۱۰ بهترین نقشآفرینی جیکوب الوردی در سینما؛ از «سالتبرن» تا «فرانکنشتاین»
شهرت جیکوب الوردی، یکی از مطرحترین بازیگران این روزهای سینما، در چند ماه گذشته و پس از بازیهای درخشانش در فیلمهایی مانند «فرانکنشتاین» (Frankenstein) و «بلندیهای بادگیر» (Wuthering Heights) بیش از پیش افزایش یافته است. الوردی با توانایی بازیگری چشمگیر خود بارها ثابت کرده که اگر یک بازیگر به اندازه کافی رشد کند و برای پیشرفت در کارش تلاش داشته باشد، بالاخره صنعت سینما هم استعداد و تواناییهای او را جدیتر خواهد گرفت.
از سوی دیگر، مخاطبان عمومی نیز بیش از گذشته متوجه تنوع و گستردگی تواناییهای الوردی بهعنوان یک بازیگر شدهاند؛ چیزی که در آغاز شهرت او، زمانی که با نقش نیت جیکوبز، پسر بد و دردسرساز سریال «سرخوشی» (Euphoria) از HBO به شهرت رسید، چندان به چشم نمیآمد. الوردی حتی برای بازی در فرانکنشتاین نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد، اما در نهایت این جایزه را به شان پن برای «نبرد پشت نبر» (One Battle After Another) واگذار کرد.
در این مطلب، بهترین نقشهای الوردی در فیلمهایی را که تاکنون در آنها بازی کرده بررسی میکنیم و نظر خودمان را درباره این اجراها با طرفدارانش در میان میگذاریم. پس بدون مقدمه بیشتر، از «غرفه بوسه» (The Kissing Booth) گرفته تا «بلندیهای بادگیر» (Wuthering Heights)، نگاهی عمیقتر به بهترین فیلمهای جیکوب الوردی خواهیم داشت.
فهرست محتوا
۱۰. مجموعه مردگان (The Mortuary Collection)
۹. غرفه بوسه (The Kissing Booth)
۸. ۲ قلب (2Hearts)
۷. آب عمیق (Deep Water)
۶. او راه خودش را رفت (He Went That Way)
۵. سوار بر اسبهای چابک (On Swift Horses)
۴. پریسیلا (Priscilla)
۳. بلندیهای بادگیر (Wuthering Heights)
۲. سالتبرن (Saltburn)
۱. فرانکنشتاین (Frankenstein)
۱۰. مجموعه مردگان (The Mortuary Collection)
- سال اکران: ۲۰۱۹
- کارگردان: رایان اسپیندل
- بازیگران: کلنسی براون، جیکوب الوردی، اما هوروات
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۴ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۹۷ از ۱۰۰
نخستین تجربه الوردی در فیلمهای ترسناک آنتولوژی! مجموعه مردگان فیلمی است که با وجود کمتر دیدهشدن، بهراحتی میتواند در ذهن مخاطب ماندگار شود. جلوههای ویژه، ظاهر و فضای فیلم و همچنین داستانهایی که در هر بخش روایت میشوند، بهخوبی از کار درآمدهاند. برای کسی که اصلا نمیتواند فیلمهای ترسناک را تحمل کند، این فیلم ترکیبی میان ترسناک بودن و بامزه بودن است؛ یعنی نه آنقدر ترسناک است که نتوان تماشایش کرد و نه آنقدر جدی که جایی برای خندیدن نداشته باشد. دستکم از نظر من، مجموعه مردگان شباهت زیادی به فیلمهایی مانند «خانه هیولا» (Monster House) و «داستانهای ترسناک برای گفتن در تاریکی» (Scary Stories to Tell in the Dark) دارد.
الوردی هم، اگر بخواهیم منصف باشیم، در این فیلم عملکرد قابلقبولی دارد. او نقش جیک متیوز را بازی میکند؛ مردی زنباره از دهه ۱۹۶۰ که اگر کمی دقیقتر نگاه کنید، اساسا آدم چندان دوستداشتنیای نیست. وقتی داستان او به پایان میرسد، احتمالا خوشحال خواهید شد که، خب، سرنوشت مورد انتظارش نصیبش شده است.
با این حال، الوردی این نقش را بهخوبی اجرا میکند و بازی او نشان میدهد که این بازیگر جوان حتی در آن سالها هم چه پتانسیلی داشته است. الوردی هنگام فیلمبرداری این اثر حدود ۲۰ یا ۲۱ ساله بود و مجموعه مردگان نمونه خوبی از تواناییهای اولیه او بهعنوان یک بازیگر جوان است.
