۱۰ فیلم مهم جشنواره ونیز ۲۰۲۶ که منتظرشان هستیم

مثل جشنواره کن، ونیز 2026 هم مجبور شد با این واقعیت کنار بیاید که استودیوهای هالیوودی دیگر چندان تمایل ندارند پروژه‌های بزرگ خود را در بی‌رحم‌ترین فستیوال‌های اروپایی به نمایش بگذارند. این تغییر رویکرد تا حدودی قابل درک است، فیلمی که در یک جشنواره معتبر سینمایی با بازخوردهای منفی روبه‌رو شود، در گیشه هم به توفیقی نمی‌رسد. بنابراین، فیلم‌هایی مثل «حفار» اثر جدید الخاندرو گونزالس اینیاریتو و «ماجراهای عمدتا ناگوار کلیف بوث» اثر دیوید فینچر که کمتر از دو ماه دیگر روی پرده می‌روند، در ونیز به نمایش درنیامدند. این بدان معنا بود که حالا فیلمسازان اروپایی و شرقی فرصت بیشتری برای خودنمایی دارند. در این مقاله، فیلم‌های مهم ونیز 2026 را مرور می‌کنیم.

ونیز 2026 فارغ از جنجال‌های پیرامون عدم حضور فیلمسازان زن در بخش رقابتی اصلی، در مجموع موفق سپری شد. چیزی که امسال به وضوح به چشم خورد، انتخاب آثار سیاه و خشن بود. تقریبا اکثر پروژه‌هایی که برای این دوره انتخاب شدند، روان‌شناختی و تاریک بودند که البته اتفاق چندان بدی نیست. حالا که برندگان جشنواره ونیز 2026 هم مشخص شده‌اند، بهترین زمان است که به فیلم‌های شاخص یا پرسروصدای امسال نگاهی بیندازیم.

فیلم‌های مهم جشنواره ونیز 2026 که باید ببینید

1- پرایم‌تایم (Primetime)

• کارگردان: لنس اوپن‌هایم
• بازیگران: رابرت پتینسون، مریت ویور، اسکایلر گیزوندو، فیبی بریجرز، بوکیم وودبین، آنا فاریس، جاناتان لیپنیکی
• تاریخ اکران: 25 سپتامبر 2026 (3 مهر 1405)

رئالیتی‌شو «به دام انداختن یک شکارچی» (To Catch a Predator) که سال 2006 از شبکه‌ی ان‌بی‌سی پخش شد، فراتر از یک برنامه‌ی معمولی بود؛ باید آن را پدیده‌ا‌ی عجیب، پربیننده و البته جریان‌ساز بدانیم که به همان سرعتی که از راه رسید و توجهات را جلب کرد، به دست فراموشی سپرده شد. اخیرا در جشنواره فیلم ساندنس مستندی در رابطه با آن به نمایش درآمد، اما «پرایم‌تایم»، اثر جدید لنس اوپن‌هایم، رویکردی سینمایی و داستانی به ماجراهای پیرامون «به دام انداختن یک شکارچی» دارد. رابرت پتینسون اینجا نقش خبرنگار مشهور، کریس هنسن را بازی می‌کند، کسی که در تلاش است تا مجرمان جنسی را مستقیما در صحنه‌ی جرم به دام بیندازد و آن‌ها را در برابر لنز دوربین رسوا کند.

سال 2026 تا این لحظه برای رابرت پتینسون درخشان سپری شده است. این بازیگر جوان در «ادیسه» و «درام» بازی درجه‌یکی داشت و در «پرایم‌تایم» هم مورد تحسین قرار گرفته است. قابل پیش‌بینی است که در ماه دسامبر، بازی او در «تلماسه: بخش سه» هم مورد توجه قرار بگیرد. باید دید که با چهار فیلم قابل دفاع، آیا او می‌تواند امسال حداقل یک نامزدی اسکار به دست بیاورد یا خیر. در هر صورت، «پرایم‌تایم» نقدی ساختاری بر مرزهای اخلاق رسانه‌ای است و به عنوان یکی از فیلم‌های مهم پاییز 2026 احتمالا در گیشه هم موفق عمل خواهد کرد.

