ناسا مأموریت ۸ فضاپیما در نقاط مختلف منظومه‌ی شمسی را تمدید کرد

۶ اردیبهشت ۱۴۰۱ | ۱۴:۳۰ ۶ اردیبهشت ۱۴۰۱ زمان مورد نیاز برای مطالعه: ۵ دقیقه
طرحی گرافیکی و تجسمی از منظومه‌ی شمسی

پس از یک ارزیابی کامل، ناسا مأموریت‌های علمی سیاره‌ای ۸ فضاپیما را با توجه بهره‌وری علمی و پتانسیل آن‌ها برای بهبود دانش و درک ما از منظومه‌ی شمسی و فراسوی آن تمدید کرد.

این مأموریت‌ها شامل «ادیسه‌ی مریخ»، «مدارگرد شناسایی مریخ»، «ماون»، «آزمایشگاه علمی مریخ» توسط مریخ‌نورد «کنجکاوی»، فرودگر «اینسایت»، «مدارگرد شناسایی ماه»، «اسیریس-رکس» و «افق‌های نو» هستند و در فاز تمدیده شده، تا زمانی که فضاپیماهای آن‌ها سالم بمانند به فعالیت ادامه خواهند داد.

بیشتر مأموریت‌ها به مدت ۳ سال تمدید خواهند شد. با این وجود، مأموریت اسیریس-رکس برای رسیدن به یک مقصد جدید به مدت ۹ سال ادامه خواهد داشت و اینسایت هم تا پایان سال ۲۰۲۲ به فعالیت خود ادامه می‌دهد، مگر اینکه نیروی الکتریکی فضاپیما امکان عملیات طولانی‌تر را بدهد.

هر پروپوزال تمدید مأموریت توسط تیمی متشکل از کارشناسان مستقل دانشگاه، صنعت و ناسا بررسی شد. در مجموع بیش از ۵۰ داور بازدهی پروپوزال‌های مربوط را ارزیابی کردند و بر اساس ارزیابی‌های پانل، تأیید کردند که این هشت مأموریت علمی، پتانسیل قابل توجهی برای ادمه دادن کاوش‌های تازه و بررسی پرسش‌های علمی جدید دارند.

علاوه بر ارائه‌ی مزایای مهم برنامه‌ای برای ناسا، چندین مورد از این مأموریت‌ها مزایای علمی چندبخشی را در کل اداره‌ی مأموریت علمی ناسا (SMD) نوید می‌دهند، ازجمله استفاده از آن‌ها به‌عنوان یک رله برای کاوشگرها و مریخ‌وردهای سطح مریخ و همچنین برای حمایت از دیگر برنامه‌های نوآورانه مانند خدمات باربری تجاری به ماه (CLPS).

«لوری گلیز» (Lori Glaze) مدیر بخش علوم سیاره‌ای ناسا گفت: «مأموریت‌های گسترده این فرصت را برای ما فراهم می‌کند تا از سرمایه‌گذاری‌های بزرگ ناسا در کاوش استفاده کنیم و ادامه‌ی عملیات علمی را با هزینه‌ای بسیار کمتر از توسعه‌ی یک مأموریت جدید ممکن سازیم. این به مأموریت‌ها امکان می‌دهد تا داده‌های علمی تازه و ارزشمندی به‌دست آورند و در برخی موارد به ناسا ماکان می‌دهد تا اهداف کاملا جدید علمی را کاوش کند.

اسیریس-اپکس (OSIRIS-APEX)

پژوهشگر اصلی: دکتر «دنیلا دلاگیوستینا» (Daniella DellaGiustina) از دانشگاه آریزونا. فضاپیمای اسیریس رکس که نام آن از سرواژه‌های ریشه‌ها (Origins)، تفسیر طیفی (Spectral Interpretation)، شناسایی منابع (Resource Identification)، ایمنی (Security)، کاوشگر سنگ‌پوشه (Regolith Explorer) گرفته شده است، هم‌اکنون در راه بازگشت به زمین برای تحویل نمونه‌های سیارکی قرار دارد.