۹. غرفه بوسه (The Kissing Booth)
- سال اکران: ۲۰۱۸
- کارگردان: وینس مارسلو
- بازیگران: جوئی کینگ، جیکوب الوردی، جوئل کورتنی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۵.۹ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۱۷ از ۱۰۰
غرفه بوسه همان فیلمی است که در وهله اول باعث شد همه عاشق جیکوب الوردی شوند؛ الوردی پیش از آنکه در سریال رکوردشکن HBO یعنی سرخوشی به یکی از منفورترین پسرهای بد تلویزیون تبدیل شود، با بازی در کمدی رمانتیک غرفه بوسه وارد مرکز توجه سینما شد؛ فیلمی که بر اساس کتابهای بث ریکلز ساخته شده است.
الوردی بارها هنگام مصاحبه از این فیلم انتقاد کرده و هر بار که خبرنگاران درباره نظرش نسبت به غرفه بوسه از او سوال میکنند، واکنشش من را یاد رابرت پتینسون میاندازد که هر بار درباره «گرگومیش» (Twilight Saga) از او میپرسند. در نهایت، این داستان ابتدا در واتپد نوشته شده بود و بعد بهعنوان یک کتاب واقعی منتشر شد، بنابراین چندان عجیب نیست که خیلیها علاقهای به آن نداشته باشند.
با این حال، غرفه بوسه هنوز هم برای طرفداران الوردی جایگاه خاصی دارد و بیشتر با نگاهی طنزآمیز از آن یاد میکنند؛ چون این همان نقشی بود که باعث شد همه نسبت به الوردی وسواس پیدا کنند، اما در عین حال فیلم یکی از خجالتآورترین مجموعه دیالوگهایی را دارد که میتوان در یک اثر تلویزیونی شنید.
الوردی در اینجا نقش نوآ فلین را بازی میکند؛ یک پسر بد و ورزشکار مدرسه که در عین دردسرساز بودن، بهشدت از شخصیت اصلی زن داستان، ال با بازی جوئی کینگ، محافظت میکند و برادر لی فلین با بازی جوئل کورتنی است. بازی الوردی در این فیلم بد نیست، اما فوقالعاده هم نیست.
وقتی فیلم در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، خودم بهشدت شیفته آن بودم، اما با بزرگتر شدن و تماشای دوباره فیلم در چند نوبت، راحتتر میتوان فهمید که چرا الوردی در آن مقطع هنوز بیشتر بهعنوان یک چهره زیبا شناخته میشد و تا رسیدن به نقش درخشانش در سرخوشی فاصله داشت.
البته اگر از داستانهای ضعیف، دیالوگهای کلیشهای و خجالتآور شبیه نوشتههای واتپد و یک شخصیت زن اصلی اعصابخردکن لذت میبرید، این فیلم برای شما ساخته شده است!
۸. ۲ قلب (2Hearts)
- سال اکران: ۲۰۲۰
- کارگردان: لنس هول
- بازیگران: جیکوب الوردی، آدان کانتو، تیرا اسکوبی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۳ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۱۷ از ۱۰۰
این فیلم یکی از دوستداشتنیترین و در عین حال احساسیترین نقشهای جیکوب الوردی تا امروز است. ۲ قلب یک درام عاشقانه است که مستقیما احساسات مخاطب را هدف میگیرد و میتواند حسابی اشکتان را دربیاورد. فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده و دو داستان عاشقانه تاثیرگذار را روایت میکند که به نسلها و دورههای زمانی متفاوت تعلق دارند، اما در نهایت به شکلی غیرمنتظره در هم گره میخورند.
۲ قلب از آن فیلمهایی است که باعث میشود دوباره درباره زندگی فکر کنید و بیشتر قدر آن را بدانید. دستکم برای من، این دقیقا همان کاری بود که فیلم انجام داد.
الوردی در این فیلم، اگر بخواهیم صادق باشیم، بازی بسیار خوبی ارائه میدهد و در عین حال از نظر احساسی نیز عملکرد موفقی دارد. جذابیت ظاهری او در صحنههای عاشقانه کاملا به چشم میآید و بعید است کسی بتواند از آن غافل شود. او نقش کریس گرگوری، دانشجوی ۱۹ سالهای را بازی میکند که در دانشگاه مورد علاقهاش پذیرفته نمیشود، در حالی که برادرش به آن دانشگاه راه پیدا میکند.
کریس پسری شوخطبع و دوستداشتنی است که عاشق همکلاسیاش، سم با بازی تیرا اسکوبی، میشود؛ اما ناگهان به آنوریسم مغزی مبتلا میشود. واقعا دلخراش است!
