بهترین فیلمهای چینی عاشقانه؛ از کلاسیکها تا آثار مدرن کمتر دیده شده
سینمای چینیزبان یکی از غنیترین و متنوعترین سنتهای سینمایی آسیاست؛ سینمایی که عشق در آن هیچگاه تنها به یک رابطه میان دو نفر محدود نمانده است. از ملودرامهای کلاسیک و عاشقانههای تراژیک گرفته تا کمدیهای رمانتیک هنگکنگی، داستانهای عاشقانهی شهری و روایتهای نوستالژیک تایوانی، فیلمسازان این سینما بارها عشق را در پیوند با تاریخ، خانواده، طبقه، سنت و تغییرات اجتماعی روایت کردهاند. حتی در ژانرهایی مانند ووشیا نیز، در پس داستانهای شمشیرزنی و افسانههای حماسی، میتوان برخی از ماندگارترین روایتهای عاشقانهی سینما را پیدا کرد.
به همین دلیل، انتخاب بهترین فیلمهای چینی عاشقانه کار سادهای نیست و نمیتوان آن را تنها بر اساس شهرت و محبوبیت چند فیلم انجام داد. یک فهرست جامع باید در کنار کیفیت هنری، جایگاه فیلمها در تاریخ سینما، نظر منتقدان، موفقیت در جشنوارهها، تأثیرگذاری فرهنگی، استقبال عمومی و ماندگاری آنها در حافظهی جمعی مخاطبان را نیز در نظر بگیرد. به همین سبب برخی از آثار معرفی شده در مقاله پیش رو، شاهکارهای تثبیتشدهی سینمای هنریاند، بعضی در زمان اکران به موفقیتهای چشمگیری در گیشه دست یافتهاند و چندی دیگر چنان در فرهنگ عمومی ریشه دواندهاند که به بخشی از خاطرهی سینمایی چند نسل تبدیل شدهاند.
فهرست پیش رو ۳۱ فیلم را دربرمیگیرد؛ آثاری که هرکدام به شکلی متفاوت تصویری از عشق و مناسبات انسانی در جامعهی خود ارائه میکنند. برای رسیدن به تصویری گستردهتر از این سینما، در این مقاله آثار مهم چین، هنگکنگ و تایوان را در کنار یکدیگر قرار دادهایم. اگرچه این سه جغرافیا مسیرهای تاریخی و شرایط اجتماعی متفاوتی داشتهاند، اما میان آنها پیوندهای فرهنگی و سینمایی عمیقی وجود دارد و کنار هم قرار گرفتنشان، تنوع بیشتری از تجربهی عاشقانه در سینمای چینیزبان را برای مخاطبان علاقهمند آشکار میکند.
در این میان، همهی فیلمها لزوما عاشقانههایی به معنای متعارف کلمه نیستند. در برخی، عشق در مرکز روایت قرار دارد و در برخی دیگر، بهانهای است برای پرداختن به فقدان، تنهایی، مهاجرت، خاطره و گذر زمان. گاهی عشق در برابر سنت و محدودیتهای اجتماعی قرار میگیرد و گاهی در دل زندگی روزمره و شتاب شهرهای مدرن شکل میگیرد. همین تنوع در نگاه به عشق است که این مجموعه را در کنار هم به تصویری گسترده از سینمای عاشقانهی چینیزبان تبدیل میکند.
در نتیجه، این ۳۱ اثر فقط مجموعهای از فیلمهای عاشقانه نیستند؛ بلکه در کنار هم، تصویری از تاریخ سینمای چینیزبان و روایتهای متفاوت آن از عشق، فقدان، جدایی، خاطره و میل ارائه میدهند. از عاشقانههای کلاسیک تا فیلمهای مدرن، این آثار نشان میدهند که چرا سینمای چین، هنگکنگ و تایوان یکی از جذابترین و متنوعترین گنجینههای سینمای عاشقانهی آسیا و جهان است.
۱. بهار در شهر کوچک (Spring in a Small Town)

- سال اکران: ۱۹۴۸
- کارگردان: فِی مو
- بازیگران: وی وی، شی یو، لی وی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۵ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۱۰۰ از ۱۰۰
اولین عنوان از فهرست بهترین فیلمهای چینی عاشقانه، «بهار در شهر کوچک» ساختهی فِی مو، یکی از مهمترین آثار سینمای کلاسیک چین و از ماندگارترین عاشقانههای این کشور است. داستان در خانهای قدیمی و ویران در سالهای پس از جنگ میگذرد؛ جایی کهیُوون با همسر بیمار و منزویاش، دای لییان، زندگی سرد و خاموشی دارد. با ورود ژانگ ژیچن، دوست قدیمی لییان و عشق گذشتهی یُوون، احساساتی که سالها زیر سایهی وظیفه و سکوت پنهان ماندهاند، دوباره زنده میشوند.
فِی مو این مثلث عاشقانه را برخلاف ملودرامهای رایج آن دوره، با ریتمی آرام، فضایی درونگرایانه و تمرکز بر احساسات ناگفته روایت میکند. خانهی رو به ویرانی نیز تنها پسزمینهی داستان نیست و به شکلی نمادین، فرسودگی روحی شخصیتها و جامعهی آسیبدیده از جنگ را بازتاب میدهد.
فیلم پس از اکران در سال ۱۹۴۸ بهتدریج از چرخهی رسمی نمایش کنار رفت و در دوران جمهوری خلق چین کمتر مورد توجه قرار گرفت؛ اما از اوایل دههی ۱۹۸۰ دوباره کشف و ارزیابی شد و در نظرسنجی سال ۲۰۰۵ برای انتخاب ۱۰۰ فیلم برتر سینمای چینیزبان، رتبهی نخست را به دست آورد.
۲. پنج گل طلایی (Five Golden Flowers)

- سال اکران: ۱۹۵۹
- کارگردان: وانگ جیایی
- بازیگران: یانگ لیکون، مو زیجیانگ
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۱ از ۱۰
پنج گل طلایی یک موزیکال عاشقانهی شاد و متفاوت از سینمای چین است که داستان آن در چشماندازهای زیبای یوننان میگذرد. آهپِنگ، جوانی روستایی، در جریان یک جشنواره با دختری به نام جینهوا آشنا میشود و پس از شکلگیری علاقهای میان آنها، قرار میگذارند سال بعد یکدیگر را دوباره ببینند. اما وقتی آهپنگ برای پیدا کردن او بازمیگردد، با چند دختر دیگر به نام جینهوا روبهرو میشود و جستوجوی او به زنجیرهای از سوءتفاهمها و موقعیتهای طنزآمیز تبدیل میشود.
فیلم با ترکیب عاشقانه، موسیقی و کمدی، تصویری سرزنده از زندگی روستایی و فرهنگ محلی یوننان ارائه میدهد و ترانهها و رقصهای بومی نقش مهمی در روایت آن دارند. همین فضای شاد و موسیقایی، در کنار استفاده از مناظر طبیعی و عناصر فرهنگی منطقه، باعث شد پنج گل طلایی به یکی از نمونههای ماندگار سینمای موزیکال چین در آن دوره تبدیل شود. فیلم بعدها در خارج از چین نیز مورد توجه قرار گرفت و امروزه از آثار شاخص سینمای کلاسیک چین و نمونههای مهم فیلم موزیکال قومی در سینمای این کشور به شمار میآید.
۳. عاشقانه در کوهستان لوشان (Romance on Lushan Mountain)

