از زبان ران هاوارد: هوش مصنوعی در آیندهی سینما چه نقشی دارد؟
یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات سالهای اخیر صنعت سینما هوش مصنوعی بوده است. این دستاورد جدید از امکان تولید فیلمهای کامل با استفاده از الگوریتمهای هوش مصنوعی گرفته تا ایجاد تحول در شیوههای سنتی فیلمسازی را فراهم کرده و به دنبال این امکانات تازه گمانهزنیها درباره نحوه و حدود استفاده از آن در فیلمسازی نیز شروع شده است. چهرههای مطرح هالیوود دیدگاههای متفاوتی درباره نقش این فناوری دارند. ران هاوارد، کارگردان برنده اسکار، در تازهترین اظهارات خود تاکید کرده است که آینده فیلمهای مبتنی بر هوش مصنوعی نه صرفا به پیشرفت تکنولوژی، بلکه به انتخاب و سلیقه مخاطبان وابسته است؛ مخاطبانی که در نهایت تعیین خواهند کرد چه نوع سینمایی ارزش دیده شدن دارد.
ران هاوارد: تماشاگر انتخاب میکند عاشق چه چیزی شود
ران هاوارد بر این باور است که موفقیت یا شکست فیلمهای ساختهشده با هوش مصنوعی در گروی تصمیم تماشاگران است؛ او پرسش بنیادینی را مطرح میکند: «ما به چه چیزی دل بستهایم؟» او معتقد است احتمال موفقیت فیلمهای ساختهشده با هوش مصنوعی وجود دارد، اما تنها در صورتی که مخاطبان سینما آنها را واجد ارزش تماشا بدانند.
اینها جدیدترین اظهارات ران هاوارد درباره استفاده از هوش مصنوعی در صنعت فیلمسازی هستند که که او در جریان یک گفتگو در جشنواره هوش مصنوعی رانوی (رویداد نمایش محصولات این شرکت) در سالن «آلیس تولی هال» نیویورک مطرح کرده است. این کارگردان برنده اسکار برای فیلمهای «ذهن زیبا» (A Beautiful Mind) و «فراست/نیکسون» (Frost/Nixon)، در گفتگو با کریستوبال والنزوئلا، بنیانگذار و مدیرعامل رانوی، اذعان کرد که این فناوری در حال دموکراتیزه کردن فرآیند فیلمسازی است و به راویان اجازه میدهد داستانهای خود را بهتر و راحتتر بازگو کنند. با این حال، او اشاره کرد که تسلط این فیلمها بر پردههای سینما در نهایت به میزان استقبال مخاطبان بستگی دارد.
او در برابر جمعیتی چندصد نفره گفت: «باز هم این مخاطبان هستند که تعیین میکنند چه چیزی جذاب است و چه چیزی با آنها ارتباط برقرار میکند.» وی همچنین پذیرفت که خالقان آثار، حق انتخاب میان روشهای سنتی و ابزارهای تولید مبتنی بر هوش مصنوعی را خواهند داشت.
او ادامه داد: «در نهایت همه چیز را ما به عنوان مخاطب تعیین میکنیم. چه چیزی ارزش وقت گذاشتن دارد؟ به چه چیزی دل بستهایم؟ چه ارزشهایی برایمان مهم است؟» هاوارد اضافه کرد: «آیا برایمان مهم است که بازیگران زنده را روی پرده ببینیم و به دلیل همین زنده بودن با آنها همزادپنداری میکنیم؟ فکر میکنم این اصالتی است که هرگز از بین نمیرود. اما آیا مخاطب میتواند با شخصیتهای هوش مصنوعی هم همزادپنداری کند و به آنها دل ببندد؟ همین حالا هم شخصیتهای رایانهای CGI [مخفف عبارت Computer-Generated Imagery است که در زبان فارسی به آن «تصاویر تولیدشده توسط رایانه» یا همان جلوههای ویژه کامپیوتری میگویند.] و انیمیشنی وجود دارند. بنابراین فکر میکنم پاسخ این است که هنوز واقعا نمیدانیم، اما انتظار دارم برای همه این رویکردها فضا وجود داشته باشد.»
هاوارد همچنین گفت نگرانیهای جامعه خلاق سینما درباره تغییرات ناشی از هوش مصنوعی را درک میکند؛ تغییراتی که باعث ایجاد شکاف میان کارگردانان مولف و بازیگران شده است. با این حال او تاکید کرد که خود این جامعه خلاق است که باید چارچوبهای قانونی و فرهنگی استفاده از هوش مصنوعی را تدوین کند.
