نقد فیلم متری شیش و نیم؛ روستایی هم ناامیدمان کرد

صوفیا نصرالهی ۱۸ بهمن ۱۳۹۷ | ۱۳:۰۷ ۲۴ بهمن ۱۳۹۷ زمان مورد نیاز برای مطالعه: ۳ دقیقه
نقد فیلم متری شیش و نیم

فیلم متری شیش و نیم سعید روستایی متعجب‌کننده بود. از سازنده «ابد و یک روز» که آنقدر در شخصیت‌پردازی و دیالوگ‌نویسی ظرافت داشت ساخت فیلمی تا این حد گل‌درشت و بی‌ظرافت و حتی بد بعید بود.

فیلم «متری شیش و نیم» به دو بخش تقسیم می‌شود. یک ساعت اولش نشان از همان سعید روستایی بااستعداد دارد. کارگردانی‌ یک ساعت اول حتی از «ابد و یک روز» هم بهتر است. سکانس حمله پلیس به قرارگاه معتادان چه در آن بیغوله حاشیه شهر و چه در پارک وسط اتوبان عالی از کار درآمده است. سکانس تعقیب و گریز اول نفس‌گیر است و جزو معدود دفعاتی است که در سینمای ایران شاهد یک کاراکتر پلیس درست و حسابی به تمام معنا هستیم. پیمان معادی در نقش پلیس مبارزه با مواد مخدر بازی درخشان و کاراکتر درستی دارد.

اما حیف از آن کارگردانی و ایده اصلی یک ساعت اول که قربانی جهان‌بینی فیلمساز و تردید او در انتخاب قهرمان می‌شود. فیلم از جایی که پلیس وارد خانه نوید محمدزاده (ناصر خاکزاد) می‌شود سقوط آزاد می‌کند. از اینجا به بعد به طرز غریبی روایت تغییر می‌کند و حتی در کارگردانی سکانس‌ها هم شاهد افت قابل ملاحظه‌ای هستیم.

انرژی که در نیمه ابتدایی فیلم شاهدش بودیم در نیمه دوم تبدیل به صحنه‌های الکی شلوغ می‌شود که به ضرب و زور می‌خواهد به فیلم ریتم بدهد و شکست می‌خورد. فیلمنامه هم که بعد از همان یک‌ساعت از دست می‌رود. ‌کم‌کم کارگردان تصمیم می‌گیرد قهرمان یک ساعت اولش را که پلیس بوده حذف کند و قاچاقچی را که دنبالش بودیم و با کلی مصیبت و دردسر گیر افتاده، از آدم بد داستان تبدیل به قهرمان و حتی شمایلی اسطوره‌ای بکند.

کاش سعید روستایی می‌دانست که خاکستری نگاه کردن به آدم‌ها در یک درام نیازمند یک رویه است که از ابتدا تا انتها طی شود. آن هم با هوشمندی و ظرافت. اگر قرار بود ناصر خاکزاد قهرمان خاکستری فیلم «متری شیش و نیم» باشد که به همان دلایل نخ‌نما و بارها گفته شده همیشگی از جمله فقر و محله و چه و چه به دام خلاف افتاده و خودش تبدیل به مافیای خلافکاران شده تا از خانواده‌اش حفاظت کند، از اول فیلم باید نگاه ملایم‌تری نسبت به او در تماشاگر ایجاد می‌کرد.

با کدام منطق برای قاچاقچی که در ده‌ها کشور خارجی هم علاوه بر ایران صدها نفر را بدبخت کرده و ده‌ها نفر را بالای چوبه دار فرستاده باید دل سوزاند؟ آن سمپاتی آخری که کارگردان به زور می‌خواهد نسبت به این شخصیت ایجاد کند، در حد و اندازه‌ای که نیروی پلیس شبیه جوخه تیربار تصویر می‌شوند، وصله نچسب و حتی غیرقابل تحملی است. آن حس و حال پیمان معادی در انتهای فیلم واقعا بی‌معنی از کار درآمده. پلیسی که از ابتدا دنبال مجرم بوده حالا چرا باید دلش به حال چنین آدم مخوفی بسوزد و با این حال شاهد اعدامش باشد؟