- سال اکران: ۱۹۸۰
- کارگردان: هوانگ زومو
- بازیگران: ژانگ یو، گوئو کایمین
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷ از ۱۰
«عاشقانه در کوهستان لوشان» از مهمترین عاشقانههای سینمای چین در آغاز دوران اصلاحات است. این فیلم عاشقانه چینی ساختهی هوانگ زومو، داستان ژو یون، دختر یک ژنرال سابق ارتش ملیگرا، و گِنگ هوا، پسر یک ژنرال کمونیست را روایت میکند؛ دو جوان که پس از سالها دوری در کوه لوشان یکدیگر را دوباره پیدا میکنند، اما گذشتهی سیاسی خانوادههایشان مانعی جدی بر سر راه ازدواج آنهاست. فیلم در ظاهر یک عاشقانهی ساده و جوانانه است، اما در پس این رابطه، شکافهای سیاسی برجایمانده از جنگ داخلی و تلاش نسل جدید برای عبور از خصومتهای گذشته را نیز به تصویر میکشد.
فیلم در فضای اجتماعی سالهای نخست اصلاحات و گشایش چین ساخته شد و از نخستین آثاری بود که پس از انقلاب فرهنگی، صمیمیت عاشقانه را با آزادی بیشتری روی پرده نشان داد. صحنهی بوسهی ژو یون و گِنگ هوا نیز به یکی از تصاویر ماندگار سینمای چین در آغاز دههی ۱۹۸۰ تبدیل شد و ژانگ یو برای بازی در این فیلم در سال ۱۹۸۱ جایزهی بهترین بازیگر زن جوایز صدگل را دریافت کرد و فیلم نیز به یکی از آثار محبوب و اثرگذار سینمای چین در آغاز دههی ۱۹۸۰ تبدیل شد.
محبوبیت فیلم در میان تماشاگران ابعادی کمسابقه داشت. بیش از ۱۴۰ میلیون بلیت برای آن فروخته شد و فیلم به یکی از پدیدههای تجاری سینمای چین در آغاز دههی ۱۹۸۰ تبدیل شد. ننمایش آن در سینمای لوشان از سال ۱۹۸۰ ادامه داشته و این فیلم بر اساس رکورد ثبتشده در گینس، رکورد طولانیترین نمایش نخست یک فیلم در یک سالن سینما را در اختیار دارد. به این ترتیب، «عاشقانه در کوهستان لوشان» از یک فیلم عاشقانهی محبوب فراتر رفت و به بخشی از خاطرهی فرهنگی نسلهای نخست دوران اصلاحات چین تبدیل شد.
۴. داستان پاییزی (An Autumn’s Tale)

- سال اکران: ۱۹۸۷
- کارگردان: مِیبل چونگ
- بازیگران: چو یون فات، چری چونگ، دنی چان
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۵ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۳ از ۱۰۰
«داستان پاییزی» ساختهی مِیبل چونگ، یکی از عاشقانههای شاخص سینمای هنگکنگ در دههی ۱۹۸۰ است که تجربهی مهاجران هنگکنگی را با یک رابطهی عاطفی درهم میآمیزد. جنیفر، دختر جوانی از هنگکنگ، برای تحصیل به نیویورک میرود، اما پس از روبهرو شدن با خیانت دوستپسرش، در شهری ناآشنا تنها میماند. در این میان، ساموئل، خویشاوند دور او که در محلهی چینیها زندگی میکند، به کمکش میآید و رابطهای میان این دو شکل میگیرد؛ رابطهای میان دو شخصیت با پیشینه، سبک زندگی و نگاه متفاوت به جهان.
فیلم با استفاده از فضای نیویورک دههی ۱۹۸۰، تصویری ملموس از زندگی مهاجران هنگکنگی و فاصلهی میان رؤیای مهاجرت و واقعیت غربت ارائه میدهد. تضاد میان شخصیت تحصیلکرده و نسبتا محافظهکار جنیفر و ساموئل عامی، پرحرف و بیقاعده، نیز به فیلم وجهی کمیک و در عین حال انسانی میبخشد. بازی ژو یونفات در نقش ساموئل از نقاط قوت فیلم بود و به یکی از اجراهای بهیادماندنی کارنامهی او تبدیل شد.
داستان پاییزی در هنگکنگ حدود ۲۵.۵ میلیون دلار هنگکنگ فروش داشت و در هفتمین دورهی جوایز فیلم هنگکنگ، جوایز بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه و بهترین فیلمبرداری را به دست آورد. ژو یونفات نیز برای بازی در این فیلم جایزهی بهترین بازیگر مرد جشنوارهی فیلم اسب طلایی را دریافت کرد.
۵. سرخ (Rouge)

- سال اکران: ۱۹۸۷
- کارگردان: استنلی کوان
- بازیگران: آنیتا مویی، لزلی چانگ
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۰ از ۱۰۰
«سرخ» ساختهی استنلی کوان، داستان عشقی تراژیکی است که هنگکنگ دههی ۱۹۳۰ را به هنگکنگ مدرن پیوند میزند. فلور، زنی از محلههای تفریحی هنگکنگ، دلباختهی چان، وارث جوان خانوادهای ثروتمند، میشود؛ اما مخالفت خانوادهی چان با این رابطه، آن دو را به تصمیمی مرگبار میرساند. فلور پس از مرگ، ۵۳ سال بعد به دنیای زندگان بازمیگردد تا معشوقش را پیدا کند، اما با شهری روبهرو میشود که دیگر شباهتی به هنگکنگ خاطراتش ندارد.
استنلی کوان از این داستان فراطبیعی برای روایت عشق، انتظار و زوال گذشته استفاده میکند. تقابل فلور با هنگکنگ دههی ۱۹۸۰، وجهی نوستالژیک به فیلم میدهد و نشان میدهد که گاهی معشوق تنها چیزی نیست که از دست میرود؛ بلکه جهانی که عشق در آن شکل گرفته نیز میتواند برای همیشه ناپدید شود. بازی آنیتا مویی و لزلی چونگ نیز به رابطهی میان دو شخصیت اصلی عمق عاطفی بخشیده است.
فیلم «سرخ» در جشنواره اسب طلایی سه جایزه، از جمله بهترین بازیگر زن برای آنیتا مویی، بهترین فیلمبرداری و بهترین طراحی هنری را دریافت کرد و در جوایز فیلم هنگکنگ نیز شش جایزه، از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر زن را به دست آورد.
۶. وداع با محبوبم (Farewell My Concubine)

- سال اکران: ۱۹۹۳
- کارگردان: چن کایگه
- بازیگران: لزلی چانگ، ژانگ فنگیی، گونگ لی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۸.۱ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۰ از ۱۰۰
«بدرود، محبوب من» یا «وداع با محبوبم»، ساختهی کارگردان صاحب سبک چینی، چن کایگه است و زندگی دو بازیگر اپرای پکن را از دههی ۱۹۲۰ تا سالهای پرآشوب تاریخ معاصر چین دنبال میکند. چنگ دییی و دوان شیائولو از کودکی در کنار یکدیگر آموزش میبینند و سالها روی صحنه در نقش دو شخصیت اصلی نمایش مشهور «بدرود، محبوبه من» ظاهر میشوند. پیوند میان هنر و زندگی، دوستی و عشق، و تأثیر تحولات سیاسی بر سرنوشت این دو هنرمند، هستهی اصلی یکی دیگر از بهترین فیلمهای چینی عاشقانه را شکل میدهد.
چن کایگه در این اثر مرز میان نقش و هویت را به موضوعی مرکزی تبدیل میکند؛ بهخصوص در مورد چنگ دییی که شخصیت صحنهایاش بهتدریج با هویت شخصی او درهم میآمیزد. فیلم همچنین تصویری گسترده از چین قرن بیستم ارائه میدهد و نشان میدهد تغییرات سیاسی چگونه به دنیای هنر و روابط انسانی راه پیدا میکنند.
«بدرود، محبوب من» در جشنواره کن ۱۹۹۳ نخل طلا را بهطور مشترک دریافت کرد و به نخستین فیلم چینیزبان برندهی این جایزه تبدیل شد. فیلم در اسکار نیز در دو بخش نامزد شد و جوایز بینالمللی متعددی به دست آورد. بازی لزلی چونگ در نقش چنگ دییی نیز از اجراهای شاخص سینمای هنگکنگ و چین در دههی ۱۹۹۰ به شمار میرود.
۷. مسیر خانه (The Road Home)

