۱۰ آپرکات برتر تاریخ بازی‌های ویدیویی

۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ | ۱۹:۰۰ ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ زمان مورد نیاز برای مطالعه: ۱۷ دقیقه
10 آپرکات برتر بازی های ویدیویی

بحث قدیمی «بازی‌های ویدیویی باعث خشونت می‌شوند» بارها به‌شکل غیرقابل‌دفاعی مردود شده. بازی‌های ویدیویی هرگز کسی را به خشونت تشویق نکرده‌اند و اگر به حرکات خطرناکی که به تاثیرپذیری از بازی‌های ویدویی نسبت داده شده‌اند بنگریم می‌توانیم نتایج دیگری برداشت کنیم. به‌وضوح می‌بینیم که تاثیرگذاری عواملی مانند وضع اقتصادی، شرایط اجتماعی و محیط پرورش دوران کودکی به‌مراتب بیش‌تر است و این پارامترها معمولا توسط صاحبان قدرت (که فعالیت‌های آن‌ها به پدید آمدن چنین مشکلاتی بی‌ربط نیست) انکار می‌شوند. البته با وجود این که بازی‌های ویدیویی دلیل ایجاد خشونت نیستند اما دلیل نمی‌شود که از ضربات محکم و نبرد‌هایی که در آن‌ها رخ می‌دهد لذت نبریم. برای مثال حرکت آپرکات که گل سرسبد بازی‌های مبارزه‌ای و «بزن بزن» (Beat ’em up) است و شدت عظیم ضربه‌ی آن همیشه باعث شده هم دشمنان موجود در بازی به سمت دیگر صحنه‌ی مبارزه پرتاب شوند و از سمت دیگر قند در دل ما آب شود.

خوش‌بختانه این حرکت معرکه و خفن سال‌هاست که به یکی از پایه‌های ثابت تمام بازی‌های مبارزه‌ای و بزن بزن تبدیل شده. در کنار انواع مشت و لگد مختلف، در اکثر بازی‌های مبارزه‌ای به حرکت آپرکات مجهز هستیم و می‌توانیم از حس کم‌نظیر به ثمر رساندن آن لذت ببریم. البته ساخت یک حرکت آپرکات درست و حسابی چندان ساده نیست. این حرکت بیش‌تر از این که نیاز به بالا بودن سطح خسارت به دشمن و بالانس بودن از نظر گیم‌پلی داشته باشد، باید حس خوبی بدهد. حس خوبی که مختص به حرکت آپرکات است و ایجاد آن اصلا راحت نیست.

برای ساختن یک حرکت آپرکات خوب و محکم نیاز است که انیمیشن‌های ظریف و خاص این حرکت به درستی طراحی شود، صداگذاری ضربه به شکل صحیح انجام بگیرد، دشمن به میزان کافی و شکل صحیح به سمت دیگر میدان نبرد پرتاب شود، در صورت نیاز زمین به لرزه بیاید و گاهی اوقات هم ممکن است وجود داشتن یک داستان پشت این ضربه تاثیر آن را بیش‌تر کند. با توجه به ظرافت و اهمیت ضربه‌ی والامقام آپرکات در بازی‌های مبارزه‌ای و بزن بزن تصمیم گرفتیم تا نگاهی به این ضربه در بازی‌های مختلف داشته باشیم و ببینیم که کدام بازی توانسته آن را به شکل بهتری پیاده‌سازی کند.

Cyborg Justice

۱۰. Cyborg Justice

بازی سایبورگ جاستیس از آن بازی‌های جالب کنسول سگا جنسیس است که کم‌تر شناخته شده اما ایده‌ی جذابی دارد. ماجرای این بازی در مورد خلبان یک سفینه‌ی فضایی است که در یک سیاره‌ی ربات‌نشین سقوط می‌کند و تا پای مرگ می‌رود. ربات‌ها مغز این خلبان را در یک پوسته‌ی رباتی قرار می‌دهند و تصمیم می‌گیرند تا حافظه‌ی او را پاک کنند. البته پروسه‌ی پاک کردن حافظه با مشکل روبه‌رو می‌شود و این سایبورگ (موجود نیم انسان، نیم ربات) طغیان می‌کند و به جنگ تمام ربات‌های آن سیاره می‌رود.

