۲۰ سریال برتر نماوا؛ از «قورباغه» تا «خاتون»
نماوا یکی از اولین نسلهای پلتفرمهای نمایش خانگی ایران است که همراه با آغاز جدی این صنعت وارد بازار شد و در کنار برخی پلتفرم دیگر مانند فیلیمو، نقش مهمی در شکلگیری و رشد این حوزه داشت. این پلتفرم باسابقه با ارائه سریالهایی در ژانرهای مختلف و همکاری با بازیگران و کارگردانان شناخته شده، توانست خیلی زود جایگاه خود را میان مخاطبان تثبیت کند. همچنین با توجه به تنوع ژانری که ارائه میدهد، توانسته محبوبیت بالایی در میان پلتفرمهای مشابه داشته باشد. با تنوعی که شاهد هستیم، انتخاب اثری که بتواند نظر مخاطب را جلب کند، گاه چالشبرانگیز است.
در ادامه تلاش کردهایم تا بهترین سریالهای نماوا را برایتان رتبهبندی کنیم؛ طوری که اگر اشتراک نماوا دارید و میخواهید سریالی ببینید، پیشنهاد میکنیم از این فهرست گزینهای را انتخاب کنید که ناامید از پای آن بلند نخواهید شد.
20. ازازیل
کارگردان: حسن فتحی
بازیگران: پیمان معادی، پریناز ایزدیار، بابک حمیدیان
ژانر: معمایی، جنایی، ترسناک
سال پخش: 1403
«ازازیل» را شاید بتوان جسورانهترین قمار کارنامه حسن فتحی دانست؛ کارگردانی که پس از سالها چرخیدن میان درام تاریخی و عاشقانههایی چون «شهرزاد» و «جیران»، اینبار سراغ ژانری کمتر مورد توجه در ایران رفت. قصه از شبی آغاز میشود که در جشن تولد، زنی به نام مرجان بیهیچ ردی محو میشود و پای کارآگاهی به نام شریفی با بازی پیمان معادی به ماجرا باز میشود. این ماجرا خیلی زود از یک گمشدن ساده فراتر میرود و به پروندههای مشابه قدیمی و رد پای نیرویی ماورایی گره میخورد. هرچند کشف ارتباط میان این اتفاقات میتوانست نویدبخش قصهای گیرا باشد اما آنچه در نهایت ظاهر شد، با چیزی که انتظار میرفت، فاصله داشت. فراتر از داستانی که جذابیت خاصی ندارد، این سریال ترسناک حداقل در زمینه ترساندن که پایهایترین چیزی است که باید ارائه دهد، هم مشکل دارد و صحنههای ترسناک آن در کنار گریمهای بازیگران، بیشتر مخاطب را میخندانند. در نهایت، اثری که انتظار میرفت نقطه عطفی تازه در کارنامه سازندهاش باشد، با تلی گرههای ناگشوده و پایانبندی رهاشده، مخاطبانی را که به دنبال تماشای یک تعلیق ناب در فصل دوم بودند، در ناامیدی رها کرد.
19. مترجم
کارگردان: بهرام توکلی
بازیگران: صابر ابر، پانتهآ پناهیها، مهتاب ثروتی
ژانر: درام، رازآلود
سال پخش: 1401
بهرام توکلی با در نقطه شروع «مترجم» با طراحی صحنه متفاوت و ساختاری معمایی توجهها را جلب کرد، اما به مرور زمان در پیچ و خم روایت خود گم شد. این اثر با بازی صابر ابر، مهتاب ثروتی، پانتهآ پناهیها و مهرانه مهینترابی، قصه غزالهای را روایت میکند که پس از دریافت پیامکی مشکوک درباره مرگ برادرش مرتضی، وارد دنیایی از رازها و پیچیدگیهای روانی میشود. از نظر کارگردانی، مترجم تلاشی هنرمندانه برای خروج از قالبهای معمول است اما تمرکز بیش از حد روی صحنه و فضاسازی باعث شده تا توکلی در نوشتن فیلمنامهاش عملکرد خوبی نداشته باشد. به عبارتی دیگر قصه با وجود ظرفیت معما، فاقد فراز و نشیب کافی است و مخاطب در میانه راه احساس سرگردانی میکند. به طور کلی این سریال شاید برای مخاطبان خاصی که به تحلیل روانی و روایتهای لایهدار علاقه دارند تا حدی جذاب باشد.
