تیم کری، بازیگر بیهمتای صحنه و سینما در ۸۰ سالگی درگذشت
تیم کری، بازیگر بریتانیایی که بهخاطر اجرای جسورانهاش در نقش دکتر فرانکفورتر در فیلم «راکی هارر پیکچر شو» (The Rocky Horror Picture Show) و شخصیتهای شروری، چون پنیوایز دلقک در اقتباس از رمان «آن» (It) استیون کینگ، شناخته میشود، چهارشنبه در سن هشتاد سالگی درگذشت.
مارسیا هورویتز، مدیر برنامه و دوست قدیمی کری، اعلام کرد که او در خانهاش در تولوکا لیک در لسآنجلس درگذشته است. او در سال ۲۰۱۲ دچار سکتهی مغزی شدیدی شده بود و از آن زمان تاکنون با محدودیتهای حرکتی دست و پنجه نرم میکرد.
با اینکه این بازیگر، خواننده و صداپیشهی همهفنحریف انگلیسی جایزهی دیتایم امی و نامزدی جوایز تونی و اولیویه را برای نقشهای متنوعی به دست آورد، اما حرفهی او بیش از همه با نقش دکتر فرانکفورتر تراجنسیتی از ترانسیلوانیا در کمدی موزیکال ریچارد اوبراین – آهنگساز، نمایشنامهنویس، بازیگر – تعریف شده است.
او این شخصیت را در ابتدا در لندن با کارگردانی جیم شارمن روی صحنه برد؛ سپس این تئاتر از صحنههای لسآنجلس و نیویورک سردرآورد، تا اینکه خود شارمن اقتباس سینمایی آن را در سال ۱۹۷۵ ساخت. «راکی هارر پیکچر شو» در آغاز موفقیتی در گیشه کسب نکرد. اما به عنوان یک فیلم کالت، با طرفدارانی سینهچاک، جانی تازه یافت. مانند بوریس کارلوف و بلا لوگوسی که بازیاشان در نقش هیولای ویکتور فرانکنشتاین و دراکولا در فیلمهای ترسناک یونیورسال دههی ۳۰ – که الهامبخش «راکی هارر» بودند – شخصیتهای سینمایی آنها را تثبیت کرد، چهرهی کری نیز با بازیاش در نقش دانشمند دیوانهی عجیب و غریب و با آرایش و لباسهای پرزرق و برقش در ذهن همهامان نقش بسته است.
کوری در مصاحبهای در سال ۲۰۰۵ با NPR در مورد این فیلم گفت: «این فرصتی به مردم میدهد تا نقشهای مختلف را امتحان کنند و خودشان را بشناسند. من نامههای بسیار جالبی دریافت کردهام که گفتهاند ممنون که به من کمک کردی بفهمم چه کسی هستم.»
کری چیزی بیش از «فقط» یک بازیگر بود. او نمادی از سینمای کالت بود که روح پرشورش هرگز سوسو نزد، حتی زمانی که در سالهای پایانی عمرش بیمار شده بود و روی ویلچر مینشست. او جذابیت و نبوغ انکارناپذیری داشت که محدودیتهای حرکتی هم آنها را کمرنگ نکرد. قدرت اغواکنندهی اجراهای بیباکانهی او همچنان هم نظیر ندارد. چه در وستاند روی صحنهی زنده، و چه در اقتباس سینمایی بینقص از این نمایش موزیکال، دکتر فرانکنفورتر تیم کری هرگز از یادها نخواهد رفت.
لوک اوانز، که اخیراً دکتر فرانکنفورتر خود را در اجرای تازهای از «راکی هارر پیکچر شو» به برادوی آورده بود، در اینستاگرام خود پیام تسلیت تأثیرگذاری به اشتراک گذاشت. اوانز نوشت: «سه هفته پیش، نامهای به تیم کوری نوشتم…او یک نیرو، شعلهای درخشان و آتشین، جذابیتی بینظیر با لحن صدایی غنی بود، به خاطر نقشهایی که بازی کرد و تأثیری که بر بسیاری از ما داشت، الهامبخش من و بسیاری دیگر بود.»
تیم کری در نقش دلقک شرور پنیوایز در مینیسریال اقتباسی از رمان «آن» استیون کینگ
البته که کارنامهی پربار تیم کری به «راکی هارر پیکچر شو» محدود نمیشود؛ از «آنی» (Annie) گرفته تا «سرنخ» (Clue) و «سه تفنگدار» (The Three Musketeers). این بازیگر همچنین در نسخهی تلویزیونی «آن» اثر استیون کینگ در سال ۱۹۹۰ نقش دلقک ترسناک پنیوایز را بازی کرد و در فیلم «جزیره گنج ماپت» (Muppet Treasure Island) در سال ۱۹۹۶ در نقش لانگ جان سیلور ظاهر شد. از دیگر فیلمهای او میتوان به «شکار اکتبر سرخ» (The Hunt for Red October)، «تنها در خانه ۲» (Home Alone 2) و «فیلم ترسناک ۲» (Scary Movie 2) اشاره کرد.