2- پناهگاه (Bunker)

• کارگردان: فلوریان زلر
• بازیگران: پنه‌لوپه کروز، خاویر باردم، استیون گراهام، پل دینو، پاتریک شوارتزنگر، مارک گیتیس، آیلین اتکینز
• تاریخ اکران: نامشخص

فلوریان زلر که پیش از این با آثاری همچون «پدر» (2012) و «پسر» (2018)، مهارت خود در خلق درام‌های روان‌شناختی را ثابت کرده بود، این بار در «پناهگاه» دست روی یک بحران اخلاقی آخرالزمانی و تفکربرانگیز می‌گذارد. پرسش اصلی اینجاست: چه می‌کردید اگر شغل بی‌نظیری به شما پیشنهاد می‌شد که پذیرش آن، در عین حال به معنای فرا رسیدن حتمی پایان جهان بود؟ این همان دوراهی ویرانگری است که خاویر باردم در آن گرفتار شده است. باردم نقش معماری سرشناس را بازی می‌کند که یک پروژه‌ی مخفیانه را پذیرفته، اما خیلی زود متوجه می‌شود که وظیفه‌ی اصلی‌اش ساخت یک پناهگاه برای یک میلیاردر مرموز حوزه‌ی تکنولوژی است.

«پناهگاه» یک درام-تریلر ساده نیست؛ اثری عمیق است که پا را فراتر می‌گذارد و این پرسش بنیادین را مطرح می‌کند که آیا کسانی که بیشترین قدرت و ثروت را در اختیار دارند، در حال آماده‌سازی برای آینده‌ای هستند که بقیه‌ی جهان -یا همان انسان‌های عادی- از آن حذف شده‌اند؟ زلر که استعداد خوبی در خلق فضاهای تئاتری و خفقان‌آور دارد، اینجا هم حس گیر افتادن در یک بن‌بست اخلاقی و وجودی را به بهترین شکل به نمایش گذاشته است. این فیلم البته همه‌ی سلیقه‌ها را راضی نخواهد کرد.

خواندنی‌ها

10 فیلم برتر برنده‌ی شیر طلای جشنواره‌ی ونیز در قرن بیست و یکم

3- به عقب نگاه کن (Look Back)

• کارگردان: هیروکازو کورئیدا
• بازیگران: ناتسوکی دگوچی، آجو ماکیتا، فوری نانسی، روکا اوکادا، کایو نورو، کانکورو کودو، ماساکی سودا
• تاریخ اکران: نامشخص

هیروکازو کورئیدا پس از کسب جایزه نخل طلای 2018 برای «دزدان فروشگاه»، تصمیم گرفت تا عامدانه منطقه‌ی امن خود را ترک کند و آثاری همچون «حقیقت» (2019) و «دلال» (2022) را در خارج از مرزهای ژاپن بسازد. و بعد، با تریلر روان‌شناختی «هیولا» (2023)، جاه‌طلبانه‌ترین اثرش را عرضه کرد. اما «به عقب نگاه کن» در واقع بازگشت او به همان فرمول‌های قدیمی‌اش است که شاکله‌ی آثار برجسته‌ی اولیه‌اش نظیر «همچنان قدم‌زنان» (2008) و «هیچ‌کس نمی‌داند» (2004) را شکل داده بودند.

فیلم داستان رفاقت پرفرازونشیب دو دختر از دوران کودکی تا بزرگسالی را روایت می‌کند؛ آدم‌هایی که بر سر عشق مشترک و وسواس‌گونه‌شان به نوشتن و خلق مانگا، پیوندی عمیق با یکدیگر برقرار می‌کنند. کورئیدا اینجا پروسه‌ی چالش‌برانگیز طراحی و خلق «هنر» را با وسواس به تصویر می‌کشد. فیلم مثل منبع اقتباسش، به شکل خودآگاه، کمی مضحک و در عین حال دلنشین است؛ و تا حدودی سینمادوستان جدی‌تر را به یاد «مامان کوچولو» (2021)، اثر درام-فانتزی سلین سیاما خواهد انداخت.

4- عشق ممکن (Possible Love)

• کارگردان: لی چانگ دونگ
• بازیگران: جون دو یون، سول کیونگ گو، جو این سونگ، چو یو جونگ
• تاریخ اکران: 6 نوامبر 2026 (15 آبان 1405)

لی چانگ دونگ، فیلمساز بزرگ کره‌ای و خالق فیلم تحسین‌شده‌ی «سوزاندن» (2018)، پس از موفقیت آن اثر در جشنواره کن 2018، هشت سال گذشته را در یک سکوت نسبی سپری کرد. چانگ دونگ که جالب است بدانید هیچ آموزش رسمی سینمایی ندیده است و همه‌چیز را خودش یاد گرفته، حالا فیلم «عشق ممکن» را ساخته که توانست جایزه شیر نقره‌ای بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز 2026 را هم کسب کند. فیلم داستان دو زوج را روایت می‌کند که در حین فیلمبرداری یک مستند، مسیرشان با یکدیگر پیوند می‌خورد تا ابعاد تاریک و پنهان هم را کشف کنند.