18. داوینچیز
کارگردان: افشین هاشمی
بازیگران: سام درخشانی، سیما تیرانداز، مونا فرجاد
ژانر: طنز، ماجراجویی، درام
سال پخش: 1402
این دومین اثر افشین هاشمی در حوزه سریالسازی پس از شبکه مخفی زنان است که روایتگر ماجرای زوجی زحمتکش به نامهای پرویز و ملیحه است که به صورت اتفاقی تابلوی گمشدهای از لئوناردو داوینچی کشف میکنند. تابلویی با عنوان سالواتور موندی (منجی جهان) که کشف آن، این دو را پیش روی معضلی دشوار مینشاند که حس آن چندان هم سخت نیست. این زوج که نمایندهای از قشر زحمتکش جامعه هستند، در مواجهه با وسوسههای ثروت بادآورده، درگیر اتفاقات طنزآمیز و گاه تلخ میشوند. با وجود این ایدهی مرکزی جسورانه و حضور بازیگران سرشناسی که میکوشند تا بار طنز قصه را بر دوش بکشند، این مجموعه در مسیر جذب مخاطبان با چالشهایی جدی روبهرو بود. هاشمی که خود نیز به شدت در طول دوران حرفهای خود در تئاتر فعالیت داشته، همان سبک و سیاق نمایش را در این سریال به شکلی بیش از حد استفاده کرده و ساختار کمدی آن با اینکه متفاوت از سایر کمدیهای این لیست است اما نمیتواند کشش زیادی ایجاد کند. به طور کلی هاشمی در این اثر نسبت به شبکه مخفی زنان عملکرد ضعیفتری داشته اما تمام تلاشش را کرده تا شرایط اجتماعی و سیاسی امروز را با زبان طنز به چالش بکشد.
17. گیسو
کارگردان: منوچهر هادی
بازیگران: محمدرضا گلزار، ساره بیات، هانیه توسلی
ژانر: درام، جنایی، عاشقانه
سال پخش: 1399
شاید کمتر سریالی در تاریخ نمایش خانگی ایران پیدا بشود که قبل از شروع، اینقدر با بحران مواجه شده باشد. وقتی حرف از «گیسو» میزنیم، در واقع درباره فصل دوم «عاشقانه» حرف میزنیم؛ اثری که منوچهر هادی با همراهی محمدرضا گلزار، هومن سیدی و چند چهره شناختهشده دیگر روانه پلتفرم کرد. اما همه چیز فقط دنباله یک سریال موفق نبود، بلکه سازندگان در تلاش بودند تا روایتی که بخش قابل توجهی از بازیگران اصلیاش را از دست داده بود، سرپا نگه دارند. غیبت مهناز افشار که اسم سریال از شخصیتش گرفته شده یا جدایی پانتهآ بهرام و بهاره کیانافشار، همه و همه زخمهایی بودند که سازندگان مجبور شدند با دستوپا زدنهای عجیب و گاه خندهدار در داستان، آنها را بپوشانند. در نتیجه، آنچه به دست مخاطب رسید، نه یک اثر منسجم، بلکه وصلهپینهای از داستانهای نیمهکاره، توجیههای کارراهانداز و شخصیتپردازیهایی بود که هیچ جایگاه درستی در دل روایت پیدا نکردند. در میان این هرجومرج، تنها هومن سیدی است که توانسته مقداری از جذابیت شخصیت پیمان را حفظ کند، هرچند نه به اندازه فصل نخست. در هر حال «گیسو» بیش از آنکه ادامهای منطقی یک مجموعه محبوب باشد، نمونهای شد از اینکه چگونه نباید با انتظارات مخاطب بازی کرد و به اجبار اثری محبوب را کش داد.
16. جادوگر
کارگردان: سید مسعود اطیابی و حمزه صالحی
بازیگران: احمد مهرانفر، جواد رضویان، مریم مومن
ژانر: کمدی، اجتماعی
سال پخش: 1400
تصور کنید دو جاعل تحت تعقیب که در یک قدمی ترک همیشگی وطن و فرار از دست قانون هستند، به طور اتفاقی درگیر ماجراهایی میشوند که مردم آنها را با رمال و جادوگر اشتباه میگیرند. این دقیقا هسته مرکزی روایتی است که در قالب یک سریال کمدی به تصویر کشیده میشود. ایده سوءاستفاده از باورهای خرافی و کلاهبرداری از مردم در پوشش جادو و طلسم، هرچند روی کاغذ پتانسیل بالایی برای خلق یک طنز انتقادی و گزنده دارد، اما در مرحله اجرا مسیر کاملا متفاوتی را طی کرده است. برخلاف انتظار تماشاگرانی که به واسطهی حضور ستارگان نامآشنای طنز و سابقه کارگردان اثر منتظر یک روایت منسجم بودند، خروجی نهایی بیشتر به یک ترکیب آشفته از شوخیهای تاریخمصرفگذشته شباهت دارد. با این حال شیمی بین احمد مهرانفر و جواد رضویان در نقش شخصیتهای اصلی و سوژهی جذاب آن توانایی جذب بیننده را دارد.