۷. آب عمیق (Deep Water)
- سال اکران: ۲۰۲۲
- کارگردان: آدریان لین
- بازیگران: بن افلک، آنا د آرماس، تریسی لتس، لیل رل هاوری، جیکوب الوردی
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۵.۵ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۳۵ از ۱۰۰
ورود جیکوب الوردی به دنیای تریلرهای روانشناختی شاید در نگاه اول انتخابی محتاطانه به نظر برسد، اما بدون شک حرکت جسورانهای برای او بود و نمیتوان از آن چشمپوشی کرد. آب عمیق داستان زوجی را روایت میکند که در ظاهر زندگی کاملی دارند و بن افلک و آنا د آرماس نقش آنها را بازی میکنند.
جلوههای ویژه و صحنههای اکشن فیلم هم بد نیستند. با این حال، بهعنوان کسی که عاشق این ژانر است، آب عمیق نتوانست آن سطح از اضطرابی را ایجاد کند که مثلا از ذهنهای جنایتکار انتظار دارم. بنابراین در نهایت میتوان گفت فیلم قابل دیدنی است.
بازی الوردی هم در اینجا قابلقبول است. او برای نخستین تجربهاش در چنین نقشی، بهخوبی از جذابیت و کاریزمای خود استفاده میکند تا دقیقا همان چیزی را که فیلمنامه از او میخواهد، ارائه دهد. شخصیت او، چارلی د لایل، یکی از معشوقههای ملیندا ون آلن با بازی آنا د آرماس است و حضورش به خشم روانی و جنسی شخصیت بن افلک دامن میزند.
البته حضور الوردی در فیلم چندان طولانی نیست، اما همین زمان کوتاه هم بدون نتیجه باقی نمیماند و او از این فرصت برای ارائه یک بازی خوب استفاده میکند.
۶. او راه خودش را رفت (He Went That Way)
- سال اکران: ۲۰۲۳
- کارگردان: جفری دارلینگ
- بازیگران: جیکوب الوردی، زکری کینتو، پاتریک جی. آدامز
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۵.۱ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۲۵ از ۱۰۰
او راه خودش را رفت دومین تجربه جیکوب الوردی در ژانر تریلر جنایی است و این بار یکی از نقشهای اصلی فیلم را بر عهده دارد. فیلم بر اساس داستان واقعی یک قاتل زنجیرهای به نام لری لی رانز ساخته شده که در سال ۱۹۶۴ به دنبال وسیلهای برای رفتن است و در این مسیر با دیو پیتس، مربی حیوانات، روبهرو میشود.
یکی از نقاط قوت فیلم، بخشهای طنز آن است؛ جایی که تفاوت شخصیتهای دو قهرمان اصلی به موقعیتهای بامزهای منجر میشود و تضاد میان آنها بهخوبی به نمایش درمیآید.
الوردی در این فیلم نقش قاتل زنجیرهای را بازی میکند که در نسخه داستانی فیلم بابی فالز نام دارد. حالات ظریف چهره او و نحوه اجرای دیالوگهای طنز، وجه عجیب و نامتعارف این قاتل را بهخوبی نشان میدهد و الوردی در اجرای این جنبه از شخصیت بسیار موفق است.
با این حال، این نقشی نیست که بتوان آن را یکی از ماندگارترین اجراهای کارنامه الوردی دانست. شاید اگر چند سال دیگر به او فرصت داده شود، بتواند به یکی از چهرههای مهم این ژانر تبدیل شود؛ چرا که در نقش نیت جیکوبز در سرخوشی پیشتر گوشهای از آن میزان درست تاریکی را که برای چنین نقشی لازم است، از او دیدهایم.
۵. سوار بر اسبهای چابک (On Swift Horses)
- سال اکران: ۲۰۲۵
- کارگردان: دانیل میناهان
- بازیگران: دیزی ادگار جونز، جیکوب الوردی، ویل پولتر، دیگو کالوا، ساشا کایه
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۵۳ از ۱۰۰
این فیلم تجربهای متفاوت و پرهیجان است که با لباسها و فضاهای چشمنوازش، مخاطب را وارد دنیایی آشفته و پر از قمار میکند و بهخوبی حالوهوای زندگی در چنین شرایطی را به تصویر میکشد.
تمرکز احساسی و جنسی فیلم هم یکی از مهمترین ویژگیهای آن است و باعث میشود مخاطب بهتدریج در داستان غرق شود. رازهای پنهان و عشق ممنوعه میان شخصیت مرد فرعی و شخصیت زن اصلی نیز بخش مهمی از جذابیت فیلم را تشکیل میدهند و بهخوبی در داستان جای گرفتهاند.
