فیفا خطاب به تیم ملی ایران: دلمان برایتان تنگ می‌شود

۵ تیر ۱۳۹۷ | ۱۳:۰۵ ۲۹ مهر ۱۳۹۹ زمان مورد نیاز برای مطالعه: ۲ دقیقه
تیم ملی ایران بیرانوند

در میان موجی که از دیشب برای حمایت از تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ درست و به حق در شبکه‌های اجتماعی به راه افتاده است یکی خوب نوشته بود که: فرق است میان بردن و نباختن و با بازی دیشب نشان دادیم که برای برداشتن این تفاوت فاصله کمی داریم.

تیم ملی ایران در مصاف با پرتغال با هر اندازه و معیاری حتی فراتر از یک بازی استاندارد ظاهر شد. وقتی از جنگندگی و روحیه تیمی بازیکنان ایران حرف می‌زنیم یک مشت صفت کلیشه‌ای نیست. ایثار و بازی تا پای جان را واقعا معنا کردند. شوخی نیست. ما جلوی قهرمان اروپا و یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال مساوی کردیم در شرایطی که حتی می‌توانستیم برنده میدان باشیم. این تساوی به جای برد را گردن هیچ‌کس نمی‌شود انداخت. در عوض این حس و حال غرورآمیزی را که در وجودمان جریان دارد می‌شود به پنالتی نسبت داد که رونالدو در چهارچوب دروازه زد و علیرضا بیرانوند توانست مهارش کند. دروازه‌بان تیم ملی ایران که در لیگ ایران با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند یکی از گران‌ترین بازیکنان جهان را که صاحب پنج توپ طلا و عنوان بهترین بازیکن دنیاست، مهار کرد. بازیکنی که به اسپانیا، یکی از مدعیان قهرمانی جام جهانی، سه گل زده بود.

کی‌روش و بازیکنان تیم درست گفتند که از اشتباهات بازی‌های قبلی درس گرفته‌اند. نتیجه‌اش این شد که برد اسپانیا تبدیل به توقف پرتغال مقابل تیم ملی کشورمان شد. ایران برخلاف دو بازی قبلی این‌بار کاملا از تاکتیک پرس استفاده کرد و این‌طوری نبود که فقط دفاعی بازی کند. می‌دانستیم که به برد نیازد داریم و برد با حمله به دست می‌آید. خیلی خوب توانستیم هم دفاع کنیم و هم روی دروازه‌هایشان موقعیت گل داشته باشیم. این وسط باید قدردان غیرت و حمیت کی‌روش هم باشیم. سرمربی که برای تیم‌مان از جان و دل مایه گذاشته. نه فقط با یاد دادن فوتبال به بچه‌ها. شبیه سرالکس فرگوسن بلد است که چطور روی روحیه و تفکر بچه‌ها کار کند و اتفاقا این فاکتور دوم چیزی است که تیم‌های ملی ما، حتی آن تیم پرستاره دهه هفتاد و جام جهانی فرانسه، فاقدش بودند. تفکر تیمی و روحیه مبارزه‌جویانه تا پایان. بگذریم که به جز این‌ها از لحاظ بدنی تیمی ساخته که سه بازی جلوی تیم‌های قدر با فیزیک عالی کم نمی‌آورد. همین جا از اینکه ابتدای جام جهانی به دعوت نکردن سید جلال حسینی و وریا غفوری اعتراض داشتم ابراز پشیمانی می‌کنم. سرمربی‌مان کارش را بلد است. بازیکنان را خوب می‌شناسد. تعویض‌هایش درجه یک است و خوب می‌تواند تاکتیک‌های تیم مقابل را خنثی کند.

شادی دیشب مردم در خیابان نشان داد که می‌دانند ما نباخته‌ایم. ما از آنچه در تصورمان بود بهتر عمل کردیم و شایسته تحسین هستیم. فرهاد مجیدی بعد از پایان بازی خیلی خوب اشاره کرد که غیرت و توانایی بچه‌های تیم و سرمربی برای برد در مسابقات جهانی کافی نیست. سیاست‌های فدراسیون، بازی‌های تدارکاتی و فرامتن فوتبال هم اهمیت دارد. چیزهایی که هیچ‌کدام‌شان در دسترس تیم ملی‌مان نبود. قبل از بازی‌ها نایک شوک روحی وارد می‌کند و قبل‌تر میان همه تیم‌های جهان با تیم دوم ترکیه که حتی در جام جهانی حضور ندارد بازی تدارکاتی برگزار می‌کنیم. تا همین جا هم نتیجه را مدیون کی‌روش و بچه‌ها هستیم. برای اولین‌بار در حضورمان در جام‌های جهانی ۴ امتیاز گرفتیم و با صعودکننده‌ها فقط یک امتیاز فاصله داشتیم.

ما معادلات گروه B را به هم زدیم و اسپانیا صدرنشین شد. ما تیمی هستیم که اینستاگرام رسمی فیفا درباره‌مان نوشته:‌ «شما مهارت، شور، رنگ …. و هزاران کامنت در پست‌های ما را به ارمغان‌  آوردید. این تنها امشب نبود. طرفداران شما به شما افتخار خواهند کرد. دلمان برایتان تنگ می‌شود.»

تیم ایران برنده‌ترین بازنده جام جهانی ۲۰۱۸ بود.

برچسب‌ها :
دیدگاه شما

۵ comment
  1. Avatar erfan

    چه خوب نوشته بودی دم نویسنده گرم حس خوبی منتقل کرد بهم ❤❤

  2. Avatar مسلم

    کل متن یطرف، اعتراف به نظر اشتباهتون در مورد بازیکنان دعوت شده هم یکطرف.
    چیزی که خیلی ها توی کشورمون ندارن.
    تبریک…

  3. Avatar پدرام

    متن خوبی بود از یک خانم درباره فوتبال!

  4. Avatar سپنتا

    ابتدا اینکه به یاد بیارویم این 8 سال زندگی در ایران برای ادمی چون کیروش خیلی ساده و اسان نبوده حالا بماند سروکله زدن با مدیرانی که اکثرشان سنخیتی با فوتبال ندارند بماند و بماند خیلی چیزها……حتی اینکه در تیم ملی جای اموزش دادن بغل پا و شوت زدن نیست ولی برای مردی که از یونایتد و جام جهانی با پرتقال امده بود همه اینها بود و او انجام داد……….
    او بر اساس داشته هایش و واقعیت و نتیجه گرایی برنامه ریزی کرد…..حتی دستش خالی از بازیکن بود و در فاصله تغییر نسل برای بازیکن در کوچه پس کوچه های لیگ درجه چندم هم گشت…………حالا تیمی ساخته جنگجو و اشنا با تاکیتک و توانا در انجام سه بازی در سطح اخره جهان !!! وجمله پایانی ام از کارلوس کیروش مربی بزرگی که تمام توان و ابروی جهانی خود را برای ما خرج کرد : هیچ کس صاحب این پیراهن نیست فقط شما فرصتی محدود برای پوشیدن و بالا بردن ان دارید و بس !!

  5. Avatar مهدی

    شما جیب مارو نزن دلتنگی پیشکش اگر راست میگی چرا رونالدو رو اخراج نکرد داور و هیچی بهش نگفتید؟ فیفای عزیز دایه مهربان تر از مادر چرا برخورد داور ها با ایرانیا مثل برخورد پلیس ضد شورش با بدبخت بیچاره ها بود مظلوم گیر اوردی / به چه حقی داورا با این عصبانیت با بازیکنای ایران برخورد میکردن و شما کاریشون نداشتی.