اگر صادق باشیم، پس از تجربه‌ی مسحورکننده‌ی «سوزاندن»، ما برای تماشای هر چیزی که لی چانگ دونگ بسازد، آماده‌ایم! علاوه بر این، کره‌ی جنوبی پیشاپیش اعلام کرده است که «عشق ممکن» را به عنوان نماینده‌ی رسمی خود برای رقابت در اسکار سال آینده معرفی خواهد کرد. واقعیت این است که از زمان تاریخ‌سازی و برنده‌شدن «انگل» (2020)، سینمای کره در جوایز اسکار موفقیتی نداشته اما به نظر می‌رسد که امسال با «عشق ممکن»، آن‌ها این شانس را دارند که دوباره در کانون توجه قرار بگیرند.

5- جوهر (Ink)

• کارگردان: دنی بویل
• بازیگران: جک اوکانل، گای پیرس، کلر فوی، بلیک هریسون، پاتریک کندی، انگس ایمری، برتی کارول، جاناتان هاید
• تاریخ اکران: 11 دسامبر 2026 (20 آذر 1405)

دنی بویل که سال گذشته، «28 سال بعد» را روی پرده فرستاد؛ امسال با اثری تفکربرانگیز درباره‌ی مردانی که صنعت روزنامه‌نگاری مدرن را متحول کردند، به ونیز قدم گذاشت و «جوهر» تا اینجا نقدهای مثبت فراوانی دریافت کرده است. این فیلم زندگی‌نامه‌ای، به روزهای ابتدایی شکل‌گیری روزنامه‌ی «سان» و امپراتوری در حال رشد روپرت مرداک می‌پردازد. با این حال، چهره‌ی اصلی قصه، سردبیر روزنامه، یعنی لری لمب (جک اوکانل) است و البته گای پیرس، ستاره‌ی مشهور استرالیایی هم نقش روپرت مرداک را بازی می‌کند؛ غول بزرگ حوزه‌ی رسانه که با استراتژی‌های تجاری و دیدگاه‌های سیاسی‌اش، دنیای ژورنالیسم را تغییر داد.

بویل که با «28 سال بعد»، این فرنچایز قدیمی را به اوج بازگرداند، بی‌تردید بهترین گزینه‌ی برای به تصویر کشیدن دوران طلایی مطبوعات بریتانیا بود. فیلم اقتباسی از نمایشنامه‌‌ای به همین نام اثر جیمز گراهام است و مانند آثار کلاسیک مشابهی همچون «همشهری کین» (1941) و «بوی خوش موفقیت» (1957)، به این مسئله می‌پردازد که چگونه قدرت باعث می‌شود روح انسان از دست برود و دروغ بیشتر از حقیقت طرفدار پیدا کند. آیا لری لمب و تیمش، پایه‌گذاران «دوم اسکرولینگ» و «تیترهای زرد» در عصر مدرن بودند؟ فیلم را تماشا کنید و به جواب این سوال می‌رسید.

خواندنی‌ها

ونیز ۲۰۲۶ زیر ذره‌بین؛ از غیبت استودیوهای بزرگ تا بحران حضور فیلم‌سازان زن

6- پدر جو (Father Joe)

• کارگردان: لوک بسون
• بازیگران: کیفر ساترلند، آل پاچینو، اِور اندرسون، مایکل لاکربی، فرد ملامد
• تاریخ اکران: نامشخص

در ساخته‌ی جدید لوک بسون (خالق «لئون»، «عنصر پنجم» و «لوسی»)، کیفر ساترلند نقش پدر جو را بازی می‌کند؛ یک مرد روحانی که شبیه هیچ‌یک از کشیش‌هایی که تاکنون روی پرده‌ی نقره‌ای دیده‌ایم نیست. او درگیر نبردی خونین با دنیای زیرزمینی جنایتکاران شده است و تمام زندگی‌اش تلاش کرده تا حلقه‌های مافیایی را نابود کند؛ همان عواملی که زادگاهش را به یک منطقه‌ی جنگی تبدیل کرده‌اند.

