پاتریک استوارت، از اسطورههای تئاتر و سینما، در سن ۸۶ سالگی درگذشت
سر «پاتریک استوارت»، بازیگر اسطورهای بریتانیایی تئاتر و سینما و تلویزیون که به خاطر آثار شکسپیر خود در تئاتر و فیلمها و سریالهای علمیتخیلی خود شهرت دارد، طبق خبری که رسما اعلام شده دیروز درگذشت. او ۸۶ سال سن داشت.
بیانیهی رسمی خبر مرگ استوارت حدود دو ساعت پیش در شبکههای اجتماعی پاتریک استوارت منتشر شد و خبر درگذشت این بازیگر افسانهای را اعلام کرد:
«با نهایت تاسف، درگذشت سر پاتریک استوارت را دیروز در خانهاش در لسآنجلس، در مراقبت عاشقانهی همسر عزیزش سانی، پس از یک دورهی کوتاه و تأثیرگذار با بیماری آلزایمر و زوال عقل جسم لویی، اعلام میکنیم. او در آغوش گرم خانواده و دوستانش، در در کنار صدای موسیقی، دعا، اشک، خنده و احساسی عمیق که تنها او میتوانست پس از یک عمر فداکاری برای همه ما، الهامبخش آن باشد، در آغوش گرفته شد. ما برای همیشه آرامش و انعکاس چهرهی آرام او را گرامی خواهیم داشت.»
«کلی بوش نواک»، سخنگوی همیشگی پاتریک استوارت، در مصاحبهای با هالیوود ریپورتر گفت: «این ستاره فیلمهای پیشتازان فضا: نسل بعدی و مردان ایکس روز چهارشنبه در خانهاش در لسآنجلس پس از درگیری کوتاه و تکاندهندهای با بیماری آلزایمر و زوال عقل که روی کارکرد جسمی او تاثیر گذاشته بود، درگذشت.»
پاتریک استوارت با تن صدای خاص خود و چهرهای قدرتمند، اواخر دههی ۱۹۸۰، زمانی که در ۴۷ سالگی برای بازی در نقش کاپیتان ژان لوک پیکارد پیر در «پیشتازان فضا: نسل بعدی»، بهعنوان اولین سریال فرعی پیشتازان فضا، انتخاب شد، سالها بود که به یکی از چهرههای اصلی صحنه در بریتانیا تبدیل شده بود. هفت فصل حضور او در کشتی فضایی انترپرایز او را به یک ستارهی جهانی تبدیل کرد.

او نقش خود را در چهار فیلم سینمایی «نسلهای پیشتازان فضا (۱۹۹۴)» (Star Trek Generations)، «پیشتازان فضا: اولین برخورد (۱۹۹۶)» (Star Trek: First Contant)، «پیشتازان فضا: شورش (۱۹۹۸)» (Star Trek Insurrection) و «پیشتازان فضا: نمسیس (۲۰۰۲)» (Star Trek Nemesis) و همچنین سریال تلویزیونی «پیشتازان فضا: پیکارد» (Picard) که از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ پخش شد، تکرار کرد.
یکی دیگر از نقشهای شناختهشده و بسیار معروف او، بازی در نقش «پروفسور چارلز اکزویر» در مجموعهی سینمایی مردان ایکس بود. او این نقش را در هفت فیلم دیگر بازی کرد و قرار است در فیلم «انتقامجویان: روز رستاخیز» (Avengers: Doomsday) که در ماه دسامبر امسال اکران میشود، دوباره در نقش پروفسور ایکس حضور داشته باشد.
از برخی دیگر از نقشهای سینمایی او میتوان به فیلم «تلماسه» دیوید لینچ، «جفری»، «تئوری توطئه»، «سرود کریسمس» و «اکسکالیبور» اشاره کرد.

پاتریک استوارت همچنین حرفهای بلند و بالا در صداپیشگی داشته و صدای او در بازیهایی مثل «آبلیویون» و «کسلوانیا: اربابان سایه» و فیلمهایی مثل «شاهزاده مصر» و «تد» و «جیمی نوترون» و «لاکپشتهای نینجا» و فیلمها و سریالها و بازیهای متعدد دیگری حضور داشته است. در کنار اینها باید حتما به حضور گستردهی پاتریک استوارت در تلویزیون انگلستان هم که معمولا با اقتباسهای شکسپیر گره خورده بود، اشاره کرد.
استوارت که در ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۰ در روستای صنعتی کوچک میرفیلد انگلستان متولد شد، کوچکترین فرزند از سه پسر آلفرد استوارت، یک کهنه سرباز نظامی بریتانیایی که به کارگری نیمه ماهر تبدیل شد، و گلادیس استوارت، بافندهای در یک کارخانهی نساجی، بود. دوران کودکی او، در خانهای کوچک و بدون آب گرم و برخوردهای نامناسب از سمت خانواده، سپری شد؛ وضعیتی که او بعداً در مصاحبهها آن را «به سختی قابل تحمل» توصیف کرده بود.

پاتریک استوارت و این مککلن در نقشهای ولادیمیر و استراگون در اجرای «در انتظار گودو» بر اساس نمایشنامهی ساموئل بکت. تئاتر سلطنتی لندن. ۲۰۰۹.
او در بازیگری، ابتدا در مدرسه و سپس در گروههای نمایش محلی این حرفه را آغاز کرد. استوارت ۱۲ ساله بود که یک معلم انگلیسی نقش شایلاک را در نمایشنامهی تاجر ونیزی شکسپیر به او محول کرد. پاتریک استوارت در طول ۱۶ سال همکاری گروههای نمایش، به عنوان یکی از بهترین بازیگران دوران خود و نمایندهی شکسپیر برای مخاطبان جدید، شهرت یافت؛ او در حالی که به دعوت یکی از دوستانش در لسآنجلس کلاسهایی درباره شکسپیر برگزار میکرد، برای اولین بار توجه یک مدیر انتخاب بازیگر تلویزیونی برای سریال پیشتازان فضا را جلب کرد. استوارت در طول دوران حرفهای خود، بسیاری از نقشهای شاخص آثار شکسپیر، از جمله مکبث، اتلو، پروسپرو، شایلاک و مارک آنتونی را ایفا کرد. او دو بار موفق به دریافت جایزه «لارنس اولیویه» شده بود: یکبار در سال ۱۹۷۹ برای نمایش «آنتونی و کلئوپاترا» و بار دیگر در سال ۲۰۰۹ برای نمایش «هملت».

پاتریک استوارت (۲۰۲۴)

