آیا بازی‌ها روی زندگی ما تاثیر گذاشته‌اند؟ (پادکست بازی قسمت ۳۶)

امیرحسین میرزایی ۲۳ مرداد ۱۳۹۶ | ۲۰:۰۰ 4 دسامبر 2018

آیا تا به حال به تاثیراتی که بازی‌های ویدیویی روی ما داشته‌اند، فکر کرده‌اید؟ سال‌هاست که بازی می‌کنیم و بدون شک، این همه بازی کردن روی زندگی ما تاثیر گذاشته‌اند. ممکن است حتی بازی‌ها روند و جریان زندگی ما را تغییر داده باشند. در قسمت سی و ششم پادکست‌های بازی، تصمیم گرفتیم تا درباره‌ی تاثیرات بازی‌های ویدیویی صحبت کنیم.

بازخورد خوبی که از پادکست هفته‌ی پیش گرفتیم، ما را تشویق کرد که این قسمت از پادکست را هم به صورت ویدیویی ضبط کنیم. پادکست بازی ما را ببینید و شما هم درباره‌ی تاثیراتی که بازی‌ها روی شما داشته‌اند، در بخش نظرات برای ما و دیگران بگویید.

ضمنا کسانی که به گوش دادن به پادکست‌های ما عادت کرده‌اند، می‌توانند نسخه صوتی را از اینجا بشنوند:

 

پادکست بازی دیجی‌کالامگ:

قسمت اول: در گیمزکام ۲۰۱۶ چه گذشت؟

قسمت دوم: PS4 Pro و بازی‌سازهای از راه‌به‌در ژاپن

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌قسمت سوم: ۴K و HDR به چه درد ما می‌خورد؟

قسمت چهارم: این بازی‌های پاییزی را از دست ندهید (قسمت اول)

قسمت پنجم: این بازی‌های پاییزی را از دست ندهید (قسمت دوم)

قسمت ششم: جادوی فوتبال

قسمت هفتم: Nintendo Switch بخریم یا نه؟

قسمت هشتم: از The Burning Crusade تا Legion؛ حماسه‌ی دنیای وارکرفت

قست نهم: همه‌ی آنچه در نمایشگاه بلیزکان ۲۰۱۶ گذشت

قسمت دهم: همه‌ آنچه باید از Mass Effect Andromeda بدانید

قسمت یازدهم: بهترین بازی سال انتخاب شد؛ Last of Us 2 و Death Stranding ترکاندند!

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌قسمت دوازدهم: پایان ده سال انتظار؛ چرا فاینال فانتزی ۱۵ را دوست داریم؟

قسمت سیزدهم: رزیدنت اویل ۷: از گور برآمده

قسمت چهاردهم: زمستان امسال چه بازی کنیم؟

قسمت پانزدهم: سونی از آنچارتد ۴ سود هنگفت می‌برد، مایکروسافت Scalebound را لغو می‌کند!

قسمت شانزدهم: آیا Nintendo Switch ارزش ۳۰۰ دلار را دارد؟

قسمت هفدهم: از رزیدنت اویل تا بازی‌های جدید مارول؛ مروری بر داستان کونان

قسمت هجدهم: آیا رزیدنت اویل ۷ طرفداران را راضی کرده است؟

قسمت نوزدهم: آخرین محافظ سونی تو زرد از آب درآمد!

قسمت بیستم: بهار ۱۳۹۶ چه بازی کنیم؟

قسمت بیست و یکم: دل‌سوزی‌های مایکروسافتی و آینده‌ی کنسول نینتندو

قسمت بیست و دوم: از بازی چه خبر؟

قسمت بیست و سوم: از کنفرانس بتسدا در E3 2017 چه انتظاراتی داریم؟

قسمت بیست و چهارم: از کنفرانس یوبی‌سافت در E3 2017 چه انتظاراتی داریم؟

قسمت بیست و پنجم: از کنفرانس الکترونیک آرتز در E3 2017 چه انتظاراتی داریم؟

قسمت بیست و ششم: از کنفرانس مایکروسافت در E3 2017 چه انتظاراتی داریم؟

قسمت بیست و هفتم: از کنفرانس سونی در E3 2017 چه انتظاراتی داریم؟‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

قسمت بیست و هشتم: کنفرانس الکترونیک آرتز در E3 2017 چطور بود؟

قسمت بیست و نهم: سونی یا مایکروسافت، برنده‌ی E3 2017 کدام است؟

قسمت سی‌ام: تابستان امسال چه بازی کنیم؟ (بخش اول)