همین داستان چند خطی کافی است که یکی از پیچیده‌ترین بازی‌های بزن بزن دوره‌ی کنسول سگا جنسیس خلق شود. در بازی‌های این سبک معمولا می‌توان از بین شخصیت‌های مختلف، یک شخصیت را انتخاب کرد اما در این بازی می‌توانیم ربات خودمان را بسازیم؛ یعنی از میان قطعات مختلف برای دست، نیم‌تنه و پا ترکیب دلخواه‌مان را انتخاب می‌کنیم و وارد میدان نبرد می‌شویم. برای مثال می‌توان دست ربات‌مان را از میان اره‌برقی یا شعله‌افکن و پای او را از بین پاهایی که قدرت بیش‌تری در مبارزه دارند یا ارتفاع بیش‌تری را می‌پرند را انتخاب می‌کنیم.

انتخاب‌های زیاد در این بازی فقط مختص به ساخت شخصیت نیست و در نحوه‌ی مبارزات هم انتخابات زیادی داریم. در این بازی انواع مختلفی از ضربات متنوع وجود دارد که ضربه‌ی آپرکات یکی از بهترین‌های آن‌هاست. آپرکات این بازی حسابی کار راه می‌اندازد و طراحی نسبتا خوبی دارد. علاوه بر این ویژگی‌ها، ضربه‌ی آپرکات دشمنان را پرتاب می‌کند که می‌تواند در ایجاد فضای آزاد کمک بزرگی باشد. البته خفن‌ترین نحوه‌ی استفاده از ضربه‌ی آپرکات این بازی زمانی است که ربات حریف سلامتی پایینی داشته باشد و با زدن یک آپرکات تکه‌های متلاشی شده‌ی او را در زمین بازی به جهت‌های مختلف پرتاب می‌کنیم.

Night Warriors: Darkstalkers' Revenge

۹. Night Warriors: Darkstalkers’ Revenge

دهه‌ی ۹۰ میلادی دوران طلایی بازی‌های مبارزه‌ای بود. در این دهه بازی‌های متنوعی در این سبک ساخته شدند که هر کدام از آن‌ها ویژگی مخصوص به خود را داشتند. مانند بازی نایت واریرز که مکانی بود برای جمع شدن انواع هیولاهای مختلف و جنگیدن آن‌ها با یکدیگر. در این بازی شخصیت‌های متنوعی از جمله خون‌آشام‌ها، نامیراها، موجودات فرازمینی و حتی اسطوره‌ای حاضر هستند و به جان همدیگر می‌افتند.

یکی از جالب‌ترین شخصیت‌های این بازی «پایرون» (Pyron) نام دارد که صرفا از شعله‌های بین‌کهکشانی تشکیل شده و طراحی هنری جذابی دارد. البته پایرون در حقیقت یکی از غول‌آخرهای این بازی است که بازی‌کنان نمی‌توانستند در نسخه‌ی اصلی او را انتخاب کنند. خوش‌بختانه با آمدن نسخه‌ی کنسولی این بازی، شخصیت پایرون هم به لیست شخصیت‌های قابل‌بازی اضافه شد و مجموعه‌ی مبارزان اصلی این بازی را کامل‌تر کرد.

از آن‌جا که شخصیت پایرون صرفا از انرژی تشکیل شده، هیچ محدودیت انسانی ندارد و تمام حملات او از طریق تغییر شکل صورت می‌پذیرند. یکی از باحال‌ترین حرکاتی که توسط پایرون انجام می‌شود حرکت آپرکاتی است که نه‌تنها قدرت بالایی دارد، بلکه طراحی کم‌نظیر آن واقعا زیباست. پایرون با انجام این حرکت با تمام بدن خود به حریف ضربه می‌زند و اگر دقت کنیم می‌توانیم ببینیم که این ضربه او را شبیه زبانه کشیدن یک شعله‌ی خورشیدی می‌کند. طراحی و کارایی این ضربه‌ی آپرکات واقعا عالی است و باعث می‌شود که از شخصیت پایرون و تغییر شکل‌های او حساب ببریم.