- سال اکران: ۱۹۹۹
- کارگردان: ژانگ ییمو
- بازیگران: ژانگ زییی، سان هانگلی، ژنگ هائو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۷ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۹ از ۱۰۰
«مسیر خانه» که با نام «مادر و پدر من» نیز شهرت دارد، ساختهی کارگردان خوشنام و شناخته شده چینی ژانگ ییمو است و داستان عشقی را روایت میکند که سالها بعد، از دل خاطرات یک خانواده دوباره زنده میشود. پس از مرگ پدر، پسر به زادگاه خانواده بازمیگردد و از روایت مادر، داستان آشنایی و دلباختگی والدینش را در سالهای جوانی بازسازی میکند؛ رابطهای که در سکوت، انتظار و همراهی شکل گرفته و بیش از اتفاقهای بزرگ، به جزئیات سادهی زندگی روزمره وابسته است.
ژانگ ییمو برای روایت این عشق، به جای پیچوخمهای داستانی، روی نگاهها، حرکات و لحظههای کوتاه میان دو شخصیت تمرکز میکند. رنگهای گرم، قاببندیهای دقیق و چشماندازهای روستایی نیز به این خاطرات کیفیتی شاعرانه میدهند. این فیلم همچنین نخستین تجربهی سینمایی ژانگ زییی بود؛ نقشی که آغازگر حضور او در سینمای حرفهای و مقدمهای بر شهرت گستردهاش در سالهای بعد شد.
«مسیر خانه» خرس نقرهای جایزهی بزرگ هیئت داوران جشنواره برلین را دریافت کرد و در کنار آن، جایزهی هیئت داوران کلیسایی این جشنواره را نیز به دست آورد. ژانگ زییی برای بازی در فیلم جایزهی بهترین بازیگر زن جوایز صدگل را دریافت کرد و فیلم بهدلیل زبان بصری و روایت عاطفی ظریفش، به یکی از عاشقانههای مطرح سینمای چین در پایان دههی ۱۹۹۰ بدل شد.
۸. روزهای وحشی بودن (Days of Being Wild)
- سال اکران: ۱۹۹۰
- کارگردان: وونگ کار وای
- بازیگران: لزلی چانگ، مگی چونگ، اندی لاو، کارینا لاو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۱ از ۱۰۰
«روزهای وحشی بودن» ساختهی وونگ کار وای، روایت گروهی از جوانان هنگکنگ دههی ۱۹۶۰ است که در جستوجوی عشق، تعلق و هویتی برای خود، مدام به یکدیگر نزدیک و از هم دور میشوند. در مرکز داستان، مردی جذاب و بیقرار قرار دارد که روابط عاطفیاش را جدی نمیگیرد و درگیر پرسشهایی دربارهی گذشته و ریشههای خانوادگی خود است؛ مسئلهای که آدمهای اطرافش را نیز وارد چرخهای از دلبستگی و ناکامی میکند.
فیلم از همین سرگردانی، زبان شخصی وونگ کار وای را شکل میدهد: زمان کش میآید، خاطرات در لحظهی حال نفوذ میکنند و عشق بیشتر به شکل میل ناتمام و حسرت رسیدن حضور دارد تا یک رابطهی پایدار. همکاری نخست وونگ با کریستوفر دویل در فیلمبرداری نیز نقش مهمی در شکلگیری آن فضای مهآلود و سیال دارد؛ سبکی که بعدها به امضای بصری فیلمهای او تبدیل شد. حضور ستارههایی چون لزلی چونگ، مگی چونگ، اندی لاو و کارینا لاو نیز فیلم را به یکی از نمونههای درخشان نسل طلایی بازیگران هنگکنگ تبدیل کرده است.
«روزهای وحشی» در دهمین دوره جوایز فیلم هنگکنگ پنج جایزه، از جمله بهترین فیلم، کارگردانی، بازیگر مرد، فیلمبرداری و طراحی هنری را به دست آورد. لزلی چونگ برای بازی در آن جایزهی بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد و وونگ کار-وای نیز در جشنواره اسب طلایی جایزهی بهترین کارگردانی را برد. فیلم بعدها نیز در چندین نظرسنجی معتبر، از جمله فهرست ۱۰۰ فیلم برتر سینمای هنگکنگ، جایگاه بالایی به دست آورد.
۹. چانگکینگ اکسپرس (Chungking Express)
- سال اکران: ۱۹۹۴
- کارگردان: وونگ کار وای
- بازیگران: بریژیت لین، تونی لیونگ، فِی وونگ، تاکشی کانشیرو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۹ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۹ از ۱۰۰
«چانگکینگ اکسپرس» چهارمین فیلم بلند وونگ کار-وای و یکی از آثاری است که زبان سینمایی منحصربهفرد او را به شکلی روشن تثبیت کرد. فیلم از دو داستان عاشقانهی مستقل دربارهی دو پلیس شکل میگیرد که هرکدام پس از یک جدایی، در میان شلوغی و بیقراری هنگکنگ با آدم تازهای روبهرو میشوند. عشق در اینجا بیشتر به شکل برخوردی کوتاه و تصادفی ظاهر میشود؛ رابطههایی که ممکن است پیش از آنکه فرصت شکلگیری پیدا کنند، تغییر مسیر دهند.
تدوین پرشتاب، حرکتهای سیال دوربین، نورهای شهری و موسیقی پاپ، ریتمی بیقرار به فیلم میدهند و فضای هنگکنگ را به بخشی از تجربهی عاطفی شخصیتها تبدیل میکنند. فیلم در جوایز فیلم هنگکنگ چهار جایزه، از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، را به دست آورد و تونی لیانگ برای بازی در آن جایزهی بهترین بازیگر مرد جشنواره اسب طلایی را گرفت. «چانگکینگ اکسپرس» بعدها به یکی از آثار کالت وونگ کار وای تبدیل شد و تأثیر چشمگیری بر تصویرسازی از عشق و تنهایی در سینمای شهری گذاشت. این اثر تماشایی بدون تردید در فهرست بهترین فیلمهای چینی عاشقانه، جایگاهی ویژه و خاص دارد.
۱۰. شاد در کنار هم (Happy Together)

- سال اکران: ۱۹۹۷
- کارگردان: وونگ کار وای
- بازیگران: لزلی چانگ، تونی لیونگ، چانگ چن
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۶ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۵ از ۱۰۰
«شاد در کنار هم» یکی از متفاوتترین عاشقانههای وونگ کار وای است؛ فیلمی که رابطهی پرتنش میان دو مرد هنگکنگی را در بوئنوسآیرس دنبال میکند. آنها پس از جدایی دوباره به یکدیگر بازمیگردند، اما رابطهشان میان دلبستگی، دلخوری و تلاش برای شروعی دوباره در نوسان است. دوری از خانه و قرار گرفتن در شهری غریبه، تنهایی شخصیتها را پررنگتر میکند و عشق را به رابطهای شکننده و فرساینده تبدیل میسازد.
وونگ کار وای با فیلمبرداری سیال کریستوفر دویل، رنگهای اشباعشده و تغییر آگاهانه میان تصویر رنگی و سیاهوسفید، بیثباتی عاطفی این رابطه را به بخشی از زبان بصری فیلم تبدیل میکند. شاد در کنار هم در جشنواره کن ۱۹۹۷ جایزهی بهترین کارگردانی را برای وونگ کار وای به دست آورد و تونی لیونگ نیز برای بازی در آن برندهی جایزهی بهترین بازیگر مرد جوایز فیلم هنگکنگ شد. فیلم همچنین جایزهی بهترین فیلمبرداری جشنواره اسب طلایی را دریافت کرد و در سالهای بعد به یکی از آثار برجستهی سینمای هنگکنگ تبدیل شد.
۱۱. فرشتگان سقوطکرده (Fallen Angels)