قسمت سی و یکم: تی‌جی‌سی؛ تلاش صنعت بازی ایران برای جهانی شدن

قسمت سی و دوم: بقیه‌ی بازی‌های تابستان که باید تجربه کنیم

قسمت سی و سوم: کامیک-کان امسال چی بپوشیم؟

قسمت سی و چهارم: گیمرهایی با درآمد بالا و دخترهایی که روی دست جیمز باند بلند شده‌اند

قسمت سی و پنجم: برگرهایی که هر بخشش را جدا می‌خرید

telegram_ad2_1

برچسب‌ها :
دیدگاه شما

۲۳ دیدگاه
  1. آرمن ساهاکیان آرمن ساهاکیان

    بقول فروید برای ذهن ما، بدن ما با میز غذا خوری هیچ تفاوتی نداره همه چیز بر ذهن و بالطبع زندگی ما تاثیر میذاره اما تاثیر چه چیزی بر ذهن ما مطلوبه ؟ این سیاه و سفید های اخلاقی زندگی ما این خط قرمزهای ما یک چیز خیالی ست بقول کانت هر چیز اخلاقی اخلاقیست و متفاوت در نوع بشر
    خیلی از ما گیمرها تاثیر گرفتیم از بازی ها، از مجموعه بازی های رستاخیز ( DOOM) که مثل یک مکاشفه بود برای ما گیمرها تا بازی توم ریدری که لارا کرافت برای ما خوش رقصی کرد درست مثل معشوقی که همه ی ما بدنبالش بودیم
    ما این تاثیرات ذهنی رو از ترس و بقا رزیدنت ایول تجربه کردیم تا رسیدیم به گم شدن توی ذهنمون با بازی های لایبرینتی و هزاران مثال دیگه…
    ویدئو گیم ها مثل دوست های ما بودند دوست هایی که باعث شدند ما بهترین لباس هامون رو بپوشیم و همیشه بدونیم که از زندگی این سمت مانیتور چه چیز‌‌ی میخواهیم

  2. علی حاجی خانیان علی حاجی خانیان

    خیلی تاثیر برامون داشته ولی ما ازبازیکن های سوپرر نوبی بودم فقط ادعا داشتم جربزه نداشتم و همش بازی مکردم خیلی ام تاثیر داشته حرفاتون حقیقت داشت.

  3. علی حاجی خانیان علی حاجی خانیان

    عالی

  4. K2 K2

    شاید یکی از تاثیرات بازی بر روی ما گیمرها این باشه که به لطف بازی کردن کودک درونمون هنوز زنده ست . مثال خوبشم همین مجید نوردوست عزیز .مجید خیلی خوبه . مجید عالیه ????

  5. K2 K2

    مجید خیلی خوبه . مجید عالیه .

  6. HeadshotBoy HeadshotBoy

    با عرض سلام و خسته نباشید

    والا من از بچگی بازی می کنم و خیلی چیزا ازش یاد گرفتم
    ولی هنوزم خانواده به چشم یه بچه به من نگاه می کنه

    خب وقتی میرن خونه فامیل میبینن بچه 5 6 سالشون نشسته ویچر بازی میکنه
    بعد میان خونه خودشون میبینن شازده پسرشون داره همون گیمو بازی میکنه
    بعد میشینن برنامه تلویزیون راجب گیم میبینن که توش یه عده بچه مهدکودکیرو آوردن بهشون میگن گیمر حرفه ای
    فکر میکنن که کلا گیم برای بچه کوشولو هاست ( 😐 ) و اون عدد رو کاور گیمها هم برای تزیینه