Galaxy Fight: Universal Warriors

۸. Galaxy Fight: Universal Warriors

حالا که از بازی‌های مبارزه‌ای شلوغ و پر از شخصیت‌های عجیب و غریب صحبت می‌کنیم بد نیست سراغ بازی گلکسی فایت برویم. مجموعه‌ی شخصیت‌های بازی گلکسی فایت بیش‌تر به یک رویداد کامیک کان شبیه است تا مجموعه‌ی خفن و خشن شخصیت‌های یک بازی مبارزه‌ای. شخصیت‌های رنگارنگ این بازی دامنه‌ی وسیعی دارند برای مثال و از مبارزانی مانند یک نینجا، یک سرباز فضایی، یک اژدهای سنگی که نفس آتشین دارد، یک خرگوش که تغییر شکل می‌دهد و یک کیسه‌بوکس هوشمند تشکیل شده! این شخصیت‌ها از گوشه‌کنار کهکشان آمده‌اند تا قهرمان مسابقات کهکشانی شوند و هر کدام اهداف مخصوص به خود را دارند. اهدافی از ثروت، مقام و شهرت گرفته تا قتل‌عام.

یکی از شخصیت‌های این بازی «رومی» (Roomi) است. دخترک بانمکی که گوش‌های کشیده و پنجه‌های گربه‌ای دارد و از آن مدل شخصیت‌هایی است که فقط در رسانه‌های ژاپنی پیدا می‌شوند. پنجه‌های گربه‌ای این شخصیت علاوه بر این که به او اجازه می‌دهند با سرعت بالا در میدان نبرد حرکت کنند، ضربه‌های قدرتمندی را برای او فراهم می‌کنند که ضربه‌ی آپرکات محکم او یکی از آن‌هاست.

ضربه‌ی آپرکات رومی به‌خوبی با دیگر چندضرب او ترکیب می‌شود. همچنین سرعت بالای این ضربه می‌تواند در زمان‌هایی که حریف اشتباه می‌کند و فرصتی کوتاه برای حمله فراهم می‌شود به‌دردبخور باشد. وقت‌هایی هم که این ضربه به ثمر می‌رسد قدرت آن در حدی بالا است که حریف به‌سرعت پرتاب می‌شود و تا حدی از کادر اصلی مبارزه بیرون می‌زند که دوربین را به همراه خود می‌کشد. البته بهترین ویژگی ضربه‌ی آپرکات رومی لبخند بامزه‌ای است که به ما تحویل می‌دهد؛ احتمالا به همین دلیل است که این ضربه‌ی رومی در این بازی، Upeer-Cute نام‌گذاری شده.

Ring King

۷. Ring King

مشخصا وقتی از ضربات آپرکات صحبت می‌کنیم حتما باید از بازی‌های بوکس هم بگوییم. بازی رینگ کینگ در ابتدا برای دستگاه‌های آرکیدی عرضه شد و سپس به کنسول NES آمد. این بازی واقع‌گرایانه‌ترین بازی بوکس دوران خود است و بازی‌کنان می‌توانند شخصیت موردعلاقه‌ی خود را در آن خلق کنند. در ابتدای بازی رینگ کینگ باید برای شخصیت بازی اسم گذاشت و برای ویژگی‌های او که از قدرت ضربه، سرعت پا و میزان استقامت تشکیل شده‌اند با استفاده از امتیازهای محدود اول بازی ترازگیری کرد. ترازهای شخصیت بازی رینگ کینگ با تمرین کردن در طول بازی بالاتر می‌روند و شخصیت بازی حتی قوی‌تر هم می‌شود.

مبارزات بازی رینگ کینگ با توجه به استانداردهای آن دوران واقعا پیشرفته هستند. برای مثال شخصیت بازی میزان مشخصی استقامت دارد که این ویژگی حتی با زدن مشت به حریف هم کاهش می‌یابد؛ مشابه چیزی که در مسابقات واقعی بوکس برقرار است. این بازی یک سیستم رده‌بندی هم دارد و با برنده شدن در مسابقات می‌توان به‌قدری در آن بالا رفت که به لیگ جهانی رسید و این امر با استفاده از ضربات مختلف موجود در بازی ممکن می‌شود.