اما بیایید روی خود داستان تمرکز کنیم. سوار بر اسبهای چابک ماجرای دو تازهعروس و داماد، موریل با بازی دیزی ادگار جونز و لی با بازی ویل پولتر را دنبال میکند؛ زوجی که با ورود برادر لی، ژولیوس با بازی جیکوب الوردی، با تغییرات بزرگی در زندگی خود روبهرو میشوند. ژولیوس جوانی کاریزماتیک و دردسرساز است.
ورود ژولیوس باعث میشود موریل به شرطبندی روی مسابقات اسبدوانی روی بیاورد و خیلی ناگهانی وارد رابطهای عاشقانه با ژولیوس شود؛ رابطهای که در نهایت به خیانت او به همسرش منجر میشود.
بازی الوردی در این فیلم واقعا نفسگیر است و باعث میشود در تمام مدت تماشای فیلم نتوانید چشم از او بردارید. آن چشمها و حالات ظریف و وسوسهکننده چهرهاش باعث میشوند مخاطب در هر پروژهای که او حضور دارد، خیلی زود مجذوبش شود. سوار بر اسبهای چابک هم از این قاعده مستثنا نیست.
۴. پریسیلا (Priscilla)
- سال اکران: ۲۰۲۳
- کارگردان: سوفیا کوپولا
- بازیگران: کیلی اسپینی، جیکوب الوردی، داگمارا دومینچیک
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۴ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۴ از ۱۰۰
همان نکتهای که درباره نقش قبلی گفتیم، درباره بازی الوردی در پریسیلا هم صدق میکند. استعداد او در این فیلم واقعا کمنظیر است. الوردی در اینجا نسخهای خامتر و از نظر روانی پیچیدهتر از الویس پریسلی، خواننده مشهور، را به تصویر میکشد؛ اجرایی که حتی از آنچه آستین باتلر در فیلم زندگینامهای خودش تلاش کرد از الویس ارائه دهد، موفقتر ارزیابی شده است.
داستان فیلم بیشتر از زاویه دید پریسیلا با بازی کیلی اسپینی، همسر الویس، روایت میشود و همین موضوع به مخاطب اجازه میدهد وجه تاریکتر رابطه آنها را ببیند. الوردی هم این وجه تاریک را بهشکلی بسیار خوب به نمایش میگذارد.
فیلم همان داستان آشنای رابطه الویس و پریسیلا را روایت میکند، اما این بار از نگاه یک زن. سوفیا کوپولا تمرکز خود را روی این موضوع میگذارد که پریسیلا پس از ازدواج با الویس چگونه احساس میکند در قفس گرفتار شده است و چگونه الویس بهتدریج رفتاری کنترلگر و سلطهجو پیدا میکند.
الوردی در این بخش فوقالعاده ظاهر میشود و بازی او گاهی حالوهوای سرخوشی را تداعی میکند؛ بهخصوص با توجه به سن کم پریسیلا. او وجهی از الویس را به نمایش میگذارد که گاهی واقعا ترسناک و نگرانکننده است و باعث میشود مخاطب از خود بپرسد این مرد چگونه و چرا در وهله اول توانست به چنین جایگاه بزرگی در دنیای موسیقی برسد.
۳. بلندیهای بادگیر (Wuthering Heights)
- سال اکران: ۲۰۲۶
- کارگردان: امرالد فنل
- بازیگران: مارگو رابی، جیکوب الوردی، هانگ چائو، شازاد لطیف، آلیسون الیور
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۱ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۵۷ از ۱۰۰
نخستین تجربه جیکوب الوردی در یک درام تاریخی، یکی از بهیادماندنیترین نقشهای کارنامه اوست. بلندیهای بادگیر یکی از بحثبرانگیزترین فیلمهای سال ۲۰۲۶ است؛ یکی از اقتباسهای رمان مشهور بلندیهای بادگیر امیلی برونته که به کارگردانی امرالد فنل ساخته شده است.
این دومین همکاری فنل و الوردی است و بدون شک میتوان گفت پرحاشیهترین همکاری آنها نیز بوده است. البته دلیل این حواشی صرفا انتخاب بازیگران و تفاوت ظاهر آنها با شخصیتهای کتاب نیست. از نگاه بسیاری از طرفداران اثر اصلی، مشکل مهمتر به نمایش بیش از حد جنسی رابطه شخصیتها و در مقابل، کمبود عمق در پرداخت داستان کتاب مربوط میشود.