    پ.ن: مجید خدا نکشتت XD

  7. Cp.mahdi Cp.mahdi

    یادم نمیاد راجب یکی از تاثیرات حرف زده باشید تو این پادکست، چون از وقتی دیدمش تا حالا که کامنت میزارم ۲۴ ساعت گذشته.
    موضوع تاثیر خشونت
    خیلی از اصطلاحا متخصصای مثلا کله گنده میگن در هر صورت خشونت بازی ها تاثیرش خیلیییییی منفیه! و درست میگن!!! البته در مورد بچه ۶ ساله ای که RE7 بازی میکنه. اگر من بخوام زندگیم رو برسی کنم که آیا خشونت تاثیری روم داشته با توجه به اینکه کله ها منفجر کردم و نفراتی که با اره برقی نصف کردم میبینم هیچ تاثیری روی من نداشته! روحیه من نسبت به خیلی از کسایی که میشناسم و مثلا ورزشکارنن لطیف تره! من حتی با مورچه ها هم مهربونم. 🙂 اینجاست که من مثال نقضی میشم برای متخصصا.
    البته این موضوع یه مشکلی برام ایجاد کرده که نمتونم جلوی داداش ۷ سالم هر بازی ای رو بازی کنم:( و اینکه ضربه به گیمم زده! مسئولین لطفا رسیدگی کنن!!!
    ________________
    از قهرمانی تیم لیکویید یاد کردید؛ یه بار گفتم بازم بد نیست بگم که لیدر تیم لیکویید یه ایرانی-آلمانیه به اسم کوروش صالحی تخاسمی با لقبKuroKy که رکورد بیشترین جوایز رو در Esport در جهان داره که در کل 3,5 میلیون دلار جایزه گرفته!

  8. کیوان کیوان

    خیلی پادکستتون خوب بود . این آهنگ پس زمینه که پیانو هست رو حفظ کنید. خیلی خوبه . میخوره به صحبت‌هاتون

  9. امیر سعید عیسی زاده امیر سعید عیسی زاده

    اغا گیر ندین به تصویری بودن پادکست بعد از یه عمر یه کاری کردن که جذاب شده پادکستا

  10. رضا گرانمایه رضا گرانمایه

    سلام بچه ها

    کلی دلم براتون تنگ شده؛ دمتون گرم مثل همیشه عالی بودین. آخر پادکست گفتنی World of Warcraft، یاد خودم افتادم که یکی از صمیمی ترین دوست هام رو از طریق WOW باهاش آشنا شدم و 8 ساله که با هم دوستیم. به نظر من گیمر های واقعی یک دنیای جداگانه و البته مشترک دارن که این Community هیچ وقت به پایان نمیرسه

    دمتون گرم
    چاکریم

  11. پویا پویا

    سلام و خسته نباشید

    باید هفته پیش کامنت میذاشتم اما امکانشو نداشتم. نسخه ویدئویی فوق العاده است. آرزوی من برای یک رسانه ویدئویی ایرانی در باره بازی داره به حقیقت می پیونده. گام بعد یوتیوب.

    1. از معرفی Hellblade در هفته قبل خیلی سپاسگزارم. من که کاملا ازش راضیم. در ارتباط با بحث این هفته می تونم بگم این بازی یک تجربه دسته اول و دقیق از تجربه افرادی که از مشکلات روانی ناشی از توهمات دیداری و شنیداری رنج می برند به مخاطب میده. میتونه روی پیش داوریهای غلط ما از بیماری روانی تاثیر بذاره و با ظلمهایی که در تاریخ نسبت به افراد مبتلا رفته آشنا بشیم. ضمنا طولانی و ملال آور نیست و پایان داستان یک پیام بسیار مهم داره به نظرم که اسپویل نمی کنم. ولی میگم با پایانش خیلی حال کردم

    2. بازی با شخصیت پردازی قوی میتونه باعث بشه شما به ارزش انسانها به عواطفشون به نیازهاشون اهمیت بیشتری بدید. وقتی در یک بازی درخشان، برای کمک به یک شخصیت بازی و یا نجات یه نفر دست به فداکاری میزنید یا تصمیمات سختی می گیرید درواقع برای این کار هزینه روانی می پردازید و نتیجه سرنوشت افراد برای شما اهمیت بیشتری پیدا میکنه. این تجربه در زندگی واقعی میتونه خیلی موثر باشه

    3. مرتبط با نکته قبل باید به اهمیت تصمیم گیری اشاره کنیم که خودتون به خوبی در پادکست بهش اشاره کردید

    4. بازی خوب روی احساسات ما تاثیر زیادی میذاره. وقتی شخصیت یک بازی از یک کارکتر مجازی تا حد یک دوست صمیمی یا یک عشق ارتقا پیدا میکنه اون موقع دیگه بازی از یک تجربه یا تفریح مجازی به یک تجربه واقعی زندگی بدل میشه. غم از دست دادن اون شخصیت یا دلتنگی ناشی از پایان بازی و اینکه اون شخصیت به راه خودش در زندگی میره و شما قادر به همراهی اون نیستید، احساساتی واقعی و تجربیاتی ارزشمند هستند. مثلا تجربه کنار اومدن با از دست دادن یکی از افراد خانواده و درک اهمیت پذیرش فقدان افراد ، مهارت مهمی است که بازیهای کامپیوتری میتونند در آماده سازی افراد یا کمک به تحمل غم و گذر از دوران اندوه ناشی از فقدان تاثیر به سزایی داشته باشه.