ضربات موجود در بازی رینگ کینگ یک نسخه‌ی ویژه هم دارند که در صورت حمله در زمان دقیق مشخص شده قابل‌استفاده هستند. آپرکات‌های این بازی به خودی خود عالی هستند اما سوپر آپرکات این بازی چیزی است که ما را هیجان‌زده می‌کند. در صورتی که یک آپرکات را در زمان مشخصی که کوتاه و بسیار دقیق است به ثمر برسانیم نسخه‌ی ویژه‌ی آن استفاده می‌شود که به شکل خنده‌آوری قدرتمند است. با زدن سوپر آپرکات در این بازی شخصیت حریف به هوا پرتاب می‌شود و به‌قدری بالا می‌رود که نوار خستگی شخصیت‌های بازی را رد کند و از کادر بیرون بزند. در عکس این بخش هم می‌توانید یکی از مبارزان این بازی را ببینید که تقریبا با نوار‌های بالای صفحه‌ی بازی تلفیق شده و قرار است چند ثانیه‌ی بعد از جو زمین خارج شود.

Double Dragon II: The Revenge

۶. Double Dragon II: The Revenge

بازی‌های سری دابل دراگون آثاری بودند که به طور جدی سبک بزن بزن را پایه‌گذاری کردند. هیچ‌چیزی مانند دیدن برادران معروف این سری، یعنی بیلی و جیمی که پشت هم هستند و با گروه‌های پلید مبارزه می‌کنند حس خوبی ندارد. این دو برادر خیابان‌های نیویورک را از دشمنان خود خالی کرده‌اند و حتی در قسمت سوم این سری به یک تور جهانی برای مبارزه رفته‌اند.

البته فعلا می‌خواهیم در مورد قسمت دوم این سری صحبت کنیم. در این قسمت ماریا کشته می‌شود؛ پس بیلی و جیمی به انتقام او بر می‌خیزند. در راه انتقام سه قابلیت جدید به این دو برادر داده شده که حسابی قدرتمند هستند و استفاده از آن‌ها می‌تواند سرنوشت مبارزات بازی را تغییر دهد. این سه قابلیت از یک لگد چرخشی که اصولا جاذبه سرش نمی‌شود، یک ضربه‌ی زانوی قدرتمند و آپرکاتی هیولاوار تشکیل شده‌اند. این ضربه‌ها به قدری قدرتمند هستند که لمس کردن دشمنان با ضربه‌ی آن‌ها صدایی انفجاری تولید می‌کند.

مشخصا در این مطلب قرار است از آپرکات به‌دردبخور این بازی صحبت کنیم. نشستن دشمنان به هنگام حمله‌ی پرشی یکی از مشکلاتی است که در قسمت اول بازی دابل دراگون گریبان‌گیر بازی‌کنان می‌شود. در آن بازی، وقتی بازی‌کنان حمله‌ی هوایی انجام می‌دهند، دشمنان به‌راحتی می‌نشینند جاخالی می‌دهند. در قسمت دوم این بازی با افزودن یک ضربه‌ی آپرکات این مشکل حل شده. ضربه‌ی آپرکات این بازی دقیقا لحظه‌ای قابل‌انجام است که بعد از پریدن روی زمین قرار بگیرید. به هنگام لمس کردن زمین اگر دکمه‌ی مشت را بزنید، شخصیت بازی یک آپرکات درست و حسابی می‌زند و حساب دشمنانی که از ضربه‌ی اصلی جاخالی داده‌اند را می‌رسند. این ضربه‌ی آپرکات خسارت زیادی وارد می‌کند و یکی از آن‌ها برای شکست دادن دشمنان معمولی بازی کافی است.

Streets of Rage II

۵. Streets of Rage II

در اوایل دهه‌ی ۹۰ میلادی که دوران اوج بازی‌های بزن بزن به حساب می‌آید شرکت سگا حس کرد که به یک بازی خوب از این سبک نیاز دارد و به همین دلیل ساخت بازی شورش در شهر را شروع کرد. موفقیت بسیار بالای این بازی بر هیچ‌کس پوشیده نیست و اصلا بعید نیست که شما هم در کودکی‌تان این بازی را تجربه کرده باشید. یک سال بعد از اتمام ساخت بازی شورش در شهر، شرکت سگا دنباله‌ای برای این بازی منتشر کرد که حتی از قسمت اول هم بهتر است.

