نقد و بررسی Forza Horizon 6؛ شکوه، هیجان و سرعت در ژاپن

بازی مسابقه‌ای «فورتزا هورایزن 6» (Forza Horizon)، با ترکیب عناصر موفق گذشته، بازگشت به ریشه‌های واقع‌گرایانه‌تر و ارائه‌ی محیطی بی‌نظیر در ژاپن، تجربه‌ای فوق‌العاده از ماشین‌سواری ارائه می‌دهد.

تقریبا ۱۴ سال است که سری فورتزا هورایزن با ایجاد تعادلی بی‌نظیر میان سبک آرکید و شبیه‌سازی، خود را به عنوان پادشاه بلامنازع بازی‌های مسابقه‌ای تثبیت کرده است. اکنون، فورتزا هورایزن ۶ با ادعای تبدیل شدن به بازی نهایی این سری وارد میدان شده است؛ اثری که دقیقا بر اساس خواسته‌ها و رویاهای دیرینه جامعه کاربری شکل گرفته و در عین حال آغوش خود را به روی مخاطبان جدید نیز باز می‌کند.

استودیوی «پلی‌گراند گیمز» (Playground Games) در این شماره‌ی مجموعه‌ی فورتزا هورایزن، افتتاحیه‌های عجیب و غریب بازی‌های اخیر را کنار گذاشته است. در عوض، پرولوگ بازی با چسبیدن لاستیک‌های یک نیسان GT-R Nismo مدل ۲۰۲۴ روی آسفالت و عبور از روی فرشی از شکوفه‌های زیبای گیلاس آغاز می‌شود. کمی بعد، در یک نمایش خیره‌کننده از سرعت و رنگ، خود را در حال مسابقه دادن، همپای یک قطار سریع‌السیر ژاپنی می‌بینید. این افتتاحیه، یک ادای احترام باشکوه به بازیکنانی است که سال‌ها منتظر چنین تجربه‌ای بودند.

ژاپن؛ بزرگ‌ترین و بهترین نقشه‌ی مجموعه

فورتزا هورایزن ۶ برگ برنده‌های زیادی در آستین دارد که بزرگ‌ترین آن این است که ما را به ژاپن می‌برد؛ لوکیشنی که طرفداران همیشه رویای آن را در سر داشتند. و همین ابتدا این را بگویم که ماجراجویی در کشور آفتاب تابان فوق‌العاده است. البته که بازی هم برای درخشیدن، به چیزی بیشتر از مهارت تیم سازنده در طراحی مراحل نیاز ندارد چرا که از منظر گیم‌پلی بسیاری از کار از قبل انجام شده است. در واقع آنچه در اینجا با آن مواجه می‌شوید همان چیزی است که قبلاً دیده‌اید یعنی یک تجربه‌ی رانندگی آرکید در جهان باز، پر از مسابقه، ماشین، شخصی‌سازی، تیونینگ، فعالیت‌های متنوع و گزینه‌های گوناگون برای همه‌ی سلیقه‌ها. با این حال، بازی تلاش می‌کند تا با تکیه بر آمار و ارقام، برتری خود را نسبت به آنچه پیش‌تر کامل به نظر می‌رسید را ثابت کند؛ این بازی با ارائه‌ی بیش از ۴۰۰ آیتم قابل جمع‌آوری، بیش از 550 خودرو، ۶۰۰ جاده، 10 منطقه‌ی مختلف، نزدیک 100 مسیر، حدود بیست خودروی مخفی و حجم عظیمی از فعالیت‌ها عرضه شده است تا بتوانید هر طور که دوست دارید از آن لذت ببرید. تمامی این‌ها در مکانی منحصربه‌فرد واقع شده است.