- سال اکران: ۱۹۹۵
- کارگردان: وونگ کار وای
- بازیگران: لئون لای، میشل ریس، تاکشی کانشیرو، کارن مو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۵ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۶ از ۱۰۰
اگر «چانگکینگ اکسپرس» چهرهی روشنتر و عاشقانهتر هنگکنگ شبانه بود، «فرشتگان سقوطکرده» روی تاریک و آشفتهی همان شهر را نشان میدهد. فیلم در میان شبهای نئونی هنگکنگ، چند آدم تنها را به هم پیوند میدهد؛ از آدمکشی که میخواهد از کارش کنار بکشد و شریک کاریاش که دلبستگی پنهانی به او دارد، تا جوانی منزوی که تقریباً هیچ ارتباط عادیای با دیگران ندارد. روابط این شخصیتها بیش از آنکه به یک عاشقانهی متعارف شبیه باشند، بازتاب نیاز آدمهایی هستند که نمیدانند چگونه به دیگری نزدیک شوند.
لنزهای واید، قابهای کج، رنگهای تند و تدوین پرشتاب، به فیلم حالوهوایی هذیانی و شبانه میدهند و تنهایی شخصیتها را به بخشی از فضای شهر تبدیل میکنند. «فرشتگان سقوطکرده» در جوایز فیلم هنگکنگ سه جایزه، از جمله بهترین بازیگر زن مکمل، بهترین فیلمبرداری و بهترین موسیقی متن، گرفت و در جشنواره اسب طلایی نیز موفق به کسب دو جایزهی بهترین تدوین و بهترین طراحی هنری گردید. فیلم همچنین از سوی انجمن منتقدان فیلم هنگکنگ بهعنوان یکی از فیلمهای شایسته تقدیر سال انتخاب شد و بعدها به یکی از آثار کالت کارنامهی وونگ کار وای تبدیل شد.
۱۲. در حال و هوای عشق (In the Mood for Love)
- سال اکران: ۲۰۰۰
- کارگردان: وونگ کار وای
- بازیگران: تونی لیونگ، مگی چونگ
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۸.۱ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۲ از ۱۰۰
«در حالوهوای عشق» یکی از مشهورترین عاشقانههای سینمای هنگکنگ و از شاخصترین آثار وونگ کار وای است؛ فیلمی که عشق را نه در اعترافها و وصال، بلکه در مکثها، نگاهها، سکوتها و فاصلههای میان آدمها جستوجو میکند. داستان در هنگکنگ دههی ۱۹۶۰ میگذرد و دو همسایه را دنبال میکند که در پی اتفاقی مشترک، به تدریج به یکدیگر نزدیک میشوند. وونگ کار وای بخش زیادی از احساسات شخصیتها را پشت درهای بسته و در لحظههایی که به ظاهر اتفاق خاصی نمیافتد پنهان میکند و همین خویشتنداری، به فیلم کششی کمنظیر میدهد.
مگی چونگ و تونی لیونگ با بازیهای ظریف و کنترلشده، بخش بزرگی از بار عاطفی فیلم را بر دوش میکشند؛ در حالی که قابهای تنگ، راهروهای باریک، لباسهای زیبا و چشمگیر و موسیقی تکرارشونده، فضایی میسازند که بیشتر از روایت، با حس و خاطره درگیر است. تتونی لیونگ برای این فیلم جایزهی بهترین بازیگر جشنواره کن را دریافت کرد و فیلم در نظرسنجی منتقدان سال ۲۰۲۲ مجلهی «سایت اند ساوند» در رتبهی پنجم فهرست بهترین فیلمهای تاریخ سینما قرار گرفت. «در حالوهوای عشق» امروز یکی از مراجع اصلی سینمای عاشقانهی مدرن به شمار میرود و بدون شک از مهمترین و بهترین فیلمهای چینی عاشقانه در تمام دوران محسوب میشود.
۱۳. ۲۰۴۶ (2046)

- سال اکران: ۲۰۰۴
- کارگردان: وونگ کار وای
- بازیگران: تونی لیونگ، ژانگ زییی، فِی وونگ، گونگ لی، کیمورا تاکویا
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۷ از ۱۰۰
سیزدهمین فیلم این فهرست، «۲۰۴۶» است. هرچند «۲۰۴۶» ادامهای مستقیم «در حالوهوای عشق» نیست، اما از نظر شخصیت، فضا و مضمون، امتداد همان جهان عاطفی به شمار میرود. ژو مو وان، نویسندهای که هنوز درگیر خاطرات گذشته است، در هنگکنگ دههی ۱۹۶۰ میان رابطههای تازه و گذشتهای که رهایش نمیکند سرگردان است. همزمان، داستانی علمیتخیلی دربارهی سفری به آینده مینویسد؛ روایتی که بهتدریج با تجربههای شخصی او درهم میآمیزد و مرز میان واقعیت، خاطره و خیال را از بین میبرد.
وونگ کار وای در «۲۰۴۶» مفهوم عشق را از زاویهی حافظه و ناتوانی در دل کندن از گذشته بررسی میکند و با رنگهای اشباعشده، حرکتهای آهسته و طراحی بصری چشمگیر، جهانی میان رؤیا و واقعیت میسازد. «۲۰۴۶» در جشنواره کن ۲۰۰۴ در بخش مسابقه برای نخل طلا رقابت کرد و با حضور تونی لیونگ، ژانگ زییی، گونگ لی و فی وونگ، یکی از جاهطلبانهترین آثار وونگ کار وای دربارهی عشق، خاطره و گذر زمان به شمار میرود.
۱۴. رفقا: تقریباً یک داستان عاشقانه (Comrades: Almost a Love Story)
- سال اکران: ۱۹۹۶
- کارگردان: پیتر چان
- بازیگران: مگی چونگ، لئون لای، اریک تسانگ
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۸.۱ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۱ از ۱۰۰
«رفقا: تقریباً یک داستان عاشقانه» ساختهی پیتر چان، سرگذشت دو مهاجر اهل چین را روایت میکند که در هنگکنگ به دنبال ساختن زندگی تازهای هستند. رابطهی لی شیائوجون و لی چی در گذر سالها میان دوستی، دلبستگی و فاصله تغییر شکل میدهد و در پس آن، هنگکنگِ سالهای پیش از واگذاری حاکمیت بهتدریج دگرگون میشود. فیلم به همین واسطه، داستانی شخصی را به تصویری از تجربهی مهاجرت و جستوجوی هویت در هنگکنگ پیوند میزند.
فیلم در شانزدهمین دورهی جوایز فیلم هنگکنگ در ۹ بخش، از جمله بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه، بازیگر زن، بازیگر مکمل و فیلمبرداری، برنده شد. «رفقا: تقریبا یک داستان عاشقانه» همچنین جایزهی بهترین فیلم و بهترین بازیگر زن جشنواره اسب طلایی را دریافت کرد و بعدها در فهرست ۱۰۰ فیلم برتر چینیزبان قرار گرفت؛ موفقیتی که آن را به یکی از عاشقانههای مهم سینمای هنگکنگ در دههی ۱۹۹۰ تبدیل کرد.
۱۵. عاشقان (The Lovers)
- سال اکران: ۱۹۹۴
- کارگردان: تسویی هارک
- بازیگران: نیکی وو، چارلی یونگ
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰
«عاشقان» برداشتی فانتزی و رزمی از افسانهی کهن «عاشقان پروانهای» است؛ یکی از مشهورترین داستانهای عاشقانهی سنتی چین که قرنها در ادبیات، اپرا و فرهنگ عامه بازآفرینی شده است. تسویی هارک این روایت را به سینمای ووشیا میبرد و ماجرای دو جوان را در دوران دودمان جین شرقی با مبارزات، عناصر فراطبیعی و حالوهوای ماجراجویانه درهم میآمیزد.
اهمیت فیلم بیش از موفقیت تجاری، به بازخوانی یکی از اسطورههای بنیادین عشق در فرهنگ چینی بازمیگردد. تسویی هارک با ترکیب عاشقانه و ووشیا، روایتی آشنا را برای نسل جدید به زبان سینمای هنگکنگ بازتعریف کرد و «عاشقان» را به نمونهای قابل توجه از پیوند ادبیات کلاسیک چین با سینمای عامهپسند هنگکنگ تبدیل کرد.
۱۶. عشق در یک پاف (Love in a Puff)
- سال اکران: ۲۰۱۰
- کارگردان: پانگ هو چئونگ
- بازیگران: میریام یونگ، شان یو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۱ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۷۰ از ۱۰۰
«عشق در یک پاف» از دل یک موقعیت کاملا روزمره شروع میشود: پس از ممنوعیت استعمال دخانیات در فضاهای بسته، گروهی از کارمندان هنگکنگی برای سیگار کشیدن بیرون ساختمان دور هم جمع میشوند و در همین پاتوقهای کوتاه، آشنایی یک مدیر تبلیغات و فروشندهای جوان شکل میگیرد. فیلم به جای تکیه بر سوءتفاهمها و فراز و فرودهای مرسوم کمدی رمانتیک، رابطه را از دل گفتوگوهای خودمانی، شوخیهای کوچک و ریتم زندگی شهری پیش میبرد.
فیلم به دلیل لحن طبیعی، دیالوگهای پرتحرک و تصویر صمیمیاش از زندگی جوانان هنگکنگی مورد توجه قرار گرفت و از سوی انجمن منتقدان فیلم هنگکنگ در میان فیلمهای شایستهی تقدیر سال قرار گرفت. «عشق در یک پاف» بعدها به یکی از کمدیهای رمانتیک قابل توجه سینمای هنگکنگ تبدیل شد و موفقیتش زمینهساز دنبالهای با نام «عشق در یک پاف ۲» شد.
۱۷. او یک زن است، او یک مرد (He’s a Woman, She’s a Man)