متاسفانه حتی سکانس‌های مضحک هم در فیلم کم نداریم. سکانس‌های دادگاه نوید محمدزاده از فرط شعارزدگی و بیانیه‌هایی که در آن داده می‌شود، خنده‌دار شده‌اند. سکانس ملاقات ناصر خاکزاد با خانواده‌اش با آن صحنه غریب آفتاب بالانس زدن بچه برادرش شبیه یک فیلم ابزورد شده. همان‌قدر پوچ و مضحک و عجیب و غریب. یک ساعت و ربع آخر فیلم پر از پلان‌هایی است که بود و نبودشان هیچ فرقی نمی‌کند و روستایی باید به فکر یک تدوین اساسی و قیچی زدن درست و حسابی باشد.

«متری شیش و نیم» حداقل در چهار سکانس می‌توانست تمام بشود و پایانش با بدترین سکانس ممکن رقم خورد. فیلم البته از همان تمهیدهای «ابد و یک روز» برای احساساتی کردن تماشاگرش استفاده می‌کند اما بار اول دیدن فیلم هیجان‌زده نشوید. این احساسات قلابی است. متاسفانه سعید روستایی از نیمه فیلمش به بعد چنان به بیراهه رفته که حتی عیش یک‌ساعت اول را هم از تماشاگرش دریغ می‌کند.

«متری شیش و نیم» از سطحی‌ترین فیلم‌های امسال سینمای ایران است. ناامیدکننده از سوی جوانی که به او امیدها داشتیم.

برای آگاهی از آخرین اخبار و اطلاعات جشنواره فیلم فجر به صفحه ویژه جشنواره فیلم فجر ۹۷ در دیجی‌کالا مگ بروید.
برچسب‌ها :
دیدگاه شما

۱۷ comment
  1. Avatar پارسا

    نقد شما بشدت ضعیف بود چون فقط میخواستید برای جلب توجه از فیلمی که این همه مخاطب جذب کرده بد بگویید
    در نقد شما چرا به اون فیلم برداری خوب یا بازی درخشان نوید محمد زاده اشاره نشد،کدوم فیلم در جشنواره امسال بود که اینچنین فیلم نامه پویایی داشته باشه، شاید باید دوباره فیلم رو ببینید شاید نظرتون عوض شد

  2. Avatar فرزاد

    میخوام بدونم اگه منتقد نبودی جرات داشتی از پونصد متری اینجا هم رد بشی؟
    تو نه! همتووووووون
    :)))

  3. Avatar علی مجیدی

    سلام
    اصول حرفه ای را رعایت کنید و در چنین نقدهایی ابتدا درج بفرمایید این نقد شامل اسپویل می باشد
    با سپاس

  4. Avatar فرید

    بشدت نقد درستی بود
    دوستانی که فیلم بین باشتد و سینمارو دنبال کنند با نقد شما موافقن مخاطبان سطحی سینما در مقابل این نقد جبهه میگیرن

  5. Avatar فروغ

    نقدتون کاملا اشتباه بود!یک اینکه ناصر شخصیت مثبت نداشت و فقط برای این تو نیمه دوم دلسوزی براش بیشتر شد که بخاطر کمبود هاش دست به همچین کاری زده بود!دو اینکه اگر از اول فیلم نگاه ملایمی به ناصر به نمایش درمیومداعتیاد و معتاد کردن خوب جلوه میکرد!واینکه مردم وقتی دیدن ناصر برای چی وارد این قضیه شده کمی بیشتر تونستن درکش کنن!اگر نگاهی به ژانر این فیلم بندازیم نوشته اجتمایی!
    یعنی میخواد اجتماع رو به نمایش بزاره میخواد نشون بده چرا یه نفر باید صد ها نفرو بد بخت کنه! که تو نیمه دوم به این میپردازه و تماشاگر غافلگیر میشه و قصه براش جذاب تر که چه خلأ هایی تو زندگی ناصر وجود داشته که به اینجا کشیده شده!
    اعتیاد یا قاچاق مواد مخدر برمیگرده به کمبود هایی که اون ادما تو زندگیشون داشتن و این فیلم دقیقا داره اینو نشون میده!چیز که ماخیلی گفتیم ولی هیچ کس باور نکرد!