قسمت دوم بازی شورش در شهر از هر نظر از قسمت اول بهتر است. گرافیک بازی بهتر شده. شخصیت‌های بازی بزرگ‌تر و واضح‌تر شده‌اند. موسیقی‌ها و افکت‌های صوتی بازی دل‌نشین‌تر شده‌اند. از همه‌ی این‌ها مهم‌تر، گیم‌پلی بازی ارتقا یافته و قابلیت‌های جدیدی به شخصیت‌های بازی اضافه شده‌اند. در این بازی تمام شخصیت‌ها قدرت‌های مخصوصی دارند که به‌ازای مقداری از خون شخصیت بازی استفاده می‌شوند اما مبادله‌ی این میزان کمی از سلامتی بازی‌کن در مقابل قدرت بالای این ضربات ویژه کاملا به‌صرفه است. البته این ضربات ویژه تنها قابلیت‌های جدید بازی شورش در شهر نیستند و در این بازی حرکات ویژه‌ی دیگری نیز وجود دارند که برای استفاده از آن‌ها نیازی به فدا کردن سلامتی شخصیت بازی نیست.

شخصیت «اکسل» (Axel) یکی از شخصیت‌های اصلی سری بازی‌های شورش در شهر است که در تمام قسمت‌های این سری حاضر بوده. حرکت مخصوص این شخصیت که سلامتی مصرف نمی‌کند و با دو بار زدن جهت جلو و یک مشت انجام می‌شود یک آپرکات محشر است. این آپرکات نه‌تنها خسارت زیادی وارد می‌کند، بلکه اکسل به هنگام به ثمر رساندن آن به سمت جلو خیز بر می‌دارد و هر کسی که سر راه او باشد یک ضربه‌ی اضافه به خاطر این خیز برداشتن دریافت می‌کند. یعنی اصولا می‌توان با زدن این ضربه، دوبار به دشمنان ضربه زد. خیز برداشتن این آپرکات درست و حسابی، در لحظاتی که شخصیت بازی توسط دشمنان محاصره شده به درد می‌خورد و همچنین می‌توان آن را به‌خوبی با دیگر چند‌ضرب‌های اکسل ترکیب کرد. برای این که خفن بودن این آپرکات تکمیل شود یادآوری می‌کنیم که از این ضربه هم انیمیشن خوبی دارد و هم به‌هنگام انجام آن مشت‌های اکسل آتشین می‌شود. یک آپرکات چندان نمی‌تواند از این خفن‌تر شود.

Tekken 3

۴. Tekken 3

بازی تکن ۳ در میان رده‌بندی مهم‌ترین بازی‌های مبارزه‌ای تاریخ جایگاه دوم را دارد. فعلا به جایگاه اول کاری نداریم اما باید بگوییم که با وجود این که این بازی اولین بازی مبارزه‌ای با میدان نبرد سه‌بعدی نیست اما اثری بود که بازی‌های مبارزه‌ای سه‌بعدی را به بلوغ رساند. بازی تکن ۳ به جای این که به هر کدام از شخصیت‌های خود چند قدرت ساده بدهد، برای هر کدام از آن‌ها ده‌ها چند ضرب پیچیده در نظر گرفته که می‌توان آن‌ها را با یکدیگر تبدیل کرد. این موضوع باعث می‌شود که گیم‌پلی بازی تکن حسابی پیچیده شود و بازی‌کنان حین تجربه‌ی آن انتخاب‌های زیادی داشته باشند.