اینکه نقشه‌ی ژاپن در فورتزا هورایزن 6، بزرگ‌ترین نقشه در کل مجموعه است را قبل از عرضه می‌دانستیم اما به عنوان کسی که سال‌هاست این مجموعه را تجربه می‌کند، باید بگویم که این بهترین نقشه‌ای است که تا به امروز در کل این سری طراحی شده است؛ ژاپن محیطی است که با یک فرهنگ خودرویی فوق‌العاده عجین شده و استودیوی پلی‌گراند موفق شده در آن، همه چیز را با هم متحد کند تا یک محیط بازی شگفت‌انگیز را به ما هدیه دهد. بازی نسخه‌ای مینیاتوری از جزیره‌ی هونشو (Honshu) را با تنوعی بی‌نظیر به تصویر می‌کشد که دارای زیست‌بوم‌ها و مناطق جغرافیایی متفاوتی است، اما همه چیز از پیوستگی و انسجام بالایی برخوردار است و رویکرد طراحی در این قسمت، بیشتر واقع‌گرایانه است تا فانتزی و به جای تضادهای مکزیک در قسمت پنجم، بیشتر از اصالت مناظر حومه‌ی بریتانیا در قسمت چهارم الهام گرفته است.

نقشه‌ی فورتزا هورایزن 6 همه چیز دارد و نوآوری بزرگ بازی، حضور یک کلان‌شهر بسیار بزرگ یعنی توکیو است. شهری که با استانداردهای این مجموعه، غول‌آسا محسوب می‌شود و آن‌قدر متراکم است که شبیه یک محیط دکوری به نظر نمی‌رسد، بلکه (در بیشتر مواقع!) یک مکان طبیعی و زنده است. با اینکه من این نسخه از توکیو را دوست دارم، اما صراحتا باید بگویم جای پیشرفت در آن دیده می‌شود. با وجود مسابقات فوق‌العاده در خیابان‌ها و فعالیت‌های جدید، شهر می‌توانست نقش پررنگ‌تری داشته باشد و جنبه‌هایی از طراحی آن جای کار دارد. به عنوان مثال ترافیک کمی در آن جریان دارد، خیابان‌ها بیش از حد عریض هستند و جمعیت کنار جاده‌ها ثابت و بی‌تحرک‌اند. البته برای یک بازی مسابقه‌ای، اضافه کردن عابرانی که از خیابان عبور می‌کنند، هدر دادن منابع و باعث حواس‌پرتی است، اما حضور افراد بیشتری که از پنجره‌ها به بیرون نگاه می‌کنند یا از بالکن‌ها شما را تشویق می‌کنند، می‌توانست به باورپذیری کمک کند. همچنین برخی کوچه‌ها مصنوعی به نظر می‌رسند؛ گویی فقط برای ایجاد عمق کاذب ساخته شده‌اند و ورود به آن‌ها نه از روی کنجکاوی، بلکه صرفا برای یافتن یک آیتم جمع‌کردنی است. البته که باز هم می‌‎گویم که نسبت به محیط‌های مشابه‌ی آثار قبلی، حس زنده بودن بیشتری دارد.

همچنین پستی و بلندی‌های زیاد و مسیرهای تا حدودی باریک (مخصوصا در شهر) می‌تواند بر احساس آزادی مطلق و اشتیاق به فضاهای باز که این سری ما را به آن‌ها عادت داده است، تاثیر بگذارد. با این وجود، رانندگی از زیر برج توکیو، گشت‌وگذار در برخی محله‌ها و… فوق‌العاده است. با وجود اینکه مقیاس این مکان‌های نمادین یک به یک نیست، اما توجه به جزئیات در آن‌ها بی‌نظیر است. مابقی ژاپن، بی‌پرده بگویم، تماشایی است. شاید برخی به پالت رنگی خاکی و قهوه‌ای یا نبود معابد در وجب به وجب نقشه خرده بگیرند و آن را بی‌هویت بدانند، اما زیبایی مناظر و سیستم آب‌وهوای پویا، آن را به محیطی رویایی تبدیل کرده است. شما از بزرگراه‌های عظیم تا مسیرهای کوهستانی عبور می‌کنید و از کنار سواحلی با آب‌های فیروزه‌ای و شالیزارهای برنج، زیارتگاه‌ها و غیره رد خواهید شد که بدون شک هر کدام از آن‌ها لذت خاص خود را دارد.

