خاطره فوتبالی تعریف کنید، گوشی آنر برنده شوید!

در بازی ایران و استرالیا یک دانش آموز در مقطع راهنمایی بودم که زمان بازی همزمان با کلاس مدرسه بود و من یک رادیو تک موج که روی دکمه اون یه عکس توپ فوتبال بود با خودم به مدرسه برده بودم با هزار زحمت جای خودم رو با دانش آموزی که انتهای کلاس نشسته بود عوض کردم که بازی رو گوش کنم ولی معلم فهمید و رادیو رو ازم گرفت و شدید تنبیه شدم.
بعد از صعود به جام جهانی ۱۹۹۸ با پدرم به ورزشگاه آزادی رفتیم واسه استقبال از تیم ملی و یادمه که با یه هلیکوپتر بازیکن ها رو آوردن واسم خیلیییی هیجان انگیز بود????
بازی ایران آرژانتین من عمل جراحی انجام داده بودم و در بیمارستان بستری بودم و حال مساعدی نداشتم ولی با کلی کلنجار تونستم پرستار رو متقاعد کنم که بازی رو ببینم چون نباید هیجان زده میشدم ولی هیجان زده شدم و با فشاری که بهم اومد بخیم باز شد!
جام جهانی ۲۰۱۸ موقع بازی ایران و اسپانیا با خواهرم قهر بودم! ولی وقتی عزت اللهی گل زد انقدر هیجان زده شدم که از شوق خواهرم رو بغل کردم و وقتی تو بغلم بود تازه متوجه شدم و خودش هم متعجب شده بود ولی به فال نیک گرفتم و آشتی کردیم????

باسلام
خاطره ای که من از بازی ایران و کره جنوبی سال ۲۰۰۴ دارم برمی گرده به دوران سربازی ، که در یکی از شهرستان های مرزی استان آذربایجان غربی که اون موقع حدود ۵ ماه از سربازیمو گذرانده بودم ، یادم هست شب قبل بازی ساعت ۱۲ شب تا ۹ صبح روز بازی به کمین رفته بودیم روز بازی به خاطر اینکه شبش نخوابیده بودم گیج و منگ بودم و زیادم اهل فوتبالو اینا نیستم ولی بازی ملیو همیشه نگاه میکنم
تو آسایشگاهم حدودا ۱۰ نفر بودیم یه تلویزیون داشتیم که تختم با حدود ۵ ، ۶ متر فاصله دقیقا روبروی اون قرار داشت ، موقع بازی من به پلو رو به رو ی تلویزیون دراز کشیده بودم یه دستمم به زیر سرم به صورت هفت تکیه کرده بودم درست لب مرز تخت روی میله اصلی دراز کشیده بودم به طوری که اگه کسی از پشت یه فوتم می کرد میوفتادم و چون تخت پایینی بود حفاظ هم نداشت
تا نتیجه ۳-۳ بازی تماشا میکردم ولی از اون لحظه به بعد خوابم برده بود تا گل چهارم که زده شده بچه ها جیغ زدن من افتادم به رو هم افتادم چون عینکی هم بودم ، دماغم شکست عینکم هم شکست و شیشه ی عینکم چشمامو زخمی کرد همه خندیدند بعد اینکه بلند شدم گفتن وایییییییییییی چی شده صورتش
خلاصه یه دوهفته مرخصی گرفتم و زخمای چشمام و دماغ خوب شدن
ولی یه چیزو از اون بازی یادگاری همیشه دارم اینکه بعد اون ماجرا که دماغم شکست موقع خواب خروپف میکنم و قبل اون ماجرا خروپف نمی کردم

با سلام.از اونجایی که من متولد دهه هشتادم از سالهای قبل فوتبال تیم ملی ایران چیزی یادم نیس،ولی یه اتفاق همیشه یادمه.روز فینال انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ بین ایران و کره جنوبی. با جوونای اقوام جمع شده بودیم تا اون بازیو ببینیم. واقعا می ترسیدم از اینکه ایران گل بخوره و برای همین دستامو چسبوندم به هم و بعد روی لبام گذاشتم. تقریبا اون بازی نصفش رو هوا بودم.وقتی یه موقعیت برا ایران بود نیم خیز میشدم و وقتی خراب میشد یه سیلی محکم حک می کردم رو پیشونیم.خلاصه گذشت تا اینکه آندرانیک تیموریان یه پاس برا رضا قوچان نژاد انداخت رضا هم با یه حرکت و یه بغل پای عالی توپو کاشت تو دروازه. تیر خلاصی رو به طرف کره شلیک کرد و همین باعث صعود هشتاد میلیون ایرانی از جمله من به جام جهانی شد.واقعا اون لحظه من اشکم گرفت و از اتاق اومدم بیرون. هم به خاطر صعود ایران به جام جهانی هم به خاطر اینکه چون خودم عاشق فوتبالم دوست داشتم یه روزی چنین بازیکنی بشم و دل مردمو شاد کنم.اون گریه رو همیشه به یاد دارم و تلاش می کنم تا فوتبالیست بشم.اون روز یه جور دیگه فوتبالو لمس کردم.فهمیدم فوتبال یعنی غیرت، یعنی امید، یعنی ترس،یعنی شاذی و در کل یعنی(( زندگی))…

سلام با عرض أدب کلا همینو بگم که جام جهانی خوبه ولی گوشی بیشتر سامسونگ خوبه ولی الان هواوی میدن حالا لایک کنید من برنده شم حوصله ندارم خاطره بنویسم خاطره ما زیاده ????????????????????????????????❤️❤️❤️❤️❤️❤️یادتون نره

بازی ایران پرتغال همین جام جهانی بود که داور پنالتی به نفع پرتغال گرفت و در همین لحظه برقای خونه رفت من که استرس داشتم میخواست گریم بگیره
سریع رفتم قرآن رو باز کردم و شروع کردم به خوندن اون.همزمان قطره اشک از گوشه چشمم جاری شد و تو دلم گفتم خدایا بخاطر مردم ایران پنالتیو بگیره…
جالبه حدود ده دقیقه بعد برق اومد و دقیقا صحنه آهسته گرفتن پنالتی و به آغوش کشیدن توپ توسط بیرانوند بود.
عجب حسی بود….زدم زیر گریه بعد این صحنه…

فک میکنم گل خداداد بود که مادر خانواده ملق زد و از اون روز دیسکش جابجا شده!!!