تغییرات گیم‌پلی و گرافیکی تنها بهبود‌های بازی تکن سه نبودند و بدون اضافه شدن شخصیت جدید «جین کازاما» (Jin Kazama» یکی از برجسته‌ترین نکات این بازی است. شخصیت جین که نوه‌ی «هیهاچی میشیما» (Heihachi Mishima) به حساب می‌آید یکی از قوی‌ترین شخصیت‌های تمام بازی‌های سری تکن است و بعد از حضور در بازی تکن ۳، به‌سرعت به یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های کل سری تبدیل شد. مشخصا قدرت بالای این شخصیت به چندضرب‌ها و مهارت‌های او که از پدربزرگ عزیز به ارث رسیده‌اند ربط دارد.

یکی از قدرتمندترین مهارت‌های جین کازاما آپرکات فیل‌افکن او است که «مشت الهی باد الکتریکی» است. از اسم این حرکت هم می‌توان بو برد که با ضربه‌ای مهلک طرف هستیم. البته انجام این حرکت کمی سخت است اما اگر موفق شوید که آن را یاد بگیرید، حریف‌تان با مشکلاتی جدی روبه‌رو خواهد شد. اول از هر چیزی صدمه‌ی خود این ضربه نسبتا بالا است اما دقیق‌تر که نگاه کنیم می‌بینیم که با زدن این ضربه حریف به سمت دیگر میدان نبرد شلیک نمی‌شود و به شکل عمودی به سمت بالا پرتاب می‌شود. این اتفاق حسابی به‌درد‌بخور است. چرا که حریف را بدون دفاع در وضعیتی عالی قرار می‌دهد که بتوان چندضرب‌های رگباری جین را روی او خالی کرد. در این شرایط حریف هیچ چاره‌ای ندارد بجز این که دست روی دست بگذارد پرپر شدن شخصیت موردعلاقه‌اش را تماشا کند؛ بدون این که بتواند از خود دفاع کند.

Mike Tyson's Punch-Out

۳. !!Mike Tyson’s Punch-Out

بازی پانچ‌آوت پیچیده‌ترین بازی بوکس تاریخ نیست اما با وجود این که حدودا سی و پنج سال از عرضه‌ی آن می‌گذرد، هنوز هم یکی از بهترین بازی‌های بوکس تاریخ است. قوانین این بازی ساده است و درک کردن گیم‌پلی آن اصلا دردسری ندارد. همین سادگی است که باعث می‌شود این بازی هنوز هم سرگرم‌کننده باشد. گیم‌پلی ساده و جذاب بازی پانچ‌آوت بستری می‌شود تا با شخصیتی که به وضوح به درد ورزش بوکس نمی‌خورد وارد تورنمنت جهانی این ورزش شویم به با مهم‌ترین بوکسورهای دنیا مبارزه کنیم.

همان‌طور که از اسم این بازی پیداست، یکی از حریفان اصلی این مسابقات کسی نیست بجز مایک تایسون افسانه‌ای. مسابقات این بازی شما را در مقابل یک مبارز استخوانی فرانسوی، یک هندی که به سرعت جابه‌جا می‌شود، یک اسپانیایی پرغرور و یک مبارز قدرتمند از فیادلفیا قرار می‌دهد. اگر از تمام این نبردها جان سالم به در ببرید و لیاقت خود را اثبات کنید، در نهایت به مصاف شخص مایک تایسون می‌روید. مبارزه با مایک تایسون به هیچ وجه ساده نیست و اگر حین این مبارزه دسته‌ی بازی را به خاطر فشردن سریع دکمه‌های بازی خراب نکنید، احتمالا حین آن به انگشتان‌تان آسیب می‌رسانید.

اگر خیال کرده‌اید که در این لیست فقط آپرکات‌هایی که به دشمنان می‌زنید مرور می‌شوند سخت در اشتباه هستید. آپرکات‌های مایک تایسون به قدری قدرتمند و هولناک هستند که نمی‌توانیم وقتی که از ضربه‌ی آپرکات صحبت می‌کنیم آن‌ها را نادیده بگیریم. فراموش نکنیم که این بازی در دوران اوج ورزشی مایک تایسون ساخته شده؛ زمانی که مایک تایسون شکست‌ناپذیر بود. سازندگان این بازی هم با وفاداری کامل به تاریخ آن زمان شخصیت مایک تایسون داخل این بازی را طراحی کرده‌اند. برای این که در بازی پانچ‌آوت بتوانید مایک تایسون را شکست دهید باید عکس‌العملی مثل سرعت نور داشته باشید و در این بازی استاد شوید. سه مشت پشت سر هم تنها چیزی است که مایک تایسون برای شکست دادن شما در این بازی نیاز دارد.