انواع مسابقه برای هر نوع سلیقه‌ای!

البته این نقشه‌ی عظیم فقط زیبا نیست، بلکه سبک‌های رانندگی بسیار متنوعی از جمله مسابقات روی آسفالت، رالی، درگ، رویدادهای ماشین‌های الکتریکی تقویت‌شده‌، مسابقات جذاب Touge که شامل رقابت دو ماشین با دریفت کشیدن مداوم در گذرگاه‌های کوهستانی است، در کنار رویدادهای دیوانه‌واری مانند مسابقه با یک ربات غول‌پیکر و غیره را در خود جای داده است. یکی از نوآوری‌ها بدون شک معرفی پیست‌های حرفه‌ای و بسته است که در نقشه ادغام شده‌اند تا با حال‌وهوای رقابتی‌تری شبیه به سری فورتزا موتوراسپورت، به مسابقات تنوع ببخشند. بیش از پنج پیست از این دست در نقشه یافت می‌شود که همگی طراحی فوق‌العاده‌ای دارند و به خصوص با تغییرات زیاد در سطح جاده، طول‌های متغیر و مسیرهایی که شما را ترغیب می‌کنند تا مانند مسابقات فرمول ۱، آن‌ها را به خاطر بسپارید. این بخش یکی از لذت‌بخش‌ترین اضافات بازی است.

به مسابقات باید رویدادها و فعالیت‌های کلاسیکی نظیر مسیرهای سرعت، مناطق دریفت، پرش‌ها و موارد قدیمی دیگر را هم اضافه کرد. اگرچه جای خالی چند حالت جدید دیگر حس می‌شود، اما بازی این نقیصه را با اضافه کردن مسابقات درگ بدون لودینگ و بخش تایم اتک جبران کرده است؛ حالتی برای ثبت رکورد زمانی در همان پیست‌های بسته‌ی مذکور که به شدت اعتیادآور و رقابتی است. در این میان بخش Discover Japan با ارائه تجربه‌ای فراتر از مسابقات معمولی، از طریق ماموریت‌ها و داستان‌های هورایزن، بازیکن را به گشت‌وگذاری تعاملی در جاده‌ها و آشنایی با جاذبه‌های طبیعی و خودروهای کلاسیک دعوت می‌کند؛ این بخش اگرچه تحولی بنیادین در سری نیست، اما با سیستم ارتقای سطح مبتنی بر اکتشاف، مسیری لذت‌بخش و متفاوت برای تجربه‌ی اتمسفر ژاپن فراهم می‌آورد.

بی‌نقص مانند فورتزا

هندلینگ و کنترل خودروها در فورتزا هورایزن 6، چه روی آسفالت داغ، چه روی شن و چه در مسیرهای خاکی، بی‌نظیر و فوق‌العاده است و در واقع در مورد رکن اساسی گیم‌پلی یعنی فیزیک و مدل رانندگی، بحثی باقی نمی‌ماند و و این بار نیز تغییر چندانی در این فرمول برنده ایجاد نشده است. طبق معمول، سیستم تیونینگ بازی با امکان تعویض قطعات مجزا و حتی کل موتور، شخصی‌سازی بدنه و متمایز کردن خودرو با برچسب‌های دلخواه وجود دارد. از سوی دیگر، بازیکنان حرفه‌ای‌تر می‌توانند به تنظیمات جزئی شاسی، سیستم فرمان، نیروی ترمز، ضریب دنده‌ها و موارد مشابه بپردازند. در واقع استودیو پلی‌گراند گیمز طرفداران دوآتیشه‌ی شبیه‌سازی را نیز فراموش نکرده است و اکنون علاوه بر تنظیمات رایجی مانند کنترل کشش، می‌توانید متغیرهای دقیق‌تری مانند میزان سایش لاستیک‌ها را نیز به بازی اضافه کنید. این گزینه‌ای عالی برای زمان‌هایی است که می‌خواهید تجربه‌ای نزدیک‌تر به جدیت سری فورتزا موتوراسپورت (Forza Motorsport) داشته باشید. شاید این یک ویژگی فرعی به نظر برسد، اما نشان می‌دهد که فرمول گیم‌پلی این سری تا چه حد استوار است و تیم سازنده همیشه به دنبال افزودن لایه‌های جدیدی به آن است.