15. سرگیجه
کارگردان: بهرنگ توفیقی
بازیگران: حامد بهداد، رعنا آزادی ور، هومن سیدی
ژانر: درام، رازآلود
سال پخش: 1401
بهرنگ توفیقی در دومین سریال خود برای شبکه نمایش خانگی به نام «سرگیجه»، با یک پیشفرض آشنا اما پرکشش یعنی «فروریختن ناگهانی یک زندگی آرام بر اثر یک سوءتفاهم» کار خود را آغاز میکند. داستان در مورد پیمان (با بازی حامد بهداد) است که در آستانه سالگرد ازدواجش، متوجه رابطهای بین همسرش و رفیق صمیمی خود میشود. و درگیری متعاقب آن به ناپدید شدن مرموز کامران و متهم شدن پیمان ختم میشود. این نقطه آغازی است که بهرنگ توفیقی به عنوان کارگردان، آن را با یک پرونده کلاهبرداری کلان در حوزه ارز دیجیتال پیوند میزند تا مخاطب را در معمایی از روابط شخصی و توطئههای مالی گرفتار سازد. با این حال، آنچه در ابتدا یک تریلر جذاب به نظر میرسد، در ادامه با چالشهای ساختاری قابل توجهی روبرو میشود. بزرگترین نقطه قوت سریال بازی درخشان و پرانرژی حامد بهداد در نقش پیمان است و او به تنهایی بار سنگینی از باورپذیری و هیجان روایت را به دوش میکشد. در مقابل، سایر بازیگران نامدار مجموعه، با وجود پتانسیل بالای نقشهایشان، نتوانستهاند از کلیشههای کارنامه خود فراتر روند.
14. آنتن
کارگردان: ابراهیم عامریان
بازیگران: پژمان جمشیدی، هادی کاظمی، رویا افشار
ژانر: کمدی
سال پخش: 1401
وقتی زن شصتسالهای تصمیم میگیرد به جای نشستن در خانه، کتاب را برداشته و سر کلاس درس دانشگاه برود، انتظار میرود ماجرای جذابی رقم بخورد. اما «آنتن» با وجود این ایدهی اولیه و حضور بازیگرانی چون پژمان جمشیدی و رویا افشار، نتوانسته آن چیزی بشود که انتظار میرفت. سریال قصه گوهر را روایت میکند که یک سال پس از فوت همسرش در کنکور پزشکی قبول شده و حالا میخواهد با نوهاش همدانشگاهی بشود، اما پسرش خلیل به شدت با این تصمیم مخالف است. خلیل که آرزوی ریاست اتحادیه کامیونداران را دارد، نگران است که این کار مادر، آبرویش را ببرد و موقعیتش را نابود کند. سریال در اجرای ایدهی خود ضعیف عمل کرده و موقعیتهای داستانی غیرمنطقی و پیشپا افتاده هستند. همچنین تصویری که سریال از دانشگاه و خوابگاه ارائه داده هم بیش از حد اغراقآمیز شده و در کنار شوخیهای بیروح باعث شده تا سریال جذابیت کافی نداشته باشد. بازی جمشیدی با اینکه نیرو محرکه کمدی سریال است اما چیز متفاوتی نسبت به نقشهای قبلیاش ندارد. به طور کلی «آنتن» کمدی ضعیفی است که به سختی میتواند مخاطب را تا پایان همراه خود نگه دارد اما ایده خوب و متفاوتی دارد.