Street Fighter II: The World Warrior

۲. Street Fighter II: The World Warrior

به یاد دارید که در مورد بازی تکن ۳ گفتیم که آن بازی دومین بازی مهم مبارزه‌ای کل تاریخ است؟ به جرات می‌گوییم بازی استریت فایتر ۲ با اختلاف مهم‌ترین بازی مبارزه‌ای کل تاریخ است. این بازی در وهله‌ی سبک مبارزه‌ای را به وجود آورد. شرکت کپکام قبل از شروع ساخت بازی استریت فایتر قصد داشت که یک بازی در سبک بزن بزن و شبیه به دابل دراگون خلق کند. به دلایلی این موضوع رخ نداد و مدتی بعد از عرضه‌ی بازی استریت فایتر، بازی بزن بزن شرکت کپکام با نام فاینال فایت منتشر شد. به جای این که استریت فایتر یک بازی بزن بزن دیگر باشد، با نازل شدن از آسمان‌ها سبک مبارزه‌ای را متولد کرد.

بازی استریت فایتر ۲ هنوز هم عالی است. با وجود این که سی سال از عرضه‌ی این بازی می‌گذرد اما هنوز هم مسابقات مختلفی برای بازی‌کنان این بازی وجود دارند. خلاصه می‌گوییم، گیم‌پلی بازی استریت فایتر ۲ بی‌نقص است. اکثر ویژگی‌های بازی‌های مبارزه‌ای برای اولین بار و به‌شکلی شگفت‌انگیز در بازی استریت فایتر ۲ طراحی شدند. اگر همین حالا سراغ هر بازی مبارزه‌ای دل‌خواه که بعد از استریت فایتر عرضه شده بروید احتمالا می توانید رگه‌هایی از تاثیرات بازی استریت فایتر ۲ را در آن ببینید.

شخصیت‌های اصلی بازی استریت فایتر ۲ «ریو» (Ryo) و «کن» (Ken) هستند. این دو شخصیت از همان دوران کودکی با یکدیگر دوست و حریف تمرینی بوده‌اند و سبک مبارزات آن‌ها بسیار به یکدیگر مشابه است. حرکت «شریوکن» (Shoryuken) یکی از حرکات اصلی این دو شخصیت است که قدرت بسیار بالایی دارد و با استفاده از آن می‌توان بخش قابل‌توجهی از سلامتی حریف را بلعید. البته اصلی‌ترین استفاده‌ از این ضربه برای دفاع از حملات هوایی است. ریو و کن به هنگام انجام این آپرکات حسابی مایه می‌گذارند و با تمام بدن خود ضربه‌ی آپرکات را به حریف وارد می‌کنند. حرکت شریوکن حتی یک داستان جالب هم دارد. زخم روی قفسه‌ی سینه‌ی یکی از شخصیت‌های سری بازی‌های استریف فایتر، یعنی «ساگات» (Sagat) دسته‌گل ریو حین کم آوردن در مقابل نیروهای شیطانی و زدن یک شریوکن به ساگات است. بعد از آن سانحه، شخصیت ساگات به دشمن قسم‌خورده‌ی ریو تبدیل و برای انتقام گرفتن از ریو وارد گروه شیطانی دنیای بازی استریت فایتر شد.