این حس کنترل بی‌نقص، در تک‌تک ماشین‌های بازی لمس می‌شود. با وجود اینکه هنوز فرصت نکرده‌ام پشت فرمان تمام این خودروها بنشینم، اما به جرات می‌گویم هر کدام از آن‌ها با وسواس و دقتی کاملا استثنایی که امضای کار این استودیو است بازآفرینی شده‌اند و این جزئیات خیره‌کننده، هم در بدنه خارجی و هم در کابین داخلی خودروها خودنمایی می‌کند. از طرفی با انیمیشن‌های بهتر، به ویژه برای دست‌های روی فرمان و زوایای چرخش جدید برای دوربین، حتی اگر هنوز هم طبیعی‌ترین حالت ممکن نباشد، کاملا واضح است که با یک محصول بسیار رده بالا روبرو هستیم.

اما از نظر ساختار پیشرفت، پیشرفت شما با دریافت دستبندهایی در رنگ‌های مختلف نشان داده می‌شود. این دستبندها صرفا جنبه‌ی نمایشی ندارند، بلکه کلید شما برای باز کردن فعالیت‌ها و رویدادهای جدید هستند. برای رسیدن به هر دستبند، باید در تعداد مشخصی چالش پیروز شوید، زمان‌های بهتری ثبت کنید یا با سرمایه‌گذاری هوشمندانه، خودروی خود را برای رویارویی با حریفان ارتقا دهید. این ارتقا به خصوص در مسابقات غیرقانونی خیابانی به شدت ضروری است، چرا که رقبا در اینجا بسیار سرسخت‌تر از رانندگان مسابقات رسمی فستیوال هستند.

به عبارتی دیگر، با این سیستم، بازی نوعی بخش داستانی دم دستی بدست می‌آورد که به پیشرفتی طبیعی‌تر در طول بازی کمک می‌کند و به مرور، خودروها و تجربه‌های جدیدی را آزاد می‌سازد. در واقع، بزرگ‌ترین انتقاد من نیز به همین بخش وارد است. این مشکلی است که نه فقط گریبان‌گیر فورتزا، بلکه دامن‌گیر اکثر بازی‌های رانندگی امروزی شده است؛ با این حال امیدوار بودم وعده‌ی یک بخش داستانی یا کریر درست و حسابی در قسمت ششم هورایزن این وضعیت را تغییر دهد، اما متاسفانه این‌طور نشد. هرچند من از رانندگی با خودروهای بسیار متنوع لذت می‌برم، اما در این بازی به‌ شدت جای خالی این حس را احساس می‌کنم که خودم برای رسیدن به این جایگاه تلاش کرده‌ام. به شخصه دوست داشتم تا مسیر پیشرفت منطقی بخش داستانی را طی کنم و به عنوان پاداش، چند خودروی جدید بگیرم، نه اینکه بلافاصله پس از چند مسابقه‌ی اول، ده‌ها ماشین به من داده شود.