با این حال، من معتقدم الوردی و مارگو رابی در این فیلم عملکرد فوقالعادهای دارند. فارغ از نظر منتقدان و مخاطبان عمومی، الوردی با بازی در بلندیهای بادگیر نشان داده که اگر صنعت سینما روزی تصمیم بگیرد نسخه دیگری از «غرور و تعصب» (Pride & Prejudice) بسازد، میتواند گزینهای جدی برای ایفای نقش آقای دارسی باشد؛ البته سریال نتفلیکس که قرار است پاییز امسال منتشر شود، در این مقایسه حساب نمیشود.
اگر جذابیت ظاهری و توانایی الوردی در اجرای نقشهای عاشقانه را هم به این ویژگیها اضافه کنیم، میتوان گفت او شانس بسیار خوبی برای چنین نقشی دارد. طراحی بصری فیلم، مناظر و لباسها نیز فوقالعاده هستند و زیبایی بازی الوردی و رابی را بیشتر برجسته میکنند. در مجموع، بلندیهای بادگیر فیلمی بهیادماندنی است.
۲. سالتبرن (Saltburn)
- سال اکران: ۲۰۲۳
- کارگردان: امرالد فنل
- بازیگران: بری کیوگن، جیکوب الوردی، رزمند پایک، ریچارد ئی. گرانت، آلیسون الیور
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۷۲ از ۱۰۰
یکی دیگر از اجراهای درخشان جیکوب الوردی را میتوان در سالتبرن به کارگردانی امرالد فنل دید؛ فیلمی که نخستین همکاری این دو بود و نتیجه آن یک تریلر تاریک و عجیب شد که گاهی آزاردهنده است، اما در عین حال تنوع زیادی دارد و مخاطب را وارد یک تجربه کاملا غیرقابلپیشبینی میکند.
بری کیوگن در نقش اصلی فیلم واقعا ترسناک ظاهر میشود و یکی از بهترین اجراهای خود را ارائه میدهد. داستان درباره الیور کوئیک با بازی کیوگن است؛ دانشجویی که با بورسیه وارد دانشگاه آکسفورد شده و بهشکل عمدی با فیلکس کتن با بازی الوردی آشنا میشود. الیور خیلی زود به فیلکس و بهویژه ثروت او وسواس پیدا میکند؛ تا جایی که این علاقه به مرز جنون میرسد.
در این میان، بازی الوردی در سالتبرن هم کاملا جذاب است و هم احساسات زیادی در خود دارد. او نقش جوانی ثروتمند، بیخیال و لوس را بازی میکند که برای گذراندن یک تابستان سرگرمکننده به عمارت سالتبرن میرود.
وجه بازیگوش شخصیت فیلکس در این نقش بهخوبی دیده میشود و همین ویژگی باعث میشود او حتی در تکاندهندهترین لحظات فیلم هم جذاب و دوستداشتنی باقی بماند؛ تا جایی که پایان تراژیک او میتواند واقعا مخاطب را ناراحت کند.
۱. فرانکنشتاین (Frankenstein)
- سال اکران: ۲۰۲۵
- کارگردان: گیرمو دل تورو
- بازیگران: اسکار آیزاک، جیکوب الوردی، میا گاث، کریستف والتس
- امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۷.۴ از ۱۰
- امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۵ از ۱۰۰
در نهایت میرسیم به بهترین بازی جیکوب الوردی در سینما؛ فرانکنشتاین، فیلم تحسینشده نتفلیکس که نخستین نامزدی اسکار را برای او به همراه داشت. فیلم بر اساس رمان مشهور فرانکنشتاین مری شلی ساخته شده و داستان موجودی هیولامانند را روایت میکند که به دست دانشمندی نابغه اما خودشیفته خلق میشود.
تمام بازیگران فیلم عملکرد بسیار خوبی دارند، اما اگر بخواهیم صادق باشیم، الوردی در این فیلم نشان میدهد که دامنه تواناییهای بازیگریاش حالا به بالاترین سطح خود رسیده است. بازی او استثنایی و بهشدت درگیرکننده است.
الوردی با مهارت زیادی آسیبپذیری «موجود» (Creature) را به نمایش میگذارد؛ تا جایی که گاهی احساس میکنید داستان مری شلی را بار دیگر از ابتدا میخوانید. او موفق شده شخصیت «موجود» را نه صرفا بهعنوان یک هیولای ترسناک، بلکه بهعنوان موجودی آسیبپذیر و عمیقا انسانی به تصویر بکشد.
شاید این نظر بسیاری از مخاطبان باشد، اما از نگاه نویسنده این مطلب، الوردی باید اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را برای این اجرا به دست میآورد.
منبع: Collider