- سال اکران: ۱۹۹۴
- کارگردان: پیتر چان، چی لی
- بازیگران: لزلی چانگ، کارینا لاو، آنیتا یوئن
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۸ از ۱۰۰
«او یک زن است، او یک مرد» از کمدیهای رمانتیک محبوب هنگکنگ در دههی ۱۹۹۰ است؛ فیلمی از پیتر چان که ماجرای یک خوانندهی جوان را دنبال میکند که برای نزدیک شدن به یک تهیهکنندهی مشهور، خود را به شکل مردی جوان درمیآورد. این موقعیت، مثلثی عاطفی و مجموعهای از سوءتفاهمها را شکل میدهد و فیلم از همین بازی میان هویت، ظاهر و احساس برای ساختن کمدی استفاده میکند.
فیلم در هنگکنگ بیش از ۲۹ میلیون دلار هنگکنگ فروش داشت و آنیتا یوئن برای بازی در آن جایزهی بهترین بازیگر زن جوایز فیلم هنگکنگ را دریافت کرد. «او یک زن است، او یک مرد» همچنین جایزهی بهترین ترانه را به دست آورد و موفقیت تجاری و استقبال از بازیگرانش، آن را به یکی از نمونههای شاخص کمدی رمانتیک جریان اصلی سینمای هنگکنگ در آن دوره تبدیل کرد.
۱۸. ببر خیزان، اژدهای پنهان (Crouching Tiger, Hidden Dragon)

- سال اکران: ۲۰۰۰
- کارگردان: انگ لی
- بازیگران: چو یون فات، میشل یئو، ژانگ زییی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۸ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۶ از ۱۰۰
«ببر خیزان، اژدهای پنهان» ساختهی انگ لی، بیش از آنکه صرفا یک فیلم رزمی باشد، ووشیا (ژانر سنتی داستانهای رزمی و قهرمانان شمشیرزن در فرهنگ چین) را با داستانهایی درباره عشق، وفاداری و انتخاب فردی پیوند میدهد. در چین دوران دودمان چینگ، شخصیتهای فیلم میان خواستههای شخصی و قواعدی که سنت بر آنها تحمیل کردهاند گرفتارند و مبارزههای رزمی نیز بخشی از همین کشمکشهای درونی را بازتاب میدهند.
فیلم در اسکار ۲۰۰۱ چهار جایزه، از جمله اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان را به دست آورد و با فروش جهانی بیش از ۲۱۳ میلیون دلار، به یکی از موفقترین فیلمهای چینیزبان تاریخ سینما در بازار بینالمللی تبدیل شد. موفقیت جهانی آن نقش مهمی در آشنایی مخاطبان غربی با سینمای ووشیا داشت و فیلم را به نمونهای شاخص از پیوند سینمای رزمی شرق آسیا با درام عاشقانه تبدیل کرد.
۱۹. خانه خنجرهای پرنده (House of Flying Daggers)
- سال اکران: ۲۰۰۴
- کارگردان: ژانگ ییمو
- بازیگران: ژانگ زییی، تاکشی کانشیرو، اندی لاو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۵ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۷ از ۱۰۰
«خانه خنجرهای پرنده» ساختهی ژانگ ییمو، اثری چشمگیر و از بهترین فیلمهای چینی عاشقانه است که ووشیا را با یک رابطهی عاشقانهی پرتنش درهم میآمیزد. در چین دوران دودمان تانگ، مأموریت یک افسر برای نفوذ به یک گروه شورشی، او را در مسیر زنی قرار میدهد که گمان میرود با این گروه ارتباط دارد. از اینجا، رابطهی میان شخصیتها به بخش مهمی از کشمکش میان عشق، وفاداری و فریب تبدیل میشود.
فیلم با رقصهای رزمی طراحیشده، رنگآمیزی چشمگیر و قابهایی که طبیعت را به بخشی از روایت تبدیل میکنند، از نمونههای برجستهی ووشیای سینمای چین در دههی ۲۰۰۰ است. خانه خنجرهای پرنده در چین بیش از ۱۵۳ میلیون یوان فروش داشت و نامزد اسکار بهترین فیلمبرداری شد. فیلم همچنین در جوایز بفتا در چند بخش نامزد شد و در چند جشنواره و مراسم سینمایی بینالمللی دیگر نیز مورد توجه قرار گرفت.
۲۰. شهوت، احتیاط (Lust, Caution)

- سال اکران: ۲۰۰۷
- کارگردان: انگ لی
- بازیگران: تونی لیونگ، تانگ وی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۵ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۷۳ از ۱۰۰
«شهوت، احتیاط» ساختهی انگ لی، یک درام تاریخی و جاسوسی است که در شانگهای و هنگکنگ سالهای اشغال ژاپن میگذرد. فیلم زنی جوان را در مرکز یک مأموریت سیاسی قرار میدهد؛ مأموریتی که او را به مردی بانفوذ نزدیک میکند و بهتدریج مرز میان وظیفه، هویت و احساس شخصی را مبهمتر میسازد. رابطهی این دو، موتور روانشناختی فیلم است و انگ لی از آن برای پرداختن به قدرت، فریب و میل استفاده میکند.
فیلم بهخاطر فضاسازی تاریخی دقیق، طراحی صحنه و لباس چشمگیر و بازیهای تونی لیانگ و تانگ وی مورد توجه قرار گرفت. شهوت، احتیاط» در جشنواره ونیز ۲۰۰۷ شیر طلایی و جایزهی اوسلا برای دستاورد فنی در فیلمبرداری را به دست آورد و در گیشه جهانی نیز حدود ۶۷ میلیون دلار فروخت. این فیلم با وجود جنجالهای مربوط به محتوای جنسی و حذف بخشهایی از فیلم در برخی بازارها، به یکی از مهمترین فیلمهای انگ لی تبدیل شد.
۲۱. شاید عشق (Perhaps Love)