او گفت: «این وظیفه همه ماست که نگرانش باشیم، دربارهاش فکر کنیم، آن را آزمایش کنیم، از آن یاد بگیریم، با هم گفتگو کنیم و رویش کار کنیم. این مسیر ادامه خواهد داشت و در نهایت، مخاطبان مسیر را به ما نشان میدهند.»
اظهارات هاوارد در شرایطی مطرح میشود که کارگردانان تراز اول سینما در ماههای اخیر مواضع متفاوتی نسبت به این فناوری اتخاذ کردهاند. مارتین اسکورسیزی مدتی پیش اعلام کرد که به عنوان مشاور به استارتاپ آلمانی هوش مصنوعی بلک فارست لبز پیوسته است و اشاره کرد این فناوری میتواند فرآیند استوریبورد [مجموعهای از تصاویر یا طرحهای پشتسرهم است که قبل از فیلمبرداری، ترتیب نماها و اتفاقات یک فیلم، انیمیشن یا تبلیغ را بهصورت تصویری نشان میدهد.] را ارتقا دهد. در همین حال، استیون سودربرگ بارها از هوش مصنوعی مولد [هوش مصنوعی مولد یا همان Generative AI (به اختصار GenAI)، شاخهای پیشرفته از هوش مصنوعی است که قادر است بر اساس الگوهایی که از دادههای قبلی آموخته، محتوای کاملا جدید و منحصربهفرد خلق کند.] در فیلمهایی مانند «جان لنون: آخرین مصاحبه» (John Lennon: The Last Interview) استفاده کرده است و پروژه آیندهاش درباره جنگ اسپانیا و آمریکا نیز قصد دارد استفاده کند و به این کار افتخار می کند. در مقابل، فیلمسازانی مانند استیون اسپیلبرگ و کریستوفر نولان تاکید کردهاند که هوش مصنوعی باید تنها به عنوان یک ابزار محدود در فرآیند گسترده فیلمسازی به کار رود؛ اسپیلبرگ اخیرا در یک پادکست گفت هوش مصنوعی هرگز حرف آخر را در فیلمهای او نخواهد زد.
هاوارد در پایان صحبتهای خود به مزایای ادعایی هوش مصنوعی برای بهینهسازی فیلمسازی اشاره کرد؛ ویژگیهایی چون تولید سریع تصاویر، کاهش هزینهها و سرعت در تدوین که به گفته او، با وجود تمام پیشرفتها، هنوز در دنیای واقعی فیلمسازی او نمود عینی پیدا نکردهاند: «به نظر میرسید قرار است کارایی و تسهیلات زیادی ایجاد کند، اما تا این لحظه نمیتوانم بگویم چنین چیزی را در دنیای کاری خودم لمس کردهام.»
والنزوئلا، مدیرعامل رانوی، پیش از این درباره این صحبت کرده بود که ابزارهای این شرکت میتوانند فیلمسازی را در دسترس طیف گستردهتری از افراد قرار دهند. او در نشست خبری پیش از گفتگو با هاوارد، به خبرنگاران گفت معتقد است به زودی بخش زیادی از محتوای آنلاین توسط کاربران و به کمک هوش مصنوعی تولید خواهد شد، اما این به معنای حذف سینمای سنتی نیست: «فکر نمیکنم عنصر انسانی از فرآیند خلق حذف شود. در نهایت این انسان است که در وهله اول ایده و محتوا را تولید میکند.»
او افزود: «این یک بازی برد-باخت نیست. شما در انتخاب رسانه و ابزار خود آزادید. اگر میخواهید به جای CGI سنتی از یک جریان کاری کارآمدتر مبتنی بر هوش مصنوعی استفاده کنید، این امکان فراهم است. اگر هم میخواهید کاملا به شکل سنتی فیلم بسازید، باز هم محدودیتی ندارید. هیچ چیز مانع انتخاب افراد نیست. فکر میکنم این فرآیند، یک تعامل دو طرفه را میطلبد؛ چراکه بسیاری از بحثها به سمتی میرود که انگار قرار است تمام فعالیتهای گذشته متوقف شود و جهان به طور کامل به تسخیر محتوای هوش مصنوعی درآید، در حالی که آنچه اکنون در واقعیت میبینیم، اصلا چنین چیزی نیست.»
منبع: Variety