او در برادوی نامزد سه جایزهی تونی شد. اولین بار برای بازی در نقش ولفگانگ آمادئوس موتزارت در نمایش «آمادئوس» (Amadeus) محصول ۱۹۸۱ بود، هرچند که او رقابت را به همبازیاش، ایان مککلن، در نقش رقیب آهنگساز، آنتونیو سالیری، واگذار کرد. در سال ۱۹۹۳، او دوباره نامزد شد، این بار برای ایفای نقش آلن سوان، بازیگر الکلی، در نمایش موزیکال «سال مورد علاقه من» (My Favorite Year).
سومین نامزدی او به سال ۲۰۰۵ برمیگردد، برای بازی در نقش شاه آرتور در موزیکال بسیار محبوب و بامزهی «اسپامالوت مانتی پایتون» (Monty Python’s Spamalot) که بر اساس فیلم «جام مقدس مانتی پایتون» (Monty Python’s Holy Grail) محصول ۱۹۷۵ ساخته شده بود.
تیموتی جیمز کری در ۱۹ آوریل ۱۹۴۶ در چشایر انگلستان متولد شد. پدرش، یک کشیش متدیست نیروی دریایی سلطنتی، زمانی که تیم ۱۲ ساله بود، درگذشت. کری بازیگری حرفهای خود را در سال ۱۹۶۸ با نمایش «مو» (Hair) در وستاند و اندکی پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه بیرمنگام انگلستان آغاز کرد. در طول این نمایش بود که او با ریچارد اوبراین آشنا شد. کری به این نمایشنامهنویس کمک کرد تا دانشمند دیوانهی خود را پروبال دهد و از یک دکتر آلمانی، به فرانکفورتری کرستپوش تبدیل کند که لهجهای شبیه به ملکهی انگلستان دارد.
تیم کری همچنین در عرصهی موسیقی هم فعالیت داشت و اواخر دههی هفتاد و اوایل دههی هشتاد سه آلبوم راک منتشر کرد و حتی برایشان تور رفت. اما نه بهخاطر این آلبومها، که برای یک آلبوم دکلمهی کودکان بود که در سال ۲۰۰۶ نامزد جایزهی گرمی شد، آن هم با کتاب صوتی «مجموعه حوادث ناگوار: آغاز بد» (A Series of Unfortunate Events: The Bad Beginning) اثر لمونی اسنیکت، در کنار مریل استریپ، جیم کری و جود لا.
تیم کری در نقش شاه آرتور در نمایش موزیکال «اسپامالوت مانتی پایتون»
در سال ۲۰۱۲، کوری دچار سکتهی مغزی شد که او را مجبور به استفاده از ویلچر کرد. او تا یک سال این موضوع را مخفی نگه داشت و به کار صداپیشگیاش ادامه داد، از جمله در سریال تلویزیونی «جنگ ستارگان: جنگهای کلون» (Star Wars: The Clone Wars) در نقش صدراعظم پالپاتین و دارث سیدیوس (جایگزین ایان ابرکرومبی که در سال ۲۰۱۲ درگذشت).
این بازیگر در مصاحبهای با برنامهی «صبح یکشنبه» شبکهی سیبیاس در ماه اکتبر، در مورد سکتهی مغزیاش که هنگام ماساژ گرفتن رخ داد، صحبت کرد. او گفت: «مجبور شدم دوباره صحبت کردن را یاد بگیرم. خیلی عجیب بود. از اینکه نمیتوانستم صحبت کنم متنفر بودم چون زیاد حرف میزنم، باید به من میگفتند ساکت باشم. من عاشق کلمات هستم، عاشق ارتباط برقرار کردن هستم.»
در پاسخ به این سوال که آیا از مرگ میترسد، گفت: «نه، نمیترسم. من از مرگ نمیترسم. سعی میکنم از آن اجتناب کنم، همانطور که احتمالاً همهامان میکنیم، اما فکر میکنم در نهایت از آن استقبال خواهم کرد.»
مایکل مککین، دوست و همبازی تیم کری در فیلم «سرنخ» به خوبی احساسات ما از درگذشت این افسانهی سینما و تئاتر را خلاصه کرده است. مککین در شبکهی اجتماعی خود نوشت: «آخرین مکالمهی من با تیم کری دربارهی زندگی و عشق و خنده بود. وضعیت جسمی وخیمی که او در آن قرار داشت، اکنون به پایان رسیده است. نعمت ما این بود که تیم کری را در زندگی خود داشتیم. روحت شاد، دوست من.»
منبع: Variety