- سال اکران: ۲۰۰۵
- کارگردان: پیتر چان
- بازیگران: تاکشی کانشیرو، ژو شون، جکی چانگ
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۸ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۷۷ از ۱۰۰
«شاید عشق» به کارگردانی پیتر چان، یک موزیکال عاشقانه است که دنیای سینما را به صحنهای برای بازگشت خاطرات و احساسات گذشته تبدیل میکند. سه شخصیت اصلی در جریان تولید یک فیلم دوباره در کنار هم قرار میگیرند و مرز میان زندگی شخصی، بازیگری و اجراهای موزیکال بهتدریج درهم میریزد. فیلم از همین ساختار برای پرداختن به عشق، حسرت و رابطهی پیچیدهی میان گذشته و حال استفاده میکند.
فیلم در جوایز فیلم هنگکنگ شش جایزه، از جمله بهترین بازیگر زن، بهترین فیلمبرداری، بهترین طراحی هنری، بهترین طراحی لباس و چهرهپردازی، بهترین موسیقی متن و بهترین ترانه را از آن خود کرد. در جشنواره اسب طلایی نیز چهار جایزه، از جمله بهترین کارگردانی برای پیتر چان و بهترین بازیگر زن برای ژو شون، نصیب فیلم شد.
طراحی صحنه، رقصها و موسیقی نیز نقش مهمی در موفقیت «شاید عشق» داشتند و این اثر عاشقانه را به یکی از نمونههای شاخص بازگشت موزیکال به سینمای شرق آسیا تبدیل کرد.
۲۲. عشق پنهان در سرزمین شکوفههای هلو (Secret Love in Peach Blossom Land)
- سال اکران: ۱۹۹۲
- کارگردان: استن لای
- بازیگران: بریژیت لین، کینگ شی چیه، پائومینگ کو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۵ از ۱۰
«عشق پنهان در سرزمین شکوفههای هلو» اثر استن لای، یکی از تجربههای متفاوت و بازیگوشانهی سینمای تایوان در دههی ۱۹۹۰ است. ماجرا دربارهی دو گروه تئاتری است که مجبورند یک سالن را با هم شریک شوند، همزمان دو نمایش کاملاً متفاوت را تمرین میکنند: یکی دربارهی عشقی ناکام در گذشته و دیگری دربارهی آرمانشهری خیالی. برخورد این دو گروه، کمدی و تراژدی را در هم میآمیزد و به فیلم اجازه میدهد از خلال تئاتر، به موضوعاتی چون عشق، جدایی، جابهجایی و حسرت بپردازد.
«عشق پنهان در سرزمین شکوفههای هلو» در جشنواره اسب طلایی در چند بخش مورد تقدیر قرار گرفت و به یکی از آثار شاخص سینمای هنری تایوان در دههی ۱۹۹۰ تبدیل شد و بهعنوان نمایندهی تایوان برای رقابت در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان اسکار انتخاب شد، اما به فهرست نامزدهای نهایی راه پیدا نکرد.
بازی بریژیت لین، کینگ شی چیه و پائومینگ کو نیز به دو فضای متفاوت نمایشها جان میدهد. عشق پنهان در سرزمین شکوفههای هلو بعدها به یکی از آثار مرجع سینمای هنری تایوان و نمونهای برجسته از پیوند تئاتر و سینما شد.
۲۳. سه بار (Three Times)

- سال اکران: ۲۰۰۵
- کارگردان: هو شیائو شین
- بازیگران: شو چی، چانگ چن
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۹ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۶ از ۱۰۰
«سه بار» ساختهی هو شیائو شین، سه داستان عاشقانه را در سه دورهی متفاوت از تاریخ تایوان، در سالهای ۱۹۱۱، ۱۹۶۶ و ۲۰۰۵ میلادی، کنار هم قرار میدهد؛ سه روایت با یک زوج بازیگر که هر بار در قالبی تازه ظاهر میشوند. تغییر دوره و سبک روایت، نگاه فیلم را به عشق و رابطه تغییر میدهد و نشان میدهد فاصله میان آدمها گاهی بیشتر از آنکه به احساساتشان مربوط باشد، از زمانه و شرایط پیرامونشان سرچشمه میگیرد.
این فیلم در جشنواره کن ۲۰۰۵ برای نخل طلا رقابت کرد و در جشنواره اسب طلایی نیز در چند بخش نامزد شد. استفاده از سبکهای متفاوت در هر سه بخش و بازی شو چی و چانگ چن، «سه بار» را به نمونهای شاخص از سینمای مؤلف تایوان و یکی از متفاوتترین تجربههای عاشقانه در سینمای چینیزبان تبدیل کرده است.
۲۴. زیر درخت زالزالک (Under the Hawthorn Tree)

- سال اکران: ۲۰۱۰
- کارگردان: ژانگ ییمو
- بازیگران: ژو دونگیو، دو شیائو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۲ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۷۵ از ۱۰۰
«زیر درخت زالزالک» اقتباسی از رمان محبوب آی می است که عشق دو جوان را در سالهای پرتنش انقلاب فرهنگی دنبال میکند. جینگچیو، دختر نوجوانی از خانوادهای فقیر، در جریان یک مأموریت آموزشی با لائوسان آشنا میشود و رابطهی آنها در میان محدودیتهای اجتماعی و حساسیتهای سیاسی آن دوران شکل میگیرد. ژانگ ییمو در این فیلم، به جای تکیه بر فراز و فرودهای ملودراماتیک، عشق را از خلال سادگی رفتارها و جزئیات زندگی روزمره روایت میکند.
فیلم در گیشه چین بیش از ۱۴۸ میلیون یوان فروش داشت که برای یک درام عاشقانهی کمهزینه و هنری، موفقیتی قابل توجه به شمار میرفت. «زیر درخت زالزالک» همچنین جایزهی بهترین فیلم بلند را از جوایز هوآبیائو دریافت کرد.
۲۵. تو سیب چشم منی (You Are the Apple of My Eye)

- سال اکران: ۲۰۱۱
- کارگردان: گیدنز کو
- بازیگران: کای کو، میشل چن
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۵ از ۱۰
«تو سیب چشم منی» که با نام «تو نور چشم منی» هم شناخته میشود با تکیه بر خاطرات مدرسه، رفاقت و عشق اول، تصویری صمیمی و طنزآمیز از سالهای نوجوانی ارائه میدهد. داستان گروهی از دوستان مدرسهای، بهویژه رابطهی کو جینگتنگ و شن جیایی، از همان احساس آشنای دلباختگی در دوران مدرسه شروع میشود و به تأملی دربارهی فاصله گرفتن از روزهای جوانی و تغییر آدمها در گذر زمان میرسد.
فیلم در تایوان و دیگر بازارهای آسیایی با استقبال گستردهای روبهرو شد و به موفقیتی چشمگیر در گیشه دست یافت. کای کو نیز برای بازی در این فیلم جایزهی بهترین بازیگر تازهکار را دریافت کرد. «تو سیب چشم منی» بعدها به یکی از نمونههای شناختهشدهی عاشقانههای نوجوانانهی سینمای چینیزبان تبدیل شد؛ فیلمی که بخش مهمی از جذابیتش را از بازسازی حالوهوای عشق اول میگیرد.
در سال ۲۰۱۸ نسخهی ژاپنی و در سال ۲۰۲۵ بازسازی کرهای این فیلم منتشر شد؛ در نسخهی کرهای، داهیون از گروه موسیقی مشهور توایس در نقش شخصیت زن اصلی بازی کرده است.
۲۶. روزهای ما (Our Times)
- سال اکران: ۲۰۱۵
- کارگردان: فرانکی چن
- بازیگران: ویویان سونگ، دارن وانگ
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۷۹ از ۱۰۰
«روزهای ما» با بازگشت به سالهای مدرسه در تایوان دههی ۱۹۹۰، از خاطرات نوجوانی و عشقهای شکلنگرفته برای ساختن یک کمدی رمانتیک گرم و صمیمی استفاده میکند. قهرمان داستان، دختری معمولی است که درگیر علاقهای یکطرفه به محبوبترین پسر مدرسه میشود؛ اما همراه شدنش با پسری دردسرساز، مسیر این دلباختگی را به تجربهای متفاوت تبدیل میکند. فیلم از کلیشههای آشنای عاشقانههای مدرسهای بهره میگیرد، اما بازسازی فضای دههی ۱۹۹۰ به آن حالوهوایی متمایز میدهد.
«روزهای ما» در گیشه نیز فراتر از انتظار ظاهر شد و در بازار چین و دیگر بازارهای آسیایی با استقبال گستردهای مواجه گشت و به یکی از موفقیتهای تجاری قابل توجه سینمای تایوان در دههی ۲۰۱۰ تبدیل شد.
همچنین ویویان سونگ و دارن وانگ با شیمی جالب توجه و قوی خود به جذابیت فیلم کمک کردند و اثر به یکی از نمونههای موفق موج عاشقانههای نوجوانانه در سینمای تایوان تبدیل شد.
۲۷. نام تو حک شده بر آن (Your Name Engraved Herein)

