«دارک‌سایدرز ۲» چطور پایش را از یک دنباله‌ی ساده‌ فراتر گذاشت؟

زمانی که «گان‌فایر گیمز» به‌عنوان استودیویی تازه تاسیس از اولین قسمت مجموعه بازی‌های «دارک‌سایدرز» رونمایی کرد، آنچه بیش از هر چیز در بازی خودنمایی می‌کرد، شباهت بصری بازی به سری «دنیای وارکرفت» بود. کارگردان هنری بلیزارد تنها برگ برنده‌ی «دارک‌سایدرز» بود و بازی به‌خودی خود حرفی برای گفتن نداشت و با یک ماجراجویی اکشن بسیار ساده طرف بودیم. «دارک‌سایدرز ۲» همه چیز را برای این مجموعه تغییر داد؛ طوری که بازی یک دنباله‌ی ساده نبود، بلکه انگار مجموعه به‌نظر تازه با «دارک‌سایدرز ۲» شروع شده بود.

دارک‌سایدرز ۲ در همان صحنه‌های ابتدایی، «جنگ»، نقش اصلی بازی اول، را با «مرگ» جایگزین می‌کند. «مرگ» به‌معنای واقعی کلمه و همانطور که در میان‌پرده‌ی نخست می‌بینیم، پیروز میدان بیرون می‌آید و «جنگ» را با تمام مکانیک‌ها و سیستم‌ها و دیگر بخش‌های بازی نخست، پشت سر می‌گذارد.

از همان ابتدای کار، حس و حالی که از دارک‌سایدرز ۲ می‌گیرید، نسبت به دارک‌سایدرز ۱ کاملا متفاوت است. تنها چیزی که از دارک‌سایدرز ۱ باقی مانده، داستان و عناصر دینی بازی است، وگرنه که دارک‌سایدرز ۲ یک بازی به‌شدت تیره و تاریک‌تر، بارها خلاقانه‌تر، چند برابر طولانی‌تر و بزرگ‌تر و مهم‌تر از همه، بسیار بهتر است. خود «مرگ» شخصیت بسیار جذاب‌تری از «جنگ» است و عکس‌العملی که نسبت به همه‌ی شخصیت‌ها یا اتفاقات دور و بر خود دارد، با شخصیتی که نامش مرگ است همخوانی بسیار دارد. فقط هم مرگ نیست و طراحی همه‌ی شخصیت‌ها در دارک‌سایدرز ۲ زیباتر و پرجزییات‌تر انجام شده است.

درست شبیه به یک بازی درست و درمان، و خیلی زیاد شبیه ساخته‌های نینتندو، دارک‌سایدرز ۲ مکانیک‌های خود را مرحله به مرحله یا اینجا منطقه به منطقه معرفی می‌کند. اولین نقشه‌ی بازی، که نقشه‌ی یخی باشد، محلی برای یاد گرفتن مکانیک‌های مبارزه و حرکتی متعدد بازی است. دقیقا هم نیاز به این منطقه احساس می‌شد که دارک‌سایدرز ۲ از نظر عمق گیم‌پلی چند برابری از بازی نخست پیچیده‌تر و کامل‌تر است.

دارک‌سایدرز ۲ عناصر نقش‌آفرینی را هم به بازی اضافه می‌کند و دیگر بازی فقط به اکشن ساده و پازل‌های دم دستی قسمت نخست محدود نیست. دشمنان برخلاف بازی نخست، سکه و مهم‌تر از آن، آیتم با درجه‌های کمیابی مختلف می‌اندازند. تجهیزات با سطوح مختلف در بازی پیدا می‌شوند و باید از آن‌ها برای قویتر کردن خود و امکان پیشرفت، استفاده کنید؛ چه با پوشیدن و به‌دست گرفتنشان و چه با استفاده از آن‌ها در بالا بردن تراز آیتم‌های فعلی‌تان.

نکته‌ی مهم، برقراری تعادلی درست بین تمام مکانیک‌های مختلف بازی است. در حالی که دارک‌سایدرز ۱ چندان بویی از طراحی درست نبرده بود، مکانیک‌های دارک‌سایدرز ۲ به‌زیبایی کنار هم می‌نشینند و جریانی بسیار روان از گیم‌پلی را خلق می‌کنند. بازی به ترتیب مکانیک‌هایی جدید را به باز‌ی‌کننده یاد می‌دهد و در ادامه آن‌ها را با یکدیگر به‌درستی ادغام می‌کند.

فاصله‌ی بسیار درستی هم برای یادگیری مکانیک‌ها در نظر گرفته شده است. یک قابلیت جدید معرفی می‌شود و تا معرفی قابلیت بعدی، یک منطقه‌ی کامل و مراحل و غولآخر مقابل‌تان است تا با این قابلیت جدید در موقعیت‌های مختلف سروکله بزنید و آن را به اشکال متنوعی یاد بگیرید و سپس قابلیت دیگری روبرویتان قرار داده می‌شود.