این نمونه‌ها از سیارک «بنو» (Bennu) در سال ۲۰۲۰ جمع‌آوری شد. «دانته لورتا» (Dante Lauretta) از OSIRIS-REx PI همچنان روی مأموریت اصلی تمرکز خواهد داشت اما «دلاگیوستینا» روی مأموریت تازه که با توجه به هدف داشتن «آپوفیس» (Apohpis) اسیریس-اپکس (OSIRIS-APophis EXplorer) نام دارد، کار خواهد کرد.

تیم OSIRIS-APEX فضاپیما را برای برخورد با آپوفیس هدایت می‌کند؛ سیارکی با قطر تقریبا ۳۷۰ متر که در فاصله‌ی ۳۲۰۰۰ کیلومتری از زمین قرار دارد در سال ۲۰۲۹ میلادی، فضاپیمای OSIRIS-APEX کمی پس از عبور سیارک از کنار زمین، وارد مدار آن خواهد شد و یک نگاه نزدیک بی سابقه را به این سیارک نوع S ارائه می‌دهد. این مأموریت تغییرات سیارک ناشی از نزدیک شدن به زمین را مطالعه می‌کند و از پیشرانه‌های گازی فضاپیما برای جدا کردن و مطالعه‌ی گردوغبار و سنگ‌های کوچک روی سطح آپوفیس و زیر آن استفاده خواهد کرد.

ماوِن (MAVEN)

پژوهشگر اصلی: دکتر «شانون کوری» (Shannon Curry) از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی. «مأموریت تکامل مواد فرار و جو مریخ» (Mars Atmosphere and Volatile Evolution) قصد دارد برهم‌کنش بین جو مریخ و میدان مغناطیسی را در طول حداکثر فعالیت خورشیدی آینده مطالعه کند. مشاهدات ماون با افزایش سطح فعالیت خورشید، در هنگام اوج چرخه‌ی ۱۱ ساله‌ی آن، درک ما را از شیوه‌ی تعامل جو بالایی مریخ و میدان مغناطیسی آن با خورشید، عمیق‌تر می‌کند.

این‌سایت (InSight)

پژوهشگر اصلی: دکتر «بروس بانرت» (Bruce Banerdt) از آزمایشگاه پیشرانش جت. از زمان فرود بر مریخ در سال ۲۰۱۸، «کاوش‌های درونی با استفاده از بررسی‌های لرزه‌ای، زمین‌شناختی و انتقال گرما» (Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy, and Heat Transport) تنها ایستگاه لرزه‌ای فعال فراتر از زمین را اداره کرده است.

پایش لرزه‌ای آن از «مریخ‌لرزه‌ها» (Marsquakes) قیدهایی را در ساختار داخلی، شیوه‌ی شکل‌گیری و فعالیت فعلی مریخ تعیین کرده است. در صورت سالم ماندن فضاپیما، این مأموریت توسعه یافته به نظارت لرزه‌ای و هواشناسی خود ادامه خواهد داد. با این وجود، به دلیل انباشت غبار روی صفحات خورشیدی، تولید برق اینسایت کم شده و بعید است که بتواند در مدت طولانی تمدید شده، به عملیات ادامه دهد، مگر اینکه پنل‌های خورشیدی آن با کمک یک تنوره‌ی دیو مریخی پاک شوند.

مدارگرد شناسایی ماه (LRO)

دانشمند پروژه: دکتر «نوح پترو» (Noah Petro) از مرکز پروازهای فضایی گادرد. این مأموریت همچنان به مطالعه‌ی سطح و ساختار زمین‌شناختی ماه ادامه خواهد داد. تکامل مدار مدارگرد شناسایی ماه، به آن ماکان می‌دهد تا مناطق جدید دور از قطب‌های قمر زمین را با جزئیات بی‌سابقه‌ای مطالعه کند، از جمله مناطق سایه‌دار دائمی (PSR) در نزدیکی قطب‌های که ممکن است یخ آب در آن‌ها کشف شود. LRO همچنین از در مسیر تلاش‌های ناسا برای بازگشت به ماه، استفاده خواهد شد.