او در ظاهر آدم آرامی است اما در مسیر ریشه‌کن کردن روسای فاسد مافیا، آن‌چنان مرگبار و بی‌رحم عمل می‌کند که احتمالا غافلگیر خواهید شد. اما اتفاق هیجان‌انگیز اصلی این است که نقش یکی از این روسای مافیایی خطرناک را آل‌ پاچینو بازی می‌کند! «پدر جو» یک درام جنایی سرراست نیست و یک ضدقهرمان متفاوت دارد؛ مردی که قسم خورده از افراد ضعیف و بی‌گناه محافظت کند و در این مسیر، حاضر نیست به‌هیچ‌وجه متوقف شود. برای کسانی که با سریال «24» خاطره دارند، لذت تماشای «پدر جو» دوچندان خواهد شد.

7- اسب وحشی نهم (Wild Horse Nine)

• کارگردان: مارتین مک‌دونا
• بازیگران: جان مالکوویچ، سم راکول، استیو بوشمی، ماریانا دای جیرولامو، آیلین سالاس، تام ویتس، پارکر پوزی
• تاریخ اکران: 6 نوامبر 2026 (15 آبان 1405)

مارتین مک‌دونا، نه‌تنها بزرگترین نمایشنامه‌نویس زنده‌ی ایرلندی به حساب می‌آید بلکه در دنیای سینما هم چهره‌ی معتبری است و سینمادوستان برای او احترام ویژه‌ای قائل هستند. پس از فیلم کمدی سیاه «بنشی‌های اینیشرین» (2022)، مک‌دونا حالا «اسب وحشی نهم» را ساخته که آنهم یک اثری تراژدی-کمدی است. ماجراهای فیلم در جزیره‌ی ایستر و در آستانه‌ی به قدرت رسیدن آگوستو پینوشه (دیکتاتور شیلی) در سال 1973 اتفاق می‌افتد. جان مالکوویچ نقش یک مامور سازمان سیا را بازی می‌کند که در آستانه‌ی مرگ قرار دارد؛ مرد سالخورده‌ای که حافظه‌اش را از دست داده و احتمالا در ترور جان اف. کندی هم دست داشته است!

تیم بازیگری فیلم بی‌نظیر است. حضور سم راکول که برای بازی در فیلم «سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری» (2017 ) جایزه اسکار گرفت، در کنار ماریانا دای جیرولامو و البته حضور غافلگیرکننده‌ی استیو بوشمی بزرگ، هیجان ما را بیشتر می‌کند. مک‌دونا گاهی به دلیل استفاده از بافت‌های تاریخی و زخم‌های عمیق ملت‌های دیگر به مثابه پس‌زمینه‌ای برای درام‌های غم‌انگیزش، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. با این حال، از آنجایی که اساسا دغدغه‌ی اصلی او این است که درد و رنج خالص انسانی را به‌واسطه‌ی قصه‌هایش ابراز کند، باید منتظر ماند و دید واکنش مردم شیلی به این اثر چه خواهد بود.

8- دائو (DAU)

• کارگردان: ایلیا خرژانوفسکی
• بازیگران: تئودور کورنتزیس، رادمیلا شوگولیوا، الکساندر آرکادیویچ میگدال، دیوید گراس، کارلو روولی، پیتر سلرس
• تاریخ اکران: نامشخص

«دائو» در حقیقت از جهنم عبور کرد تا به پرده‌ی سینما برسد. فیلمبرداری این پروژه بین سال‌های 2008 الی 2011 انجام شد و بعد، 14 نسخه‌ی سینمایی از آن تولید شد که البته همگی حالتی شبه‌مستند داشتند و خبری از نسخه‌ی داستانی نبود، تا اینکه ایلیا خرژانوفسکی در سال 2024، بخش‌های تازه‌ای را فیلمبرداری کرد و در نهایت به یک نسخه‌ی منسجم 195 دقیقه‌ای رسید. این پروژه در یک دکور عظیم به سبک دوران تاریک شوروی فیلمبرداری شد و در آن، صدها بازیگر و هزاران سیاهی‌لشکر ماه‌ها به معنای واقعی کلمه با یکدیگر زندگی کردند. این پدیده‌ی سینمایی (که گاردین به درستی آن را یک «نمایش ترومن» توصیف کرده)، با جنجال‌های دیگری هم دست‌وپنجه نرم کرده است؛ از شایعاتی پیرامون بدرفتاری در لوکیشن فیلمبرداری و خشونت جنسی تا ملیت روسی خود کارگردان (البته خرژانوفسکی در سال 2024 تابعیت روسی خود را لغو کرد).