در این میان تجربه‌ی شما از این بازی، ارتباط مستقیمی با درجه سختی انتخابی‌تان دارد. من شخصا ترجیح دادم تمام ویژگی‌های کمکی را خاموش کنم و تنها به روشن گذاشتن خطوط راهنمای پیچ‌ها و کنترل کشش بسنده کنم. همانند همیشه، افزایش ضریب سختی باعث دریافت پول و اعتبار بیشتری می‌شود. با این ساختار هدفمند، بازی توانسته دوباره با بازیکنانی که بیشتر به آثار ماشینی علاقه‌مندند، ارتباط عمیقی برقرار کند، بی‌آنکه مخاطبان کژوال و علاقه‌مند به تجربه‌های بی‌دغدغه را از یاد ببرد.

به این‌ها باید بهبودهای جزئی دیگری را نیز اضافه کرد مانند دستیار رانندگی که پس از پایان مسابقات، چالش‌های جدید نزدیک به شما را نشان می‌دهد، هوش مصنوعی چالش‌برانگیزتر در درجه‌های سختی استاندارد یا امکان قرار دادن بازی روی حالت رانندگی خودکار (کروز کنترل پیشرفته) تا بدون دست زدن به کنترلر، به حرکت در نقشه ادامه دهید. می‌توانید از این فرصت استفاده کنید و در این میان به دستشویی بروید یا صرفا با دوربین سینمایی از تماشای مناظر لذت ببرید. به طور کلی این جنبه به هیچ وجه هویت خود را از دست نداده است و جنبه‌ی شاد و دیوانه‌وار بازی همچنان بخش مهمی از فستیوال است. بازی به گونه‌ای طراحی شده تا سینمایی‌ترین و تماشایی‌ترین قسمت ممکن از یک مسابقه را ارائه دهد، نه لزوما واقع‌گرایانه‌ترین آن‌ها. خبر خوب این است که ترکیب بخش‌های جدی و سرگرم‌کننده، حالا بهتر از هر زمان دیگری در کنار هم قرار گرفته‌اند.

از معدود نکات منفی بازی رابط کاربری آن است و اینکه دائما حس می‌کنید به اطلاعات بیشتری نیاز دارید. اینکه در یک مسابقه با چه ماشین‌هایی روبه‌رو خواهید شد یا اصلا چرا بازی اجازه نمی‌دهد قبل و بعد از هر مسابقه، بدون رفتن به گاراژ، یک ماشین بخرید یا ارتقا دهید از موارد کوچکی است که آزاردهنده است. در واقع روند بازی آن‌قدر روان است که هر بار که مجبور می‌شوید جریان بازی را برای یافتن اطلاعاتی که باید به راحتی در دسترستان قرار گیرد، متوقف کنید یا تن به کارهایی دهید که دیدن آن‌ها در نسل نهم بازی‌های ویدیویی چندان جایز نیست، حس ناخوشایندی پیدا خواهید کرد.

فعالیت‌های جانبی سرگرم‌کننده

برای تکمیل بهترین نسخه از ژاپن، بازی همچنین مجموعه‌ای غنی از فعالیت‌های فرعی را تدارک دیده است. دنیای بازی پر از شخصیت‌هایی است که به کمک شما نیاز دارند؛ از رانندگی برای یک عکاس جهت ثبت تصاویر بی‌نقص، تا گردش برای تست و بهبود عملکرد خودروها و شرکت در مسابقات توریستی پراکنده در نقشه، مهم نیست چه مسیری را انتخاب می‌کنید، بازی همیشه با یک تجربه‌ی نفس‌گیر به شما پاداش می‌دهد. فعالیت دیگر، تحویل غذا در توکیو است. شاید خنده‌دار به نظر برسد، اما تحویل سفارش‌ها با یک ون کوچک در خیابان‌های پایتخت، بسیار سرگرم‌کننده است. علاوه بر این، هر سفارش با خود چالشی به همراه دارد؛ مثلا باید در طول مسیر از تصادف جلوگیری کنید یا سفارش را در زمان بسیار کوتاهی برسانید. در واقع این بهترین راه برای شناختن شهر است. در طول جاده‌ها نیز مینی‌چالش‌های همیشگی مانند مناطق دریفت و انواع آیتم‌های جمع‌کردنی انتظار شما را می‌کشند. در نهایت، برای عاشقان اکتشاف، علاوه بر یافتن ماشین‌های کلاسیک، نوع جدیدی از ماشین‌های مخفی نیز اضافه شده است که باید با دقت و ردیابی مکان آن‌ها از روی یک عکس، پیدایشان کنید.

