردن آنها در کنار دیگران مربوط میشود. برخلاف بازیهایی مانند پورتال که تمرکز اصلی آنها روی منطق، دقت و اجرای درست حرکات است، در Big Walk لحظهای که بازیکنان برای پیدا کردن راهحل با یکدیگر صحبت میکنند، مسیرهای مختلف را امتحان میکنند و در نهایت به نتیجه میرسند، مهمترین بخش تجربه را شکل میدهد.
بخش زیادی از طراحی معماها نیز بر پایه محدودیتهای ارتباطی میان بازیکنان ساخته شده است. در برخی مراحل، اعضای گروه نمیتوانند یکدیگر را ببینند یا تنها صدای دور و مبهمی از هم دریافت میکنند. بازی با همین فاصله و نبود ارتباط کامل، موقعیتهایی ایجاد میکند که بازیکنان را مجبور میکند به جای تکیه بر اطلاعات مستقیم، به یکدیگر اعتماد کنند؛ موضوعی که دقیقا در مرکز ایده اصلی Big Walk قرار دارد.
با این حال، ساختار بازی یک نگرانی مهم نیز ایجاد میکند. نیاز به ادامه بازی با همان گروه اولیهای که سفر را با آنها شروع کردهاید، ممکن است در طولانیمدت برای برخی بازیکنان محدودکننده باشد. اما همین ویژگی بخشی از هدف اصلی House House است چرا که Big Walk قرار نیست تجربهای باشد که فقط چند ساعت با دوستان تجربه شود و سپس کنار گذاشته شود، بلکه بر پایه ایجاد یک ماجراجویی مشترک میان افراد شکل گرفته است.
برخی بازیکنان از اصطلاح «فرنداسلاپ» (Friendslop) برای توصیف این نوع بازیها استفاده کردهاند یعنی آثاری که بیشتر از کیفیت فنی یا بحث رقابت، روی سرگرمی گروهی و لحظات غیرمنتظره با دوستان تمرکز دارند. با این حال، Big Walk به دلیل وابستگی شدید به همان گروهی که بازی را با آن آغاز میکنید، کمی فراتر از یک تجربه کوتاهمدت قرار میگیرد. جذابیت بازی زمانی بیشتر میشود که بازیکنان بخواهند دوباره کنار همان افراد برگردند و بخشهای ناشناخته جهان آن را کشف کنند. این تجربه باعث شده حتی هماهنگ کردن زمان بازی با برنامههای شلوغ دیگر بازیکنان نیز بخشی از ماجرا شود؛ چرا که ادامه مسیر تنها با همان همراهانی امکانپذیر است که از ابتدا در این سفر حضور داشتهاند.
البته که هنوز مسیری طولانی در پیش است؛ تعداد زیادی لوبیا برای جمعآوری، صخرههایی برای سقوط کردن، وسایلی برای از دست دادن و تصمیمهای عجیب و خندهداری وجود دارد که میتوانند گروه را دوباره از مسیر خارج کنند. اما همین اتفاقها هستند که Big Walk را جذاب میکنند؛ چرا که این بازی بیش از آنکه درباره رسیدن به یک مقصد مشخص باشد، درباره آدمهایی است که در این مسیر همراه شما هستند. همانطور که برد پیت هنگام دریافت جایزه اسکار اشاره کرده بود، موفقیت و تجربههای ماندگار تنها به مقصد نهایی خلاصه نمیشوند، بلکه به افرادی بستگی دارند که در طول مسیر کنار شما حضور دارند. در Big Walk نیز ارزش واقعی ماجرا نه در تعداد لوبیاهای جمعشده یا رسیدن به پایان مسیر، بلکه در لحظات غیرمنتظره، اشتباهات خندهدار و خاطراتی است که همراه با دیگر بازیکنان ساخته میشود.
این بازی هم اکنون روی پلیاستیشن 5، نینتندو سوییچ 2 و رایانههای شخصی در دسترس است.