  6. Avatar هلیا

    سرکار خانم نصراللهی…
    لطف کنید و از این به بعد این چنین نقدی رو در همچین سایتی که البته پربازدید هم هست منتشر نکنید
    این حداقل کاری‌ست که میتونید برای اندکی تشکر درحق تمام دست‌اندرکاران هر فیلمی بکنید
    خیلی از فیلم‌های دیگه هستند که نیازمند نقد این‌چنینی شما باشه
    اما متری شش‌ونیم به این حجم از بدبینی نیازی نداره
    میتونستید خوبی های فیلم رو بگید
    انقدر خشن صحبت کردن برای فیلمی با این میزان مخاطب و فروش لزومی نداره

  7. Avatar amir

    فیلم درجه یک وعالی بود….بازیها و کارگردانی درخشان بودند…فیلمبرداری بسیار قوی و فیلمنامه ایی که تا اخر فیلم ادم رو میخکوب کرد…نظرات منتقد محترم برگرفته ایی از نقدهای تندروها در برنامه سینمای جشنواره بود…لطفا کمی بیشتر مطالعه کنید و بیشتر فیلم ببینید…به قول فراستی که امروزه همه دوست دارن شبیه اون باشن متری شیش و نیم خیلی از ابدویک روز جلوتر بود…..ارادتمند

  8. Avatar اشکان

    خیلی نقد بدی بود امیدوارم در آینده شاهد نقد های پخته تر و بهتری از شما باشیم

  9. Avatar بابک

    من این فیلم رو دیشب دیدم . با کلی امیدواری بخاطر تجربه ابد و یک روز اما ناامید شدم. نیمه اول فیلم بسیار خوب و هیجانی بود و منتظر اتفاقات جذابتر بودم اما نیمه دوم فیلم کاملا مایوس کرد. اینکه ناصر خاکزاد خودکشی کرده بود یعنی یه آدم دل بریده از دنیا که دیگه چیزی براش مهم نیست دستگیر شده و حالا تمام تلاشش رو برای رهایی داره انجام میده و میخاد خودشو خیلی قوی و قلدر نشون میده که خیلی آشنا داره و پشتش گرمه که در ادامه معلوم میشه هیچ خبری نبود خیلی دلسرد کننده بود . اینکه صمد میتونست اون پیشنهاد رو قبول کنه و فیلم رو هیجانی و غافلگیر کننده کنه اما اینکارو نکرد تا روند نزولی فیلم از نیمه دومش پیش بره ! اینکه با اون انفجار میشد تمام نیروها فوت کنن و داستان رو جذابتر کنه اما بازم نشد! میشد قضیه اون دو کیلو اضافه تر جنس ها واقعی باشه و حداقل جذابتر تموم بشه اما بازم نشد! حتی میشد ناصر خاکزاد به قاضی هم پیشنهاد بده و وسوسه اش کنه اما هیچ کدوم این اتفاقات نیفتاد تا فیلم از نیمه دوم روی یه شیب نزولی پیش بره و جوری تموم بشه که میشد حدس زد و دیگه نه خبری از هیجان بود نه غافلگیری بیننده! فیلم پتانسیل بالایی برای جذابیت داشت اما هی نشد و داستان خیلی معمولی پیش رفت. توقع ام از فیلم خیلی بالاتر بود. اما بازی نوید محمدزاده و پیمان معادی عالی بود. ولی شخصیت نوید محمدزاده میتونست قویتر خطرناک تر و غافلگیرکننده تر باشه. اون صحنه دیدارش با خانواده اش هم اصلا جذاب نبود. در کل ناامید کننده تموم شد