13. روزی روزگاری مریخ
کارگردان: پیمان قاسمخانی
بازیگران: سام درخشانی، ویشکا آسایش، امیر نوروزی
ژانر: کمدی، علمی تخیلی
سال پخش: 1401
«روزی روزگاری مریخ» را میتوان دنبالهای غیرمستقیم بر سریال «مسافران» که در اواخر دهه هشتاد از تلویزیون پخش میشد، دانست. قبل از انتشار، امیدها از این پروژه بالا بود. نویسنده و کارگردان سریال پیمان قاسمخانی است، کسی که سابقه خلق برخی از تاثیرگذارترین آثار طنز تلویزیونی و سینمای ایران را دارد و داستان مسافران را هم خودش نوشته بود. با این حال، محصول نهایی آن چنان که باید و شاید نتوانست توقعات را برآورده سازد. داستان این سریال در فضایی ۳۷۰ سال پس از امروز بر روی مریخ میگذرد و در آن، ناصر، خلافکاری بدشانس پس از بدهی فراوان و تصمیم به انجماد بدن خود، بیدار شده و با دنیای جدیدی روبهروست. ناصر با فرهنگ و قوانین کاملا متفاوت مریخ مواجه میشود که هیچ شباهتی به زمین ندارد. با اینکه با وجود پیمان قاسمخانی انتظار بیشتری از داستان میرفت اما فیلمنامه بیش از آنکه یک روایت منسجم باشد، مجموعهای از طنزهای سطحی به نظر میرسد که ارتباط چندانی با یکدیگر ندارند و شخصیتها نیز از عمق لازم برخوردار نیستند. فارغ از داستان سریال از نظر فنی نیز چندان قوی ظاهر نشده و جلوههای ویژه و دکور نیز از یکپارچگی بصری مناسبی بهرهمند نیستند. با این حال تلاش سریال برای پرداختن به نابرابریهای جنسیتی، آلودگی محیطزیست و برخی کجرویهای فرهنگی آن هم در قالب فضایی متفاوت، ارزش ستایش را دارد.
12. شریک جرم
کارگردان: مازیار میری
بازیگران: سارا بهرامی، محمد امین شعرباف، مهتاب ثروتی
ژانر: درام، جنایی
سال پخش: 1402
«شریک جرم» به کارگردانی مازیار میری، به یک موضوع اجتماعی سنگین از زاویهای متفاوت نگاه میکند. داستان این سریال در مورد وکیلی به نام میترا است که وقتی شاهد قتل وحشیانهی زوجی در دفتر خودش میشود، نمیتواند فقط یک ناظر بیطرف بماند. کنجکاوی و احساس مسئولیت او را به مسیری میکشاند که هر قدم در آن، خطرناکتر از قبل میشود. پیگیری علت واقعی طلاق ندا، پرده از شبکهای تاریک برمیدارد که پای قاچاق دختران جوان به میان میآید. در مواجه با نوعی بیتفاوتی که به زیان دیگران تمام میشود، یا جستوجوی حقیقتی که ممکن است جان خودش را هزینهاش کند، میترا راه دوم را انتخاب میکند و وارد ماجرایی میشود که لایههای مختلفش از فساد تشکیل شدهاند. این مینیسریال هشتقسمتی مخاطب را در هر اپیزود با اطلاعات تازه و پیچشهای غیرمنتظره همراه میسازد و تجربهای متفاوت از یک اثر معمایی را خلق میکند. در کل با وجود برخی کلیشهها و نقاط ضعف در ساختار روایی، شریک توانسته در مجموع اثری جذاب و قابلتماشا باشد
11. سووشون
کارگردان: نرگس آبیار
بازیگران: بهنوش طباطبایی، میلاد کیمرام، آزاده صمدی
ژانر: درام، تاریخی، عاشقانه
سال پخش: 1403
«سووشون» سریالی است که قصهاش به شیراز اوایل دههی بیست و روزگار اشغال ایران توسط متفقین بازمیگردد؛ جایی که زری، زنی تحصیلکرده و در آغاز محتاط، در کنار همسر آرمانگرایش، یوسف زندگی میکند. یوسف که زمیندار است و تن به فروش محصولاتش به ارتش انگلیس نمیدهد، سرانجام قربانی همین ایستادگی میشود و مرگ او همان جرقهای است که زری را از انفعال به سمت آگاهی و مبارزه میراند. آبیار، مثل بیشتر کارهای پیشینش از «شیار ۱۴۳» تا «شبی که ماه کامل شد»، باز هم زن را در مرکز روایت نشانده و کوشیده رنجها و دگرگونی درونی او را به زبان تصویر بازگو کند؛ تلاشی که در طراحی صحنه، انتخاب لوکیشنهای اصیل شیراز و بازسازی فضای اجتماعی آن سالها به خوبی دیده میشود. با این همه، آنچه میتوانست اثری باکیفیت باشد، با تمصمیاتی به اثری دوپاره بدل شده است. شخصیتپردازی شخصیتها، نمادپردازی افراطی، موارد مربوط به لهجه و حتی غیبت نشانههای قحطی و فقر آن دوران باعث شده تا سریال با مشکلاتی دست و پنجه نرم کند. هرچند بازی پختهی بهنوش طباطبایی از نقاط قوت آن به شمار میآید. این سریال هزینهی سنگین تولید، حاشیههای قسمت اول و سرانجام توقیف اثر و فیلتر شدن پلتفرم نماوا تنها چند ساعت پس از انتشار، باعث شد «سووشون» بیشتر رنگ حاشیه به خود بگیرد و محتوای آن نیز چندان به چشم نیاید.