آزمایشگاه علوم مریخ (MSL)

دانشمند پروژه: دکتر «اشوین واساوادا» از آزمایشگاه پیشرانش جت). مریخ نورد «کنجکاوی» (Curiosity) که تا کنون بیش از ۲۷ کیلومتر را روی سطح مریخ حرکت و تاریخچه‌ی سکونت‌پذیری دهانه‌ی «گیل» (Gale) را بررسی کرده است،  در چهارمین ماموریت توسعه یافته‌ی خود، به ارتفاعات بالاتر پیش خواهد رفت و لایه های مهم دارای سولفات را بررسی می‌کند که بینش منحصربه‌فردی از تاریخچه‌ی آب در مریخ ارائه می‌دهد.

افق‌های نو (New Horizons)

پژوهشگر اصلی: دکتر «آلن استرن» (Alan Stern) از مؤسسه‌ی تحقیقات آب و خاک): افق‌های نو در سال ۲۰۱۵ از کنار پلوتو و در سال ۲۰۱۹ از کنار «آروکوت» (Arrokoth) یکی از اجرام اجرام کمربند کوییپر گذشت. در دومین مأموریت توسعه یافته‌ی خود، به کاوش دورترین نقاط منظومه‌ی شمسی تا ۶۳ واحد نجومی (AU) از زمین ادامه خواهد داد. فضاپیمای نیوهورایزنز به‌طور بالقوه می‌تواند مشاهدات چندرشته‌ای مرتبط با منظومه‌ی شمسی و بخش‌های هلیوفیزیک و اخترفیزیک ناسا را ​​انجام دهد. به گفته‌ی ناسا جزئیات بیشتر از این مأموریت در آینده ارائه خواهد شد.

ادیسه مریخ (Mars Odyssey)

دانشمند پروژه: دکتر «جفری پلات» (Jeffrey Plaut) از آزمایشگاه پیشرانش جت. مأموریت تمدید شده‌ی ادیسه‌ی مریخ، مطالعات حرارتی تازه‌ای روی سنگ‌ها و یخ‌ها در زیر سطح مریخ انجام می‌دهد، محیط تشعشع را در این سیاره رصد می‌کند و کارزار علمی طولانی‌مدت پایش آب‌و‌هوا را ادامه می‌دهد.

مدارگرد ادیسه همچنین به ارائه‌ی پشتیبانی منحصربه‌فرد برای رله و انتقال داده‌های بی‌درنگ از دیگر فضاپیماهای مریخ ادامه خواهد داد. اما مدت مأموریت طولانی ادیسه ممکن است با میزان پیشران باقی‌مانده در فضاپیما محدود شود.

مدارگرد شناسایی مریخ (MRO)

دانشمند پروژه: دکتر «ریچ زورک» (Rich Zurek) از آزمایشگاه پیشرانش جت. این مأموریت تا کنون اطلاعات زیادی درباره‌ی فرآیندهای روی سطح مریخ ارائه کرده است. MRO در ششمین مأموریت توسعه یافته‌ی خود، تکامل سطح مریخ، یخ ها، ساختار مریخ‌شناسی فعال و جو و آب‌وهوای این سیاره را مطالعه خواهد کرد.

علاوه بر این، MRO هم به ارائه خدمات مهم رله‌ی داده برای دیگر مأموریت‌های مریخ ادامه خواهد داد. در این فاز مأموریت اما ابزار CRISM MRO پس از از دست دادن خنک‌کننده، به‌طور کامل خاموش می‌شود و استفاده از یکی از دو طیف سنج آن پایان خواهد یافت.

بخش علوم سیاره‌ای ناسا هم‌اکنون ۱۴ فضاپیما را در سراسر منظومه‌ی شمسی اداره می‌کند، ۱۲ مأموریت را در مرحله‌ی فرمول‌بندی و اجرایی شدن دارد و در هفت مأموریت دیگر هم با آژانس‌های فضایی بین‌المللی همکاری می‌کند.

عکس کاور: طرحی گرافیکی و تجسمی از منظومه‌ی شمسی
Credit: NASA

منبع: NASA

برچسب‌ها :
دیدگاه شما