این وسط با خرید خانه‌های پراکنده در سراسر ژاپن، به گاراژهای مربوط به آن‌ها دسترسی پیدا می‌کنید که در واقع تنها بخش‌های قابل کاوش در ساختمان‌ها هستند. نکته جالب این است که می‌توانیم آن‌ها را مرتب کنیم و فضای داخلی‌شان را شخصی‌سازی کنیم. همچنین می‌توانیم تصمیم بگیریم که شخصیتمان را کجا قرار دهیم، چه انیمیشنی را اجرا کند و البته ماشین‌هایی را که گاراژ می‌تواند در خود جای دهد و ما تصمیم به نمایششان داریم، چگونه بچینیم. استفاده از ویرایشگر بازی نسبتا ساده است هرچند همه امکانات لازم برای سرعت بخشیدن حداکثری به کارها را ندارد و عمدتا برای استفاده با کنترلر طراحی شده است.

علاوه بر خانه‌ها، می‌توانیم املاکی را نیز خریداری کنیم که در کنار گاراژ، قطعه زمین بزرگی را در اختیارمان می‌گذارند که قابلیت تبدیل شدن به زمین بازی شخصی ما را دارد. مسابقات و املاک شخصی می‌توانند برای بازدید عموم باز باشند و حتی با دیگران به اشتراک گذاشته شوند؛ دقیقا مانند سایر عناصر ساخته‌شده توسط کاربران در بازی. این ویژگی‌ها کاملا جانبی هستند و صادقانه بگویم، چیز زیادی به تجربه‌ی کلی بازی اضافه نمی‌کند. مانند اتفاقی که در مورد پناهگاه در بازی اساسینز کرید شدوز رخ داد، این یک ویژگی جدید است که حتی اگر در بازی گنجانده نمی‌شد هم هیچ اتفاق خاصی نمی‌افتاد، اما اگر از آن دسته افرادی هستید که قصد دارید صدها ساعت پای این بازی وقت بگذارید، شاید برایتان جالب باشد.

بخش چندنفره‌ی بازی با دنیای زنده و پویای بازی پیوندی بی‌نقص دارد؛ به‌طوری‌که می‌توانید آواتار سایر بازیکنان را در نقشه ببینید، با دوستانتان کاروان تشکیل دهید و در مسابقات رقابتی PvP یا تیمی شرکت کنید. در بخش هورایزن پلی نیز حالت‌های متنوعی مثل بتل‌رویال «الیمیناتور»، «قایم‌ باشک» و حالت جدید «اسپک» (مسابقه با خودروهای کاملا یکسان) گنجانده شده است. همچنین ویژگی اجتماعی جدیدی به نام «تجمعات تیونینگ» (Tuning Meets) اضافه شده که فضایی برای دورهمی بازیکنان، نمایش خودروها و خرید یا کپی‌برداری از طراحی‌های دیگران فراهم می‌کند. بازی متاسفانه فاقد چت صوتی داخلی است، اما از قابلیت‌های بازی بین‌پلتفرمی (Cross-play) و ذخیره‌سازی مشترک (Cross-save) پشتیبانی می‌کند.