- سال اکران: ۲۰۲۰
- کارگردان: لیو کوانگ هویی
- بازیگران: ادوارد چن، تسنگ جینگهوا، لئون دای
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۳ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۸ از ۱۰۰
«نام تو حک شده بر آن» داستان دو نوجوان در تایوان اواخر دههی ۱۹۸۰ است؛ زمانی که کشور در آستانهی پایان حکومت نظامی قرار دارد، اما تغییرات اجتماعی هنوز به زندگی خصوصی جوانان راه پیدا نکرده است. رابطهی جیا-هان و بردی در چنین فضایی شکل میگیرد و فیلم، در کنار روایت یک دلبستگی جوانانه، به ترس، محدودیت و دشواری پذیرفتهشدن احساسات متفاوت در جامعه میپردازد.
«نام تو حک شده بر آن» در جشنواره اسب طلایی دو جایزه، از جمله بهترین فیلمبرداری و بهترین ترانه، دریافت کرد و در چند بخش دیگر نیز نامزد شد. فیلم با پرداختن به عشق و هویت در جامعهی تایوان اواخر دههی ۱۹۸۰، به یکی از آثار شاخص سینمای این کشور تبدیل شد و با استقبال مخاطبان و منتقدان، جایگاه قابل توجهی در سینمای عاشقانهی معاصر تایوان به دست آورد.
۲۸. ما و آنها (Us and Them)
- سال اکران: ۲۰۱۸
- کارگردان: رنه لیو
- بازیگران: جینگ بوران، ژو دونگیو
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۱۰۰ از ۱۰۰
«ما و آنها» به کارگردانی رنه لیو، رابطهی لین جیانچینگ و فانگ شیائوشیائو را در گذر سالها دنبال میکند؛ دو جوانی که در مسیر بازگشت به زادگاهشان برای تعطیلات سال نو با هم آشنا میشوند و رابطهشان در میان عشق، مشکلات اقتصادی و فشارهای زندگی تغییر میکند. روایت غیرخطی فیلم، گذشته و حال را کنار هم میگذارد و به جای یک عاشقانهی ساده، بر حسرت انتخابها و فاصلهای که گذر زمان میان آدمها ایجاد میکند تمرکز دارد.
فیلم با فروش جهانی چشمگیر به یکی از موفقیتهای بزرگ سینمای چین در سال ۲۰۱۸ تبدیل شد و در مجموع ۵ جایزه و ۲۴ نامزدی برای آن ثبت شده است. نکتهی جالب اینکه «ما و آنها» در سال ۲۰۲۵ با عنوان «روزگاری که من و تو، ما بودیم» به سینمای کره جنوبی راه پیدا کرد و به فیلمی بازسازیشده از اثر رنه لیو تبدیل شد؛ نسخهی کرهای با بازی مون گایونگ و کو کیو هوان در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵ اکران شد.
۲۹. روزهای بهتر (Better Days)
- سال اکران: ۲۰۱۹
- کارگردان: درک تسانگ
- بازیگران: ژو دونگیو، جکسون یی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۶ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۷ از ۱۰۰
یکی دیگر از بهترین فیلمهای چینی عاشقانه، «روزهای بهتر» به کارگردانی درک تسنگ، یک درام نوجوانانه است که عشق و همدلی را درفضایی آکنده از فشار، خشونت و اضطراب شکل میدهد. داستان در آستانهی آزمون سراسری دانشگاه چین میگذرد و آشنایی یک دانشآموز تحت فشار با پسری از حاشیهی جامعه، رابطهای را میان آنها شکل میدهد که در کنار مسائلی مانند زورگویی، فشار تحصیلی و نابرابری طبقاتی معنا پیدا میکند. فیلم بیش از آنکه یک عاشقانهی کلاسیک باشد، از رابطهی این دو برای پرداختن به آسیبپذیری نوجوانان و نیاز آنها به داشتن پناهگاهی امن استفاده میکند.
درک تسنگ در کنار خط عاشقانه، تصویری تلخ از فشارهایی ارائه میدهد که نوجوانان در جامعهی رقابتی و نظام آموزشی سختگیرانه با آن روبهرو هستند. همین پیوند میان درام اجتماعی و رابطهی عاطفی، فیلم را از بسیاری از عاشقانههای نوجوانانهی معمول متمایز میکند و به آن وجهی جدیتر میبخشد.
«روزهای بهتر» در جوایز فیلم هنگکنگ هشت جایزه، از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر زن، به دست آورد و بهعنوان نمایندهی هنگکنگ برای رقابت در بخش بهترین فیلم بینالمللی اسکار انتخاب شد. فیلم همچنین موفقیت تجاری قابل توجهی داشت و به یکی از آثار پربازتاب و بحثبرانگیز سینمای چینیزبان در سالهای اخیر تبدیل شد؛ فیلمی که نشان میدهد یک داستان عاشقانه میتواند همزمان به مسائل اجتماعی و دغدغههای نسل جوان نیز بپردازد.
۳۰. یک گل سرخ کوچک (A Little Red Flower)
- سال اکران: ۲۰۲۰
- کارگردان: هان یان
- بازیگران: جکسون یی، لیو هائوسون
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۷ از ۱۰
«یک گل سرخ کوچک» ساختهی هان یان، یک عاشقانهی جوانانه است که در کنار رابطهی دو شخصیت اصلی، به خانواده، امید و مواجهه با دشواریهای زندگی میپردازد. فیلم از فضای معمول کمدیهای رمانتیک فاصله میگیرد و رابطهی دو نوجوان را در موقعیتی جدیتر قرار میدهد؛ جایی که عشق برای آنها فقط یک تجربهی احساسی نیست، بلکه بهانهای برای نگاه کردن دوباره به زندگی، خانواده و آینده است. فیلم در عین حال تلاش میکند تصویری صمیمی از نوجوانانی ارائه دهد که ناچارند خیلی زودتر از همسنوسالان خود با مسئلهی بیماری و محدودیتهای زندگی روبهرو شوند.
هان یان در این فیلم، برخلاف بسیاری از عاشقانههای جوانانه، تنها بر شکلگیری رابطهی عاطفی تمرکز نمیکند و خانواده را نیز به بخش مهمی از تجربهی شخصیتها تبدیل میکند. همین موضوع باعث میشود فضای فیلم میان لحظات شیرین و تلخ در رفتوآمد باشد و رابطهی عاشقانهی شخصیتها در کنار پیوندهای خانوادگی معنا پیدا کند. عنوان فیلم نیز به همین نگاه امیدوارانه به زندگی اشاره دارد و گل سرخ به نمادی از امید و ارزش لحظههای ساده و روزمره تبدیل میشود.
«یک گل سرخ کوچک» با استقبال گستردهی تماشاگران چینی روبهرو شد و در نهایت حدود ۱.۴۳ میلیارد یوان در گیشهی چین فروش داشت؛ رقمی که آن را به یکی از موفقیتهای تجاری قابل توجه سینمای چین در سال ۲۰۲۰ تبدیل کرد. حضور جکسون یی، که در آن مقطع یکی از محبوبترین چهرههای نسل جوان چین بود، نیز در استقبال عمومی از فیلم نقش داشت. موفقیت فیلم نشان داد که یک ملودرام عاشقانه با محوریت جوانان، حتی زمانی که با موضوعاتی جدی و احساسی همراه میشود، میتواند مخاطبان گستردهای را در سینمای جریان اصلی چین جذب کند.
«یک گل سرخ کوچک» از نظر ارزش هنری و جایگاه تاریخی در ردیف مهمترین عاشقانههای سینمای چین قرار نمیگیرد، اما بهعنوان نمونهای از ملودرامهای محبوب و معاصر این کشور اهمیت دارد؛ فیلمی که عشق را از یک رابطهی صرفاً رمانتیک فراتر میبرد و آن را با امید، خانواده و تلاش برای پذیرفتن دشواریهای زندگی پیوند میدهد.
۳۱. مرد عاشق (Man In Love)