بنابراین، پس از سال‌ها کش و قوس و حاشیه، «دائو» قطعا اثری است که کنجکاو می‌شوید تا آن را تماشا کنید. اینکه خرژانوفسکی توانست از میان کوه نگاتیوهای 35 میلی‌متری (چیزی حدود 700 ساعت راش) یک فیلم سه ساعته بیرون بکشد، به‌خودی‌خود کار تحسین‌برانگیزی است و اینکه فیلم به شدت حماسی و درخشان از آب درآمده، ما را مجبور می‌کند تا به شما پیشنهاد کنیم که نام آن را یک گوشه یادداشت کنید و منتظرش باشید.

9- زن ناشناس (Woman Unknown)

• کارگردان: مای الطوخی
• بازیگران: ماتیلدا آرسل، کارستن بیورنلوند، توربژن هیدگارد، مارینا بوراس
• تاریخ اکران: 5 فوریه 2027 (15 بهمن 1405)

این ساخته‌ی مای الطوخی، جایزه شیر طلایی بهترین فیلم جشنواره ونیز 2026 را به خانه برد و اگر بخواهیم آن را توصیف کنیم، باید بگوییم که در واقع یک نسخه‌ی متفاوت از «ربه‌کا»، شاهکار آلفرد هیچکاک است. رویدادها در سال 1945 و پس از پایان جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد؛ دورانی که طبقات حاکم دانمارک به‌شدت مشتاق بودند تا لکه‌ی ننگ همکاری با نازی‌ها را برای همیشه از دامان خود پاک کنند. در این فضای ملتهب، ماری (یک خدمتکار و پرستار بچه‌ی جوان) قرار است با مرد بیوه و ثروتمندی که پیش‌تر کارفرمایش بوده، ازدواج کند. با نزدیک شدن به روز موعود و در بحبوحه‌ی برنامه‌ریزی برای یک ضیافت شام مجلل به مناسبت نامزدی‌شان، رازی تکان‌دهنده از گذشته‌ی تاریک ماری برملا می‌شود؛ رازی که قدرت نابود کردن جایگاه اجتماعی او را دارد. حالا او باید از خود بپرسد که برای جلوگیری از افشای این راز، حاضر است تا کجا پیش برود؟

«زن ناشناس» اولین حضور مای الطوخی در جشنواره فیلم ونیز را رقم زد و جالب اینجاست که او -در ابتدا- تنها کارگردان زنی بود که فیلمی در بخش مسابقه‌ی اصلی امسال داشت. الطوخی و مارن لوئیز کنه (نویسنده‌) که پیش از این نیز در پروژه‌های متعددی با یکدیگر همکاری داشته‌اند؛ همواره نشان داده‌اند که در بررسی روان‌شناختی کاراکترها و ارائه‌ی پرسش‌های پیچیده‌ی اخلاقی، مهارت ویژه‌ای دارند. «زن ناشناس» اما بهترین ساخته‌ی آن‌ها تا به امروز است.

10- تالار پژواک (The Echo Chamber)

• کارگردان: آندرا پالائورو
• بازیگران: لوکا مارینلی، آلیسیا ویکاندر، سوزان ساراندون
• تاریخ اکران: نامشخص

«تالار پژواک» آخرین فیلمنامه‌ای بود که کارگردان افسانه‌ای و صاحب‌سبک ایتالیایی، برناردو برتولوچی فقید نوشت. برتولوچی که آثاری همچون «آخرین تانگو در پاریس» و «رویاپردازان» را در کارنامه دارد، پیش از مرگش در سال 2018، این داستان تفکربرانگیز را با کمک ایلاریا برناردینی و لودوویکا رامپولدی نوشت و احتمالا می‌خواست آن را جلوی دوربین ببرد؛ اتفاقی که رخ نداد تا این وظیفه‌ی سنگین به آندرا پالائورو واگذار شود.

فیلم در واقع یک داستان عاشقانه‌ی پیچیده است؛ جایی که مرز باریک بین عشق و وسواس بیمارگونه، محو می‌شود. آن (آلیسیا ویکاندر) و لئو (لوکا مارینلی) مدام در زندگی یکدیگر حضور پیدا کرده و خارج می‌شوند، اما نه می‌توانند رابطه‌ی خود را به مرحله‌ی تازه‌ای ببرند و نه می‌توانند آن را تمام کنند؛ بنابراین در چرخه‌ای آزاردهنده گرفتار شده‌اند. فیلم در جشنواره ونیز با نقدهای چندان مثبتی روبه‌رو نشد اما با حضور ستارگانی همچون آلیسیا ویکاندر و سوزان ساراندون، فیلم ارزش یک بار تماشا را دارد و باید آن را یک ادای دین قابل قبول به سینمای برتولوچی بدانیم.

منبع: frieze