  10. Avatar آریا مهتدی حقیقی

    واقعاً مرسی از نقد بسیار خوبتان.
    این فیلم نا امید کننده بود؛ از صدای گوشخراش پیمان معادی و پلیس-زبردست بازی هایی که به نظرم به او نمی آید و سمپات نبودنش، تا بلاتکلیف ماندن خیلی از ردهایی که خود فیلمنامه نویس گذاشت، مثلاً قضیه ی قتل بچه ی همکار صمد (کار ژاپنی بود یا خاکباز؟ یا فرقی می کرد؟)، یا “باهوش” بودن خاکباز، که در نهایت دیدیم فقط در دادگاه بلد است دروغ بگوید و مثلاً از ارتباطاتش در خارج از زندان کمک بگیرد. اما اگر منظور فیلمنامه نویس از هوشمندی، هوشِ قاچاقچی فیلم ارتباط فرانسوی بوده یا حتی هوش اغراق شده ی ژوکر در بتمن دوم نولان، ما که هرگز چنین چیزی را در خاکباز ندیدم.
    حتی این گانگسترِ مثلاً حرفه ای مخوف انقدر ضعیف بود که پلیسهای بی نظم و کله شقی مثل معادی و تیمش با بدست آوردن یکی دو اسم (حسن گاو و آنیکی) و یک بازجویی ساده از شخصیت پری ناز ایزدیار توانستند ادرس طرف را پیدا کنند. کدام هوش؟!
    فیلم انگار یک نسخه ی بی حس و حال از سریال به شدت موثرترِ The Shield بود؛ حداقل آنجا با سردسته ی گروه ضربت خشن (ویک مکی) همذات پنداری می کردیم، معرفت و مرامش را می دیدیم، و بالاتر از آن، سریال از تصویر آن همه خشونت و درگیری های پلیس حرفی برای گفتن داشت و سردرگم نبود. اینجا معادی به راحتی هم تیمی های خودش را قربانی می کند، پول پیتزا را هم حساب نمی کند (!)، هم حواسش نیست گه خاکباز چه راحت با پیشنهاد رشوه و هم صحبت شدن می تواند فریبش دهد. نهایت ذکاوتش در مچگیری از یک بچه است.
    از طرف دیگر، فیلمساز، یا هر ارگانی که پشت فیلم است، انگار اصرار دارند برخورد تحقیرآمیز پلیس با مردم را (چون معتادان نیز مردم هستند، برخلاف تصویری که فیلم از آنها می دهد) تطهیر کند، یا حداقل عادی و لازم جلوه دهد. متاسفانه فیلم همان نگاه سوء استفاده گرانه و “فله ای” را نسبت به اقشار محروم دارد که فیلم “مغزهای کوچک زنگ زده” داشت. اصلاً انگار این فیلم ادامه ی همان است و شخصیت محمدزاده، کمی پخته شده ی شخصیتش در آن فیلم!
    در نهایت این همه سر و صدا، ایییین همه دیالوگ نوشتن و مزه پرانی های تئاتری (به جای کار گذاشتن یکی دو معمای درست، یا سکانس های تعقیب موثرتر و …)، و این همه خرج نتیجه اش می شود فیلمی که بیشتر به مستندی می ماند از پروسه ی دستگیری و محاکمه ی موادفروشان و معتادان، تا یک فیلم پلیسی درست و حسابی.

    باز هم ممنون از شما.