10. جنگل آسفالت
کارگردان: پژمان تیمورتاش
بازیگران: نوید محمدزاده، امیر جعفری، مریلا زارعی
ژانر: درام
سال پخش: 1403
پژمان تیمورتاش پیش از این سریال مسیرش را با چند فیلم کوتاه، رمان و فیلم مفتآباد هموار کرده و با فیلمنامهای که در کنار مهدی اسدزاده نوشته بود، سراغ درامی اجتماعی رفت که با یک قتل گره میخورد و در ادامه به تقلای دختری به نام هنگامه برای فراهم کردن سه میلیارد دیهی برادر زندانیاش کشیده میشود. نقطهی اتکای این سریال بیش از هر چیز ترکیب بازیگرانش است. امیر جعفری و ریما رامینفر در قالب زوجی رو به فروپاشی سکانسهایی بهیادماندنی ساختهاند، مریلا زارعی مادری مجنون را باورپذیر کرده و فرشته حسینی تمام توانش را پای هنگامهی عاصی و سرسخت گذاشته است؛ هرچند بازی کمی تصنعی نوید محمدزاده در نقش پاشا و بازی کمفروغ علیرضا جعفری در نقش امیر، نقطهضعف همین جمع به شمار میآیند. همچنین داستان هم بعد از قسمتهای نخست گاه در چرخهای تکراری میافتد و دیگر جذابیت اولیه را ندارد. با این حال جنگل آسفالت برای مخاطب بزرگسالی که دنبال روایتی پرکشش با پایانی نسبتا خوب هستند، مناسب است.
9. حرفهای
کارگردان: مصطفی تقیزاده
بازیگران: سارا بهرامی، سیروان خسروی، ماهور الوند
ژانر: درام، اجتماعی، اکشن
سال پخش: 1400
«حرفهای» روایتگر نقشهای پیچیده برای رسیدن به ثروت است که چهار نفر میخواهند آن را به انجام برسانند اما دست یافتن به این پول هنگفت بدون یک آدمکش ماهر تقریبا غیرممکن است. سیامک با بازی سیروان خسوری، همان قاتلی که لازم است تا این معادله کامل شود، وارد صحنه میشود و زندگی تمام کسانی را که دور و بر او هستند در معرض خطر قرار میدهد. این مجموعه شانزده قسمتی از همان نخستین لحظات با فضاسازی مرموز و تاریکی که بر کل روایت سایه انداخته، توجهات را جلب میکند و بازی سیروان خسروی در نقش سیامک در کنار حضور زانیار خسروی، سارا بهرامی، ماهور الوند و علی مصفا، انتظار عدهای را برای دیدن یک سریال متفاوت بالا برد هرچند که عملکرد بازیگران و ساختار داستان بعضا قوی نبود. این وسط تلاش کارگردان برای خلق فضایی شبیه به تریلرهای آمریکایی گاهی بیش از حد تصنعی و دور از واقعیتهای ملموس جامعه ایران به نظر میرسد. هرچند که در بازار اشباعشده از ملودرامهای خانوادگی، این سریال اثری شایسته تماشا در ژانر خود به حساب میآید.
8. شبکه مخفی زنان
کارگردان: افشین هاشمی
بازیگران: سیامک انصاری، لیلا حاتمی
ژانر: کمدی، درام، تاریخی
سال پخش: 1401
وقتی دنیای زنانگی در دوره رضاشاه با شیوهای تئاتری روایت میشود، نتیجه سریالی میشود که حتی از آغازش متفاوت است. «شبکه مخفی زنان» با تصویری فانتزی و طنزآمیز از سال ۱۳۱۰ شمسی، داستان میرزامحمود زنبورکچی را روایت میکند. او کارمندی است که چهار همسر دارد و به سمت مدیریت کانونی میرسد که برای کنترل زنان فعال در عرصههای مختلف تشکیل شده است. اما آنچه این سریال سیقسمتی را متمایز کرده، تنها طرح اولیه داستان نیست. افشین هاشمی با استفاده از عناصر تئاتر، ساختاری پیچیده ساخته که در هر قسمت، چهرههای تاریخی ایران از جمله پروین اعتصامی، سکینه پری و… را در کنار شخصیتهای خیالی به تصویر میکشد. البته که سریال قرار نیست یک بازسازی تاریخ باشد و نگاهی به محدودیتها و مبارزات زنانی که صدسال پیش با همان مسائلی روبهرو بودند که امروز هم برقرارند، دارد. هرچند که با توجه به موضوع و لحن خاصی که دارد، مناسب مخاطب عام نیست.