    5. مهارتهایی که بازیها می توانند برای ما به ارمغان بیارند یا ذوق هنری ما رو پرورش بدهند از مهمترین دستاوردهای بازیها محسوب میشه. مهارت رانندگی، مهارت تعیین و پیاده سازی استراتژی های جنگی، هنر تزیین آیتم های بازی مثل اتومبیل و خلاقیتهای بی انتهای هنری در این زمینه از مهارتهایی هستند که به تدریج اهمیتشون در حال بیشتر دیده شدن هست.

    6. بازی به عنوان یک رسانه از همه قدرتهای رسانه های دیگر برخوردار است و چه بسا به خاطر نوع ارتباط عمیقی که با مخاطب داره می تواند تاثیر بیشتری روی جهت گیری فکری افراد داشته باشه. مثلا بازیها با کنار گذاشتن کلیشه های جنسیتی و نژادی می تونند باعث کاهش نفرتهای نژادی و تضعیف تفکرات و کلیشه های مبتنی بر تبعیض نژادی و جنسیتی باشند و این تاثیر می تونه بسیار بیشتر از صدها برنامه آموزشی و سمینار و کنگره به بهانه انجام کار فرهنگی باشه.

    خیلی خیلی میشه در این مورد صحبت کرد. شاید امروز و این پادکست مقدمه خوبی برای بحث جدی در مورد مبحثی فوق العاده جدی به نام بازیهای کامپیوتری باشه. امیدوارم اهمیت این موضوع چه در کشورمون چه در باقی دنیا بیش از پیش جا بیوفته

  12. majid majid

    با سلام خدمت کاربران دیجیکالای عزیز
    من ویدئو هیچ کدوم از پست ها رو ندیدم ولی خاستم بگم بنده هم از سن شش سالگی تا الان که 32 ساله هستم عاشق بازی و گیم هستم و خواهم بود. بقول یکی از نظرات دوستانمون بله کسانی که گیمر حرفه ای هستند تو زندگی در مواجهه با مشکلات تصمیمات بهتری میگیرن من این تو رانندگیم حتی حس کردم گیمرها نسبت به افرادی که اصلا بازی کامپیوتری نمیکنن ضریب هوشی بالاتری دارند. بازی های کامپیوتری حس خیلی خوبی بهم میده و من فکر میکنم تا هر زمان چشمم ببینه و دستام قدرت داشته باشن با پی سی و کنسول اوقات خوشی رو میگذرونم.
    یادی هم کنیم از بازی هایی که خاطره ساختن مث: IGI 1 …..IGI 2….موشک آتاری…ماریو قارچ خور…..شورش در شهر 2…..سری PES….مکس پین یک و دو و سه…. سری جی تی ای…. و این آخریاuncharted and last of us

  13. محمد رضا باقری محمد رضا باقری

    جالب بود اما بهتر بود در مورد بازی های زیادتری صحبت میکردین بازی هایی که یه دوره ای از جوانی ما ها رو در بر خودش داشت
    راستی فکر کنم دوربینتون نیکون بود که سر 20 دقیقه قطع کردید…

  14. امیر سعید عیسی زاده امیر سعید عیسی زاده

    سلام
    اول اینکه واقعا بهترین پادکست بود من همشونو دیدمو گوش دادم ولی این عالی بود.
    بعد اینکه من از 4 5 سالگی سگا بازی میکردم و بعدم که به pc کوچ کردم و اولین بازی هاییم که تموم کردم prince of persia و max payne بودن الانم که زندگیم شده GTA online به جرات میتونم بگم اشنا شدن با گیم و دنیای گیم بهترین اتفاق زندگیم بود انقدر بهش علاقه پیدا کردم از همون بچگی که واقعا نتونستم فقط یه گیمر باقی بمونم واقعا دوست داشتم تو بازی ها تاثیر بزارم و اینه که الان که 17 سالمه حدود 1 ساله دارم بصورت تکی بازی میسازم برای اندروید یعنی برنامه نویسیش و همه کاراش رو خودم انجام میدم و حدود 5 6 میلیون از بازیهام درمیارم که خوب هر ماه داره بیشتر میشه …. گیم زندگی من ، رشته تحصیلیم ، تصمیمام ، علاقم و حتی رفتارمو عوض کرد . مثلا من واقعا از prince of persia یادگرفتم هیچ وقت تسلیم نشم و دست نکشم از کاری که میخوام انجام بدم (شاید دلیلش همین بودکه تو یک سال برنامه نویسی ، طراحی گرافیک و صداگذاری رو یاگرفتم) …. بنظرم گیم ها واقعا به اندازه یا حتی بیشتر از فیلم ها ارزش دارن مثلا برای اینکه یه فیلم اشک ادمو در بیاره باید کارگردان خودشو بکشه و همش صحنه ها رمانتیک باشن 🙂 . اما توی گیم کافیه یه یاداوری کوچیک بکنم به Cod :MW2 وقتی که ghost رو اتیش میزنن …..

