برترین فیلم‌های سال ۲۰۱۷ که در هیاهوی فصل جوایز گم شدند

صوفیا نصرالهی ۲۱ فروردین ۱۳۹۷ | ۱۸:۰۲

سال سینمایی ۲۰۱۷ نسبت به دو سال قبل چندان فیلم‌های چشمگیری نداشتیم. چند اتفاق خوب افتاد: یکی توجه به فیلم‌های مستقل بود. عرصه کلا به دست فیلمسازان مستقل افتاد. آن هم کسانی که اولین فیلم‌شان را ساخته بودند از جوردن پیل با فیلم تحسین‌شده «برو بیرون» بگیرید که در اسکار هم موفق بود تا گرتا گرویگ، بازیگر فیلم‌های نوآ بومباک که اولین فیلم خودش، «لیدی‌برد» را کارگردانی کرد و البته دست خالی از اسکار رفت. جنبش‌های علیه تعرض‌ها هم در هالیوود بالا گرفت و بسیاری از معادلات را به هم ریخت. فصل جوایز امسال به فیلم‌هایی توجه شد که تا امروز سابقه نداشت. اما این مطلب درباره بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۷ نیست. درباره فیلم‌های خوبی است که طبق مقتضیات فصل جوایز طبیعی بود موردتوجه قرار نگیرند اما درنهایت منتقدان امتیازهای خوبی به آنها دادند و حیف است اگر دیدن‌شان را از دست داده باشید. این وسط فقط یک شگفتی بزرگ وجود دارد: فیلم «دیترویت» کاترین بیگلو این ظرفیت را داشت که در فصل جوایز جدی‌تر گرفته شود چه به لحاظ موضوعی و چه کارگردانی جسورانه بیگلو که اولین کارگردان زنی است که برای فیلم «هرت لاکر» اسکار گرفت.

اما اول این ویدئو با ادای دینی به یک انیماتور بزرگ شروع می‌شود: ایزائو تاکاهاتا.

برچسب‌ها :
دیدگاه شما

۲ دیدگاه
  1. امیر امیر

    ممنونم از کست خوبتون…
    پیشنهاد میکنم در قسمت متن زیر ویدئو، فیلم‌هایی که در خود ویدیوکست راجع بهشون صحبت میشه لیست شه و لینک صفحه‌ی IMDb اون فیلم در دسترس کاربران قرار بگیره که اگر فردی مثل من خواست در مورد فیلم بیشتر بدونه نیاز به سرچ مجدد نداشته باشه.
    ممنون.

  2. علی علی

    سلام و خسته نباشید، ممنون از ویدیوکست خوبتون، اما یک نکته ای به نظرم میاد که بهتره رعایت بشه، در این ویدیوکست ما حضور مخاطب رو از نظر مجریان محترم نمی بینیم، به این معنا که مجریان عزیز بیش از اینکه در حال صحبت با ما به عنوان مخاطب باشن در حال صحبت با خودشونن و این اصلا حس خوبی به بیننده نمی ده، این که من دارم میبینم که هیچ ارتباطی بین مجری و دوربین به عنوان چشم بیننده وجود نداره خیلی بده و اصلا این قضیه خوشایند نبود، اس کاش دوستان بزرگوار این موضوع رو در برنامه های بعدی مورد نظر قرار بدن و کمی هم حضور مخاطب رو در برنامه مورد نظر قرار بدن، این که در مدت ۱۶ دقیقه چیزی در حدود ۱۴ دقیقه نیم رخ مجری رو ببینیم خیلی پدیده ناخوشایندیه، در مقام مقایسه ویدیوکست های آقایان دلخموش و نوردوست که خیلی حضور مخاطب جدیه ولی در اینجا ما این رو نمی بینیم.