7. آکتور
کارگردان: نیما جاویدی
بازیگران: نوید محمدزاده، احمد مهرانفر، هستی مهدوی
ژانر: درام
سال پخش: 1401
سریال «آکتور» به کارگردانی نیما جاویدی یکی از متفاوتترین، خوشساختترین و تحسینشدهترین مجموعههای شبکه نمایش خانگی در سالهای اخیر است. این سریال از سازندهی «ملبورن» و «سرخپوست»، داستان دو بازیگر طردشده از تئاتر با بازی نوید محمدزاده و احمد مهرانفر را روایت میکند که برای تامین هزینهی سالن نمایش متروکهشان، حرفهی بازیگری را نه روی صحنه که در دل زندگی واقعی مردم به کار میگیرند و به سفارش مشتریها هر بار در قالبی تازه ظاهر میشوند. با پیوستن آلما (هستی مهدویفر) گروهی سهنفره شکل میگیرد و قصه به ساختاری از جنس بازی در بازی و نمایش در نمایش میرسد که افشای دروغ و جستوجوی حقیقت، درونمایهی اصلیاش است. همین نگاه تازه و موقعیتپردازی خلاقانه باعث شد «آکتور» سر زبانها بیفتد. از نظر فرم و اجرا، آکتور در میان آثار نمایش خانگی کمنظیر است و قاببندی سینمایی، نورپردازی و اصلاح رنگ مناسب، طراحی صحنهی جذاب و گریم مناسب دستبهدست هم دادهاند تا امضای شخصی کارگردان در تکتک پلانها دیده شود و در این میان احمد مهرانفر فراتر از انتظار ظاهر میشود و پابهپای محمدزاده پیش میآید. البته که مشکل خردهپیرنگهای ضعیف و ضعفهایی در شخصیتپردازی و کار را برای دادن رتبهی بهتر به سریال سخت میکند، اما آنقدر متفاوت و فکرشده هست که ارزش تماشا کردن را داشته باشد.
6. نوبت لیلی
کارگردان: روحالله حجازی
بازیگران: حمید فرخ نژاد، مریلا زارعی، پردیس احمدیه
ژانر: درام، فانتزی، رازآلود، عاشقانه
سال پخش: 1401
تصور کنید نسخهای دیگر از خودتان، در گوشهای دور از دنیا، همین حالا مشغول تماشای داستانی است که شما هم آن را میشناسید. همین فرض ساده، نقطهی شروع «نوبت لیلی» است. این سریال به کارگردانی روحالله حجازی حول دختری به نام لیلی میچرخد که از دل کتابی رمزآلود پی میبرد که خاندانش در دورهها و جغرافیاهای گوناگون زیستهاند و حالا سهم اوست که با گشودن گرههای آن کتاب و یافتن نگارهای کهن از نیاکانش، تصمیمی بگیرد که به همهی آن زندگیهای پراکنده معنا ببخشد. این اثر با تکیه بر مفاهیمی چون جهانهای موازی، اسطوره، طلسم و با حضور بازیگرانی چون مریلا زارعی، حمید فرخنژاد، پردیس احمدیه و مهران غفوریان، فضایی فانتزی و رازآلود میسازد و مخاطب را با موسیقی خود نیز به خوبی جذب میکند. هرچند که سریال ریتم کندی دارد و برخی صحنههای اضافی در کنار دیالوگهای مبهم و پیچیدگی بیش از حد باعث شده تا به پتانسیلی که شایستهاش است نرسد اما در هر صورت جسارت حجازی در ورود به چنین مضامین کمتر آزموده شده در سینمای ایران ستودنی است.