سلام من بازی ایران و استرالیارو دوم دبستان بودم، ولی عاشق دیدن فوتبال بودم و برا اولین بار بود که تصمیم گرفتم خودمو بزنم به دل درد و نرفتم مدرسه ولی انقد تو نقشم فرو رفتم که بردنم بیمارستان و… دکترم جالبه کلی دوا و امپول و اینا داد.. منم گریه و زاری نمیتونستمم بگم چرا؟؟ چون میفهمیدن یه کتک هم میخوردم .. خلاصه که وقتی برگشتیم زود تلویزیونو روشن کردم دیدم بلههه بازی تموم شده… ولی رفتیم جام جهانی و همه گریه ها تبدیل شد به شادیییی و خاطره و حسرت دیدنش هنوزم باهامه بعد سالها…

سلام من بچه یکی از روستاهای شهرستان ملایر هستم. بازی ایران و استرالیا شروع شده بود که بابام گیر داده بود بیا گوسفند هارو ببر بچرون که من مجبور شدم گوسفند هارو بردم بعد از چند دقیقه گوسفند هارو سپردم به عموم که همون نزدیکی ها بود و اومدن به تماشای فوتبال همینجوری که هرس میخوردم یه دفعه دیدم بابام با یه چوب اومده از پشت پنجره داره به من نگاه میکنه وقتی دمش گرم هیچ وقت یادم نمیره از همون پشت پنجره بهم گفت خب باشه امروز و خودم میرم پیش گوسفند ها از یه طرف گل خداداد عزیزی از یه طرف هم رفتار احساسی پدرم باعث شد یکی از خاطره های شیرن فوتبالی زندگیم همین فوتبال بود شاد و پیروز باشید یا حق.

بازی های جام جهانی ۲۰۱۸فوتبال بود و ایران با اسپانیا بازی داشت،منم که سرباز و تو کف بازی بودم،چشمتون روز بد نبینه که موقع بازی من سر پست بودم که خیلی حال گیری بود،باخودم گفتم چیکار کنم ،چیکار نکنم،دلمو زدم به دریا گفتم میرم یواشکی فوتبالو نگاه میکنم‌.رفتم یواشکی جلوی در اتاق تلویزیون مشغول دیدن فوتبال شدم،البته خیلی ناجور با یه چشم داشتم نگاه میکردم،نمی دونن دقیقه چند بازی بود ولی ایران نزدیک بود یه گل بزنه که من یهو پشت در داد زدم،از داد من همه جا خوردن،افسر جانشین ما خودش گرخید گفت پست نیستی،موندم چی بگم،یه داد داغونی سرم زد و گفت الان امنیت پادگان دست کیه،بد تر از اون کی الان دم دره،منم که گرخیده بودم نزاشتم حرفش انوشه دویدم و رفتم سره پستم وایستادم.حال گیری بدی بود،بدتر این بود که بازی رو باختیم،بعد از اتمام فوتبال افسر جانشین اومد یکم سرزنشم کرد،بعدشم بابت داد زدنش عذرخواهی کرد و اون روز ماهم به خوبی گذشت‌

موقع بازی ایران و استرالیا بنده کلاس ۳راهنمایی بودم،شیفت عصر بودیم و هرچی اصرار کردیم اون روز تعطیل بشه مدیرمون قبول نکرد و همه ناراحت رفتیم سر کلاس.اما موقع بازی کلاسها رو تعطیل کرد و تو حیاط مدرسه از طریق بلندگو بازی رو گوش دادیم و موقع گل خداداد عزیزی مدرسه رفت رو هوا و ریختیم تو خیابون و تا شب همه جا شادی و جشن بود.یادش بخیر چه زود بزرگ شدیم

سلام
وعرض ادب
بازی ایران و پرتغال که خیلی دوست داشتم ببریم واقعاً به تیم ملی ایمان داشتم که گل اول رو پرتغال زد قلبم داشت از کار می افتاد ولی ما هم چند تا حمله عالی داشتم و اون پنالتی که داور گرفت و کریس رونالدو پشت توپ رفت بیرانوند زیاد واسه کریس رونالدو کری خونده بود سوت داور زده شود و و کریس توپ را شوت کرد و سنگربان تیم ما تو رو گرفت خیلی خوشحال شودم و داد زدم و توپی که به دست پیکه خورد و این بار پنالتی واسه ما بود که به قشنگی هر چی تمام تر گل شود واقعا حس غرور گرفته بودم و از اینکه یک ایرانی بودم سر بلند بودو

وقتی تیم ملی ایران گل میزنه در واقع گل میکاره تو زندگی و روحیه مردم و حس شادی سراسری ایجاد میکنه حتی برا اونایی که علاقمند فوتبال نیستن. منم علاقمند فوتبال نیستم ولی برای بازی های تیم ملی از اعماق قلبم برای پیروزیشون دعا میکنم و با هر گل زدنشون کلی خوشحال میشم.