- سال اکران: ۲۰۲۱
- کارگردان: یین چن هاو
- بازیگران:روی چیو، هسو وینینگ، چای چننان
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۲ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۴ از ۱۰۰
«مرد عاشق» ساختهی یین چنهاو، یکی از عاشقانههای موفق سینمای معاصر تایوان است که داستانی احساسی را با تصویری واقعگرایانه از زندگی طبقات فرودست جامعه درهم میآمیزد. این فیلم بازسازی رسمی فیلم کرهای «مرد عاشق» محصول ۲۰۱۴ است و داستان اصلی را با تغییراتی در شخصیتها و فضای اجتماعی و فرهنگی تایوان بازآفرینی میکند.
داستان دربارهی آ چنگ، مردی است که برای وصول بدهیها کار میکند و با وجود ظاهر خشن و رفتار بیپروا، گاهی در برابر بدهکارانی که شرایط دشواری دارند از دریافت پول صرفنظر میکند. زندگی او زمانی تغییر میکند که با هائو تینگ، دختر یکی از بدهکارانش، آشنا میشود. رابطهی این دو در نیمهی نخست فیلم با لحنی نسبتاً سبک و حتی کمدی شکل میگیرد، اما فیلم بهتدریج به ملودرامی تلختر تبدیل میشود و عشق را در کنار مشکلات اقتصادی، مسئولیتهای خانوادگی، بیماری و آیندهای نامطمئن قرار میدهد.
روی چیو و هسو وینینگ با بازیهای احساسی و صمیمی، رابطهای باورپذیر میان دو شخصیت اصلی شکل میدهند و بخش مهمی از تأثیرگذاری فیلم بر دوش همین رابطه است. در عین حال، نابرابری قدرت میان دو شخصیت و شیوهی شکلگیری رابطهی آنها باعث شده فیلم از سوی برخی منتقدان با نقدهایی نیز روبهرو شود؛ مسئلهای که به رابطهی میان آ چنگ و هائو تینگ وجهی پیچیدهتر میدهد.
یکی از نکات جالب دربارهی «مرد عاشق»، تفاوت میان نسخهی کرهای و تایوانی آن است. اگرچه هستهی اصلی داستان در هر دو فیلم مشابه است، نسخهی تایوانی تلاش میکند رابطهی شخصیتها را در بستر جامعه و فرهنگ تایوان قرار دهد و زبان، فضای محلی و جزئیات زندگی روزمره را به بخشی از هویت فیلم تبدیل کند. به همین دلیل، «مرد عاشق» تنها یک بازسازی ساده نیست و میتوان آن را نمونهای از بازآفرینی یک داستان عاشقانه در فرهنگی متفاوت دانست.
«مرد عاشق» در گیشهی تایوان نیز به موفقیتی چشمگیر دست یافت و با فروش نهایی حدود ۴۰۵ میلیون دلار تایوان، به پرفروشترین فیلم تایوانی سال ۲۰۲۱ و یکی از موفقترین فیلمهای بومی این کشور در دوران همهگیری تبدیل شد. این موفقیت نشان داد که ملودرام عاشقانه، حتی در شرایط دشوار همهگیری، همچنان میتواند مخاطبان گستردهای را به سالنهای سینما بکشاند.
اگرچه فیلم از نظر جایگاه تاریخی و ارزش هنری با آثاری مانند «در حالوهوای عشق» یا «سه بار» قابل مقایسه نیست، اما بهعنوان نمونهای از عاشقانههای عامهپسند معاصر و پربیننده، جایگاه قابل توجهی دارد. حضور «مرد عاشق» در این فهرست نیز به تنوع دورهها، سبکها و رویکردهای سینمای عاشقانهی چینیزبان کمک میکند؛ فیلمی که در عین برخورداری از ساختاری عامهپسند، نمونهای روشن از بومیسازی یک داستان عاشقانهی کرهای در بافت فرهنگی و اجتماعی تایوان است.
اکنون به پایان فهرست بهترین فیلمهای چینی عاشقانه میرسیم. ۳۱ فیلم برشمرده نشان میدهند که سینمای چینیزبان، طی سالها فعالیت، عشق را در شکلها و موقعیتهای گوناگون و بسیار متفاوتی روایت کرده است؛ از عاشقانههای آرام و کلاسیک و عشقهای ناتمام گرفته تا روابط پرتنش، دلبستگیهای جوانانه و داستانهایی که عشق را با مهاجرت، خانواده، تاریخ، بیماری و تغییرات اجتماعی پیوند میزنند. در این میان، بعضی فیلمها بهدلیل ارزش هنری و تأثیرشان بر تاریخ سینما ماندگار شدهاند و بعضی دیگر با استقبال گستردهی تماشاگران و جایگاهی که در فرهنگ عمومی پیدا کردهاند. کنار هم قرار گرفتن این آثار، تصویری از سینمایی را به دست میدهد که در دورههای مختلف، تعریف خود از عشق را همراه با تغییر جامعه و تجربهی انسانها دگرگون کرده است.
این فهرست را نمیتوان فهرستی قطعی و نهایی از بهترین عاشقانههای سینمای چینیزبان دانست؛ گستردگی این سینما و تفاوت میان سنتهای سینمایی چین، هنگکنگ و تایوان، انتخابهای بسیار دیگری را نیز ممکن میکند. با این حال، ۳۱ فیلم حاضر میتوانند مسیر مناسبی برای آشنایی با بخش مهمی از این سینما باشند؛ مسیری که از آثار کلاسیک آغاز میشود و تا عاشقانههای معاصر ادامه پیدا میکند.
شاید مهمترین وجه مشترک این فیلمها این باشد که عشق در آنها بهندرت تنها یک رابطهی میان دو نفر باقی میماند. عشق میتواند راهی برای حرف زدن از تنهایی، خاطره، انتخاب، طبقهی اجتماعی، تغییرات تاریخی و حتی تصویری باشد که آدمها از آیندهی خود دارند. به همین دلیل، مرور این ۳۱ فیلم فقط سفری در تاریخ عاشقانههای سینمای چین، هنگکنگ و تایوان نیست؛ بلکه سفری است در تاریخ احساسات و تجربههای انسانی در یکی از متنوعترین و پربارترین سنتهای سینمایی آسیا.












