به ماتریکس وارد شوید؛ وقتی «بولت تایم» مکس پین از خودش بهتر بود

وحید گلباد

۱۸ دی ۱۴۰۴ | ۱۸:۳۰ زمان مورد نیاز برای مطالعه: ۲ دقیقه

کمتر سیستمی در بازی‌های ویدیویی وجود دارد که به اندازه‌ی «بولت تایم» (Bullet Time) در مکس پین (Max Payne) به یاد ماندنی باشد. این تکنیک هیجان فیلم ماتریکس سال ۱۹۹۹ را به بازی‌های ویدیویی آورد و به بازیکنان اجازه می‌داد زمان را کند کنند و مکس را در حین تیراندازی‌ها به هوا پرتاب کنند. این ویژگی باعث شد بازی محبوب استودیوی رمدی (Remedy) در سال ۲۰۰۱ فورا به یک اثر کلاسیک تبدیل شود و مکانیک‌های مشابه‌ی آن الهام‌بخش بازی‌هایی مانند El Paso, Elsewhere باشند. اما تا امروز، مطمئنم که اکثر گیمرها به شما خواهند گفت که هیچ‌ اثری از زمان مکس پین نتوانسته است این کار را به همان شکل عالی انجام دهد.

اما در این میان اثری وجود دارد که شاید بتواند نظر شما را تغییر دهد. بازی اکشن Enter the Matrix سال 2003 با الهام سری فیلم‌های ماتریکس عرضه شده بود. این بازی در زمانی عرضه شد که بازی‌های مرتبط با فیلم‌ها چندان شهرت خوبی نداشتند، اما Enter the Matrix سعی کرد از محدودیت مجوزش فراتر برود. واچوفسکی‌ها (Wachowskis) به شدت درگیر پروژه بودند و بیش از یک ساعت فیلم برای بازی ساخته‌اند که بازیگران فیلم‌ها نیز در آن حضور داشتند. هدف این نبود که یک بازی کم‌هزینه و صرفاً مرتبط با فیلم بسازند، بلکه هدف ساخت یک بازی واقعی ماتریکس بود. رسیدن به این هدف نیاز داشت که توسعه‌دهنده، یعنی استودیوی شاینی اینترتینمنت (Shiny Entertainment)، اکشن نمادین سری را به خوبی اجرا کند.

در عمل، Enter the Matrix تا حد زیادی شبیه مکس پین به نظر می‌رسید. این بازی یک تیراندازی سوم شخص بود (با لایه‌ای از مبارزات کونگ‌فوی روان) که بازیکن می‌توانست زمان را کند کند و وارد حالت «بولت تایم» شود. این یعنی می‌توانستید در هوا شیرجه بزنید و دشمنان را هدف قرار دهید، از گلوله‌ها جاخالی دهید، یا فقط برای اجرای یک قتل خفن زمان را کند کنید. ایده‌ی نوآورانه‌ای بود، اما مکس پین پیش از عرضه‌ی آن، این ایده را به نام خود زده بود.

اما استفاده Enter the Matrix از بولت تایم بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که فکر کنید. استفاده از آن فقط عمل‌ها را کند نمی‌کند؛ بلکه دسترسی به مجموعه‌ای کاملا متفاوت از مهارت‌ها را به شما می‌دهد. شما می‌توانید کمبوهای قدرتمندتری در مبارزه‌ی تن به تن اجرا کنید که به شما اجازه می‌دهد یک دشمن را به آن سوی اتاق پرتاب کنید. شما فقط در هوا نمی‌پرید، بلکه وقتی قوانین فیزیک بازی را برای از بین بردن موجی از نگهبانان نقض می‌کنید، احساس می‌کنید که نئو (Neo) هستید، حتی اگر خودتان نقش او را بازی نکنید.

با وجود باگ‌ها و نقص‌هایش که هنوز هم آزاردهنده‌اند، Enter the Matrix امروز جلوتر از زمان خود به نظر می‌رسد. این بازی می‌داند که جذابیت بولت تایم در فیلم‌های ماتریکس فقط به کند کردن حرکات معمولی محدود نمی‌شود. این یک ابرقدرت است که به نئو اجازه می‌دهد واقعیت را در هم بشکند. برخی از بزرگ‌ترین مهارت‌های مبارزه‌ای در بازی‌های ویدیویی نیز همین را درک می‌کنند، چه در Witch Time بازی Bayonetta باشد یا هر تعداد قدرت در Dynasty Warriors که به شما اجازه می‌دهد یک ارتش کامل را در دو ثانیه قتل عام کنید. یک فانتزی قدرت عالی باعث می‌شود احساس کنید که قادر به انجام کارهای فوق‌العاده هستید و Enter the Matrix این لحظات را مثل آب‌نبات هالووین به شما هدیه می‌دهد. در نهایت با انتشار بازسازی مدرن مکس پین، باید دید که آیا رمدی از یکی از هم‌عصران خودش در آن دوره الهامی می‌گیرد یا نه.