  11. Avatar ارسلان

    خذا وکیلی داری در مورده فیلم متری شیش و نیم حرف میزنی؟؟ سکانس دادگاه نویدو افتاب بالانس کودک ابزورد شده….مطمئنم داشتی تو یه سالن دیگه فیلم دیگه ایی میدیدی…انقدر حرفهای بی اساس زدی نمیدونم به کدومش اشاره کنم…کارگردانی فیلم وبازیها درخشانه…ضرب فیلم عاااالیه…قابها عاااالیه…فیلمبرداری عالیه…ودر اخر فیلمنامه بسیار درخشانه….توصیه میکنم فیلم متری شیش ونیم رو یکبار دیگه البته با چشمان باز ببینید و ناامید نباشید….متری شیش و نیم از نظر اکثریت منتقدان چند پله جلوتر از فیلمهای دیگه است….پلیسی که هرگز اینگونه بهش پرداخت نشده…وغیره..

  12. Avatar پوریا

    لطفا تو نقد های فیلم یکم ملاحظه میکردین که داستان لو نره!!

  13. Avatar محمدرضا

    چقد نظرات منتقدین راجع به این فیلم متضاده!!
    ایرادایی که به فیلم گرفتین تو برنامه دیشب هفت هم به فیلم گرفته شد و دوتا از منتقدین تقریبا به این ایرادا پاسخ دادن. شاید دیدن برنامه باعث شه یه مقدار حجم مخالفتتون کمتر بشه

  14. Avatar محمد امین حسین زاده نیک

    متاسفم براتون
    فکر می کنید اگر نظر مخالف دیگران بدین دیگه میشین یک نظریه پرداز و منتقد عالی و درجه یک
    فیلم متری شیش و نیم یک فیلم کاملا عمقی و مفهوم دار بود
    اینکه عقده هایی تو کشور ما هست که دارن با قانون سرکوب میشن
    و تا وقتی این عقده ها هست قانون هم هست
    این نقد بزرگ اجتماعی رو با نقد های عجولانه و حسودانه خودتون کور می کنید
    بازم متاسفم
    حداقل نظر مخالف خودتون رو نمایش بدین

    1. Avatar کام

      چرا تا یک نفر مخالف چیزی هستش .ما ایرانیا متاسف میشیم؟؟
      واقعا تاسف برای چی؟
      من مخالف شمام.چون شما بر نمیتابی…درجا متاسف میشی؟؟؟
      ماها باید یاد بگیریم هم بد هست هم خوب
      هم موافق هست هم مخالف
      ۴۰ سال تو تلویزیون فقط گفتن خوب خوب خوب.موافق موافق موافق.نتیجش شد این.
      تا یکی نظر مخالف میده..همه براش متسف میشن

    2. Avatar کامران

      من با بخشی از نظر شما مخالفم..اما خلاف عادت ایرانی ها برای شما متاسف نیستم.شما نظر خودتون رو دارید و بنده نظر خودم.
      کاراکتر “ناصر” اصلا اونجوری که انتظار میرفت پیچیده و جذاب نبود..آن تعریفهای وسوسه برانگیز که نامزد سابق ناصر کرد با شخصیت خود ناصر خیلی فرق داشت
      شخصیت صمد درگیر مشکلات خانوادگی بود که اصلا بیننده رو درگیر نمیکرد و خیلی گنگ بود..شاید فیلم سانسور شده بود!!
      در ضمن فریاد های اقای معادی بسیار گوش خراش بود بواسطه تن صدای پائین ایشون.که بنده در سینما بیشتر دیالوگهای ایشون رو متوجه نشدم.
      نحوه رسیدن به شخصیت ناصر بسیار ابتدایی و بچگانه بود…با ۲ بازجویی و تحت فشار قرار دادن متهم به سرشاخه رسیدن فقط در فیلمهای کودکانه دیده میشه.کسی که به قول خودش ۵ سال بهترین زندگی رو بواسطه سرشاخه بودن کرده بود.چطور اینقدر راحت دستگیر شد؟؟چرا در این ۵ سال نشد بود؟؟؟
      به نظرم داستان باگهای زیادی داشت که واقعا بنده رو اذیت کرد

    3. Avatar مهدی نجمی

      فیلم رو امروز دیدم. فیلم بدی نبود. اما به نظرم یه سری از دیالوگ ها بیش از حد شعار زدگی داشت.