Mortal Kombat

۱. Mortal Kombat

اگرچه آمدن هر بازی جدید از سری مورتال کامبت حسابی جنجال به راه می‌اندازد اما این بازی نه بهترین بازی مبارزه‌ای تاریخ است و نه مهم‌ترین آن‌ها. احتمالا خودتان دلیل محبوبیت این بازی را بدانید. خشونت موجود در بازی‌های سری مورتال کامبت دلیلی هستند که از این بازی‌ها لذت ببریم و حقیقتا خلاقیت سازنده‌های این بازی در در قسمت جدید به قدری دیدنی است که نمی‌توانیم بازی‌های مورتال کامبت را دوست نداشته باشیم. سازندگان بازی مورتال کامبت به جای این که بهترین و انقلابی‌ترین گیم‌پلی ممکن را ارایه دهند، سراغ ساختن بازی‌هایی واقع‌گرا رفته‌اند و تنها هدف آن‌ها خلق صحنه‌هایی آرام‌بخش برای دل‌های وحشی است. خشونت این بازی‌ها به قدری افسار‌گسیخته شده که اصولا دیگر نمی‌توانیم آن‌ها را جدی بگیریم و صرفا با دیوانه‌وار و کمیک بودن خشونت آن‌ها نعره می‌کشیم.

ضربات خفن مورتال کامبت به‌قدری عالی و برجسته هستند که بررسی کردن تمام آن‌ها یک مقاله‌ی جداگانه می‌طلبد. بدون شک یکی از مهم‌ترین و محبوب‌ترین حرکات موجود در بازی مورتال کامبت آپرکات‌های اغراق‌شده‌ی این بازی هستند. انجام این حرکت اصلا سخت نیست و تمام شخصیت‌های تمام بازی‌های مورتال کامبت از آن بهره می‌برند. دلیلی که نمی‌توانیم عاشق این حرکت نباشیم طراحی بی‌نقص بودن پیاده‌سازی آن است.

آپرکات‌های بازی مورتال کامبت دل آدم را خنک می‌کنند. صدای آن‌ها حرف ندارد. دشمن را به سمت دیگر زمین مبارزه با اقتدار شلیک می‌کنند. وقتی که در نقش یکی از شخصیت‌های این بازی ضربه‌ی آپرکات به ثمر می‌رسانید زمین و زمان به لرزه در می‌آید. هر کدام از این آپرکات‌ها فواره‌ای از خون به راه می‌اندازند. بررسی کردن انیمیشن این ضربه می‌تواند کلاس درسی باشد برای نحوه‌ی ساختن انیمیشن ضربه‌ای که حس محکم و پرقدرت بودن می‌دهد. در بازی‌های مورتال کامبت حتی اگر ضربه‌ی آپرکات به دشمن صدمه‌ای نمی‌زد هم به دلیل حس معرکه‌ای که دارد از آن استفاده می‌کردیم.

برخی از فیتالیتی‌های این بازی‌ها مانند کندن کله‌ی حریف با آپرکات انجام می‌شوند. علاوه بر آن فیتالیتی‌ها، فیتالیتی‌هایی که مخصوص میدان نبرد هستند نیز با آپرکات انجام می‌شوند. مانند میدان نبرد جهنم که فیتالیتی مخصوص آن دشمن نگون‌بخت را با یک آپرکات جانانه به درون مواد مذاب پرتاب می‌کند. برخی از میدان‌های نبرد این بازی دو طبقه هستند و اگر مبارزه در طبقه‌ی پایین شروع شود و به حریف‌مان آپرکات بزنیم، به سمت بالا پرتاب می‌شود و بعد از درهم شکستن سقف، وارد طبقه‌ی بالا می‌شود. دیگر چه چیزی برای بهترین ضربه‌ی آپرکات دنیا می‌خواهید؟ حتی اگر این ضربه را با زمان‌بندی دقیق به حریف بزنید طراح صداهای بازی مورتال کامبت در گوشه‌ی صفحه حاضر می‌شود و عبارت «!Tosty» را به زبان می‌آورد.

صفحه اصلی بازی - اخبار بازی - تریلر بازی - نقد و پیش نمایش | دیجی‌کالامگ

برچسب‌ها :
دیدگاه شما

۲ دیدگاه
  1. Avatar حسن

    بازی blood omen هم آپرکات خفنی داشت

  2. Avatar متی

    جا داره از سازنده کمباد 11 تشکر کنم که اون مینی استان اسکورپیون بعد از هوک کردن رو یه قابلیت انرژی خور گذاشت
    من داداشم همیشه اسکورپیون بر میداشت هوک میکرد آپرکاد میزد پا میشدم دوباره هوک میکرد آپرکاد میزد فینیشر هم آپرکاد میزد از اون بالا میفتادم رو خارا