5. همگناه
کارگردان: مصطفی کیایی
بازیگران: پرویز پرستویی، هدیه تهرانی، محسن کیایی
ژانر: درام، رازآلود، عاشقانه
سال پخش: 1398
سریال «همگناه» اولین سریال مصطفی کیایی در نقش کارگردان بود. او پس از نویسندگی چندین سریال از جمله نقطه سرخط، خروس و…، تصمیم گرفت با کارگردانی خودش به سراغ درامی خانوادگی برود. محور قصه خانوادهای به نام صبوری است که نسلها در کار پرورش گلهای زینتی بودهاند و حالا زیر یک سقف بزرگ، رازهایی را از یکدیگر پنهان میکنند. در میان آنها فریبرز، افسر پلیسی با گذشتهای مبهم، پس از بیستوهشت سال در دل یک پرونده، رد پسر گمشدهاش را مییابد و همین اتفاق، گرهی میشود که خطوط داستانی پرشمار سریال را از تغییر جنسیت و عشقهای ناکام گرفته تا اعتیاد، ازدواجهای مصلحتی و کشمکشهای کهنه خانوادگی به هم میبافد. همین تنوع موضوعی، در کنار حضور بازیگرانی چون پرویز پرستویی، هدیه تهرانی، هنگامه قاضیانی و مهدی پاکدل، باعث شد تا این اثر به یکی از پرتماشاترین سریالهای زمان خود بدل شود؛ البته که این به معنای کیفیت بالای سریال نبود. مواردی مانند تکیه دوباره پرستویی بر سایه نقشهای پیشینش، شلوغی بیش از حد فیلمنامه و معرفی شتابزده شخصیتها به دلیل همان خطوط داستانی پرشماری که نامبرد شد، باعث شد تا سریال در دام روایت زندگی طبقه مرفه افتاده و از فضای واقعی خانواده ایرانی فاصله بگیرد و از سوی دیگر، پایانبندی سریال نیز آنگونه که باید خوب عمل نکرد و در نتیجه «همگناه» تبدیل به اثری شد که توانست با کلکسیونی از ستارگان و داستانهایی تودرتو مخاطب را تا قسمت آخر پای کار بنشاند اما ضعفهایش در داستان همچنان محل بحث باقی ماند.
4. سیاوش
کارگردان: سروش محمدزاده
بازیگران: میلاد کی مرام، رضا کیانیان، مجید صالحی
ژانر: درام
سال پخش: 1399
«سیاوش» به کارگردانی سروش محمدزاده از همان قسمتهای اول با تناقضاتی آشکار در واقعگرایی پا به عرصه میگذارد. داستان پیرامون سیاوش ساقی، کشتیگیر تیم ملی میچرخد که با بیماری نامزدش روبهرو میشود و برای تامین هزینه پیوند کبد دست به هر کاری میزند. ساختار کلی سریال از کلیشههای رایج شبکه نمایش خانگی فاصله نمیگیرد و میلاد کیمرام که سالهاست در نقشهایی مشابه ظاهر میشود، این بار هم شخصیتی عصبی و پرخاشگر را به تصویر میکشد اما نه از نظر فیزیکی و نه از نظر بازی چندان خوب عمل نمیکند. سروش محمدزاده از نظر فنی نشان داده که کارگردانی ماهر است و با اینکه قاببندیها حرفهای هستند، اما این مهارت نمیتواند جبرانکننده ضعفهای فیلمنامه باشد. نگاه سریال به طبقات اجتماعی کلیشهای است و در میانههای کار وارد چرخهای تکراری میشود که صبر مخاطب و باورپذیری او را به چالش میکشد. سیاوش با وجود بازی ماندگار مجید صالحی و ظرافتهای بصری کارگردان، نمیتواند از شر فیلمنامهای ناهماهنگ و شخصیتپردازیهای ضعیف رها شود.
3. خسوف
کارگردان: مازیار میری
بازیگران: امین تارخ، علی عمرانی، پوریا رحیمیسام
ژانر: درام، اجتماعی، عاشقانه
سال پخش: 1400
داستان خسوف از جایی آغاز میشود که امیر، جوانی با آرزوهای فراوان و وعدهای برای ازدواج با دخترعمویش، ناگهان دل به دختری دیگر میبازد. این تصمیم نه تنها مسیر زندگیاش را دگرگون میکند، بلکه زنجیرهای از رویدادها را به راه میاندازد که خانوادهها و دوستان را در بحرانی عمیق فرو میبرد. اثر مازیار میری با ترکیبی از بازیگران جوان و کهنهکار، فضایی آشنا از سینمای این کارگردان را به نمایش خانگی میکشاند که با تمرکزی که بر روابط بین جوانان دارد، این قشر را بیشتر جذب کرده است. خسوف نه فقط یک عشق ممنوعه بلکه روابط سطحی و فریبکارانهای که بسیاری از ما در جامعه آنها را دیدهایم، به شکلی نسبتا خوب به نمایش میگذارد. مانند بسیاری از آثار این سبک، خسوف ابتدا شروع بسیار خوبی دارد و به خوبی مخاطب را جذب میکند اما این جذابیت اولیه به دلیل تکرار کلیشههای داستانی ملودرامهای ایرانی که دیدن آنها دیگر جذابیتی ندارد، فرو مینشیند. با این حال اگر به درامهای اجتماعی با تم چالشهای خانوادگی و روابط جوانان علاقهمند هستید، خسوف در مجموع اثری محترم است که یک بار تماشای آن خالی از لطف نیست.