در نهایت، در رابطه با گیم‌پلی گفتنی است که با وجود اینکه قسمت‌ قبل از نظر بصری خیره‌کننده و از نظر تجاری بسیار موفق بود، اما ساختار منسجم خود را تا حدودی از دست داده بود. در فورتزا هورایزن 5، بازیکن بدون هیچ منطقی غرق در فعالیت‌های تصادفی می‌شد، بی‌دلیل صدها ماشین به دست می‌آورد و با پرش‌های غیرممکن و ماموریت‌های تخیلی، بازی بیشتر شبیه به یک رویای عجیب برای رانندگان بیش‌فعال شده بود. سازندگان بالاخره متوجه شدند که فرمول قبلی اشباع شده و به همین دلیل، این قسمت جدید دوباره حول محور جشنواره‌های باورپذیرتر و ذات واقع‌گرایانه‌تر بازی‌های اولیه می‌چرخد.

خوش صدا و خوش سیما

درباره‌ی فورتزا هورایزن ۶ آن‌قدر حرف برای گفتن وجود دارد که تقریباً گرافیک و صداگذاری را فراموش کرده بودیم. این بازی در همه‌ی بخش‌ها یک شاهکار گرافیکی است و تصاویر گویای همه‌چیز هستند. پیشرفت نسبت به بازی قبلی در بازتاب نور روی خودروها و تراکم محیط کنار جاده کاملا ملموس است و پوشش گیاهی نیز بهبود یافته است. اما جهش واقعی کیفیت روی رایانه‌های شخصی دیده می‌شود؛ جایی که بازی استفاده گسترده‌ای از ری‌تریسینگ و DLSS می‌کند تا نورپردازی جهانی (Global Illumination) را ارائه دهد. این ویژگی به‌طور ملموسی چهره‌ی بازی را تغییر می‌دهد و لحظاتی که فورتزا هورایزن ۶ از واقعیت غیرقابل تشخیص می‌شود را به‌ شدت افزایش می‌دهد. بازی همچنین به‌خوبی بهینه‌سازی شده است و در طول تجربه، شخصا شاهد باگ یا مشکل فنی خاصی نبودم.

خوشبختانه، فرهنگ ژاپنی در ایستگاه‌های رادیویی بازی نیز منعکس شده است. همانطور که احتمالا می‌دانید، یکی از بهترین ویژگی‌های این سری، ارتباط نزدیک آن با موسیقی است و در اینجا نیز یک بار دیگر ناامیدمان نمی‌کند. ایستگاه‌های رادیویی کلاسیکی مانند Horizon Pulse ،Horizon XS یا Bass Arena بازگشته‌اند و ایستگاه‌های جدیدی مانند Gacha City Radio نیز به آن‌ها اضافه شده‌اند. به طور کلی 9 ایستگاه رادیویی بازی، آرشیو موسیقی بسیار عظیمی را در اختیار شما قرار می‌دهند. طراحی صدای بازی نیز خیره‌کننده است و نسبت به بازی قبلی بهبود چشمگیری داشته است. صدای انجین و اگزوزها مانند رعد و برق طنین‌انداز می‌شود و خود را با فضاهای مختلف تطبیق می‌دهد. به عنوان مثال رانندگی در یک فضای باز و بدون سقف، هرگز با رانندگی با سرعت 200 کیلومتر بر ساعت در یک تونل یکسان نیست.

جمع‌بندی

فورتزا هورایزن 6 بهشتی برای طرفداران بازی‌های مسابقه‌ای است که با نقشه‌ی بزرگ و متنوع، لیست عظیم خودروها، گیم‌پلی فوق‌العاده سرگرم‌کننده و در نهایت جزئیات صوتی و بصری خیره‌کننده، شایستگی‌های لازم برای تاج‌گذاری به عنوان بهترین بازی ماشین‌سواری حال حاضر دنیا را دارد اما تجربه‌ی نوعی آشناپنداری هنگام بازی کردن آن اجتناب‌ناپذیر بوده و جای کمی نوآوری بیشتر وجود داشته است.