دارک‌سایدرز ۱ بیشتر جنبه‌های هک اند اسلش داشت تا یک بازی ماجراجویی اکشن به‌دردبخور، در حالی که می‌توان گفت دارک‌سایدرز ۲ حتی شبیه به یک زلدا می‌ماند. خودتان هستید که در دارک‌سایدرز ۲ به گشت‌وگذار مشغول می‌شوید، در محیط‌ها به دنبال مسیر و آیتم‌های مخفی می‌گردید و همه چیز را با سرعت خودتان کشف می‌کنید.

درست مثل همان زلدا، سیاهچاله‌ها و مراحل در دارک‌سایدرز ۲ بسیار خلاقانه هستند. در ابتدا حل معماها به سکوبازی ساده محدود شده، اما طولی نمی‌کشد تا قابلیت چنگک برای رسیدن به نقاط مختلف محیط برایتان آنلاک می‌شود. در ادامه با قابلیت‌هایی دیگر مثلا برای باز نگه داشتن درها می‌توانید از خودتان یک کپی بسازید یا مهارت‌های متعدد دیگری که بسته‌ی کاملی را شامل می‌شوند. سیاهچاله‌ها با دقت بسیار بالایی طراحی شده‌اند و یکی پس از دیگری هم چالش‌برانگیزتر می‌شوند، ولی هیچ وقت اعصاب خرد کن نمی‌شوند و در آن‌ها گیر نمی‌کنید.

مبارزات بازی هم جریانی بسیار سرگرم‌کننده دارند. دیگر خبری از سوییچ کردن بین یک سیستم مبارزه‌ی نزدیک و تیراندازی سوم شخص از روی شانه، آن هم میانه‌ی مبارزات و به سنگین‌ترین شکل ممکن نیست. «مرگ» در دارک‌سایدرز ۲ نرم و سریع از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر حرکت می‌کند، با داس خود که سلاح اصلی‌اش است دشمنان را طی چندضرب‌های مختلف نابود می‌کند، و محض نیاز با سلاح دومش که انتخاب‌های مختلفی برای آن دارید، سبک‌های مختلف را به مبارزه می‌آورد. نهایتا می‌توانید چنگک و تفنگ خود را هم به این سلاح‌ها و قابلیت‌ها، که همگی یک درخت مهارت بسیار گسترده هم دارند، اضافه و میان مبارزات از همگی استفاده کنید.

بازی آن‌قدر تجهیزات و ابزار مبارزه به شما می‌دهد، که به‌نظر حتی قدرتی بیش از اندازه برای شکست تمام دشمنان دارید و اگر درجه‌ی سختی را بالا نبرید، همه را قلع و قمع می‌کنید و صد البته هم از ثانیه ثانیه‌ی این روند لذت می‌برید. این سیستم مبارزه کجا و دارک‌سایدرز ۱ کجا که مبارزاتش به چرخه‌ای تکراری که در آن چند ضربه به دشمنان می‌زدید و یک حرکت تمام‌کننده روی آن‌ها اجرا می‌کردید، محدود می‌شدند.

پس از مبارزات معمولی، غولاخرها در دارک‌سایدرز ۲ هم حتی از شما می‌خواهند تا از قابلیت‌های متعددی که در اختیار دارید برای شکست‌شان استفاده کنید و حتی آن جا هم ذهن‌تان را درگیر می‌کنند.

نکته‌ی بسیار مهم درباره‌ی دارک‌سایدرز ۲ همین است: اینکه هیچ وقت در بازی از انجام کاری خسته نمی‌شوید، و درست زمانی که احساس می‌کنید تاریخ مصرف یک مکانیک یا سیستم در حال تمام شدن است و به‌اندازه‌ کافی از آن استفاده کرده‌اید، بازی یک چیز تازه و جدید برایتان رو می‌کند.

اگر بازی دیابلو-طور مجموعه را در نظر نگیریم، متاسفانه دارک‌سایدرز ۲ تنها قسمت خوب این سری باز‌ی‌هاست و حتی پس از موفقیت‌های عالی این بازی، دارک‌سایدرز ۳ به‌جای اینکه تعادل بسیار خوب گیم‌پلی را حفظ کند، یک سولزلایک نصفه و نیمه و به‌دردنخور مقابل مخاطب می‌گذارد.

اگر امروزه مجموعه‌ای به اسم دارک‌سایدرز داریم که حتی چند وقت پیش قسمت چهارم آن معرفی شده، همه و همه فقط به‌خاطر دارک‌سایدرز ۲ است و تمام. دارک‌سایدرز ۲ روی تمام کنسول‌ها و پلتفرم‌های مدرن پیدا می‌شود و اگر تجربه‌اش نکرده‌اید، بدون نیاز به تجربه‌ی قسمت اول، مستقیما سراغ بازی بروید و قول می‌دهیم که پشیمان نخواهید شد.

خواندنی‌ها

بازی دارک‌سایدرز ۴ رسما معرفی شد؛ تیزر آن را ببینید