2. خاتون
کارگردان: تینا پاکروان
بازیگران: نگار جواهریان، مهران مدیری، اشکان خطیبی
ژانر: عاشقانه، تاریخی
سال پخش: 1400
اشغال ایران توسط متفقین، فصلی تلخ از تاریخ معاصر است که کمتر در سینما و تلویزیون روایت شده است اما تینا پاکروان سریال «خاتون» را در بستر این برهه پرآشوب ساخت تا روایتی عاشقانه تاریخی از مقاومت ارائه دهد. داستان سریال در مورد، خاتون، زنی بختیاری است که با شیرزاد که افسر ارتش در دوران رضاشاه است ازدواج میکند. با آغاز جنگ جهانی دوم و با وجود اعلام بیطرفی ایران، کشور به اشغال نیروهای شوروی در شمال و بریتانیا در جنوب درمیآید. در این شرایط آشفته، خاتون به دلایل سیاسی چندین بار بازداشت میشود و شیرزاد تحت فشار کمیسر رجباف ناچار میشود هم از او طلاق بگیرد و هم مأموریت دستگیری و تحویل خاتون به ارتش شوروی را بپذیرد. این سریال با وسواس شدید، فضای گیلان و تهران دهه ۱۳۲۰ را بازسازی کرده و طراحی لباس، خودروها، خیابانها و به ویژه فضاهای نظامی، کشش بصری فوقالعادهای ایجاد کرده و بیننده را کاملاً به آن دوران میبرد. استفاده هوشمندانه از مناطق شمال کشور و حضور بازیگران سرشناسی چون نگار جواهریان، اشکان خطیبی، مهران مدیری و غیره نیز بر جذابیت آن افزود. اما در کنار این نکات مثبت، سریال پس از چند قسمت جذابیت خود را به دلیل مسائلی از جمله ریتم، شخصیتپردازی بد، از دست داد. در هر حال این سریال با وجود نواقص روایی، تجربهای شجاعانه از پرداختن به دوران اشغال است و پایان تاثیرگذارش میتواند مخاطب را به تامل درباره هویت، وطن و مقاومت وادار کند.
1. قورباغه
کارگردان: هومن سیدی
بازیگران: نوید محمدزاده، صابر ابر، فرشته حسینی
ژانر: جنایی، معمایی
سال پخش: 1399
«قورباغه» را میتوان جسورانهترین اثر هومن سیدی در شبکه نمایش خانگی دانست. سیدی در نخستین تجربهی سریالسازیاش سراغ ترکیبی نامتعارف از جنایت، معما و اتمسفر رازآلود رفت. داستان سه جوان که با یافتن اسلحهای به سرقت از خانهی همکلاسی سابقشان «نوری» (نوید محمدزاده) دست میزنند، بهانهای میشود برای ورود به دنیای مادهی مخدری با قدرت عجیب کنترل ذهن. آنچه سریال را از آثار رایج جدا میکند، پیش از هر چیز فرم آن است. سیدی در این اثر به جای تکیه بر گفتگوهای طولانی و ملودرام، زبان بصری را انتخاب کرد. قاببندیهای سینمایی عالی، نورپردازیهای خفقانآور، فلشبکها و ریتمی که به شدت به True Detective و Dark شباهت دارد، در کنار بازیهای درخشان محمدزاده، صابر ابر، سحر دولتشاهی و…، استانداردهای تولید را به سطحی تازه رساندند. با این حال، آنچه در فرم میدرخشد، در محتوا میلنگد. فیلمنامه نواقصی دارد، دیالوگها بعضا تصنعیاند و ریتم در برخی مواقع کند آن باعث میشود که مخاطب خسته شود. با این حال قورباغه با همهی ایرادهای جدیاش در پیرنگ، بدون شک یکی از مهمترین و جریانسازترین آثار شبکه نمایش خانگی در ایران است که تلاش کرد استانداردهای فنی و روایی مدیوم سریالسازی ایران را چند پله ارتقا دهد.