  15. ashkan falahat doost ashkan falahat doost

    موضوع بحث کلیشه ای بود البته فکر کنم اولین بار بود چندتا ایرانی این صحبتها رو می کردن بازم دمتون گرم حرف دل مارو میزنید رو زندگی من که تاثیر زیادی داشته اتفاقات خوب و بد زیاد داشتم مخصوصا تو انلاین ولی برای مثال همین dota 2 من 10 تا از بهترین دوستانم رو از Steam پیدا کردم با هم dota 2 میزنیم 7 تا از این 10 نفر رو تا حالا ندیدم 3 تا شون اصلا ایرانی نیستن مثل همین داستان اگه dota 1 هم بازی کرده باشید داخل گارنا هم برام اتفاق افتاده که بهترین وصمیمی ترین دوستم رو پیدا کردم شاید بزرگترین شکست هم تو بازی که همیش یادم هست و درس بزرگی ازش گرفتم از ی دختر بود الان داخل Steam از بهترین friend من هست اینم چون گفتید ازدواج گفتم البته من قصد ازدواج باهاش ندارم نوشتم چون میدونم میاد پادکست شما رو میبینه فکر نکنه عاشقشم زیاد نوشتم سرتون رو درد نیارم خسته نباشد

  16. امیر حسین حیدری امیر حسین حیدری

    اگه پادکسته چرا تصویریه بعدش اگه تصویریه اون میکرفون اون وسط چیکار میکنه

  17. امیر حسین حیدری امیر حسین حیدری

    آقا این چرا فایل صوتی نداره اعصابم خورد شد

  18. ایلیا ایلیا

    با سلام
    به عنوان اولین پادکست ویدیویی بازی جالب بود
    صمیمیت داخلش خیلی جذاب و باعث میشه راحت تر به تماشا بشینی (برای من که اینطوری )
    یک ذره کادر رو بزرگ تر کنید یا همون مکانش رو تغییر بدین
    غیر از اون عالی بود

    1. تشکر بسیار از شما.
      البته اولی نبود!
      قسمت ۳۵ هم نسخه‌ی ویدیویی داشت که زیرش قرار داده بودیم. دعوت می‌کنم از شما که اون رو هم ببینین.

      1. ایلیا ایلیا

        اوه بله
        ظاهرا اونو از دست دادم
        در اولین فرصت تماشا می کنم
        متشکرم

  19. امیر اسدی امیر اسدی

    یه جا قبلاً خونده بودم که افرادی که بازی های کامپیوتری انجام میدن، در مواقع اضطراری در زندگی شون میتونن تصمیمات بهتری بگیرن نسبت به سایر افراد، در کل متاسفانه بازی های کامپیوتری به خاطر تعداد زیادی از بازی های بی معنی و زمان گذر محوری که ساخته خیلی دید بدی دارند خیلی ها نسبت بهش، در صورتی که هیچ کم ندارند بعضی از بازی ها از بهترین فیلمها و کتابهایی که ساخته و نوشته شده، صنعت بازی سازی یه هنر به تمام معناست.

  20. محمد محمد

    من از 5 سالگی بازی میکنم الانم 19 سالمه هرچی بیشتر میگذره بیشتر و بیشتر از بازی لذت میبرم وو واقعا یک سری جاها اشکمو در اورده مثل بازیای مثل brothers tales of two sons یک سری بازی هام که کلهم از همون بچگی تا الان تو ذهنم مونده بعضی بازی هام یک سری مفاهیمو بهم اموزش میدن مثلا inside یه حس ازادی خاصی بعد از پایان مفهمومی بازی به ادم میده خیلی زیاد حرف زدم پادکست خوبی بود کارتونو ادامه بدید فکر کنم باس این پادکستو بزارم خانواده ببینن